Marcos 9
Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs NTLH
1 A Iesus ia tania ni dia, “Hau ta tani matotonia ni miu, taza ni miu kua miu ta varimadiriai ri kua, da ma beta miu na mate miu ka hadavia na kingdom ke Vuvu kua da e mai kamana matuhanga.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Muri na dama e 6, a Iesus e pelea a Pita, a Jems kamani Jon. Ia vamuga ni dia, dia kene vori kara potuna horaha katiu, dia kazihedia za na palaka kua. Pale, dia ta hahada barae, na livuhani Iesus ia pokizia.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Kana zohozohoa ki puzo varitihitihi matoto, balika laet. Mara beta kaka katiu kua na garigari ni nap kete katia lavalava ni hada puzopuzoa barae kua.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 A Elaija kamani Moses hiro ta bele valutu, hiro kene popole kamani Iesus.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 A Pita ia tani barae ni Iesus, “Tisa, e kemi matoto ki tolu ri kua. Hita kata habatia kape tolu. Katiu ka, katiu ke Moses, mai katiu ke Elaija.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 A Pita beta ni lala nazia kete tania na vuna zia, dia ta kuahi matoto.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Pale, na habuhabu ia mai kari havutidia. Na halingana kaka katiu e pe na habuhabu kua ki tani barae, “Na Tugu kena. Kuligu matoto kirina. Miu longo kirina!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Dia ta tunga toritori pamuhi, palaka beta ve dia na hada kaka katiu kamadia, a Iesus za.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Dia te titiro mule na potuna, a Iesus ia vala polea matuha ni dia habuka tabarae dia na tania na kaka katiu na goloa kua dia ta hadavia, ki vano ki ba muri na Tuna Kaka ti mahuri mule na matea.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Dia ta ma lohoi taduria goloa kua ki ma ngoro kadia za, dia ka varihulei habuka, e tani zingania polea kua, “mahuri mule na matea.”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Dia ta hulenia, “E kuziha na tisa kamahi kara lo dia ka tani barae, a Elaija da e vamuga ki mai?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 A Iesus ki tania, “E matoto, da a Elaija e vamuga ki mai kete vahotovia goloa laveve ni malimu. Palaka, e kuziha dia ka vapolu baraenia na polea kana Paraha, habuka na Tuna Kaka da e luga bizea kapou, manumanu dia ka pole zahatia?
12 Ele respondeu:
13 Palaka ta tania ni miu, A Elaija kava ia ti mai, dia kene katia goloaloa laveve kena dia ta lohoia dia kata katia vona, habuka kua e vapolunganga na poloka buk ke Vuvu ki tanga.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Kamana a Iesus, a Pita, a Jems, a Jon dia ta ziho bele na disaipel taza ve, dia ta hadavia na kabuna manumanu kapou dia ta mamadi lobidia, na tisa kamahi kara lo ke Moses dia ka vaigege kamana disaipel kamahi.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Tania na manumanu laveve kua dia ka hadavia a Iesus dia ta ridi, dia ka rovo dia kata hilohilonia.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ia hulenidia, “Nazia miu ta vaigege kamadia vona?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Kaka katiu na poloka manumanu kua e tania, “Tisa, hau ta pelea tugu kete mai ni niho, vule katiu e holiholia ki katia kini mangamanga.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Kua kini bele kirina, e lala kete varaga kara garigari, hivohivo ki gotala na havana, ki tanga tadu bada, ki lala kete dadaea. Ta hulenia ka disaipel kamahi, dia kata pele kakava na vule kua, palaka dia ta lokia.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 A Iesus ki tania, “Miu manumanu na tauna kua beta kamiu bilip. Miu ta lohoia da ta ma mimia ki havarau kamamiu? Hau kata ma kokodonimiu? Miu pelea kapiru kena ni mai.”
19 Jesus disse:
20 Dia ta pelea kapiru kua ia mai ni Iesus. Tania na vule zaha kua ki hada a Iesus, ia katia kapiru kua ia daea ia poke kara garigari. Ia kini poke kuku, na hivohivo kini gogotala na havana.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 A Iesus ki hulenia tamana kapiru, “Ngiza matoto na goloa kua e bele vona?” Na Tamana kapiru kua ki tania, “Kilaka kua e ba kakapiru za.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Boto luba e lala kete varaga kara poloka haroho, o kara poloka naru kete hubi matehia. Kua nu dangea koto kodonia, pele maharihita nu kodonihita.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 A Iesus ki tania, “E kuziha ku tani barae, ‘Kua nu dangea?’ Kua kaka ni bilip, mara beta goloa katiu ni vitiha vona.”
23 Jesus respondeu:
24 Na tamana kapiru ki goe ki tania, “Hau kagu bilip vona, palaka kagu bilip beta ni kapou, kodoniau kagu bilip ni kapou!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 A Iesus ti hadavia habuka manumanu dia te rovorovo mai kozoho pale, ia pole kara vule zaha kua ki tania, “Ho vule kara talinga dotoa kamana mangamanga, mai gotala na kapiru kua beta ve koto hoho mule ve vona.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Na vule zaha kua e gigi, ki dopa katia kapiru kua ki daea ia gotala vona. Pale, na kapiru kua ia ngoro balika kaka kua ti mate, pale, na manumanu dia ta tani barae, “Ti mate!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Palaka a Iesus ia vano pahoria limana, ia vamadiria, pale, na kapiru kua ia madi.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Muri vona a Iesus ti hoho na poloka ruma, kana disaipel kamahi dia ta hule rogonia dia ka tani barae, “E kuziha ki mara beta hita na pele kakava na vule zaha kuari?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 A Iesus ki tania ni dia, “Na vule zaha mata barae kuari, e lala kete pele kakavanga na lotua za.”
29 Jesus respondeu:
30 Dia ta vatia na distrik kua, dia kene vano, dia ta livutia a Galili. A Iesus beta ni kulina kaka katiu kete lala dia ni ve,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 na vuna e vavaketekete na kana disaipel kamahi. E tani barae ni dia, “Na tuna Kaka da e valanga na limana manumanu. Da dia ta hubi matehia, na dama tolu muri, ia mahuri mule.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Dia beta dia na lohoi lala mining na kana polea kua, dia ka kuahi ve dia kata hulenia ve vona.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Dia ta bele ni Kaperneam, dia te hoho na poloka ruma, ia hulenia kana disaipel kamahi, “Nazia miu ta vaigege vona na dala?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Beta dia na makulu na vuna zia, na dala, dia ta vavaigege habuka, azei matoto e paraha ni dia.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 A Iesus ki mia tadu, ia koi kara kana 12 disaipel kamahi ia tania ni dia, “Azei kua kini kulina kete madi vamuga, ia kete ziho ni madi muri, ni vora kamiu laveve.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ia pelea kapiru kote katiu, ia vamadiria na pidaka dia, ia pahoria kapiru kua ki tania,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Azei kua ni koi taduria kapiru kote katiu kua mata barae kua na hizagu, ia e koi taduriau ve; azei kua tani koi taduriau, ia beta ni koi taduriau za, ia e koi taduria kaka kua e geriau ka mai.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 A Jon e tania vona, “Tisa, hita ta hada kaka katiu e pele kakava na vule zaha na hiza. Hita ka tania vona beta kete ma kakatia, na vuna zia ia beta ni katiu ni dolu.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 A Iesus ki tania ni dia, “Taua miu na talea. Kua kaka katiu kini katia mirakel na hizagu, ia mara beta ni tare poki tapu ni pole zaha kirigu.
39 Jesus respondeu:
40 Na vuna, azei kua tani beta ni mamadi poki kiridolu, ia e kamakamadolu kena.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Hau ta tani matotonia ni miu, azei kua kini vala kap na naru ni miu na vuna na hizagu, na vuna kua miu na manumanu ke Kristus. Da kadoana mara beta ni golu.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Kua kaka katiu kini katia kapirupiru kotekote kua dia ta bilip ni niau dia na poke na pekato, e dopa ki kemi kete rotua kedo kapou na lohora ni vahituva ia na poloka dazi.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Kua mata kini katiho kunu poke na pekato, bara luahia nu varaga. E dopa ki kemi koto mata bale nu hoho na kingdom ke Vuvu. Tabarae mata karua ni ba vovona, nu varaganga kara hel.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Na palaka kua, ‘na matamata kua e hahania manumanu, beta matamata kamahi kua dia na lala dia kata vavarimateai, ia mai ve na haroho kua e dudulu, beta ni lala kete mamate.’
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Manumanu laveve da e taruha haroho na hududia laveve, balika sol kua dia ta lala dia kata taruhia na opa laveve, kete katia ni klin na matani Vuvu.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Sol e kemi. Palaka kua milolokana ni hozo, da tu kati zingania ki miloloha mule? Habuka sol kua e lala kete katia na midana goloa ni beta ni zazaha tapu, ia miu ve miu kata balika sol kua e kemi, kete katia mianga pa na pidaka miu.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.