João 2
Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs ARIB
1 Ti dama tolu muri na kua, na lahia katiu e bele na taon a Kana, ni Galili. A titinani Iesus a Maria, ia kilangata ia ve na lupua kara lahia kua.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galiléia, e estava ali a mãe de Jesus;
2 A Iesus kamana kana disaipel kamahi dia ve ta kohanga kara lupua na lahia kua.
2 e foi também convidado Jesus com seus discípulos para o casamento.
3 Kilaka kua dia ta hinu vano, hadia vaen ia hozo. A tinani Iesus ia pole kamani Iesus ki tania vona, “Hadia vaen ti hozo.”
3 E, tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm vinho.
4 A Iesus ki tania, “Titinagu, beta ni kagu galanga o beta ve ni ka galanga kena. Kagu dama ma beta ni mai.”
4 Respondeu-lhes Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 A tinana ki tania na voravora kara ruma kua, “Nazia kua ia kini tania ni miu, miu kakatia za.”
5 Disse então sua mãe aos serventes: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Na ruma kua, na sospen e 6 e katua na kedo, katiukatiu na sospen kua e dangea kete valikira 20 o 30 galen na naru kara poloka. Dia ta lala dia kata mamatu na naru kua, muri na kadia moge a vuni Iuda, kua kete katia dia na klin. |alt="man filling water jars" src="LB00135B.TIF" size="col" loc="2.6-7" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="2.6"
6 Ora, estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam duas ou três metretas.
7 A Iesus ki tania na voravora kamahi kua, “Miu hituhitu naru, miu na valikiliki kara poloka sospen kamahi kena.” Pale, dia ta hituhitu naru kara poloka sospen kamahi kua, ki vonu kalavuruvuru matoto.
7 Ordenou-lhe Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Ia ki tania ni dia, “Miu hituvia taza, miu na vano vala na kaka kua e hada na hanihania kua.” Pale, dia ta hituvia dia ta pelea vano.
8 Então lhes disse: Tirai agora, e levai ao mestre-sala. E eles o fizeram.
9 Kamana na kaka kua e hada na hanihania kua ki hinumia na naru kua, kava ti kara vaen, palaka ki beta ni lala na vaen kua e pe ve. Palaka na voravora kua dia ta hituvia naru dia ta lala. Na kaka kua e hada na hanihania kua, ia kohania na tamohane kua e ba lahi,
9 Quando o mestre-sala provou a água tornada em vinho, não sabendo donde era, se bem que o sabiam os serventes que tinham tirado a água, chamou o mestre-sala ao noivo
10 ki tania vona, “Manumanu laveve dia ta lala dia kata muga vanginuvia manumanu na vaen kua e dopa ki kemi, ba muri manumanu ti spak, dia te ba vanginuvia manumanu na vaen kua beta ni dopa ni kemi. Palaka ho, ho tu taruhia vaen kua e kemi kiri muri, kua kunu ba vala na manumanu.”
10 e lhe disse: Todo homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 A Iesus e katia na mirakel kua ni Kana ni Galili, ia na varivuvuka kana mirakel kamahi laveve kua ba muri kini kakatia. Kilangata ia ti vatunga kakava kana glori; kana disaipel kamahi dia kene bilip vona.
11 Assim deu Jesus início aos seus sinais em Caná da Galiléia, e manifestou a sua glória; e os seus discípulos creram nele.
12 Ba muri na kua, ia ziho kiri Kaperneam kamani titinana ia mai habu tazina kamana kana disaipel kamahi. Dia ta mia dama taza na taon kua.
12 Depois disso desceu a Cafarnaum, ele, sua mãe, seus irmãos, e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Ti kozoho kara damana hanihania kapou na Pasova, a Iesus ia zahe kiri Ierusalem.
13 Estando próxima a páscoa dos judeus, Jesus subiu a Jerusalém.
14 E zahe na poloka tempel ia hadavia manumanu kua dia ta salinia bulmakau, sipsip ia mai balu kamahi ve, taza ve dia ta lololi dia ka pokipoki moni.
14 E achou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas, e também os cambistas ali sentados;
15 Pale, ia katia nivihi katiu na baklaen, ia vaibura kamadia, kamana kadia sipsip kamana bulmakau kamahi dia ta gotalatala na tempel; ia valiki taduria moni kana nuhu kua dia ta pokipoki moni ki vapopo vatuduhia kadia tebol kamahi ve.
15 e tendo feito um azorrague de cordas, lançou todos fora do templo, bem como as ovelhas e os bois; e espalhou o dinheiro dos cambistas, e virou-lhes as mesas;
16 Ki tania na nuhu kua dia ta salinia na balu kamahi, “Miu vilehia goloaloa kamahi kena miu na gotalatala ri kua! Taua miu na kakatia ruma ke Tamagu ni kara rumaka maket!”
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Kana disaipel kamahi dia ta lohoi mulehia habuka e vapolu baraenga na polea ke Vuvu, “Hau e kuligu matoto kara ka ruma, hatuhatua kua, e habuka haroho kua e dudulu na polokogu.”
17 Lembraram-se então os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me devorará.
18 A vuni Iuda dia ta tania kirina, “Na mirakel zia da tu katia hita kata lala habuka a Vuvu e vala naba ni niho koto katia goloa kua tu ba katia?”
18 Protestaram, pois, os judeus, perguntando-lhe: Que sinal de autoridade nos mostras, uma vez que fazes isto?
19 A Iesus ki kolia ki tania, “Miu robea tempel kua, na dama tolu za, da ta vamadiri mulehia.” |alt="temple of Herod" src="LB00250B.TIF" size="span" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="2.19"
19 Respondeu-lhes Jesus: Derribai este santuário, e em três dias o levantarei.
20 A vuni Iuda dia ka tania, “E pelea krismas e 46 kete habata tempel kua. Ho da tu vamadiri mulehia na dama tolu za?”
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu o levantarás em três dias?
21 Palaka a Iesus ia beta ni popole na tempel, e popole na livuhana.
21 Mas ele falava do santuário do seu corpo.
22 Ba muri kua ia ti mahuri mule na matea, na kana disaipel kamahi dia te lohoi mulehia kana polea kua e tania; dia te bilip na polea kana Paraha ia mai na polea ke Iesus kua e tatania ni dia.
22 Quando, pois ressurgiu dentre os mortos, seus discípulos se lembraram de que dissera isto, e creram na Escritura, e na palavra que Jesus havia dito.
23 Kilaka kua, a Iesus ia ni Ierusalem na hanihania kapou kara Pasova, manumanu luba dia ta bilip vona, kilaka kua dia ta hada na mirakel kua ia e kakatia.
23 Ora, estando ele em Jerusalém pela festa da páscoa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Palaka a Iesus beta ni vaka maroro ni dia, na vuna ia e lala kemikemihia manumanu laveve.
24 Mas o próprio Jesus não confiava a eles, porque os conhecia a todos,
25 Ki mara beta kaka katiu ni tania vona na moge kana manumanu. Ia mule kava ti lala kemikemihia poloka manumanu laveve.
25 e não necessitava de que alguém lhe desse testemunho do homem, pois bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.