Gênesis 11
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs ARIB
1 Nauna o namoḡa matatafusi fwayafwaya etanei, fona tamokaḡamoka kana kituwai si nusifufuwa.
1 Ora, toda a terra tinha uma só língua e um só idioma.
2 Noko tovanama nenei, namoḡa si toḡavenudadana gagasa kuweyaina. Fafani kana wava Sina nenei, fwayafwaya katuyaveyavenina nakasina si nisaiya keta nokomai si fakwa.
2 E deslocando-se os homens para o oriente, acharam um vale na terra de Sinar; e ali habitaram.
3 Keta tututausi nenesiyai si nusifufuwa si bwaduwa, “Kwa nemai, taga tana viya be tana yafofwisiya keta tana nukwafusiya be sina fakina.” Si saviviniya keta taga kikiyafofosi si kiyoniiya keta kibasi nenei si gimaimaiiya.
3 Disseram uns aos outros: Eia pois, façamos tijolos, e queimemo-los bem. Os tijolos lhes serviram de pedras e o betume de argamassa.
4 Eketa si nusifufuwa si bwaduwa, “Kwa nemai, be menana nakasina tana vikanasiya tututauta fasitiyai, numa tana yoniya manuwanoḡomatesi, be ina vaneya abama ina oviya. Nofemaise tana fufuniya be tututauta kata wava tana givinakasiya ebe muka tana kafiyauyauna fwayafwaya kana matatafu nenei.” |src="01_Ge_11_06_RG.jpg" size="span" ref="11:4"
4 Disseram mais: Eia, edifiquemos para nós uma cidade e uma torre cujo cume toque no céu, e façamo-nos um nome, para que não sejamos espalhados sobre a face de toda a terra.
5 Si kikiyona atu Yave i sobunemiya be ina kitiya menana nakasina yota numa manuwanoḡomatesi namoḡa si yonayoniya.
5 Então desceu o Senhor para ver a cidade e a torre que os filhos dos homens edificavam;
6 Keta Yave i bwaduwa, “Nofe tova tasike naki yoko tamokaḡa, fona tamokaḡa nenei si nunusifufuwa. Nofe tova si vibutuwa keta sina savivina maise ebe tova munina aviyavana tamo si nuwenuwiya, naki kasi nufotamoka be sina saviviniya.
6 e disse: Eis que o povo é um e todos têm uma só língua; e isto é o que começam a fazer; agora não haverá restrição para tudo o que eles intentarem fazer.
7 Kwa nemai, tana sobuwa be fonasi tana wenuya be muka tututausi sina sanamanei unaunasi yasi bwadu.”
7 Eia, desçamos, e confundamos ali a sua linguagem, para que não entenda um a língua do outro.
8 — ausente —
8 Assim o Senhor os espalhou dali sobre a face de toda a terra; e cessaram de edificar a cidade.
9 — ausente —
9 Por isso se chamou o seu nome Babel, porquanto ali confundiu o Senhor a linguagem de toda a terra, e dali o Senhor os espalhou sobre a face de toda a terra.
10 — ausente —
10 Estas são as gerações de Sem. Tinha ele cem anos, quando gerou a Arfaxade, dois anos depois do dilúvio.
11 — ausente —
11 E viveu Sem, depois que gerou a Arfaxade, quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 — ausente —
12 Arfaxade viveu trinta e cinco anos, e gerou a Selá.
13 — ausente —
13 Viveu Arfaxade, depois que gerou a Selá, quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 — ausente —
14 Selá viveu trinta anos, e gerou a Eber.
15 — ausente —
15 Viveu Selá, depois que gerou a Eber, quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 — ausente —
16 Eber viveu trinta e quatro anos, e gerou a Pelegue.
17 — ausente —
17 Viveu Eber, depois que gerou a Pelegue, quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 — ausente —
18 Pelegue viveu trinta anos, e gerou a Reú.
19 — ausente —
19 Viveu Pelegue, depois que gerou a Reú, duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 — ausente —
20 Reú viveu trinta e dois anos, e gerou a Serugue.
21 — ausente —
21 Viveu Reú, depois que gerou a Serugue, duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 — ausente —
22 Serugue viveu trinta anos, e gerou a Naor.
23 — ausente —
23 Viveu Serugue, depois que gerou a Naor, duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 — ausente —
24 Naor viveu vinte e nove anos, e gerou a Tera.
25 — ausente —
25 Viveu Naor, depois que gerou a Tera, cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 — ausente —
26 Tera viveu setenta anos, e gerou a Abrão, a Naor e a Harã.
27 — ausente —
27 Estas são as gerações de Tera: Tera gerou a Abrão, a Naor e a Harã; e Harã gerou a Ló.
28 — ausente —
28 Harã morreu antes de seu pai Tera, na terra do seu nascimento, em Ur dos Caldeus.
29 — ausente —
29 Abrão e Naor tomaram mulheres para si: o nome da mulher de Abrão era Sarai, e o nome da mulher do Naor era Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 — ausente —
30 Sarai era estéril; não tinha filhos.
31 — ausente —
31 Tomou Tera a Abrão seu filho, e a Ló filho de Harã, filho de seu filho, e a Sarai sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos Caldeus, a fim de ir para a terra de Canaã; e vieram até Harã, e ali habitaram.
32 — ausente —
32 Foram os dias de Tera duzentos e cinco anos; e morreu Tera em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.