Atos 20

Usan NT (WNU_PNG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ende qoari wogub ne qen end bais uber erogori igoi wogub Pol munon Yisast oabig igour yurau eng wuriba qiumuni qobut wurinonogursiarei. Ende at wogub uber igoarar qamb wogub wo ai Masedonia end isorei.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Isub-isub Masedonia ginam qei isub qob wurinob qamb isi-i ai Grik end isorei.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 End isi igama inaun ombur gari ende uma wogub bo girinet tabin ba ai Siria end isib misir igorei. Ende ebeter ego Yuda munon qei qob igub yuraut opuri igour qamarari igub bo igeser Masedonia wes eng irab bo tumbigi ai Siria isib qamb irarei.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Iriba ne munon qei nob iramir eng unum eng ete Sopater ur eng Pirus, wonou ginam qenen eng Beria. Ne Aristarkus Sekundus nob wurinou ginam aib eng Tesalonaika. Ne ger Gaius wonou ginam Derbe. Ne munon ombur gari Timoti, Tikikus ne Tropimus wuri ai Esia. Munon yurau eng Pol nob iramirei.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Pol qamar: “Munon yurau eng gigit isub Troas end inoar igamari in ombur Pilipai end igumu ne qen aib Qenu enger ininou tonoan wuri me igaramau qamb mi at nub igour eng niari ibag igumu ne qen 5-ende ubura in ombur tabin ba isi Troas end igamari ibag erogori end igumu ne inorou gari umorei.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 — ausente —
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ne Sande qen end ai gab-gab in gugum ginam qenen eng wurinob erogori bugab mani qibi boat numinei. Nub igo Pol barim worowogub qoaun ende qamb qob wurinob qamb igama igoi itum wobon isorei.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Eng munai tumbigi erer qitend qiumuni yorumut gumet uri ende at igunei.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Pol qob ende qamb isub igama igoi itum qir isa wogub wau qen ger unum Yutikus. Wo monir end bugab qugi igoi wogub uburab yarsi ago qumo dererei. Dara is bemeni gamir e umorei.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ende gab qamarari Pol qand isub baab gab qamar: “An misir me igar, bo igomot der bugemba.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ende wurinob qamb wogub bo erer qite irab mani parau nub wogub bo qob imusi qamb isub igama igoi uriger worom weib dera, wau moi umor eng bo igomot der bogoma mismisir nob mor isari, Pol ginam Asos end isorei.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 — ausente —
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Isib qamb Pol in gigit isub ginam Asos end yoat igoarar qamb inimurima in tabin ba isune wo ag gotent dererei. Darab isi end inimbigea wo nob bo tabin ba isi ai qaur Mitilini end isuminei.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 — ausente —
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 End ineminei igo urigerma bo isi ai qaur ginam Kios, end ineminei igo urigerma bo tumbigi isi ai qaur Samos end isub bo deget Miletus end isuminei.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol end tabin ba bo Epesus end isib ater ego ai Esia end qas qib igimine qen uburiner qamb ne gor Igomurur qau wurit isuor qen ‘Pentikos’ qamb igour eng gor piara gab qand Yerusalem qite irib qamb.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Ende at ne wo Miletus end igo munon Yisast oabig igour Epesus igour eng yar yegaiar qamb qob bigorei.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Qob biga yarari ne wurinob qamar:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 — ausente —
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 — ausente —
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 — ausente —
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 — ausente —
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 — ausente —
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Yisas wonou ye sarau yet maribigor eng mom at ugeini qamb yonou sarau eng Qenu munon gugum wurit igub igo end ende ebine Yisast oabig igoarar qamb
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 End ne erogori igamau qomon eng Qenu wonou qoat igo eng ye animbig qib igoum eng. Ne se ye bo menman me yegunanei.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 End ne Qenu ansi igo eng qenen aninob qamb igoum eng. Eng ye ber begetet me aninob qamb igamau. Munon ger wonou qob eng me igini qamb ebet eng, wonou qas.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ye bo me yegab eng aninou mom nonoguretaman eng. Qei der qei nonogursi ende at igoarar. Ende abari qebenau qau ansiara uber qi qoat-qoat igoruboumon.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Git ye anwogub quine munon qei iau qaar wai sipsip got nub igo gas ende at diorubour. End ne an mom nonoguret igoarar.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ne qei aninou erogori end der qetopur qamarari an qei wurit igub orotoar igoruboumon eng gor imbig igoarar.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Eng ye anmurimar me quraum. Togun ombur gari ende ye aninob igo anitoubar qenen itum woromt annonogursi igumei.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 End ne see Qenu anit wogoum eng wonou gari anoar animbag igoriba. Igama an wot nonoguret qomon uber qas abar. Ebet wonou munon yurau eng qoat-qoat igoarar.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Qoan ye aninob igoum eng aninou nomon qur qiyo mingoan ger yeisar qamb qibirat me aninob qamb igamau, ue.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ye yonou sarau baab mi ba ne yonou munon yurau qei mi wurisab ebine yegab igoumon eng.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ye eng ebet qirine yegab igoumon gas ende an ger ende ebet munon banam qei mi ue ar igour eng mi werisar. Qomon eng qoan Yisas ebet ininob qamar eng ete: “Munon ger ne mi ue eng gab mi ger neteiner eng uber. A ne munon ger mi ue gab utab eng sig-sig mismisir, ende qamarei,” qamar.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Pol qob degen aib eng mom ende wurinob qamb ugab wogub (Yuda wurinou qomon eng) gamaur wat bugab Yisast qamarei.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ende ebet wogub isiba qoan bo menman me yegunanei qamar end borusi mom toubet eab-eab ubent baab mot bis tabint wagari isorei.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 — ausente —
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.