Marcos 14

Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na dama rua muga na hanihania kapou kara Pasova kamana Bret Beta Yis vona, na hetpris kamahi kamana tisa kamahi kara lo, dia ta kakaze vairukua katiu, kua dia kata padea a Iesus vona dia na haba taduria a Iesus, dia na hubi matehia.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Dia ta tania, “Beta kete na dama na hanihania kapou. Tabarae manumanu dia na lala dia na katia varihubia kapou.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Kilaka kua a Iesus ia ni Betani, na poloka ruma ke Saimon, kaka kua varira lepra vona. A Iesus e mia na tebol ki hanihani, na tavine katiu e mai kamana botole e katua na kedo alabas, e vonu na perpium kua e kadoa na moni kapou matoto. (Na perpium kua e katua na nard.) Ia e hutu vulahia na botole kua, ia valikiria na perpium kara bakani Iesus.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Manumanu taza kilaka kua, dia ta hada baraenia, magalidia ki varitihi kara tavine kua, dia ka varihulei, “E kuziha ki paralegenia na perpium kuari?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Kua ni vatia tolu na salinia ma tolu ta pelea 300 koin silva vona, tolu ta vala monina na nuhu kua beta kadia goloaloa vona.”
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 A Iesus ki tani barae, “Miu vatia, e kuziha miu ka kakaborania? Ia ti katia goloa mata muli matoto ni niau kua.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Manumanu kua beta kadia goloaloa vona, da dama laveve dia ta ma mimia kamamiu. Palaka hau beta kata ma mimia kamamiu.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Tavine kua ia e katia goloa kua ia e nap kete katia. Ia ti valikiri vamugania perpium kara livuhagu, kete vaida livuhagu kara matmat.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Ta tani matotonia ni miu, na palaka laveve na garigari kua na Kalohua Kemi e vaketoa vona, na goloa kua na tavine kua e katia, ia da e tanga ve, manumanu dia kata lala goloa kua ia e katia.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Pale, a Iudas Iskariot, katiu ni dia na 12 disaipel ke Iesus, ia vavana vano na hetpris kamahi kete vala a Iesus na limadia.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Dia ta hilohilo matoto dia kata longoria nazia kua ia kete tania, dia ka mapamapa dia kata vala moni vona. Pale, a Iudas ia kazekaze dala pamuhi kua kete volo papa kirina kete vala a Iesus ni dia.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Na varivuvuka dama na hanihania kapou na Bret Beta Yis vona, na dama kua dia ta lala dia kata hubia na sipsip kua dia kata hania na hanihania kapou na Pasova. Na disaipel kamahi ke Iesus dia ta hulenia, “E kuli hita kata vaida hadolu haninga kara Pasova ni ve?” |alt="widow offering money" src="DN00431b.tif" size="col" copy="Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989." ref="12.42"
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Pale, ia geria kana disaipel rua ki tania ni hiro, “Mo hoho na taon, da mo ta paria kaka katiu e luluga na sospen na naru. Mo muri vona.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Mo ta tani barae na tauana ruma kena na kaka kena e hoho vona, ‘Na tisa e hule, “Kue na rum kua ia kamana kana disaipel kamahi dia kata hania Pasova vona?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Da ia e vatunga ni moro na rum kapou katiu na huduna ruma, kava ti vaidanga. Mo vaida hadolu haninga vona.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Na disaipel karua kua, hiro ta vatidia hiro kene vano hoho na siti, hiro ta paria na goloa laveve ia e habuka za kua a Iesus e tania ni hiro. Pale, hiro ta vaida haninga kara Pasova.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Ti mata kavunu, a Iesus ia bele kamana kana 12 disaipel kamahi.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Dia ta mia na tebol dia kene hanihani, a Iesus ia tani barae, “Ta tania matotonia ni miu, kaka katiu ni miu da e valau na hagu vagi kamahi. Ia na kaka katiu kua e hanihani kamaniau kua.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Na disaipel kamahi dia ta longoria polea kua ki vairohia magalidia, kubarae katiukatiu ni dia ki hule, “Karae hau, ai?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 A Iesus ki tani barae ni dia, “Da katiu ni miu kua 12 kua. Kaka kua e lutia hana bret na poloka dis kamaniau.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Na Tuna Kaka da e mate habuka kua e vapolunganga na polea kana Paraha ki tanga; palaka kaba loho zahanga na kaka kua e vala na Tuna Kaka na hana vagi kamahi! Ma e dopa ki kemi kete beta kete valohua ia!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Dia ta ba hanihani barae, a Iesus ia pelea na dihura bret pitu, ia lotu ia hate motunia a Vuvu, ia bara vulahia, ia vala na kana disaipel kamahi, ia tani barae, “Miu pelea; na livuhagu kua.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ba muri ia pelea ve na kap, ia hate motunia a Vuvu ia vala ve ni dia; dia laveve dia ka hinu na kap kua.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 A Iesus ki tani barae na kana disaipel kamahi, “Kua ia na topogu, kete katia kontrak. Te valikiria kete kodonia manumanu luba.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Hau ta tania ni miu, hau mara beta na hinu mulehia na zuruka vaen, ki vano ki mule na dama kua kata hinumia na vaen vahoru na poloka kingdom ke Vuvu.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Pale, kamana dia ka habia linge katiu ki hozo, dia ta gotala dia kene vavana vano kara potuna ni Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 A Iesus ki tania ni dia, “Da miu laveve kua da miu ta zuka tapuniau miu ka varihavai, na vuna na polea kana Paraha e tani barae, ‘A Vuvu da e hubi matehia na kakanaka hada potopotoa na sipsip, na sipsip kamahi dia ta bura katiutiu.’
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Palaka da ta mahuri mule, hau ta vamuga ni miu vano kiri Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 A Pita ki tania vona, “Dia taza da dia ta hava tapuniho. Hau kua mara beta matoto na hava tapuniho!”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 A Iesus ki tania ni Pita, “Ta tania ni niho, meni na marigo, da ba muri toha kini kakareko boto rua, da tu tania boto tolu habuka beta nu lalau.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 A Pita ki bada ki tatani barae, “Ia vata kua tani tanga kata mate kamaniho, ia mara beta na tania habuka beta na lalaho.” Na disaipel laveve, dia ta tani barae ve.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Dia ta vano bele na palaka katiu e kohanga ni Getsemani, pale, a Iesus ia tania na kana disaipel kamahi, “Miu mia ri kua, hau kata lotu.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ia kohania a Pita, a Jems, a Jon, dia ka kamana. A Iesus e hatunia poloka e zobo matoto ki hatu zahatia matoto,
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 ia tania na kana disaipel kamahi, “Na polokogu e zobo matoto, ka hatunia habuka da ta mate. Miu mia ri kua miu ka tatare.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 A Iesus ia pe vano dopa pitu, ia dua kara garigari, ki lotu ki hulenia a Vuvu habuka kua ni kulina, beta bizea kapou kua kete dua taduria.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 A Iesus e lotu ki tani barae, “Abba, Tamagu, beta goloa katiu ni vitiha ni niho. Pele kakava na kap na bizea kua ni niau. Palaka, tabarae nu muri na kagu lohoihoia, palaka katia nazia kua tu lohoia koto katia.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Pale, ia vamule ia hadavia na kana disaipel tolu kua dia ta ngongoro. Ia tania kiri Pita, “Saimon, tu ngongoro? Mara beta za nu hada ni aua katiu?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ia tania ni dia, “Miu tatare, miu ka lolotu habuka tabarae miu na poke na parakilakilanga. Na polokomiu e kulina kete kakatia palaka livuhamiu e buzabuza.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ia vamule ve ki lotu mule, ki tania ve polea kua muga ki tania.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ia vamule ve ki paria habuka kana disaipel kamahi dia ta ngongoro; matadia e tuturuve matoto. Taem ki valamaridia, beta dia ne lala dia katane tani ziha ni Iesus.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Taem ki vamule boto toluna, ia tania kiridia, “Miu ta ba ngongoro, miu ka hihivu? Miu pale ngoroa! Miu hadavia na taem ti mai kava! Hadavia, na Tuna Kaka ti valanga na limana nuhuta moge zahazaha.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Miu lama, tolu kata vano! Miu hadavia, na kaka kua kete valau ti mai!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Tania a Iesus ki ba tatani barae, a Iudas, katiu ni dia na 12 disaipel, ti bele kamana kabuna manumanu. Dia ta pahopaho na bainat kamana pakole. Na pararaha kana pris kamahi kamana saveman kamahi kara lo dia ta geridia dia ka maimai.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 A Iudas ia kava ti tani mugania ni dia pebarae, “Kaka kena hau ta domia, ia ia kena, miu paho taduria, miu na pelea ni vano.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Tania a Iudas ki mai bele ni Iesus kamahi, ia vano mahoto kiri Iesus ki tani barae, “Tisa!” pale, ia domia a Iesus.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Pale, dia ta paho taduria a Iesus dia kene pelea vano.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Kaka katiu ni dia kua e madi kozoho e pazuhia kana bainat, ia kadi hutuzia talingana vora kana hetpris.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 A Iesus ki hulenia manumanu kua, “Hau ta lala kata vavamuga na varihubia ka mata vanaho, miu ka pelepele bainat kamana pakole kirigu, ai?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Dama laveve hau ta kakamamiu, ka vaketekete na poloka tempel, ki beta miu na paho taduriau. Palaka vatahia. Na polea ke Vuvu ia kete pori.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Pale, na kana disaipel kamahi dia ta birika, dia kene hava tapunia.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Kilaka kua na kapiru huluvahu katiu, e lohoria na lavalava kavukavua katiu, ki mumuri ni Iesus. Tania na manumanu dia ka paho taduria,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ia zuka tapunia kana lavalava kua e lolohoria, ia pupu lavevea kini hava.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Dia ta pelea a Iesus kini vano kara ruma kana hetpris, na pararaha kana pris laveve ia mai na pararaha laveve ke vuni Iuda, ia mai na tisa kamahi kara lo ke Moses, dia laveve dia ta mai lupu laveve.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 A Pita e muri ni Iesus, palaka ki muri zauzau pitu. Ia vano kini hoho na banis na ruma kana hetpris. Ia mia kamana gat kamahi kini papaniru na haroho.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Na pararaha kana pris kamahi kamana kaunsil kamahi dia ta parakilania dia kata paria moge katiu kua a Iesus e katia, kua kete nap dia kata koto kiri Iesus vona, dia na hubi matehia. Palaka ki mara beta dia na paria.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Manumanu luba dia ta mai dia ka parakilania dia ka vairuku kirina, palaka kadia polea kini beta ni vavaridamuki.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Pale, manumanu taza dia ta di madi dia ta vairuku dia ka tani barae,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Hita ta longoria e tani barae, ‘Da ta robea na Tempel kua na manumanu bukuna garigari kua dia ta habatia, dama tolu muri, hau ta haba mulehia katiu, kua mara beta kaka ni habatia.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Palaka na polea kua dia ta katia ve, ia e batola vetaveta ve, ki beta ni varidamuki ve.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Pale, na hetpris e madi na matana kaunsil kamahi ia hulenia a Iesus, “Kava tu longoria na polea laveve kua na manumanu kamahi kua dia ta papadeho vona. Beta ka koliana, ai?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Palaka a Iesus beta ni tania polea katiu.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 A Iesus ki tania vona, “Ia hau za, da miu ta hadavia na Tuna Kaka e mimia na maroroni limani Vuvu kua e matuha matoto ki pe na lagato na huduna mariaba ki ziho.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Pale, na hetpris ia dae terehia kana zohozohoa, ki tani barae, “Beta ve tolu kata ma kakaze kaka kua kete kavakavania na moge kana kaka kua.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Kava miu te longoria habuka, ti delahania a Vuvu kava. Miu ta lohoi ziha?” Pale, dia laveve dia ta tania habuka kete mate.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Pale, taza ni dia, dia ta vuzaria. Dia ta rotu karia matana dia ka tutuhia dia ka tatani barae kirina, “Ko tani lala, azei kua e hubiho?” Pale, na gat kamahi dia ta pelea vano dia kene huhubia.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 A Pita ia heva na banis kana hetpris, na tavine vora katiu kana hetpris e pe mai,
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 tania ki hadavia a Pita kua e papaniru, ia hada nunuzia ki tania, “Ho ve tu kakamani Iesus bukuni Nasaret.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Palaka a Pita e linga ki tania, “Hau beta na lala nazia kena tu popole vona.” A Pita ia di madi ia vano madi na geit, na toha ia kakareko boto katiu.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Na tavine vora kua ki hadavia ti vano mamadi ve rae, ia tani mulehia ve na nuhu kua dia ta mamadi kozoho vona, “Kaka kena ia katiu ni dia kena.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 A Pita ia linga mule ve.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 A Pita ki badabada matoto ki tani barae, “Ta mapamapa na hizani Vuvu, hau beta na lala na kaka kuari miu ta popole vona.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Pale, na toha ia kakareko boto ruana. A Pita ia lohoi mulehia na polea, kua a Iesus e tania kirina, “Ba muri toha kini kakareko boto rua, da tu tania boto tolu, habuka beta nu lalau.” Pale, a Pita ia tangi zahazaha matoto.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.