Romanos 4
Uwumbɔr aagbaŋ (XON) vs VC
1 Tɔ, cha ti lik tiyaaja Abraham aabɔr aah nan bi pu na:
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ni yaa ba ye waatunyaan pu le cha Uwumbɔr len ke waabɔr ŋan kan, u ba ga ŋmaa li kpa kipupuk. U mu aa ŋmaa li kpa kipupuk Uwumbɔr chee.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Uwumbɔr Aagbaŋ len ke, “Abraham nan gaa Uwumbɔr aamɔboln ki kii, kina pu na le Uwumbɔr gaa u ke u ye uninyaan u chee.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Unii u tun lituln ki kan tipar na, tipar ngbaan aa ye ipiin, ni ye waapar la.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Tɔ, unii u kaa joo nkaal na yaa gaa Uwumbɔr u di cha pinn titunwanbirdam na ki kii kan, waah gaa Uwumbɔr ki kii na, nima le Uwumbɔr ga len ke waabɔr ŋan.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ubɔr David mu nan len ke binib bi Uwumbɔr len ke baabɔr ŋan na le kpa mpopiin. Bi gaa Uwumbɔr ki kii, nima le cha u len ke baabɔr ŋan, naa ye ke bi tun litunyaan le cha u len kina. Ubɔr David nan len ke,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Binib bi Uwumbɔr di cha baatunwanbir pinn bi na
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Binib bi Uwumbɔr aan len ke baabɔr bii na,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 U len ke Juu yaab baanja le kpa mpopiin ngbaan aa? Waa len kina. Binib bi kaa ye Juu yaab na mu kpa. Ti len ke Abraham nan gaa Uwumbɔr aamɔboln ki kii, nima le cha Uwumbɔr gaa u ke u ye uninyaan u chee.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Bayoonn Uwumbɔr len ke waabɔr ŋan? Buyoonn u nan gii lichakpaln na le aan buyoonn waa nan kee gii na? Buyoonn waa nan kee gii na.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Waah gii lichakpaln na, nima le nan ye limɔkl ki mɔk ke u gaa Uwumbɔr ki kii, nima le Uwumbɔr gaa u ke u ye uninyaan u chee, buyoonn waa nan kee gii lichakpaln na. Nima pu le Abraham ye binib bimɔk gaa Uwumbɔr ki kii, kaa gii ŋichakpan na aate. Baah gaa Uwumbɔr ki kii na, nima le Uwumbɔr gaa bi ke bi ye bininyaam u chee.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Binib bi gii ŋichakpan, ki tak Abraham aataabuu ponn ni, ki gaa Uwumbɔr ki kii ke Abraham aah nan gaa u ki kii pu, buyoonn waa nan kee gii lichakpaln na, bima mu le Abraham ye bite.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Uwumbɔr nan puu tipuur tii Abraham ni uyaabitiib, ke bima le ga li yeh dulnyaa. Naa ye ke bi joo Uwumbɔr aakaal le ga cha bi kan tipuur ngbaan. Bi gaa Uwumbɔr ki kii la, le u len ke baabɔr ŋan. Nima le ga cha bi kan tipuur ngbaan.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Uwumbɔr yaa ba puu tipuur ke binib bi joo waakaal na le ga li yeh dulnyaa kan, naadii aa ba ga li kpa tinyoor. Tipuur ngbaan mu aa ba ga gbiin; ba pu? ubaa aan ŋmaa joo nkaal mɔmɔk mbamɔm.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Binib aah bii nkaal na, le Uwumbɔr gee liŋuul bi pu. Nkaal aah kaa bi nin chee na, binib aa bii nkaal.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Nima le Uwumbɔr puu tipuur tii binib bi gaa u ki kii na. Uwumbɔr aah gee binib pu na, nima le u tii Abraham aayaabitiib mɔmɔk waah nan puu tipuur ti na. U ga tii Abraham aayaabitiib bi ye Juu yaab ki gaa u ki kii na, ni binib bi kaa ye Juu yaab ki mu gaa u ki kii na ke Abraham aah nan gaa u ki kii pu na. Abraham ye timi bimɔk gaa Uwumbɔr ki kii na aayaaja la.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ni ŋmee Uwumbɔr Aagbaŋ ponn ni ke Uwumbɔr bui Abraham, “M ŋa si ŋinibol pam aayaaja la.” Abraham le ye tite Uwumbɔr chee. U nan tii Uwumbɔr naadii. Uma Uwumbɔr le fikr binib bi kpo na nkun ni, le ki yin binib bi kaa kee bi na, ke baah bi le na.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 U nan puu tipuur tii Abraham ke u ga ŋa u ŋinibol pam aayaaja, ke uyaabitiib ga li wiir ke iŋmabi aah wiir pu na. Ni nan bi ke tipuur ngbaan aah kaan ŋmaa gbiin le na. Abraham mu nan tee kpa limakl ke ti ga nan gbiin.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ni nan gur siib u pii ŋibin nkub. Waah nan por pu na, ni nan naahn ke waan ki ŋmaa maa ubo. Upuu Sara mu nan jer timar. Le Abraham pak Uwumbɔr aah tuk u pu na, kaa joo beeni.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Uwumbɔr aah puu tipuur ti tii u na, tima le gur ye waalandak. Le u pak tipuur ngbaan mbamɔm, kaa joo beeni ke ti ga gbiin bee taan gbiin? U nan moo gaa Uwumbɔr ki kii le ki nyuŋ u,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 ki sil nyi ke Uwumbɔr aah puu tipuur ti na, u ga ŋmaa ŋa kina.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Waah nan gaa Uwumbɔr aamɔboln ki kii kina na, nima le Uwumbɔr gaa u ke u ye uninyaan u chee.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yesu nan kpo timi aatunwanbir pu, le ki fikr nkun ni. Nima le Uwumbɔr len ke timi aabɔr ŋan.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.