Marcos 11
Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs NTLH
1 Dia te vano kokozoho ni Ierusalem, kozoho na taon a Betfage kamani Betani, dia ta bele na potuna a Oliv. A Iesus ia geria kana disaipel rua,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ia ta tania ni hiro, “Mo vano kara malala kuari na muga dolu. Ta mo na bele na malala kena, da mo ta paria na donki huluvahu e vututadura. Ma beta kaka katiu ni polo vona varira. Hulia mo ta pelea mai ri kua.
2 com a seguinte ordem:
3 Kua kaka katiu kini hulenimoro ni tania, ‘E kuziha mo ka kati baraenia?’ Mo tania vona, ‘Na Paraha kana galangana vona. Da e vala mulehia ki vamule tapu.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Hiro ta vano hiro ta paria na donki huluvahu e vututadura na hiripa dala, na pe gotalatalanga na malala. Hiro ta hulia.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Manumanu taza kua dia vavarimadiriai, dia ta hulenihiro, “Nazia mo ta kakatia, e kuziha mo ka huhulia na donki huluvahu kena?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Hiro ta tania ni dia na polea ke Iesus, pale, dia ta vatihiro, hiro kene vano.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Hiro ta pelea na donki huluvahu kua vano ni Iesus, dia ta taruhia kadia zohozohoa na lamana donki, a Iesus ia mia na huduna. |alt="Jesus riding donkey" src="LB00315B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="11.8"
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Manumanu luba dia ta vozolia kadia zohozohoa na dala, taza dia ta vozolia dangadangana hai, kua dia ta bazia na vanua kamahi.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Nuhu kua dia ta vana vamuga ni Iesus, kamana nuhu kua dia ta mumuri dia ta goe dia ka tania, “Hilohilo na Paraha! A Vuvu e kati kemihia matoto na kaka kua e mai na hizana Paraha!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Paleka a Vuvu ni kati kemihia matoto na kingdom kua e mamai, da e balika na kingdom kua ke tubudolu a Devit. Vazahenia hizani Vuvu ni zahe heta matoto!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 A Iesus ia hoho ni Ierusalem, ia vano kara tempel. Ki vanavana lobi na poloka tempel, ki hadavia na goloa laveve. Palaka na vuna ti garavi, ia vano kiri Betani kamana kana 12 disaipel kamahi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ti dama, dia te pe ni Betani dia kene vavamule, a Iesus e vitolonia.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ia hada zau, ki hadavia na haina fik katiu, raurauna motu vona. Ia vano kete kaze na palekana. Palaka tania ki vano ki hadavia, raurauna vetanga, na vuna ma beta ni na nagi kara fik kete vua.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Pale, ia tania kara haina fik kua, “Mara beta ve nu vua kaka katiu ni hania paleke.” Na kana disaipel kamahi, dia ta longoria na polea kua e tania.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kamana dia ka bele ni Ierusalem. A Iesus ia vano hoho kara banis na tempel. Ia vaibura manumanu kua dia ta mamaket na poloka. Ia vapopo vatuduhia na tebol kamahi kana nuhu kua dia ta popokipoki moni, ia mai ve na mianga kana nuhu kua dia ta mamaket na balu kamahi,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 ki tabunia habuka, beta ve kaka katiu kete luga goloaloa kara maket ni pe hutu mai vano na poloka banis na tempel.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Pale, ia vaketekete na manumanu ki tani barae ni dia, “E vapolu baraenga na poloka buk ke Vuvu, ‘Kagu ruma ia kete kohanga na rumaka lotua kana manumanu bukuna kantri laveve, dia kata lohu dia na lolotu ni niau vona.’ Palaka miu te katia kini kara palakana paritigia kana nuhu mata vanahonaho.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Na hetpris kamahi kamana tisa kamahi kara lo dia ta longoria na goloa kua a Iesus e katia, pale, dia te varivuvu dia keteni kaze dala dia keteni hubi matehia a Iesus na vuna dia ta kuahinia. Na vuna manumanu laveve dia ta zipa zahe matoto na kana vaketeketea.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Pale, ti garavi matoto, dia ta gotala ni Ierusalem dia kene vano.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ti dama ruana vona, a Iesus kamana kana disaipel kamahi dia ta vavana na dala vavano, dia ta hadavia na haina fik, ti malainia laveve ki ziho na voravoraka kamahi ve.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 A Pita e lohoi mulehia na polea kua a Iesus e tania kara haina fik kua, ia ki tania ni Iesus, “Tisa, hadavia! Na haina fik kua tu pole kirina ngora, ti malainia!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 A Iesus ki tania ni dia “Miu bilip ni Vuvu.
22 Jesus respondeu:
23 Ta tani matotonia ni miu, kua kaka katiu ni tani barae kara potuna kuari, ‘Divurutiho nu pozi nu dua kara dazi.’ Kua ni beta ni lohoi ruarua na poloka mule, palaka e bilip matoto habuka nazia kua e tania da e bele matoto, ia da e bele matoto habuka kena ia e tania.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kubarae hau ta tania ni miu, kua kunu lotu kunu hule kara goloa katiu, ia koto bilip habuka kava tu pelea goloa kena tu huhule kirina kava, pale, ia da e bele habuka kena tu tania.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 A Iesus kamana kana disaipel kamahi, dia ta bele mule ni Ierusalem. A Iesus ki vavanavana na poloka tempel. Na hetpris kamahi, na tisa kamahi kara lo kamana pararaha ke vuni Iuda, dia ta mai vona,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 dia ta hulenia, “Tu pelea na naba kamana matuhanga ni ve ku kakatia galanga kua? Azei matoto e vala naba ni niho, ki tania ni niho koto kakatia galanga kua?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 A Iesus ki tania, “Hau ve kata hulenimiu na hulea katiu. Miu na kolia ni niau, hau da ta tania ni miu ve, azei matoto e vala naba ni niau kata katia galanga kamahi kua.
29 Jesus respondeu:
30 Miu tania ni niau! Na baptais kua a Jon e vavala na manumanu, ia na goloa bukuna lagato o kana kaka za?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Pale, dia ta vaigege na pidaka dia mule, dia ka tania, “Ta tolu na tania, ‘E pe na lagato.’ Da ia e hule, ‘E kuziha ki beta miu na bilip vona?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Palaka ta tolu na tania, ‘E mai na kaka’...” (Dia ta lohoi kuahia na manumanu, na vuna manumanu laveve, dia ta lohoia dia ka tania a Jon ia na profet matoto.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Kubarae dia ta kolia hulea ke Iesus dia ka tania, “Beta hita na lala.” A Iesus ki tania ni dia, “Ia hau ve mara beta na tania ni miu azei matoto e vala naba ni niau ka kakatia na galangalanga kamahi kua.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.