Mateus 14
Kombio Wampukuamp Bible (XBI_WAM) vs NVT
1 Aninkel, Herot ka omoule amamp ka awulmp kitapm Galiliel, kil eipm sank ampulp niokn ka Jisas apulel.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Kil numpul apulp sank kilpe, nakimp nti omoule nioknel ankilel nak na, “Jisas kilelel ka Jon Baptaisel tikikn, ka naimpil nkarp ar yemp oumpel. Et kakilpe kil apul salpikninel sopilelel”.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Herot nak ntokei, ka kil numpul apulp sank ka Jon nak apulp Herotel, ka Herot ar kil wuntu yepel. Ka sopeiye. Jon nak apulp karep kumpueikel Herot ka niyok Herodias, ka muaken Pilipel, ka uknuan Herotel, ka kil nkampil sop ka muaken ankilelel. Jon nakimp Herot na, “Karokn sepm kile ka yikn nkamp muaken kilelelel”. Sank kilelel ka weink Herot antemintenk Jon, kitipil ontoakaik, mper kil apmoi yetne kuoretel eikipmin.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herot kana yer Jon wuntuimp aser kil nkinkiekn ampulp nti ntitmuaken apulp nti ka nak na Jon ka omoule sepm ka nakaworp yapmonemp Wulapm Weinkel.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Aninkel nti omoule mpurel la antemp Herot al miepm mpuaimpuai antempil apulp nioknwank ankilel kumpueikel ka mantiek ankilel ra kilel. Nti al miepm nkisel, aser muaken nionkioel ka ninkilapm muaken Herodiasel la apul yempuamp apmoi niampepm antuol. Et Herot ka aser akosepm akaikmponk ankilel.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Kil ka nak nuwarel nak na, “Sinsi mimi ka yikn apulpel, kona yikn yimp apmel ko apm yok yikn”.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Kakilpe Herodias, mantiek nkan muaken kilelel, amuk kil yapmonemp. Aser muaken nionkioel kilelel nankimp Herot na, “Apm upuikn apulp na yikn ko yuntun Jon Baptaisel amamp, ko yikn yump yo yuko, semp yupulp apm no”.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Herot eipm sank kilpelel, kil ka yapmonemp wankepmel ankil. Aser kil wonempwamiyimp sank ka kil nak nuwarel ar niampepm antuol nti omoule ka antempil nkis al miepmel. Kil ka nkarkemp wule maiak kona kil korokn sop sank kil nakel, et kakilpe kil nakimp nti omoule aipmpienel na yupul sop karep muaken kilpelel nakel.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Kakilpe kil niuwuwul omouleel la yetne kuoretel nakimp nti omoule aipmpienel na nti ko yumuntun ourenk Jonel.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Amamp ankilel ka nti aimp o yuko na yupulp muaken nionkioel mila. Muaken nionkioel kile nkampel, ka kil apul la ok mantiek ankilel.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Omoule oroupm Jonel ka nti omoule ka sopilel nkamp apul apmon amuntup. Nti antupil niatel, nti la nankimp Jisas.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jisas ka eipm sank ka nti ar Jon wuntuel, kil awemp yemp ka kil arel apmoi. Kil sil wutumpepel na mila yemp kuserel ka nti omoule karokn arel. Kil antemp nti omoule ka sopilel, ntiwarko sit la. Aser nti ntitmuaken eikusukn eipm aser Jisas na lael, et nti awemp yemp suknel antuol apmoi, nti la amupil.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Kil ka sil wutumpepel la sil mpep eikriekn, kil yukur amu kitapm. Et kil anser nti ementitmuaken mitinkel karep apmoi, ka kil wonempampulp nti. Nti omoule antuol ka wule apul ntiel, kil apul wule antuol sepmimp.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Nti ar aser awuniunkuriknimp, epe nti omoule ka sop Jisasel la nankimpil nak na, “Keielel ka yemp kuserel, awun keiye na yumu kitapm. Et yikn nikimp nti yopmon, nako nti la oumpyetne kitnanel irpm, wat wuntokn yuwup miepm nti na yelel”.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Aser Jisas naimpil nakimp nti omoule ka sopilel nak na, “Ka nti na la yupulpi? Et yipm ankil yok nti miepm yel”.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Aser nti naimpil nakimp Jisas na, “Apulntoku! Miepm keiye an apulel karokn mitink. Keiye ka luwu ninker ontokitielel nampueip oyokn wie sitel”.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Aser Jisas nak na, “Et luwu ninker irpm oyokn kile, yipm semp yupulp apm la kei”.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Aser Jisas nakimp nti ementitmuaken nak na, “Et yipm nkis tapm”. Kil nkamp luwu ninker ontokitielel nampueip oyokn wie kilpe, kil niampepm antup namp ekeipm, nak naremp Wulapm Weink ampulp miepm. Epe kil waker luwu ninker nampueip oyokn kilpe amuk nti omoule ka sopilel, ka nti nkamp amuk nti omoule ementitmuaken aimp.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nti eikusukn al, aser nti ka wulinkoimp. Nti omoule ka sop Jisasel naimpil nkamp miepm wanki wanki ka nkisel, nti aimp o urmpunk ontokitie ontokitie krepitie wie.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nti ementitntit ka al miepmel ka 5,000. Nti muakenmuaken nampueip ninkilapm, nti karokn ware nti ka aripm.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Jisas nakimp nti omoule ka sopilel nak na, “Yipm yukur no wutumpepel, yipm yuntun mpep la yakitie miniorkn. Apm ko yer kei pitepitekn”. Kil nakimp nti ementitmuaken, epe nti ka apmon.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Niatel kil sit ka no malenk, kil na nek sank yemintemp Waiek Ekeipmel. Wunoump nimpiempel, kil ka ar malenk.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Wutumpepel kilpe ka mila peik ar mpepwarmp nimuonel, aser wolpm no ale mpep ntamimpli wutumpepel ntolonk, apul wutumpepel ka eik ntimimpilel apmoi mpep nimuonel.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Pitepitekn na erienel, Jisas etn mila mpep ekeipm na la ser nti omoule ka sopilel, nti ka sil wutumpepel.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nti aser Jisas ka nakerpm la mpep ekeipmel, et wule nti ka niukur, nti ka nkinkieknimp. Nti ka nak nana ka monsomielip. Nti nkark markikipim!
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Aser, karokn walil, Jisas nakimp nti na, “Yipm korokn nkierk, et yipm yetn mintenk. Keiye ka apm epe”.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Aser Pita naimpil nakimpil na, “Sepmel, kona ka yiknel, et yikn nikimp apm, nako apm nekerpm la mpep ekeipm yetn ser yiknel”.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Aser Jisas naimpil nakimp Pita na, “Et yikn la”. Kakilpe Pita yukur eik wutumpepel o, kil etn mila mpep ekeipm, kil na mila ser Jisas.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Kil etnel, aser wolpm no suknelimp. Kil nkinkiekn apulp wolpm, aser akaik kil yuwei amu mpep kipmin. Kil ma awor aiyimp Jisas nak na, “Sepmel, ontoyupul apm!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Karokn walil, Jisas yuwei onto ampul Pita, nakimpil na, “Pita, yikn karokn akei apm nkael. Et yapmonemp aiyiknel kile ka wieel tikikn? Weink kilelel, ka weink mi?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Epe ntiwie kilpe naimpil yukur no sil wutumpepel, aser karokn walil wolpm ka ntimpilimp.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Nti omoule ka sil wutumpepel aser ntokilpe, nti waker akaik, aki nio Jisasel namp ekeipm, aser nti napmok, “Ka etetelel, yikn ka Ninkilapm Wulapm Weinkel!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Jisas antempel nti omoule ka sopilel, nti kilpe antun mpepwarmp mila eik yakitie yemp Genesaretel.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Kona nti omoule Genesaretel aser amorel ka Jisas ankil, nti mper sank nakimp nti ementitmuaken ka ar oumpyetne eikusukn kitnan kitnanel. Nti kilpe ka nkamp nti ementitmuaken ka wulenip apul ntiel, apul nti mila aser kil.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Aser nti ka aiyimp Jisas menintenk nako kil mpuaimpuai yupulp nti omoule mini ka wule apul ntiel, nti kana ontoyupul wapm yaiyi ankilel. Aser nti ementitmuaken eikusuknel ka apul sopilpe, wulenip antuol ka miniat.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.