Jó 42
Westminster Leningrad Codex (WLC) vs NAA
1 וַיַּעַן אִיֹּוב אֶת־יְהוָה וַיֹּאמַר׃
1 Então Jó respondeu ao Senhor e disse:
2 [יָדַעְתָּ כ] (יָדַעְתִּי ק) כִּי־כֹל תּוּכָל וְלֹא־יִבָּצֵר מִמְּךָ מְזִמָּה׃
2 “Bem sei que tudo podes, e nenhum dos teus planos pode ser frustrado.
3 מִי זֶה ׀ מַעְלִים עֵצָה בְּלִי דָעַת לָכֵן הִגַּדְתִּי וְלֹא אָבִין נִפְלָאֹות מִמֶּנִּי וְלֹא אֵדָע׃
3 Tu perguntaste: ‘Quem é este que, sem conhecimento, encobre os meus planos?’ Na verdade, falei do que eu não entendia, coisas que são maravilhosas demais para mim, coisas que eu não conhecia.
4 שְׁמַע־נָא וְאָנֹכִי אֲדַבֵּר אֶשְׁאָלְךָ וְהֹודִיעֵנִי׃
4 Disseste: ‘Escute, porque eu vou falar; farei perguntas, e você me responderá.’
5 לְשֵׁמַע־אֹזֶן שְׁמַעְתִּיךָ וְעַתָּה עֵינִי רָאָתְךָ׃
5 Eu te conhecia só de ouvir, mas agora os meus olhos te veem.
6 עַל־כֵּן אֶמְאַס וְנִחַמְתִּי עַל־עָפָר וָאֵפֶר׃ פ
6 Por isso, me abomino e me arrependo no pó e na cinza.” Cena final
7 וַיְהִי אַחַר דִּבֶּר יְהוָה אֶת־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֶל־אִיֹּוב וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־אֱלִיפַז הַתֵּימָנִי חָרָה אַפִּי בְךָ וּבִשְׁנֵי רֵעֶיךָ כִּי לֹא דִבַּרְתֶּם אֵלַי נְכֹונָה כְּעַבְדִּי אִיֹּוב׃
7 Depois que o Senhor falou estas palavras a Jó, o Senhor disse também a Elifaz, o temanita: — A minha ira se acendeu contra você e contra os seus dois amigos, porque vocês não falaram a meu respeito o que é reto, como o meu servo Jó falou.
8 וְעַתָּה קְחוּ־לָכֶם שִׁבְעָה־פָרִים וְשִׁבְעָה אֵילִים וּלְכוּ ׀ אֶל־עַבְדִּי אִיֹּוב וְהַעֲלִיתֶם עֹולָה בַּעַדְכֶם וְאִיֹּוב עַבְדִּי יִתְפַּלֵּל עֲלֵיכֶם כִּי אִם־פָּנָיו אֶשָּׂא לְבִלְתִּי עֲשֹׂות עִמָּכֶם נְבָלָה כִּי לֹא דִבַּרְתֶּם אֵלַי נְכֹונָה כְּעַבְדִּי אִיֹּוב׃
8 Agora peguem sete novilhos e sete carneiros, e vão até o meu servo Jó, e ofereçam holocaustos em favor de vocês. O meu servo Jó orará por vocês, e eu aceitarei a intercessão dele, para que eu não os trate segundo a falta de juízo de vocês. Porque vocês não falaram a meu respeito o que é reto, como o meu servo Jó falou.
9 וַיֵּלְכוּ אֱלִיפַז הַתֵּימָנִי וּבִלְדַּד הַשּׁוּחִי צֹפַר הַנַּעֲמָתִי וַיַּעֲשׂוּ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר אֲלֵיהֶם יְהוָה וַיִּשָּׂא יְהוָה אֶת־פְּנֵי אִיֹּוב׃
9 Então Elifaz, o temanita, Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita, foram e fizeram o que o Senhor lhes havia ordenado; e o Senhor aceitou a oração de Jó.
10 וַיהוָה ב אֶת־ [שְׁבִית כ] (שְׁבוּת ק) אִיֹּוב בְּהִתְפַּלְלֹו בְּעַד רֵעֵהוּ וַיֹּסֶף יְהוָה אֶת־כָּל־אֲשֶׁר לְאִיֹּוב לְמִשְׁנֶה׃
10 O Senhor restaurou a sorte de Jó, quando este orou pelos seus amigos, e o Senhor lhe deu o dobro de tudo o que tinha tido antes.
11 וַיָּבֹאוּ אֵלָיו כָּל־אֶחָיו וְכָל־ [אַחְיֹתָיו כ] (אַחְיֹותָיו ק) וְכָל־יֹדְעָיו לְפָנִים וַיֹּאכְלוּ עִמֹּו לֶחֶם בְּבֵיתֹו וַיָּנֻדוּ לֹו וַיְנַחֲמוּ אֹתֹו עַל כָּל־הָרָעָה אֲשֶׁר־הֵבִיא יְהוָה עָלָיו וַיִּתְּנוּ־לֹו אִישׁ קְשִׂיטָה אֶחָת וְאִישׁ נֶזֶם זָהָב אֶחָד׃ ס
11 Então vieram a ele todos os seus irmãos, todas as suas irmãs e todos os que o haviam conhecido antes, e comeram com ele em sua casa. E se condoeram dele, e o consolaram por todo o mal que o Senhor tinha enviado sobre ele. E cada um lhe deu dinheiro e um anel de ouro.
12 וַיהוָה בֵּרַךְ אֶת־אַחֲרִית אִיֹּוב מֵרֵאשִׁתֹו וַיְהִי־לֹו אַרְבָּעָה עָשָׂר אֶלֶף צֹאן וְשֵׁשֶׁת אֲלָפִים גְּמַלִּים וְאֶלֶף־צֶמֶד בָּקָר וְאֶלֶף אֲתֹונֹות׃
12 O Senhor abençoou o último estado de Jó mais do que o primeiro. Ele veio a ter catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas.
13 וַיְהִי־לֹו שִׁבְעָנָה בָנִים וְשָׁלֹושׁ בָּנֹות׃
13 Também teve outros sete filhos e três filhas.
14 וַיִּקְרָא שֵׁם־הָאַחַת יְמִימָה וְשֵׁם הַשֵּׁנִית קְצִיעָה וְשֵׁם הַשְּׁלִישִׁית קֶרֶן הַפּוּךְ׃
14 À primeira filha deu o nome de Jemima; à segunda chamou de Quézia; e à terceira, Quéren-Hapuque.
15 וְלֹא נִמְצָא נָשִׁים יָפֹות כִּבְנֹות אִיֹּוב בְּכָל־הָאָרֶץ וַיִּתֵּן לָהֶם אֲבִיהֶם נַחֲלָה בְּתֹוךְ אֲחֵיהֶם׃ ס
15 Em toda aquela terra não havia mulheres tão bonitas como as filhas de Jó; e seu pai lhes deu herança entre seus irmãos.
16 וַיְחִי אִיֹּוב אַחֲרֵי־זֹאת מֵאָה וְאַרְבָּעִים שָׁנָה [וַיַּרְא כ] (וַיִּרְאֶה ק) אֶת־בָּנָיו וְאֶת־בְּנֵי בָנָיו אַרְבָּעָה דֹּרֹות׃
16 Depois disto, Jó viveu mais cento e quarenta anos; e viu os seus filhos e os filhos de seus filhos, até a quarta geração.
17 וַיָּמָת אִיֹּוב זָקֵן וּשְׂבַע יָמִים׃
17 E assim Jó morreu, após uma longa velhice.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.