Gênesis 22
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs NTLH
1 Muniyai Guyau i anuvanuviya Ebenaamu yana vitumaḡana. I iyaviya i bwaduwa, “Ebenaamu!”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Keta Guyau i iyaviya i bwaduwa, “Natuu tamokaḡamoka ku nuwagabubuwiya Aisake, ku ovai be ku niyei fafani Moniya nenei. Koyanama namai ana visawaveniwa nenei, kuna vibwanaoseiya ya vikanakooḡa bwanaosena nenekuwai.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Na fasinei Ebenaamu nuwabunimoka i misiniya, yana doniki i gidewadewiya keta i kaiuna vibwanaose fasinei. Eyo tobunanige nasi nuwa keta natuna Aisake i ovisiya keta si noḡokawawa kabainama Guyau i bwaduwiya nenei si niya.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Si niniya atu kuyadayada kana vitonu nenei, Ebenaamu matana i kanakasiya keta kedawanauwai kabaḡanama i kitiya.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Tobunanige i iyavisiya i bwaduwa, “Doniki nukusi nofemai kwana fakwa. Atu natuku nukusi kana niya nokomai, Guyau nenei kana kodukoduwa yo kana makavinikiya nenemiyai.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Eketa Ebenaamu kai kitavina natuna i vikavaniya eatu tauna o kikanakanata keta giniwakuma i givikavinisiya keta si niya.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Si niniya atu Aisake amana i iyaviya i bwaduwa, “Amaku!”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Ebenaamu i iyaviya i bwaduwa, “Natuku, Guyau tauna yawane sifi mwanavauna ina venita vibwanaose fasinei.” Eketa si nikaokaoḡowa si niya.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Tovanama si nemiya kabainama namai Guyau i bwaduwiya nenei, Ebenaamu didiḡa i didiiya keta etanei kai i tewesonasonamiya. Eyo muniyai, natuna Aisake nimana keta kaena i kiyona eketa didiḡai kai etanei i vikenofaniya.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Yana giniwakuma i sinayaginiya be natuna ina nuvimatiya.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Eatu tovanama nenei, abamei Yave kana kaetoḡa i bwauwiya i bwaduwa, “Ebenaamu! Ebenaamu!”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Eketa Yave kana kaetoḡa i iyaviya i bwaduwa, “Muka natuu kuna givikuvakuvavanei o avana tamo goyona kuna fufuniya nenei! Nofe kimoki o a sanamanemokiwa gewa Guyau ku vifotuwiya uḡuna natukatekateu atu muka kuta nuwanononei nenekuwai.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ebenaamu matana i kanakasiya keta sifi namoḡa i kitiya kisisiku sinenei ketuketuna kana vinaḡanaḡana nenei i nukabwakuya. I niya yomuyomunama i viya, i nuvimatiya keta i vikanakoḡoiya yana bwanaose Guyau nenei eatu muka natuna.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Noko nenei eketa kabainama i weniya Yave Ina Venita. Nofe tovasima nenesiyai namoḡa yasi kafa tanatutuna si bwadubwaduwa, “Yave yana koyai ina venita.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Eketa abamei Yave kana kaetoḡa Ebenaamu i bwauwe-savaviniya i bwaduwa,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 “Nofemaise Yave i bwaduwa, ‘Fonaku ku nowaniya keta natukatekateu atu muka kuta nuwanononei nenekuwai na uḡuna kaku wavai a bwadudabadaba neneweu,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 vitana venemokena ana sawanuwagabubuwiwa be susukwau nakatamokena ana veniwa. Sina yagwana vitana kinavinavi abamai yota numagama kwadewai maise. Kasi aviya sina vatanisiya keta yasi menana sina vitoniwagina.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Susukwau nenesiyai eketa kunuma matatafusi fwayafwaya etanei ana sawanuwagabubuwisiya uḡuna fonaku ku muniiya.’”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Ebenaamu na natuna si makavinisiya yana tobunanige nenesiyai eketa matatafusi si makavinisiya Biyasiba namai Ebenaamu i fakwafakwa nenei.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 — ausente —
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 — ausente —
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 — ausente —
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 — ausente —
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.