Atos 25

Kalohua Kemi ke Iesus na Polea Vitu (WIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A Festus ti bele kini kara gavana na distrik a Iudea. Dama tolu muri na dama kua ia e lohu vona, ia pe na taon a Sisaria kini zahe kiri Ierusalem,
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 na hetpris kamahi ia mai na pararaha ke vuni Iuda dia ta mai vona, dia ta padea polea kiri Pol.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Dia ta hule tutunia matoto a Festus, kete longoridia ni vala a Pol ni zahe kiri Ierusalem, dia ta kukuza barae na vuna dia ta lohoia dia kata tarengania a Pol na dala dia na hubi matehia.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 A Festus ki tania, “A Pol ia e karabus ni Sisaria, kua ti kozoho hau keteni zahe kiri Sisaria.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Miu geria kamiu pararaha taza dia ta kamaniau zahe. Kua ni matoto a Pol ni katia moge zaha katiu, pele dia ta koto kirina vona.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 E mia dama e 8 o 10 kamadia, pale, ia vamule kiri Sisaria. Ti dama mule ia mia na sia kara kotoa, ia geu dia kata pelea a Pol ni mai vona.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Tania a Pol ki mai bele, a vuni Iuda kua dia ta pe ni Ierusalem dia ka zihoziho, dia ta mai madi lobia, dia ka papadea na polealea luba kirina. Dia ka tatania habuka ia e lala kete kakatia moge zahazaha matoto, palaka ki mara beta dia na vatunga matotonia ni Festus habuka polealea kua dia ta papadea vona e matoto.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 A Pol ia kolia kadia polea ki tania, “Hau beta matoto na katia goloa katiu ni zaha, beta na katia goloa katiu kua na lo ke vuni Iuda e vatabunia o na lo kara tempel beu na lo ke Sisar.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 A Festus, e kulina kete katia a vuni Iuda kete kulidia kirina, kubarae, ia hulenia a Pol, “E kuli koto zahe kiri Ierusalem na longoria ka kotoa heta na polealea kua dia ta papadeho vona?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 A Pol ki tania, “Hau ta mamadi na haus kot ke Sisar kua, kete longora kagu kotoa ri. Ho mule tu lala matotonia habuka, hau beta na katia goloa katiu ni zaha ni vuni Iuda.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Palaka kua miu kene paria habuka ta katia goloa katiu ki zaha kua e dangea miu kata hubi matehiau vona, pele hau beta na hahava na matea. Palaka kua ta na polea kamahi kua a vuni Iuda dia ta papadeau vona ni beta ni matoto, mara beta kaka katiu ni vala vetaniau na limadia. Hau ta hule a Sisar kete longoria kagu kotoa!”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Pale, a Festus ia pole kamana kana kaunsil kamahi, pale, ia tani barae ni Pol, “Tu hule a Sisar kete longoria ka kotoa. Pele da tu zahe ni Sisar!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Dama taza muri vona a King Agripa kamani livuka a Bernaisi hiro ta mai bele ni Sisaria hiro kata balahea a Festus hiro na vala kahiro magali kemia vona.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Na vuna da hiro ta mia dama luba ni Sisaria. A Festus ia pole kamana king na vuna na kotoa ke Pol. E tani barae na king, “Na kaka katiu kuari kua a Feliks e vatia na poloka karabus.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Kilaka kua ta zahe kiri Ierusalem, na hetpris kamahi kamana pararaha ke vuni Iuda, dia ta koto kirina dia ka padea polea taza kirina, dia ka hule kete hubi matoa.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Hau ka tani barae ni dia habuka na moge ke vuni Rom ia mara beta tolu na vala vetania kaka na limana kaka katiu, ma muga ki koto kamana kaka kena ki parakilania ki vaigege kamana kaka kena e kokoto kirina.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kilangata kua dia kakamaniau zahe bele ri, beta ve na guru. Na dama muri vona ta mia kata longori pamuhia kadia kotoa, hau ta geu dia kata pelea a Pol ni mai bele.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Palaka tania nuhu kua dia ta papadea na polea dia ka pole, hau ta lohoia da dia ta koto kirina na moge zaha katiu, palaka ki betaka.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Palaka dia te vavaigege kamana na kadia lotua ia mai na kaka mate katiu kua e kohanga ni Iesus, na kaka kua ia kua a Pol e tania ti mahuri mule.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Kini beta ne lala katane sikel zingania kadia kotoa, kubarae hau ka hulenia a Pol kete tara ni zahe kiri Ierusalem ni koto kamadia na polealea kua dia ta papadea vona.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Palaka a Pol ia ti hule habuka kete ma mimia na karabus ki vano a Sisar mule ki longoria kana kotoa, kubarae hau ta geu dia ta ma paho taduria na poloka karabus ki vano ki mule na dama kua kata geria ni zahe ni Sisar.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Pale, a King Agripa ia tania ni Festus, “Hau e kuligu kata longoria na kaka kena.” A Festus ki tania, “Vaila, da tu longoria.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Kubarae, ti dama vona a King Agripa kamani livuka a Bernaisi hiro ta zohozoho kahiro zohozohoa mata mulimuli hiro ka mai hoho na poloka rum kara kotoa kamana nabawan opisa kamahi ia mai na pararaha kara taon kapou kua. Pale, a Festus ia geu dia ta pelea a Pol ia mai hoho.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 A Festus ia tani barae, “King Agripa, ia mai miu laveve kuari kamahita, miu hadavia na kaka kua! A vuni Iuda laveve ni Ierusalem ia mai ve ri ni Sisaria, dia ta papadea polea kara kaka kua, dia ka goe dia ka tatania ni niau habuka kata hubi matehia na kaka kua.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Hau ta paria habuka beta ni katia goloa katiu ni zaha kua ma kete hubu matoa ia taraka. Palaka na vuna kua e kulina a Sisar kete longoria kana kotoa, kuza barae ka lohoia kata geria ni zahe kiri Rom.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Palaka ki beta na lala polea zia kata vapolungania ni zahe na kadolu paraha na tania vona na kaka kua. Ki kubarae ka pelea ki mai madi na matamiu, dopa matoto ni niho King Agripa. Tolu kata longo vutuhia nazia ia kete tania, hau kata vapolungania na poloka pas.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Na vuna ta lohoia beta ni mahoto kata geri vetania na karabus katiu ni vano kua beta na vapolungania na pas na tani hoto na goloa e kokoto kirua ia vona.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.