Gênesis 12

Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yave Ebenamu i iyaviya i bwaduwa, “Ya menana keta ya sabu yota ya fasekwa kuna teweisiya, atu fwayafwayanama ana visawaveniwa nenei kuna niya.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Ka sabu nakasina ana veniwa keta tasike nenesiyai kunuma nakasina ina kikinomana.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Tovanama namoḡa sina sawanuwagabubuwiwa, Iyau yota ana sawanuwagabubuwisiya.
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 — ausente —
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 — ausente —
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 Ebenamu yana sabu nukusi noko fwayafwayanama si venuonosiya keta si niya menana nakasina kana wava Sekemu niniunei. Nokomai kai nakasina niniunei si vikabaḡa menana Mone nenei. Tovanama nenei Kenani fiyaosi yawane si fakwafakwa noko fwayafwayanama nenei.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Nokomai Yave tauna i tenekikinomaniya Ebenamu nenei eketa i iyaviya i bwaduwa, “Nofe Kenani fwayafwayana susukwau ana venisiya.” Eketa Ebenamu, kafa vibwanaose Yave nenei kana didiḡa i didiiya. Namai Yave tauna i visawaveniya nenei, i vimisiniiya.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 — ausente —
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 — ausente —
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 — ausente —
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 — ausente —
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 — ausente —
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 — ausente —
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 — ausente —
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 — ausente —
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 — ausente —
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 — ausente —
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 — ausente —
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 — ausente —
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 — ausente —
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.