Gênesis 50

Warlpiri Short Bible (WBP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kuja Jakupu palija, Jajupu wardu-karrija nyanungurla manu nyunjurnu. Yulajalparla nyanunguku kirdanaku.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 — ausente —
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 — ausente —
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Ngula-jangka, Jajupu-jana wangkaja kingi-kirlangu warrkini-watiki, “Kajinkijili ngajuku yulkami, yimi-ngarrirninjakulurla yanta kingiki,
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ‘Ngajuku kirdana kujalpa nyinaja wankaru-wiyi, wangkajarnarla yungurna palka nyanungu-nyangu pina-kanyi Kanana-kurra. Wangkajarnarla kapurna milyingka yirrarni pirnkingka kuja-nyanu nyanungurlu pangurnu. Jarraly-pungkaju ngajuju yungurna kirdana milyingka yirrarni yinyarla. Kapurna ngula-jangkaju pina-yanirni.’”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Ngularla kingilki wangkaja Jajupuku, “Ngurrju kujaju. Milyingka yirrarninjinka nyuntukupalangu ngurrara nyanungu-nyangurla.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 — ausente —
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 — ausente —
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Kujalu yukajarra Kananarla, yanulu ngurra-kurra yirdi-kirraju Yatata-kurra. Kakarrara-purda karruku Jurdunukuju. Yalirlanya kalalu kipurnu ngurlu miyikiji. Jajupuju-jana yalirlanya yapakuju yirrkinpa-nyinaja 7-pala parraku. Kuja-purulpalurla kilji-nyayirni yulaja Jakupukuju, manu Jajupurlulpa yunparnu yirrarurlu, manulpa purlapa pungu malamalarla.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Kanana-wardingki-patu yapangkulu-jana nyangu Yijipi-wardingki-patu malamala wiringka yinya Yatatarla, manu wangkajalu-nyanu, “Yinyarra Yijipi-wardingki-patu yarlparu wiri-nyayirni kalu nyina kujalu yapa marda wajawaja-manu.” Kuja-jangkanya yinya ngurraju yirdiji ‘Yapulu-Mijirayimi’.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Malamala-jangka, Jajupu manu yapa-patu-karili yanu pina Yijipi-kirra.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Jajupukupurdangka-patulu-nyanu wangkaja, “Ngalipajurlipa yapunta-jarrijalku. Marda Jajupuju kangalpa kulu-juku nyina. Marda kapu-nyanurla pina-kunka-mani kujarlipa ngaliparlu puuly-mardarninjarla yilyajarni pirijina nyampu-kurra Yijipi-kirra. Nyarrpa-jarrimilkirlipa?”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Ngulalurla yimi yilyaja Jajupuku, wangkajalurla, “Palinjakungarnti, ngalipakupalangu-nganpa kuja wangkaja,
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ‘Nyurrurlajunkulu punku-nyayirni! Nyurunyuru-jarrijalpankulurla Jajupukuju, manunkulu murrumurru-manu. Wangkayalurla Jajupuku yungu-nyarra yawuru-jarrinjarla yampimi kunka-maninja-wangurlu.’ Kujanya-nganpa wangkaja ngalipakupalanguju. Warlkirni karnangkulu nyuntukuju yungunpa-nganpa yawuru-jarrinjarla yampimi kunka-maninja-wangurlu. Purami karnalu jinta-juku Kaatuju kujalpa ngalipakupalangurlu puraja.” Kuja-jana Jajupurlu kuja purda-nyangu, yulajalpa nyanunguju.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Ngulalurla Jajupukupurdangka-patu parntarrinjunu nyanungurla kamparru. Wangkajalurla, “Nyuntukulku karnangkulu nyina, kapurnangkulu warrki-jarrimi pirijina-piya.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Jajupu wangkaja-jana, “Lawa, kulalu lani-jarriya ngaju-kujaku! Ngaju kularna Kaatu! Kularna-nyarra pakarni!
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Nyurru-wiyi kapunkujulu pakakarla. Kaaturluju ngajuju mardarnu yungurna-jana yapaku ngurrju nyina manu yungurna-jana mardarni, kapulurla paliyarla yarnunjuku. Junga kujaju. Kapunkujulu ngajuju pakakarla, Kaaturluju ngajuju milarnu yungurna-jana yapa mardarni wankaru jalangurluju.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Kujarlaju, kulajulu ngajuku lani-jarriya! Kapurna-nyarra warrawarra-kanyi nyurrurla manu nyurrurla-nyangu kurdukurdu.” Kujalu Jajupukupurdangka-paturlu purda-nyangu nyanungu-nyangu yimi, ngurrju-jarrijalkulu wajampa-wangu.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 — ausente —
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 — ausente —
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 — ausente —
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 — ausente —
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 — ausente —
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.