Mateus 22
NGÖNËN PEPEWER (WER) vs NAA
1 Yesu pi kaalak omnaröen watepang ngöntak epël ök yema.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Anutu pim omnarö wa ngaöök yamëaut omën omp ak nampë pim ruup öng mës mampënëak këëre imën kaö wa pötakël ök ëëmaan.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Pi kaömpöt ar ëak kopëta wes pet irak pim inëën ruurö omën pim wet rëak ngön ök mëëauröa ngësë yas wes mëën sëën pit kat wiak waisëpnaaten kaaö ëa.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Pël ëën pi kaalak inëën ru munt naröen epël mëak wes mëa. ‘Omën nem wet rëak ngön ök mëëauröen epël man. “Kaömpöt ar ëak kopëta wes wiak wë. Purimakaö kaöaröaring ru ompyauröeta möak omnant pout yok kopëta wes pet iraut. Pötaanök peene wais këëre imën yenem ërëpsawi ëëpa.” ’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pël maan pit së ök maan kat wiak pitëmotön sa. Namp pim yaakë sa. Namp pim uröm kaatakë sa.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ën narö inëën ruurö wali wak utpet wesak mëna.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Pël ëën omën omp aköp pi ya sangën ëën pim nga omnarö wes mëën omën pim inëën ruurö mënaurö mënak pitëm kaaö es kor mëën kot sa.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Pël ëën pim inëën ru naröen kaalak epël ök mëëa. ‘Këëre imën pöt kopëta wes pet irautak omën nem wet rëak yas mëëauröak utpet ëa.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Pötaanök ar kamtatë yesem omën koirënëërö pouröen wais këëre imën nëmpnaan ök man.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Pël maan pim inëën ru pörö kamtatë yesem omën koirauröen ök maan ompyaöre utpet pourö së kaatak ilaan peö ëa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Omën omp aköp pi omën waisauröen itaampënëak kaata kakaati ilëak itaangkën omën namp wa top ke pötë ulpëën yamëaup namëën wëën itena.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Pël ëak epël mëëa. ‘Ngöntöp, ni tol ëën wa top epta ulpëënëp won wais wel aisëaan? Ni pil yaëën pangk naën yaë.’ Pël maan ngön won sak wëa.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Pël ëën omën omp aköpök pim inëën ruuröen epël mëëa. ‘Omën epop ingre morötë wii tëak koö panëëtak wa moolan. Pi pörek wë ingre ya ilak aimeë kë pötöppötöp aim öpnaan.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Yesu pi watepang ngön pöt më pet irak epël yema. “Ne yaap niamaan. Anutuu omën selap yas mëëauröakaan kopët naar waisën wël ë yaulmë.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Pël maan Parisi ngönën omnarö pit së wa top ëak ngön tol nentak Yesuun nga wiipën pël mëak kopëta wesa.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Pël ëak pitök pitëm ru naröere Erotë omën narö wes mëën wais epël yema. “Rë yanuulaup, ten niin ëwat wë. Ni ngön wotpil yaaup, ngön ompyaö Anutuuk ök niiaut pëën omën pourö yaap wesak rë yanuulaup. Ni omën isaare irëaurö omnant mööngkraar kangk naalmëën yaaup.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Pötaanök ni kön tolëël yawiin? Rom omën omp ak Sisa pöp takis mampen ma Anutu pimënt mampen?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Pël maan Yesuuk pitëm utpet mowasëpënëak yaauten iteneë epël mëëaut. “Kaar, omnarö ar tol ëënak morök yaalnë?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Mon kël nent wak wais neneë.” Pël maan pit nent wak wais yemangk.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Pël ëën Yesuuk pitën epël mëak pëël yema. “Könre yapin epot talëpëët?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Pël maan pit epël yema. “Sisaëët.” Pël maan puuk epël yema. “Sisaën yaö ëa pipot Sisa mampun. Ën Anutuun yaö ëa pipot Anutu mampun.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Pël maan pit yaan sak sëp wesak saut.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Kët pötak Satusi ngönën omën narö Yesuu naë waisa. Omën pörö weletakaan wal naëngan pël yaaurö. Pit wais Yesuun epël mëak pëël yema.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Rë yanuulaup, Mosesök epël ëa. ‘Omën namp öng wak ru won wë wel wiin pöt pim nangapök kaalak öng pöp wak wë ru oröön pöt pim nanëpë yaö sëpnaat.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Pël wiaap tenim naë omën nanang narö 7 ëak wakaima. Pël ëaurö nanëpök öng namp wak ru won wë wel wiin nangap öng kapirëp wa.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Pël ëën pi tapël wel wiin nang muntap öng kapir pöp wa. Pël pël ë seim omën nanang 7 pörö öng kopët tapöp wak ru won wë wel wi won sa.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Pël ëën ënëmak pitëm öng kapirëpta tapël wel wia.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Pötaanök omën 7 piporö öng kopët tapöp wauröep wë wal ëëpena akunaöök ni kön wiin talëpë öng sëpën?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Pël maan Yesuuk pitën epël yema. “Ar ngönënre Anutuu weëre kosangöön ëngk ma e weseë irikor ngön yak.
29 Jesus respondeu:
30 Wal ëënë akunaöök ar omnarö öngre omp naëngan. Kutöm enselöröa ök tek önëërö.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ën weletakaan wal yaaö pöt ngönëntak Anutuuk epël ëa pöt sangk kelak kat nawiin yaaurö ma?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Ne Apramre Aisakre Yakop pitëm Anutu.’ Ngön pöta songönte epët. Omën pörö wel wiaurö öp sak kutömweri wë. Pötaanök Anutu pi wel wiauröaap won, öp wëauröa Anutu.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Pël maan kat wiak pim ngönëntaan yaan sa.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Yesu pi ngön pöt ök maan Satusi omnarö ngön won sa. Pël ëën Parisi omnaröak pöten kat wiak pit pimëën ngön nent kopëta wasëpënëak wa top ëa.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Pël ëak pitëm naëaan ngön kosangötë ngarangk nampök piin morök elmëak epël pëël yema.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Rë yanuulaup, Anutuu ngön kosang tal nentak kaöet?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Pël maan epël yema. “Anutu pi nim Aköp. Ni piin lup sant elmëak nim lupre könre kön yawia pipot pout pimëën pëël elmëëm.
37 Jesus respondeu:
38 Pipët Anutuu ngön kosangötë kaöet, muntat il yewas.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Pël ëak pöta kar nenteta wia. Pöt epël. Nimtëën lup sant yaën tapël nim karipön elmëëm.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ngön pipteparök Mosesre tektek ngön yaauröa ngön kosangöt erën ëak wia.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Parisi omnarö wa top ëak wëën Yesuuk pitën epël mëak pëël yema.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Ar Kristo, Anutuu Yaö Mëëaupön talëp aim? Pi talëpë ëap?” Maan pitök, “Tewitë ëap,” pël yema.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Pël maan Yesuuk epël yema. “Yak tol ëënak Ngëëngk Pulöök Tewitën elmëën Kristoon, ‘Nem Aköp’ pël mëëa? Pöt epël.
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Anutu puuk nem Aköpön epël yema.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Tewitök piin, ‘Nem Aköp’ pël mëëaupök tol ëënak Tewitë ëap pël yaë?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Pël maan pit ngön pöta kangit mapnaat pangk naën ëën akun pötak ngës rëak pëël muntat mapnaaten kas ëën sëp yewas.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.