Atos 13

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu ànɛ̂ névye kwɔ́pú sõ̀ mɛ Antyɔsyɩ kwil Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì sɔkɔ: Barnabasɩ sõ̀ mɛ, ànɛ̂ Solelɛ, ànɛ̂ Simeyõlɛ, nɛ̂-á pè n ye Dĩ́syíkèynɛ, ànɛ̂ Sirɛnɩ kwil Lusiyusilɛ, à tahlɩ Manayɛ̃ tyɩ́, ǹmɔ nɛ̂-á sõ̀ kɔ̃rɩ pɩ wɛ̃ tyɩ́ Kalile gbɛ̃̀nyah yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩlɛ.
1 E na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé e Simeão chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Sõ yɔ́lɛ, pǎh mɛ níkì tɛ̃, tɛ́ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyellɛ n ni gbĩ́ nɛ̂nɛ, ǹ Mirki yo pé tyɩ́ nɛ: «Yé Barnabasɩ ànɛ̂ Sole wilki pé tyɩ́lɛ. Pè kɩ tõ̀ pɩ, nɛ̂ yĩn-á mé n ye pélɛ.»
2 E, servindo eles ao Senhor, e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Képah sɔkɔ, pè níkì tɛ̃, à nírí pɩ pé tyɩ́ à pé gbã̀n sah pé yõ, tɛ́ pyě pè fĩn mɔ pè sɔkɔ.
3 Então, jejuando e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Liyel Mirki-á Barnabasɩ ànɛ̂ Sole tɛkɩ mɔ tõ̀ sɔkɔ sɛ̃́, pè mɛ tiki yuku à kyɩ de Selesi kwil. Tɛ́ de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ nɛ́npɔ́, nɛ páh n yuku gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ pè n ye Syiprilɛ, pnɛ yɔ nɩyṍ.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Pǎh yĩni tɛ̃ ké kwil yɔ́ sɔkɔ pè n ye Salamininɛ, pè tyah Liyel wɛynɛ n yo Nsyifunɔ Liyel ní-ńtã̂n vɩ̀ sɔkɔ. Tɛ́ Nsyɔ̃-Markɩ tɔ sõ̀ mɛ pélɛ, pé yohnɩ n mɔ yĩnnɛ.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Pè mɛ Syipri mɛ̀ kan kɔ kah, à kyɩ de ké kwil yɔ́ sɔkɔ pè n ye Pafɔsɩlɛ. Pè kyɩ Nsyifunɔ sènpɩ dĩ́ yɔ́ yohnɩ, nɛ̂-á pè n ye Bar-Yesulɛ. Ǹmɔ sõ̀ mɛ ǹ gblɔ̌ynɛ n pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Tɛ́ à sõ̀ mɛ wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ Syipri yah tɛ̃́-ò dĩ́ Sɛrɩsyusi Polusilɛ, ǹmɔ nɛ̂-á lésõ lékã́m névilɛ. Tɛ́ Liyel wɛy noh dékè sõ̀ mɛ Sɛrɩsyusi Polusi tɛ̃. Képah ye, à pè kɔ̃ pè kyɩ Barnabasɩ ànɛ̂ Sole ye.
7 O qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Ǹtɛ sènpɩ dĩ́ Bar-Yesulɛ, pè tɔ̃ sõ̀ ǹnɛ n ye Yelimasɩlɛ Krɛkɩ wɛy sɔkɔ. Ǹmɔ sõ̀ mɛ Barnabasɩ ànɛ̂ Solelɛ n fwo. À sõ̀ mɛ n yah n kɔ̃ Syipri yah tɛ̃́-ò dĩ́ yĩ́nínmɔ-ńsahlɛ, nɛ à káh sɛ̃ Yesu yõ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Képah sɔkɔ, Sole nɛ̂-á tɔ̃ pè n ye Polelɛ, Liyel Mirki à tɔkɔ, à mɛ sènpɩ dĩ́ yah díkídíkí,
9 Todavia Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo, e fixando os olhos nele,
10 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Áwɔ nɛ̂-á lékã́mkãm ànɛ̂ yĩ́nvǐ ó á tɔ̂ɔ́, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ névi mɛ̀; gblɔ wã̀l pól sépɛlɛ áwɔlɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wã̀l tómtóm fɛ̃̀kɩ̀nɔ́ yal mɔ dɛ́!
10 Disse: Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Núkúnúkú tɛ̃̀nɛ, Liyel gbõ̀ kɩ sah á wil. Á kɩ pɩ yɩ̃́tũ̂nɛ wrɔ́ yɔ́ sɔkɔ, á náh tɔ̃ gbĩ kyòo wɛ n pi.» Képah yóntɛnɔ ǹsɔ̃̀, ǹ yɩ̃́ núkú wɔ, à ǹ gblɔ̌y wɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, tɛ́ tyah n kɔ n kore n vi n kɔ̃, à nɛynɛ n yah n kɔ̃ ǹ gbõ̀ sɔkɔ tɛ̃ tɛ̃ tɛ̃̀nɛ.
11 Eis aí, pois, agora contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. E no mesmo instante a escuridão e as trevas caíram sobre ele e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Képah sɔkɔ, Syipri yah tɛ̃́-ò dĩ́-á Liyel tyí-ǹgbnɔ pɩ́nɔ́ wɛ, tɛ́ kwɔ́nɔ́ nɛ̂ noh, sè ǹ nɩ tɛ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, à sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Képah náh, Pole ànɛ̂ ǹ kɔ́mû de krótókè ǹgbɛ̃ sɔkɔ, à yal Pafɔsɩ kwil, tɛ́ yuku Pɛrsyɩ kwil, Pãnfili gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Pǎh mɛ nɛ́npɔ́, Nsyɔ̃ ǹ gbɛ wil pé sɔkɔ, à ǹ syɩ yuku Yerusalɛmɩ kwil.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ǹtɛ Polepi tɛ̃̀ wɔ mó yal Pɛrsyɩ kwil, à yɔ̃ sɔkɔ pé kɔ́lɔ́lɛ, pópó à kyɩ de Antyɔsyɩ kwil, Pisidi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Tɛ́ Nsyifunɔ mɩ mɩ yòh sõ-á pɔ nɔ, pè kyɩ de kɔ̃ tɛ̃ pélɛ pé Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia, da Pisídia, e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se;
15 Képah tɛ̃̀nɛ, ǹnɩ̂ yɔ́ mɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu sɛ́bɛ́ynɔ́ tã̀ntã̀nnɔ́ yísyɔ́ kar. Wǎh kar tɛ, Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ yah tãm mɛ pè kɔ̃ pè yo Polepi tyɩ́ nɛ, pé no, wɛlɔ yísyɔ́-à kɩ mɛ pé tyɩ́ sṍré mɔ mɔ tɛ̃̀nɛ tɔ́wû sɔkɔ, ké wɛ̃̀kɩ̀-á mɛ pé tyɩ́.
15 E, depois da lição da lei e dos profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Homens irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Képah sɔkɔ, Pole mɛ yuku yĩn, tɛ́ ǹ gbõ̀ pɩ mɔ no tyɩ́ nɛ, pè noh pé tyɩ́ yɔ̀. Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Yisrayel tãn, à tahlɩ nónó-á Nsyifunɔ náh pélɛ, tɛ́ mɛ Liyel yah tíkílɛ n pɩ, yé nóhnɔ́ pɩ ń tyɩ́.
16 E, levantando-se Paulo, e pedindo silêncio com a mão, disse: Homens israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Ápi Yisrayel tãn Liyellɛ, à ápi náh tãn yah wilki. À tɔ̃ Yisrayel tãn pɩ dò, gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ pè mɛ Yesyipti gbɛ̃̀nyah sɔkɔ; tɛ́ tɔ̃ ǹ tɛ̃́nwɛnɔlɛ pè wilki ké sɔkɔ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso os tirou dela;
18 Tɛ́ à pè pu gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ pópó ye tikininí kénkɔ̃lɛ.
18 E suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Képah náh, à yìkìnìnɔ́ kwǎrninɔ névye ko mɔ, à pé duku to Kanah gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, tɛ́ pé sétáhlɛ Yisrayel tãn kɔ̃ gbɛ̃kɩlɛ.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Tyi nɔ́pi pól-á pópó n pɩ n tɛ, kè nɔ ye kyɛyẽ́h tikininí pɔ́ gbãm (450) kénkɔ̃lɛ. Képah náh, á náh tãn sɔkɔ ye Liyel n wilki á vyãh syípúlɛ, pópó à pɔ nɔ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò Samuyɛlɩ gbĩ tyɩ́.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinqüenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Tɛ́ sõ yɔ́lɛ, pè mɛ kè yah kɔ̃ Liyel tyɩ́ nɛ, páh mɛ yõ̀tɛ̃̀ yɔ́ tyɩ́. Képah sɔkɔ, Liyel mɛ Kisi pídĩ́ Sawuli pɩ pé yõ̀tɛ̃̀nɛ, pópó ye tikininí. Tɛ́ Sawulilɛ, Bɛ̃nsyamɛ yìkì nɛy ye sõ̀ ǹnɛ.
21 E depois pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos, a Saul filho de Cis, homem da tribo de Benjamim.
22 Ǹtɛ Liyel-á pɔ ǹmɔ milki gbĩ́ nɛ̂nɛ, à mɛ Davidi pɩ pé yõ̀tɛ̃̀nɛ. Davidi tyɩ́ sɔkɔ ye lésõ Liyel yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Mé wil mɔ ń dyɔ yĩ́ĩ́ nɛy yõ, ǹmɔ nɛ̂-á Nsyese pídĩ́ Davidilɛ. À kɩ ń dyɔ yĩ́ĩ́ tyi pól pɩ dal mɔ pallɛ.›
22 E, quando este foi retirado, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também deu testemunho, e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 Liyel ye lésõ ǹ vyãhlɛ Davidi kɔ̃ nɛ, Yisrayel pwáhnmɔ-ò-á kɩ dubi ǹmɔ pétóbé sɔkɔ. Kénɛ pwáhnmɔ-ò ye pɔ pɩ Yesulɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel;
24 Tɛ́ Yesu-á pópó n pi, wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ ye yo Yisrayel tãn pól tyɩ́ nɛ, pè pé nnɔ vi mɔ, pè mó wèlnwìlkìnɔ́ wɛ.
24 Tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Ǹtɛ Nsyɔ̃ tõ̀-á pópó pɔ n tyɛ, à mɛ n yo névye tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: ‹Yépi tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, nɛ̂ mɛ ńmɔlɛ? Yé káh wɛ nɛ, pwáhnmɔ-ò nɛ̂ pɔ́nɔ́-á yé syɩkɩ tɛ̃, ǹmɔ-á ńmɔlɛ dɛ́! Ǹtɛ yé yah, à mɛ n knɛ pɔ́-ńsah. Tɛ́ ńmɔ ńtɛ̃ fṍrɔɔ kah ǹ lékyêh fyé dɛ́nɔ́lɛ ǹ gbyẽ̂h sɔkɔ.›»
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Képah náh, Pole tɔ̃ nɛ: «Á no, yépi nónó-á Abrahmɩ pétóbélɛ, à tahlɩ Liyel yah tíkí pɩ́pú pól tyɩ́, pwáhnmɔnɔ wɛy mɛ̀ ye tɛkɩ mɔ ápi pól yĩnnɛ.
26 Homens irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Ǹtɛ Yerusalɛmɩ tãn ànɛ̂ pé yõ̀tãm náh lésõ pɩ̃ nɛ, Yesu-á pwáhnmɔ-òlɛ. Tɛ́ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu wɛlɔ nónó-á n kar pé tyɩ́ Nsyifunɔ mɩ mɩ yòh sõnɔ́ póllɛ, pè náh sé yõ pɩ̃. Kénɛ wɛlɔ tyi yónɔ́ ye lésõ pè pɩ dal mɔ, pǎh lékàhlɛ Yesu kɔ̃.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém, e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se lêem todos os sábados.
28 Pè náh Yesu tyípɩ́nɩ́ yɔ́ ńtɛ̃ wɛ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ ǹ kònmɔnɔlɛ. Ǹtɛ pè kè yah kɔ̃ Pilati tyɩ́ nɛ, à à ko mɔ.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Tɛ́ Liyel wɛy-á tyi nónó pól yo Yesu tyɩ́ sɔkɔ, pǎh pɔ sè pɩ dal mɔ tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè ǹ lékó tiki mɔ to dahnɩ yõ, tɛ́ kyɩ à yɩ̃ diki yɔ́ sɔkɔ.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Ǹtɛ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Képah náh, névye nónó-á lésõ ǹ sõ̀ tɛ̃ yal Kalile gbɛ̃̀nyah, à dɔkɔ yuku ǹnɛ Yerusalɛmɩ kwil, à ǹ gblɔ̌ynɛ pépi wɛ̃kɩ sèpĩ̀n náhnáh sɔkɔ. Kénɛ névye nɔ́pi ye mɛ ǹ tyi yónwàhpu kègblɔlɛ Yisrayel tãn yah núkúnúkú yɔ̀.
31 E ele por muitos dias foi visto pelos que subiram com ele da Galiléia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 Ǹtɛ ápilɛ, Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir ye ápi tɔ n yo yé tyɩ́ yɔ̀ nɛ ńkɛ̃́: Liyel-á ǹ vyãhlɛ á náh tãn kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ yõ,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus;
33 képah-á à pɩ dal mɔ ápi tyɩ́, ápi nónó-á pɩ pé wɛ̃́npìlɛ. Wǎh Yesulɛ á kɔ̃, à yɩ̃nɛ kǎh wãrkɩ sah sɔ̃́ Gbálnɔ́ sɛ́bɛ́y yɩ̀kɩ̀ ní-ò sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
33 Como também está escrito no salmo segundo: Meu filho és tu, hoje te gerei.
34 Liyel ye lésõ kwãh tɛ̃ kè yo sah nɛ ńkɛ̃́, Yesu-à pɔ ku, à náh n pyãh n pi. Páh kɩ ǹ lékó yilki mɔ. À tɔ̃ lésõ kè yo dal mɔ nɛ ńkɛ̃́:
34 E que o ressuscitaria dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse-o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Képah ye Davidi yo fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́:
35 Por isso também em outro salmo diz: Não permitirás que o teu santo veja corrupção.
36 Ǹtɛ Davidi tɛ̃̀ wɔ gbĩ sɔkɔ, à Liyel tõ̀ pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ. Képah náh, à mɛ ku pè kɔ̃ pè yɩ̃ ǹ náh tãn lékyɩ̂ tnɔ̂, ǹ tɔ lékó mɛ pyãh.
36 Porque, na verdade, tendo Davi no seu tempo servido conforme a vontade de Deus, dormiu, foi posto junto de seus pais e viu a corrupção.
37 Ǹtɛ Liyel ye Yesu lékó yilki mɔ. Ǹmɔ lékó tɛ̃̀ wɔ náh pyãh dɛ́!
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Á no, yé pɩ̃ nɛ, ǹmɔ Yesu gbõ̀ yõ-á tyípêl yɔ̃̀nmɔnɔ tyɩ́ wɛ yo yé tyɩ́ dɛ́! Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ náh tɛ̃ wɛ yé yõ wilki tyípêl nónó sɔkɔ,
38 Seja-vos, pois, notório, homens irmàos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 névi nɛ̂-à sɛ̃ Yesu yõ, tɛ̃̀ yõ kɩ wil sé pól sɔkɔ, à kɩ fɛ̃ nɔ de Liyellɛ.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Képah ye, yé kyɔ̀mɩ̀nɔ́ pɩ, yè káh pɔ Liyel wɛy mɛ̀ yahle. Képah-à pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu-á tir nɛ̂ yo sah, kè kɩ pɔ yé yĩni tɛ̃. Pè lésõ nɛ ńkɛ̃́:
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‹Yé yah, wɛ̀nyɩ̀kɩ̀ wɛ́kɩ́pú nɔ́pi,
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei;porque opero uma obra em vossos dias,ora tal que não crereis, se alguém vo-la contar.
42 Sépi yóntɛnɔ náh, Pole ànɛ̂ Barnabasɩ-á n wil Liyel ní-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, no tyah pélɛ n ni nɛ, mɩ mɩ yòh kèyǎhlɛ, pè tɔ̃ pɔ pé syɩ pé wɛy mɛ̀ ó yõ.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Képah náh, tɔ́wû-á pɔ karkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, névye náhnáh Pole ànɛ̂ Barnabasɩ sõ̀ tɛ̃. Nsyifunɔ ye sõ̀, à tahlɩ névye tyɩ́, nónó-á vi mɔ de Nsyifunɔ Liyel nínɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Tɛ́ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ sõ̀ mɛ n yãh pélɛ, à pé sõnɔlɛ n vi n mɔ nɛ, Liyel-á pèpɔrɩ nɛ̂ pɩ pé tyɩ́, pè ké tɛ̃́nɔ́ plɛ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé; os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Képah sɔkɔ, Nsyifunɔ mɩ mɩ yòh kèyǎh-á vi pɔ, kwil névye kan pɔ tuke mɔ Liyel wɛy noh yĩnnɛ.
44 E no sábado seguinte ajuntou-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nsyifunɔ-á kénɛ tɔ́wû wɛ sɛ̃́, dyɔ́yɔ́kɩ̀ de pé sɔkɔ képékèyɔ̂. Pè tyah Pole wɛynɛ n kɔ̃lɩ, à ké tyɩ́lɛ n yo n yɩkɩ.
45 Então os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Képah sɔkɔ, Pole ànɛ̂ Barnabasɩ kè yo nɩ̀sãhlɛ pé tyɩ́ nɛ: «Yépi ǹgbò tyɩ́ ye Liyel wɛy sõ̀ yɩ̃nɛ kè yo. Ǹtɛ yáh fyɔ̀ kè yahle, tɛ́ kè wɛ̃kɩ nɛ yé náh yɩ̃nɛ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ́nɔ́lɛ, kǎh pɩ sɛ̃́, ápi kɩ á yah mɔ névye tĩ̀nnɛ núkúnúkú, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios;
47 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á nɛ̂ yo, képah ye á n pɩ dò. À kè yo nɛ ńkɛ̃́:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou:eu te pus para luz dos gentios,a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Képah sɔkɔ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pǎh wɛlɔ nɔ́pi noh sɛ̃́, pé nɩ vɩ, pè tyah Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel wɛynɛ n gbilki. Tɛ́ névye nónó pól-á sõ̀ yɩ̃nɛ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ́nɔ́lɛ, pé pól sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yõ.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se, e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Liyel wɛy núkú tɔ̃ mɔ kénɛ gbɛ̃̀nyah tã̀ntã̀n pól sɔkɔ.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Tɛ́ syɔ́ nɛ́-ǹgbnɔ yísyɔ́ sõ̀ mɛ, nónó-á mɛ Nsyifunɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, Nsyifunɔ mɛ pépi ànɛ̂ kwil nɛ́-ǹgbnɔ yísyɔ́ kurki mɔ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ yõ. Pè mɛ tyah Polepilɛ n fõh, tɛ́ pè yĩni yal pé sétáh yõ.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Pǎh mó n wil kénɛ kwil, pè pé gbyẽ̂h nɛ̀ngbɔ̃ kwer kwɛ ké sɔkɔ, tɛ́ sɔkɔ Yikonyumi kwil.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Ǹtɛ Antyɔsyɩ kwil Yesu tõ̀ sã́hpú tɛ̃̀ wɔ sõ̀ mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ǹgbɛ̃ sɔkɔ, tɛ́ Liyel Mirki mɛ pè tɔkɔ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.