Jonas 1

KAEM KO DEN (WSK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yawe ko den iwita Amittai namar Jonah kote tairam:
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Ni bares ale wonong biya Nineveh wore te namar ale den aora biya nunga manaruko. Mu awuk, nononga memek am biyala barasam tarigiram se ani arigem.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Bare Jonah nu Yawe kuring meram ale nagurok Tarshish namarukko ikia beteram. Nu Joppa sor te nama kaparam ale dal bo Tarshish namarukko negawaram mu arigam. Ale dal diaram ale aragam ale Yawe ko naguram ale Tarshish namakaso.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Bare Yawe daula aromemek beteram se tuwik samamer ago tairam ale gagi luan te dal am paogayam bitakaso.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Se dal ko kari alo mu ninguru nguangakasan, ale kari koma koma nunga kaem alo nongote nia ai gilingikasan, ale dal te guyakarukko barasaman dal ningi melmasak mu gi gagi ningi warukasan.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Se dal diruwura ko kari kote tairam ale maonam, “Ni anape ko ani lagasam a?” mam. “Bares ale ka kaem kote ai ngatangerko! Mu nu ana nagiring ikiok ale nanga sanguk se me maga namanakko agila pa!”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Asele dal ko ura kari alo nunumi manorman, “Tairal se ana kolara bo kolanak ale awiriya ikup memek ewere ko kotam wore ko ikinakko,” maman. Ale kolara mu kolaman se nama Jonah kumik te soraram.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Se nuna isarman, “Awiri ikup ewere ko kotam, ale nika ura anape? Se ni sor koma awuk wore ko kari? Ka sor nup anape? Se ni kariimet awuk wore nunga bo?” maman.
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Se Jonah nunga maonam, “Ani Hebrew kari, se ani Yawe nup biya tua ko kari. Nu duruk wonong ko Kaem, se ali se gagi imi nu nungam,” mam.
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Se nuna den umu ikiman ale ninguru nguangakasan, ale Jonah isarman, “Ni anape munan ewere beterem a?” maman. Nu Yawe kuring kulukam ale naguwakaso mu nu nunga maonam se maingkala ko ikiman.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Yar daula samamer mu te duap beteram bore te magaram kueneram ale namawakaso. Se aking isarman, “Ana awuk nika betenak se tom memek nunguning ewere nago ko kua kaparukko?” maman.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Se nu mam, “Aga patawural ale gagi ningi aga saparalko, asele gagi malin kaurokko,” mam. “Ani ko ikiem imi aninga memek koma yar daula samamer imi nenenga maguwurokko taiso,” mam.
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Bare mena. Kari ari mu sail te dal gurugumon ale wos ilumon ale ago langi aratamonko ago kaeyakasan. Bare am me terong nunguningkiri, mu awuk, gagi mung ko mu terong nuam, bare aitak mu am maga saparam.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Se nuna Yawe kote aiman ale balman, “O Yawe, Jonah ko Kaem,” maman, “ana kari imi uwuta betenak se kueruk mu ni me nanga moar se kuenakko. Ana kari imi am ipi betenak se kueruk mu ni ana kari memek alo iwita me nanga ikiko. O Yawe, ni Jonah ko Kaem, ni keta ka ikia karo tuem se ikup imi aratam,” maman.
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Asele Jonah patawuman ale gagi ningi sapaman, se gagi kueram nama malinaram.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Mel imi aratam se kariari mu Yawe ko ninguru tala nguangaman, ale Yawe tama bita tumon ale nongomang motam tumonko mu ko ikia Yawe koma te kaloman.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Bare Yawe nu wal aromemek bo beteram se tairam, ale Jonah lakumam, se Jonah wal umu tuagu ningi woremkalal ilagala suan se tirom ilagala suan ko bagaram.|alt="Jonah and fish" src="Jonah1.11.tif" size="col" ref="Jonah 1:17"
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.