Lucas 10
Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs NVT
1 Muri na kua, a Iesus ia makia manumanu e 72, ia geridia rua rua, dia ta vamuga vano kara poloka taon laveve kamana malala laveve kena ia keteni vano kirina.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ia ki tania ni dia, “Haninga luba na poloka vanua ti matuha keteni peola, palaka na nuhuta galanga beta ni luba. Kubarae miu hulenia na Paraha kua e hada na pelepelea na haninga kete geria nuhuta galanga dia kata vano kara palakana pelepelea na haninga.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Miu vano! Hau ta gerimiu balika tuna sipsip kara pidaka kauaua zahazaha.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Taua miu na pelea kamiu hanpaus, kamiu beke, o sadel kara vavananga; taua miu na pole kamana kaka katiu na dala.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Miu kene hoho na ruma katiu, miu muga miu ka tania, ‘Magali kemia na ruma kua.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Tani kaka kemi katiu ra, kamiu magali kemia da e ngoro papa vona; tani beu, da kamiu magali kemia e vamule ni miu.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Miu mia na ruma kena, miu ka hania o hinumia nazia dia ta vala ni miu, na vuna ia kena kadoamiu kena. Taua miu na dangea rumaruma.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Miu kene hoho na taon dia kene koi tadurimiu, miu hania nazia kena e vakodoa miu vona.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Kati kemihia nuhu kena e mazahitidia na palaka kena, miu ka tania ni dia, ‘Na kingdom ke Vuvu kava ti mai kini kozoho ni miu!’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Palaka miu kene hoho na taon kini beta dia na koi tadurimiu, miu vana na pidaka kadia dala na poloka taon, miu ta tani barae,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Havuhavu bukuna kamiu taon kua e rako na kabehita, da hita ta pali tubinia kirimiu. Kete vatunga muria habuka na mak zaha katiu kirimiu. Palaka miu lala matotonia habuka, na kingdom ke Vuvu kava ti mai kini kokozoho.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ta tania ni miu, na dama kena a Vuvu e makia kete koto kara manumanu, bizea kua kete bele na manumanu bukuna taon kena da e dopa ki kapou na bizea kua na nuhu kua bukuni Sodom dia ta luga.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Kaba loho zahanga ni niho, ho Korasin! Kaba loho zahanga ni niho, ho Betsaida! Na vuna na mirakel kamahi kua e katua na polokomiu ni katua ni Tair kamani Saidon, ma varira za dia te puae dia kene pokizia magalidia, dia kene zohoria na beke dia kene bode na habulo.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Palaka tani damana kotoa da e dopa ki kemi pitu ke Tair hiro a Saidon. Palaka miu, da miu ta vairo matoto.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Da, ho Kaperneam, tu lohoia, da a Vuvu e peleho ku zahe kara lagato, ai? Mara beta, da tu ziho kiri loloni habuna.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Azei e longoria kamiu polea, ia e habuka e longoria kagu polea; azei tani pole katimiu ia e habuka e pole katiau; palaka azei kua tani pole katiau, ia e habuka e pole katia kaka kua e geriau ka mai.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Manumanu 72 kua dia ta vamule kamana hilohiloa dia ka tania, “Paraha, kua hita ta kohania hiza, na vule zaha kamahi ve dia ta muri na kahita polea.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 A Iesus ki tania ni dia, “Hau ta hada a Satan e dua na lagato balika hanimata.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Hau te vala matuhanga ni miu, miu kata vaka langalanga na matabunu kamahi kamana kavelavela kamahi, miu na pele kakava matuhanga kana hamiu vagi. Mara beta goloa katiu ni vairohimiu. |alt="scorpion" src="BK00058B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles revised by Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994" ref="10.19"
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Palaka, tabarae miu na hilohilo na vuna kua na vule zaha kamahi, dia ta longoria, dia ka muri na kamiu polea. Palaka miu hilohilo na vuna hizamiu ti vapolunganga na lagato.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Kilaka kena ve na Vule Tumonga e katia a Iesus ki hilohilo matoto, ki tania, “Hau ta vazahenia hiza Tamagu, Paraha kara lagato kamana garigari, na vuna zia ho tu litiginia goloaloa kua na nuhu kua kadia hada lalanga vona kamana nuhu kua bakadia vona. Kunu vatunga kakava ni kapiru kotekote. E limoha Tamagu, na vuna zia ia kua e kuli matoto kete kubarae.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Goloaloa laveve kava Tamagu ti vala ni niau, kata hada vona. Beta kaka katiu ni lala hau azei matoto, a Tamagu za ia e lalau. Beta ve kaka katiu ni lala matotonia Tamagu ia azei, a Tuna za, ia e lala, ki vatunga a Tamana na nuhu kua ia ti makia kete vatunga kavakava a Tamana ni dia.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Pale, ia tare poki kara kana disaipel kamahi ia pole kamadia za ki tania, “Kaka kua e hada goloa kua miu ta hahada ia da e hilohilo.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Na vuna hau ta tania ni miu profet luba kamana king kamahi e kulidia dia kata hada nazia miu ta hada palaka beta dia na hadavia, dia kata longoria nazia kua miu ta longoria palaka beta dia na longoria.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Na dama katiu na kaka katiu kua e lala kemikemihia na lo e madi kete parakilania a Iesus. Ia hule, “Tisa nazia da ta katia kata pelea mahuri roroa?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 A Iesus e kolia ki hulenia, “Nazia e vapolunganga na poloka lo? Tu hazeni zingania?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ia kolia ki tania, “‘Kete kuli kara Paraha ka Vuvu na poloko laveve kamana ka hatuhatua laveve, na vule, na ka matuhanga laveve, kamana ka lohoihoia laveve, kete kuli matoto kara kaka kua e mimia kozoho ni niho, habuka kua e kuli kiriniho mule.’”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 “Ho tu koli mahotovia kena,” a Iesus e tania, “Kati baraenia, ho koto mahuri.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Palaka na tisa kara lo kua e lohoia kete vatunga habuka ia e lala kete muri papa na lo. Pale, ia hulenia a Iesus, “Pele azei ia na kaka kua e kozohotiau?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 A Iesus ia kolia kana polea ki tania, “Kaka katiu e pe ni Ierusalem ki ziziho kiri Jeriko. Na raskol kamahi dia ta haba taduria. Dia ta hulia kana zohozohoa na livuhana. Dia ta hubi zahazahatia matoto, pitu papa za ni mate. Dia ta vatia, dia kene vano.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Na pris katiu, ia ve e pe na dala kena ki ziziho, kamana ki hada kaka kua e ngongoro, ia pe hutu, pe na paligena dala.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Na Livai katiu ve e pe na dala kua ki ziziho, ia ve e hada kaka kua, ia pe na paligena dala ve.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Palaka na kaka katiu bukuni Samaria, e vavana ki ziho na palaka kena na kaka kua vona, tania ki hadavia, na lohora e zaha matoto vona. |alt="good Samaritan" src="WA03863b.tif" size="col" loc="10.33-34" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989" ref="10.33"
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ia vano vona, ia valikiria vel kamana vaen kara mukuna kamahi. Ia pipizia mukuna kamahi na banis. Pale, ia luga, ia vapolea na kana huduna donki. Ia vapolea vano kara haus pasidia katiu kini hada poto vona.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Ti dama ia pelea na moni rua ia vala na tauana haus pasidia kena, ia tania vona, ‘Hada poto vona. Moni kua kini hozo, kunu varaga ka moni mule koto hada poto vona, ta na vamule da ta kolia ka moni.’
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Azei ni dia tolu kua tu lohoia ia na kaka kua e kozoho na kaka kua e paria zahatanga na limani vuni raskol?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Na kaka kua e lala kemikemihia lo e tania, “Na kaka kena lohora e zaha vona ki kodonia.” A Iesus ia tania vona, “Pele, vano nu kati baraenia.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 A Iesus kamana kana disaipel kamahi dia ta vavana vano, dia ta bele na malala katiu. Na tavine katiu, hizana a Marta ia koi taduridia kara kana ruma.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Tazina katiu hizana a Maria, ia mai mia kozoho na kabeni Iesus ki tatabu longo kara polea ke Iesus.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Palaka a Marta e lohoi vuvu na galangalanga luba na haninga kua kete katua. Ia vano ni Iesus ia hulenia, “Paraha, beta nu hada ni zaha kua a tazigu ti vatia galangana haninga hau kene kakatia kazihegu? Tania vona ni mai kodoniau!”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Na Paraha e kolia vona ki tania, “Marta! Marta! Ho tu lohoi vuvu ka lohoihoia ki vonu na goloa luba marata.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ka lohoihoia, ia kete ngoro na goloa katiu za. Goloa kua a Maria e kulina kete pelea ia e dopa ki kemi, ki mara beta ni pele kakavanga vona.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.