Marcos 5

Deftera Lfiɗa Dzratawi (XED) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manda laba taŋ ta tsa sana ɓla drəfa Galili ta haɗika Geraseni ya,
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 tata sabə nda sa Yesu ma kwambalu, ka gi ndadaghatá sana mndu ksu halaway, ta sabi mataba kuluha da guyay.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mataba kuluha si ta nzakwa tsa mndu ya. Haɗ mndu ta laviŋtá ksafta ŋa habafta dər nda ziɗa wu,
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 kabga si ta tsamtsa lu ma tsuhwal, habawuha lu ta dzvuhani nda ziɗa, ama ta ratsiŋ ratsa tsatsi ta tsa ziɗaha ya, ta ɓaliŋ ɓala ta tsa tsuhwalha ya. Haɗ mndu ta laviŋtá zlahafta wa.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Inda fitik ta vaghə nda vagha, ta hanə nda hana ta wawaku mataba kuluha nda ya ta ghwá, ka lili ka kwaha vghani nda pala.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Na tsa Nghaŋtani ta Yesu manda a ya ná, ka hwayaftá tsi ka lagha tsəlɓata ta kəmani,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 ka wahu nda lwi dagala. «Yesu Zwaŋa Lazglafta ta luwa: Nya mataba ɗa nda kagha na? Ta ndəɓa dzvu yu da kagha nda həga Lazglafta, ma ghuyɗip ka ta ɗaŋwa,» kaʼa.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kəl tsi ka mna tsaya ná, kabga mnanamna Yesu kazlay: Ghwaɗaka sulkum! Sabsa ma na mndu na kəʼa.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ka ɗawaŋtá tsi da tsi. «Wa hga gha na?» kaʼa nda tsi. «Dəɓaʼ» hga ɗa, kabga nda tska ŋni.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kdəkkdək, ma ghzliŋnis ka ma luwa, kaʼa ndiʼata ka ŋɗaŋɗa nda tsi.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Tsaw ma tsa vli ya, mamu bra ghuvazuha ta zbu ta skwa zay taŋ tavata ghwá.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ka tsa ghwaɗaka sulkum ya mantsa: «Kdəkkdək, ghuna ta aŋni da a ghuvazuha a, ka sliʼamta ŋni da həŋ,» ka həŋ nda tsi.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 «Lawala!» Kaʼa nda həŋ. Ka sliʼagaptá həŋ ka sliʼamta da tsa ghuvazuha ya. Ka vazagatá tsa ghuvazuha ya ta vgha tavata tsa ghwá ya ka rkaghata da drəf. Ta magay mbsaka taŋ ta dəmbuʼ his ta zaɗamta ma tsa drəf ya.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Na tsa gwal si ta ngha tsa ghuvazuha ya, ka sliʼafta həŋ nda hwaya ka laghu mnay ma luwa nduk tahula luwa. Ka sliʼadaghatá mnduha da ngha tsa skwi ta maguta ya.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Manda sliʼadaghata taŋ tavata Yesu, ka nghaŋtá həŋ ta tsa mndu si sliʼamə ghwaɗaka sulkumha dida ya ta nzakwani kwandlaŋ nda suɗatá lgut ta vgha. Ka ghudzaku tsa mnduha ya da zləŋ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ka rusu tsa gwal si hada ya ta skwi ta maguta nda tsa mndu si ksu halaway ya, nda skwi ta maguta nda tsa ghuvazuha ya, ŋa taŋ.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tahula tsa, «kdəkkdək, sliʼapsliʼa ma haɗika ŋni,» ka həŋ nda Yesu.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ta dzaʼa dzaʼa Yesu da kwambalu tama, «wya dzvu, ka la yu mista gha,» ka tsa mndu si ksu halaway ya nda tsi.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ama ka Yesu nda tsi mantsa: «La dzagha gha, ka dzaʼa ka slanaghatá la ga ghuni. Ka rusanafta ka ta inda skwi maga gha Mgham Lazglafta, nda ya kəʼa tawatá hiɗahiɗa ta kagha,» kaʼa.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ka sliʼafta tsi ka laghwi da manay ma kuraghuta haɗika Dekapwalus ta inda skwi magana Yesu. Ka ndərmim inda taŋ nda ndərmima.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Manda vradaghata Yesu nda kwambalu ka lagha ta sana ɓla drəf, ka sliʼadaghatá mnduha ŋərɓisl slanaghata hada. Ta sladu Yesu ta wa tsa drəf ya.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ka lagha sana mndu tekw mataba maliha ma həga tagha skwa la Yahuda slanaghata. Zayrus hga tsa mndu ya. Na gi nghaŋtani ta Yesu, ka gi zləmbatá tsi ma ghuvani.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ka ŋavatá tsi ka ndəɓa dzvu da tsi, kaʼa mantsa: «Wa a makwa ɗa ta kala ghəŋ ta dzaʼa mtaku. Kdəkkdək, sawi ksaŋta nda dzvu ka mbafta tsi, ka nzakwa tsi nda hafu,» kaʼa nda tsi.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Ka sliʼaftá Yesu ka dzaʼa kawadaga nda tsi. Mbaɗa mnduha ka sliʼi rutututa mistani, ka ɓislay.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mamu sana marakw mataba taŋ ta maga vaku ghwaŋpɗə his ta paghaku.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ghuyghuya tsa marakw ya ta ɗaŋwa katakata ta dzaʼa da takay da duhturha. Zaɗiŋzaɗa ta inda skwihani demdem, nduk nda tsa, haɗ lavaghwani wu, tata sgaku nda sga tsa ɗaŋwani ya.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Na snaŋta tsa marakw ya ka lu ta gwaɗa ta Yesu, ka kɗikadamtá tsi mataba mnduha, ka lagha ksaŋtá lguta Yesu nda ga mahulhul,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 kabga wya kaʼa ma ghəŋani: «Tsa ksaŋ yu ta dər lgutani taɗa ná, dzaʼa mbaku yu,» kaʼa.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Na tsa gi ksaŋtani ya, gi tərsiuʼ lɓata tsa paghakwani ya tsa. Ta snu tsi ma vghani ná, wdər nda mba.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Gi ta snə Yesu ma ŋani ma vgha guli ná, mamu mbraku ta savaghuta. Ka sladata tsi, ka mbəɗavata mataba tskata mnduha. Kaʼa mantsa: «Wa na mndu ta ksaŋtá lgutha ɗa na na?» kaʼa.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ka duhwalhani nda tsi mantsa: «Nda ngha ka ta tskatá mnduha ta ɓisla kagha ná, wa ta ksihata na» ka ka? ka həŋ nda tsi.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ka nanaghaku tsi ka zba tsa mndu ta ksaŋta ya.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Na tsa marakw ya, ka ghudzaku da zləŋ, kabga nda sna ta skwi maga tsi. Ka zləmbatá tsi ma ghuva Yesu, ka mnanaŋtá kahwathwata.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ka Yesu nda tsi mantsa: «Nda mba ka makwa ɗa, kabga zlghafta gha ta iʼi nda ŋuɗufa gha. La nda vgha ta zɗaku, ka nzata ka kwandəlaŋ,» kaʼa.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Tata gwaɗa Yesu, ka sagha gwal ga Zayrus da mnay ŋa Zayrus kazlay: Kɗakwa tsa makwa gha ya tsa, ŋa daŋwazlgəlta gha ŋaw ta mgham na? ka həŋ.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Klaf a Yesu ta tsa gwaɗa taŋ ya ka gwaɗa wa. «Ma zləŋ ka, fafta kagha ta ghəŋa gha ta iʼi kweŋkweŋ ŋa gha,» kaʼa nda Zayrus.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ka sliʼaftá tsi ka dzaʼa. Ka pyanatá tsi ta mnduha ta dzaʼa mistani, ka hganaʼatá tsi ta i Piyer nda Yakubu nda Yuhwana zwaŋamani ma Yakubu ŋa dzaʼa mistani.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ka ɓhadaghatá həŋ da tsa Zayrus mali ma həga tagha skwa la Yahuda ya. Ka slanaghatá Yesu ta mnduha ta kitsiwiraku, ta wawahaku, ta dzadza lubaluba.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Ka lamə tsi da həga. «Kabgawu ta kəl kuni ka hlawi, ta kəl kuni ka taw? Ya wana ta mta a zwaŋ wu, hani ta hani tsi,» kaʼa nda həŋ.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ka ghuɓasu həŋ ta Yesu. Lagha Yesu ka ghzlagaptá inda mndu ma həga. Ka hganaʼatá tsi ta i dani nda mani ma tsa zwaŋ ya, nda tsa gwal lagha həŋ kawadaga ya, ka lamə həŋ da tsa dzuguvi nda zwaŋ mida ya.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ka ŋanatá tsi ta dzvu, kaʼa mantsa: «Talitakum,» kaʼa. Manda mnay kazlay: Makwa ɗa, sliʼafsliʼa, iʼi ya ta gwaɗa nda kagha kəʼa ya.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Gi hləbəts ka tsa makwa ya sliʼafta ka gi mbaɗa. Aʼ, ghwaŋpɗə his ima tsa makwa ya. Ka nzata həŋ ndandrakawa ka ndərmimay.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Mbaɗaka Yesu ka zlahanaghatá həŋ ka ŋɗaŋɗa kazlay: Yahayaha kuni da mnay dər ŋa wa tsi, kaʼa. Kaʼa nda həŋ guli mantsa: «Vlaŋwa skwa zay ta na makwa na,» kaʼa.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.