Gênesis 19
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs VC
1 Guyau kana kaetoḡa abamei kasi nuwa navinavimokeyai si kikinomana Sodoma. Nota menana kana ketakawanai i nuvitoḡa i fakwafakwa. Tovanama i kitisiya, i misiniya i venufotifotisiya eketa nausiyai i koduwa fwayafwayai.
1 Pela tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Lot, que estava assentado à porta da cidade, ao vê-los, levantou-se e foi-lhes ao encontro e prostrou-se com o rosto por terra.
2 Keta i iyavisiya i bwaduwa, “Aiye, kwa nemai yaku numai be a oviviteimi. Eatu kaemi kwa kigona be kwa viyawasi, eatu kumana matami kwa kitakiyei yo yami ketai kwana niya.”
2 "Meus Senhores, disse-lhes ele, vinde, peço-vos, para a casa de vosso servo, e passai nela a noite; lavareis os pés, e amanhã cedo continuareis vosso caminho." "Não, responderam eles, passaremos a noite na praça."
3 Atu i gwaeḡemokisiya keta nukusi si niya yana numai. Keta ka i fufuniya fasisiyai. Maneka muka na kana nutuva i kaguwana keta si kawa.
3 Mas Lot insistiu tanto com eles que acederam e entraram em sua casa. Lot preparou-lhes um banquete, mandou cozer pães sem fermento e eles comeram.
4 Muniyai yo sina banuwa, Sodoma menana gunina be ovina kana tufunakata be vituvekasi, matatafumokesi nokomai numa si misini-fanakwaniuwiya.
4 Mas, antes que se tivessem deitado, eis que os homens da cidade, os homens de Sodoma, se agruparam em torno da casa, desde os jovens até os velhos, toda a população.
5 Nota nenei si bwauwa si bwadubwaduwa, “Namoḡa kasi nuwa kimoki nuwabuna si nemiya neneweu, nama o fiyaomokesi? Ku kikinomana-nemiyeisi nenekiyai be ka mataveyeisi.”
5 E chamaram Lot: "Onde estão, disseram-lhe, os homens que entraram esta noite em tua casa? Conduze-os a nós para que os conheçamos."
6 Nota i misini-kikinomana numa kawanei atu kumunina kawa i katuguduya.
6 Saiu Lot a ter com eles no limiar da casa, fechou a porta atrás de si
7 Keta i iyavisiya i bwaduwa, “Ae unaunaku, fufuna naki goyomokena muka kwana savivinei.
7 e disse-lhes: "Suplico-vos, meus irmãos, não cometais este crime.
8 Kwa vaneneḡeiku! Natunatuku vivine kasi nuwa weka, muka tamo namoḡa nukusi sita matavenuvanuva. Taki nuwanuwami maise vivinesima ata kikinomana-nemiisiya nenemiyai be aviyavana yami nuwanuwa kwata saviviniya nenesiyai. Eatu namoḡa nofe a nemiisiya kanonovakuwai, muka kwana ginuvanuvaisi.”
8 Ouvi: tenho duas filhas que são ainda virgens, eu vo-las trarei, e fazei delas o que quiserdes. Mas não façais nada a estes homens, porque se acolheram à sombra do meu teto."
9 Atu si kawafatiya si bwaduwa, “Ku misininai! Kwaḡa tene wagawaga ku nemiya atu nuwanuwau avage kuna vikainakata. Kimoki kwaḡa kana givikuvavaniwa nakatamokena yo tasike nasi nuwa.” Eketa na yasi fiwana Nota si katutunetuniya numa kana kawa kuweyaina avage nuwanuwasi kawa sina vitutuyakweniya.
9 Eles responderam: "Retira-te daí! - e acrescentaram: Eis um indivíduo que não passa de um estrangeiro no meio de nós e se arvora em juiz! Pois bem, verás como te havemos de tratar pior do que a eles." E, empurrando Lot com violência, avançaram para quebrar a porta.
10 Atu kaetoḡa kasi nuwa numa sinenei nimasi si kitunina, Nota si sinaviya keta si sinakanasuniya eketa kawa si katuguduya.
10 Mas os dois {viajantes} estenderam a mão e, tomando Lot para dentro de casa, fecharam de novo a porta.
11 Atu yasi fiwana nenei namoḡa matatafusi menanai matasi si weikwava be muka kasi fata kawa sina nisaḡai.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam fora, jovens e velhos, que se esforçavam em vão por reencontrar a porta.
12 — ausente —
12 Os dois homens disseram a Lot: "Tens ainda aqui alguns dos teus? Genros, ou filhos, ou filhas, todos os que são teus parentes na cidade, faze-os sair deste lugar,
13 — ausente —
13 porque vamos destruir este lugar, visto que o clamor que se eleva dos seus habitantes é enorme diante do Senhor, o qual nos enviou para exterminá-los."
14 Eketa Nota i kikinomana menanai keta natunatuna vivine kasi sawagivifoteina i matakawisiya. I iyavisiya i bwaduwa, “Yave kabegomokena menana nofe ina nuyauniya. Kwa venudibwana be menana nofe kwa teweyei.” Atu namoḡasima si bwaduwa vitana ita sawasawaviniḡa.
14 Saiu Lot, pois, para falar a seus genros, que tinham desposado suas filhas: "Levantai-vos, disse-lhes, saí daqui, porque o Senhor vai destruir a cidade." Mas seus genros julgaram que ele gracejava.
15 Naki tova i gegegesiya kana manawasasai, kaetoḡasima Nota si nuyakayakaniya be ina venudibwana. Si iyaviya si bwaduwa, “Ku venudibwana! Kawau be natunatuu vivine nasi nuwa nukusi ku kikinomaneisi. Akata ina kakaviwa tovanama Yave menana nofe ina vimatadawaniya nenei.”
15 Ao amanhecer, os anjos instavam com Lot, dizendo: "Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que estão em tua casa, para que não pereças também no castigo da cidade."
16 Atu Nota i giwaewaeḡeya. Yave Nota i sineganiganiiya na fasinei keta kaetoḡa kasi nuwa nimanei si nufatuma yota kawana be natunatuna nimasiyai eketa si kikinomanisiya kawayavatai.
16 E, como ele demorasse, aqueles homens tomaram pela mão a ele, a sua mulher e as suas duas filhas, porque o Senhor queria salvá-los, e o levaram para fora da cidade.
17 Tovanama si kikinomanisiya menanai, kaetoḡa tamokaḡa i iyavisiya i bwaduwa, “Kwa dibwana be kwana fakwa yawayawasimi! Muka kwana okikine kumunimi yota muka kwana niviyawasinai kawanauwai! Kwa dibwanamoka koya nenesiyai akata ina kakavimiya.”
17 Quando já estavam fora, um dos anjos disse-lhe: "Salva-te, se queres conservar tua vida. Não olhes para trás, e não te detenhas em parte alguma da planície; mas foge para a montanha senão perecerás."
18 — ausente —
18 Lot disse-lhes: "Oh, não, Senhor!
19 — ausente —
19 Já que vosso servo encontrou graça diante de vós, e usastes comigo de grande bondade, conservando-me a vida, vede, eu não me posso salvar na montanha, porque o flagelo me atingiria antes, e eu morreria.
20 — ausente —
20 Eis uma cidade bem perto onde posso abrigar-me. É uma cidade pequena e eu poderei refugiar-me nela. Permiti que o faça - ela é pequena - e terei a vida salva."
21 — ausente —
21 Ele disse-lhe: "Concedo-te ainda esta graça: não destruirei a cidade a favor da qual me pedes.
22 — ausente —
22 Apressa-te e refugia-te lá porque nada posso fazer antes que lá tenhas chegado." Por isso, puseram àquela cidade o nome de Segor.
23 Tovanama Nota ugunina nukusi menana Sowa nenei si kikinomana, vanavana i kusifuya.
23 O sol levantava-se sobre a terra quando Lot entrou em Segor.
24 Yo muniyai iba nununuina muna nenei maise, Yave i visaviviniya keta abamei i sobunemiya Sodoma keta Gomona nenei.
24 O Senhor fez então cair sobre Sodoma e Gomorra uma chuva de enxofre e de fogo, vinda do Senhor, do céu.
25 Eketa naki kana menana be kana namoḡa be yota kisisiku matatafumokena kawanaunama nenei i siwataunisiya.
25 E destruiu essas cidades e toda a planície, assim como todos os habitantes das cidades e a vegetação do solo.
26 Atu Nota kumunina kawana si okikineya keta si vitasiya maise gabana.
26 A mulher de Lot, tendo olhado para trás, transformou-se numa coluna de sal.
27 — ausente —
27 Abraão levantou-se muito cedo e foi ao lugar onde tinha estado antes com o Senhor.
28 — ausente —
28 Voltando os olhos para o lado de Sodoma e Gomorra e sobre toda a extensão da planície, viu subir da terra um fumo espesso como a fumaça de uma grande fornalha.
29 — ausente —
29 Quando Deus destruiu as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e livrou Lot do flagelo com que destruiu as cidades onde ele habitava.
30 — ausente —
30 Lot partiu de Segor e veio estabelecer-se na montanha com suas duas filhas, pois temia ficar em Segor. E habitava numa caverna com suas duas filhas.
31 — ausente —
31 A mais velha disse à mais nova: "Nosso pai está velho, e não há homem algum na região com quem nos possamos unir, segundo o costume universal.
32 — ausente —
32 Vem, embriaguemos nosso pai e durmamos com ele, para que possamos nos assegurar uma posteridade."
33 — ausente —
33 Elas fizeram, pois, o seu pai beber vinho naquela noite. Então a mais velha entrou e dormiu com ele; ele, porém, nada notou, nem quando ela se aproximou dele, nem quando se levantou.
34 — ausente —
34 No dia seguinte, disse ela à sua irmã mais nova: "Dormi ontem com meu pai, façamo-lo beber vinho ainda uma vez, esta noite, e dormirás com ele para nos assegurarmos uma posteridade."
35 — ausente —
35 Também naquela noite embriagaram seu pai, e a mais nova dormiu com ele, sem que ele o percebesse, nem quando ela se aproximou, nem quando se levantou.
36 — ausente —
36 Assim, as duas filhas de Lot conceberam de seu pai.
37 — ausente —
37 A mais velha deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Moab: este é o pai dos moabitas, que vivem ainda hoje.
38 — ausente —
38 A mais nova teve também um filho, ao qual chamou Ben-Ami: este é o pai dos amonitas, que vivem ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.