Gênesis 33

Warlpiri Short Bible (WBP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ngula-jangka, Jakupurlu nyangu Yijuwu nyanungu-nyanungu-kurlu wati-kirli 400-pala-kurlu kujalpalu wurnturu yanurnu. Ngula-jana warlalja wungu-warnu nyanungu-nyangu yira-kari-maninjarla yirrarnu yurturlu-paturla murntu-palarla.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Yirrarnu-palangu karnta warrkini-jarra kurdukurdu-kurlu kamparru. Liiya manu kurdukurdu nyanungu-nyangu-jana kulkurru yirrarnu. Ngula-jangka-palangu Rajulu manu nyanungu-nyangu kaja-nyanu Jajupu yirrarnu purdangirli.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Ngula-jangka, Jakupuju rdirri-yungu wapanjaku Yijuwu-kurra-pinangu, manulu nyanungu-parnta-paturlu kurdukurdu-kurlurlu purdangirli-wanarlu puranja-yanu yurturlu-paturlarlu. Kujalpa nyanungu wapanja-yanu nyanungu-nyangu papardi Yijuwu-kurra-pinangu, Jakupurla parntarrinjunu walyangka yinngirri-purdanji wirlki-palaku.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Ngula-jangka, Yijuwurla yanu Jakupuku. Nyanungurlu ngamirlji-maninjarla Jakupu nyunjurnu wirlki-jarrarla. Ngula-pala rdirri-yungu yulanjakulku.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Ngula-jangka, Yijuwurlu-jana nyangu karntakarnta kurdukurdu-kurlu yaninjarni-kirra. Payurnu Jakupu, “Yapa nyampurraju nyuntu-nyangunya?”
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Ngula-jangka, karnta warrkini-jarra-palarla kurdukurdu-kurlu yanurnu Yijuwuku, manulurla parntarrija walyangka yinngirri-purdanji.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Ngula-jangka, Liiyarlangu kurdukurdu-kurlurla yaninjarla nyanunguku parntarrinjunu. Ngula-warnu, Jajupu manu nyanungukupalangu Rajulurlulku-palarla yaninjarla Yijuwuku parntarrinjunu.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Ngula-jangkarla wangkaja Jakupukulku, “Yangkurrarlu kujarna-jana nyangu panu-jarlu narnukutu, jiyipi, puluku, kawartawara manu tangkiyi, kujalpalu-jana watingki nyuntu-nyangurlu nguru-yirrarninja-yanu, ngularra nyuntulurlu kapunpa-jana nyarrpa-mani?”
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Kala Yijuwurlu kamparrurlu wurra-manu, manurla wangkaja, “Ngaju karna-jana nyurru panu-yijala mardarni. Mardakangku nyuntulurlu, ngula panu-jala mardakangku yajarri-wangurlu!”
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Kala wilji-jikilparla Jakupuju wangkaja, “Yuwa, ngayi-nyanu kutu kangkarlangu! Kajilpanpaju wardinyi nyinakarla, kajikanpa-nyanu warntarri kangkarla ngaju-nyangu. Ngulanpaju yaninjarla ngamirlji-mardarnu, manu ngularnangku yinka-kurlu nyangu, ngulaju kula-ngantarnangku nyangu yinngirri Kaatu-juku!
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Ngajukulpaju Kaatu yimiri nyinaja, manu yunguju panu nyiyarningkijarra. Kulalparna-jana nyampurraju nganjarla nyarrparlu. Kangka-nyanu warntarri ngaju-nyangu.” Wilji-jikilparla Yijuwukuju kuja-juku wangkaja.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Yijuwu ngungkurr-nyinajarla Jakupuku, manurla wangkaja, “Ngula-juku, kanyilki karnaju. Wurnarlu mapirrilki kulpari yani ngurra ngaju-nyangu-kurra. Kapurnalu wapanja-yani nyurrurla-kurlu.”
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Kala Jakupurlu wurra-manu Yijuwu, manurla wangkaja, “Murnma, papardi ngajukupurdangka! Milya-pinyi kanpa-jana panu kurdukurdu ngaju-nyangu kalu murnma kurdu-warnu nyinami nyurnu wapanja-warnu. Manu panu jiyipi, narnukutu, tangkiyi, puluku manu kawartawara, kuja karna-jana mardarni, ngulaju kalu mata karrimi wapanja-warnu, manu kurdu-warnurlu kalu-jana lampurnu-juku ngati-nyanu ngarni. Kajilparna-jana jinyijinyi-mantarla wurntururlanguku yaninjaku parraku jintarlanguku marda, kajikalu nyampurraju marda muku palimirlangu.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Ngajulu kapurnangku nyuntu purda-nyanyi, papardi ngajukupurdangka, kajinpaju nyarrparlangu wangkami. Kala yanta kamparru nyuntuju. Ngajulurlu kapurnangku puranja-yani purdangirli-wanarlu. Ngaju karna panu-kurlu pingka wapanja-yani. Kulalparna-jana jinyijinyi-mantarla wapanjaku kiljiki. Papardi, ngakarnangku nyanyi Jiirirla.”
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Ngula-jangka, Yijuwurla wangkaja, “Ngula-juku, kala ngurrju mayi kajilparnangku wati panu-kari ngaju-nyangu yirrakarla marlpa yungungkulu nyuntu warrawarra-kanyi yapa-kari-kijaku?”
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Ngulangka parrangka jintangka, Yijuwu nyanungu-nyangu-kurlu wati panu-kurlu kulpari yanu ngurra-kurra Yitama-kurra.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Kala Jakupu ngulaju yanu Jakaja-kurra-puka. Ngulangka-nyanu nganturnu yuwarli, manu-jana yuwarli witawita nganturnu nyanungu-nyanguku jiyipiki, narnukutuku, pulukuku manu tangkiyiki. Kujarlanya ngurra ngulaju yirdi-manu Jakaja.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Nyampurlu-ka lawa-mani yimi Jakupu-kurlu kujalpa wurna wapaja wurnturu-jangka Mijuputamiya-jangka kirri-kirra Jikimi-kirra yirdiyi-wana yangka-wana kuja-ka ngunamirra yirdiyiji Patana-Yarrama-kurra. Jikimiji kirri, ngulaju-ka karrimi Kananarla. Nyanungujulpa warrawarra-kangu Kaaturlu wurna-puruju. Jakupu-kurlangu ngurralpa kakarrara kirringka ngulangka karrija.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Ngakalku-nyanu nguru ngula manu nyanungurlu. Yungu-jana tala 100-pala pirli-piya yarltiri kaja-nyanu-patuku Yamuru-kurlangu-patuku ngulalpalurla nguruku yinyaku nyinaja warlaljamarri.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Ngakalku kuja Jakupurlu manu nguru yinya, yurturlu-pinjarla Kaatuku ngurrju-manu pirli-patu purranja-kurlangu. Manu nyanungurlu ngurrara ngulaju yirdi-manu Yalaluyi-Yijirali.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.