Êxodo 13
Buk Baibel long Kaninuwa (WAT) vs ACF
1 Yave Mosese i iyaviya i bwaduwa,
1 Então falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
2 “Fiyagenagena namoḡa kayeu matatafusi kwana tenesinisiya fasikuwai. Matatafusi namoḡa kayeu keta yota yomuyomu mikitufuwisi matatafusi Isineni sinenei o Iyau fasikuwai.”
2 Santifica-me todo o primogênito, o que abrir toda a madre entre os filhos de Israel, de homens e de animais; porque meu é.
3 — ausente —
3 E Moisés disse ao povo: Lembrai-vos deste mesmo dia, em que saístes do Egito, da casa da servidão; pois com mão forte o Senhor vos tirou daqui; portanto não comereis pão levedado.
4 — ausente —
4 Hoje, no mês de Abibe, vós saís.
5 — ausente —
5 E acontecerá que, quando o Senhor te houver introduzido na terra dos cananeus, e dos heteus, e dos amorreus, e dos heveus, e dos jebuseus, a qual jurou a teus pais que te daria, terra que mana leite e mel, guardarás este culto neste mês.
6 — ausente —
6 Sete dias comerás pães ázimos, e ao sétimo dia haverá festa ao Senhor.
7 — ausente —
7 Sete dias se comerá pães ázimos, e o levedado não se verá contigo, nem ainda fermento será visto em todos os teus termos.
8 — ausente —
8 E naquele mesmo dia farás saber a teu filho, dizendo: Isto é pelo que o Senhor me tem feito, quando eu saí do Egito.
9 — ausente —
9 E te será por sinal sobre tua mão e por lembrança entre teus olhos, para que a lei do Senhor esteja em tua boca; porquanto com mão forte o Senhor te tirou do Egito.
10 — ausente —
10 Portanto tu guardarás este estatuto a seu tempo, de ano em ano.
11 Mosese fiyao Isineni i nusifufuwisiya i bwaduwa, “Kenani namoisi fwayafwayasiyai Yave ina niimiya naki avana yana bwadudabadaba fifiwanina i teniya kwami keta waḡawaḡami nenesiyai maise. Tovanama Yave fwayafwayanama ina venimiya nenei,
11 Também acontecerá que, quando o Senhor te houver introduzido na terra dos cananeus, como jurou a ti e a teus pais, quando ta houver dado,
12 natunatumi kayeumi keta yota yomuyomu namoḡa mikitufuwisi kwana tenesinisiya. Matatafusi yomuyomu namoḡa mikitufuwisi o Yave fasinei.
12 Separarás para o Senhor tudo o que abrir a madre e todo o primogênito dos animais que tiveres; os machos serão do Senhor.
13 Eatu kana fata doniki natusi namoḡa mikitufuwina fasinei, sifi mwanavauna nenei kwana nuvitamaniya. Taki doniki muka kwana nuvitamanei, nao kayona kwana kotoviya. Eatu natunatumi namoḡa kayeumi matatafusi kwana nuvitamanisiya.
13 Porém, todo o primogênito da jumenta resgatarás com um cordeiro; e se o não resgatares, cortar-lhe-ás a cabeça; mas todo o primogênito do homem, entre teus filhos, resgatarás.
14 Tova munina natunatumi sina nutoninuvenuveimiya sina bwaduwa, ‘Ava uḡuna nofe ta fufufuniya?’ Kwana iyavisiya kwana bwaduwa, ‘Fafani Itifita nenei ta vitovikaetoḡa, eatu Yave yana fiwana utubasinei i kikinomana-nemiita.
14 E quando teu filho te perguntar no futuro, dizendo: Que é isto? Dir-lhe-ás: O Senhor nos tirou com mão forte do Egito, da casa da servidão.
15 Itifita tufomu katekatena i gua keta muka ita sawateweyeita tana kikinomana. Na fasinei Itifita namoisi natunatusi kayeusi keta yomuyomu natunatusi mikitufuwisi matatafusi tamo nenei, Yave i nuvimatisiya. Noko uḡuna eketa yomuyomu natunatusi mikitufuwisi matatafusi ta vivibwanaoseisiya Yave nenei eatu fiyagenagena namoḡa kayeu matatafusi tana nuvitamanisiya.’
15 Porque sucedeu que, endurecendo-se Faraó, para não nos deixar ir, o Senhor matou todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito do homem até o primogênito dos animais; por isso eu sacrifico ao Senhor todos os primogênitos, sendo machos; porém a todo o primogênito de meus filhos eu resgato.
16 Nofe ita vikiyakiyaya vitana sisikufa nimamiyai maise keta yota tafakaimiyai. Uḡuna Yave yana fiwana utubasinei Itifitei i kikinomana-nemiita.”
16 E será isso por sinal sobre tua mão, e por frontais entre os teus olhos; porque o Senhor, com mão forte, nos tirou do Egito.
17 — ausente —
17 E aconteceu que, quando Faraó deixou ir o povo, Deus não os levou pelo caminho da terra dos filisteus, que estava mais perto; porque Deus disse: Para que porventura o povo não se arrependa, vendo a guerra, e volte ao Egito.
18 — ausente —
18 Mas Deus fez o povo rodear pelo caminho do deserto do Mar Vermelho; e armados, os filhos de Israel subiram da terra do Egito.
19 — ausente —
19 E Moisés levou consigo os ossos de José, porquanto havia este solenemente ajuramentado os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará; fazei, pois, subir daqui os meus ossos convosco.
20 Menana Sukoti si teweiya atu si niya menana Etami nenei si vikabaḡa fwayafwaya nunumonumona kafakainei.
20 Assim partiram de Sucote, e acamparam-se em Etã, à entrada do deserto.
21 Yave i viketanunisiya. Kuyadayada nenei busibusi vikoḡona-misimisinina i viviketanuna kunausi. Eatu nuwabuna nenei o kai noyana maise vikoḡona-misimisinina i viketanunisiya keta i vivikimayeta. Noko nenei eketa kasi fata kuyadayada be nuwabuna sina niniya.
21 E o Senhor ia adiante deles, de dia numa coluna de nuvem para os guiar pelo caminho, e de noite numa coluna de fogo para os iluminar, para que caminhassem de dia e de noite.
22 — ausente —
22 Nunca tirou de diante do povo a coluna de nuvem, de dia, nem a coluna de fogo, de noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.