Marcos 12
Versão Católica (VC, 2024) vs XGS
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
1 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á wí ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwamɨ tɨ́nɨ Parisiowamɨ tɨ́nɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo wainɨ́ uraxɨ́ ɨwɨ́á nurɨrɨ xwɨ́ná nɨrorɨ wainɨ́ xegɨ́ iniɨgɨ́ nɨpɨ́rɨ́a nánɨ wainɨ́ sogwɨ́ xoyɨkímɨ́ enɨ́a nánɨ sɨ́ŋáyo óɨ́ nɨrɨxɨrɨ wainɨ́ omɨŋɨ́yo áwɨnɨmɨ aŋɨ́ awí ŋweapɨ́rɨ́a nánɨ seáyɨ émɨ nɨmɨra nɨpeyirɨ néɨsáná ámá wí sɨŋwɨ́ uwɨnaxɨ́dipɨ́rɨ́a nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Wainɨ́ sogwɨ́ niáɨ́ éánáyɨ́ bɨ soyɨ́né segɨ́ mearo nionɨ gɨ́ mearɨ emɨ́a nánɨ nionɨyá omɨŋɨ́ rɨpimɨ ananɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnipɨ́rɨ́áranɨ?’ nurɨmɨ aŋɨ́ wíyo ememɨnɨrɨ nánɨ nurɨ nɨŋweáɨsáná
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
2 wainɨ́ rɨxa niáɨ́ eŋáná xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á womɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, ‘Joxɨ nionɨyá wainɨ́ omɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ iniɨgɨ́ wainɨ́ awa nionɨ nánɨ nimɨxɨrɨ iwajɨ́á niáríɨ́ápɨ nurápɨyauiɨ.’ urowárɨ́agɨ o nurɨ
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
3 omɨŋɨ́yo rémóáná awa re egɨ́awixɨnɨ. Ɨ́á nɨxero wé neáɨ́asáná anɨpáomɨ urowárɨgɨ́awixɨnɨ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
4 Anɨpáomɨ urowárɨ́agɨ́a nánɨ omɨŋɨ́ xiáwo ámɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́á ámɨ womɨ urowáráná awa re egɨ́awixɨnɨ. Omɨ xegɨ́ mɨŋɨ́yo mɨŋɨ́ roro sɨpí wikárɨro wíagɨ́a
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
5 omɨŋɨ́ xiáwo ámɨ wo urowáráná omɨ nɨpɨkiro tɨ́agɨ́a o ámɨ wamɨ urowáráná wíyo iwaŋɨ́nɨ nearo wárɨro wíyo nɨpɨkiro tɨro néɨ́asáná eŋáná
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
6 ámɨ wo xegɨ́ xewaxo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋo sɨnɨ eŋagɨ omɨ nurowárɨrɨ́ná re rɨŋɨnigɨnɨ, ‘ “Gɨ́ íwo eŋagɨ nánɨ sɨpí wí mɨwimɨxɨpa nero arɨ́á wipɨ́ráoɨ.” nimónarɨnɨ.’ rɨ́ɨ́ aiwɨ
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
7 xewaxo rémóáná wainɨ́ omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwa re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Íwɨ́ ro xanoyá dɨŋɨ́ tɨ́ŋo eŋagɨ nánɨ omɨŋɨ́ rɨpɨ nɨ́nɨ negɨ́pɨ meaanɨ́wá nánɨ opɨkianeyɨ.’ nɨrɨnɨro
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
8 omɨ ɨ́á nɨxero nɨpɨkiro omɨŋɨ́yo bɨ́anɨrɨwámɨnɨ moaigɨ́awixɨnɨ.” Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nurɨrɨ
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
9 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Omɨŋɨ́ xiáwo omɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ uwɨniarɨgɨ́áwamɨ pí winɨŋoɨ? O nɨbɨrɨ awamɨ xwɨrɨ́á nikɨxerɨ ámɨ sɨŋɨ́ wa sɨŋwɨ́ uwɨnipɨ́rɨ́a nánɨ wárɨnɨŋoɨ.” nurɨrɨ
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
10 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á Bɨkwɨ́yo eánɨŋɨ́ rɨpɨ enɨ ɨ́á mɨropa egɨ́áranɨ? ‘Sɨ́ŋá aŋɨ́ mɨrarɨgɨ́áwa sɨ́ŋá awiaxɨ́ nánɨ pɨ́á nerɨ́ná wo “Sɨpírɨnɨ.” nɨrɨro emɨ móɨ́o nánɨ Gorɨxo “Sɨ́ŋá o tɨ́nɨ xámɨ nɨtɨrɨ́náyɨ́ aŋɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nɨrɨrɨ sɨ́ŋá o nɨmearɨ táná aŋɨ́ eŋɨ́ neánɨrɨ naŋɨ́ imónɨŋɨ́rɨnɨ.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
11 Gorɨxo e éɨ́ eŋagɨ nánɨ nene sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná aga naŋɨ́ imónɨŋagɨ wɨnarɨŋwárɨnɨ.’ E eánɨŋɨ́pɨ soyɨ́né ɨ́á mɨropa egɨ́áranɨ?” urɨ́agɨ
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
12 awa “None nánɨ dɨŋɨ́ nɨneaiaiwirɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwiro rɨxa ɨ́á oxɨraneyɨnɨrɨ éɨ́áyɨ́ ámá sɨpɨ́á Jisasomɨ arɨ́á wianɨro nánɨ o tɨ́ŋɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́á nánɨ wáyɨ́ nero nánɨ omɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
13 Awa nuro ínɨmɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Omɨ pasánɨŋɨ́ nurɨrane yapɨ́ re uréwapɨyanɨ́wɨnɨ, ‘Nɨgwɨ́ nánɨ takisɨ́ émáyɨ́ nearáparɨgɨ́ápɨ sɨnɨ mɨnɨ wianɨréwɨnɨ? Mɨnɨ mɨwipa yanɨréwɨnɨ?’ uranɨ́wɨnɨ. O ‘Oweoɨ, sɨnɨ mɨnɨ mɨwipa époyɨ.’ ránáyɨ́, wauyowa omɨ ɨ́á nɨxero gwɨ́ yipɨ́ráoɨ. E mɨrɨpa nerɨ ‘Oyɨ, seyɨ́né mɨnɨ nɨwirɨ́ná apánɨ yarɨŋoɨ.’ ránáyɨ́, ámá sɨpɨ́áyɨ́ ámɨ arɨ́á bɨ mɨwí nero pɨ́nɨ wiárɨpɨ́ráoɨ.” nɨrɨnɨro Parisi wa tɨ́nɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨro emearɨgɨ́á wa tɨ́nɨ xwɨyɨ́á apɨ tɨ́nɨ pasánɨŋɨ́ uranɨro nánɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e urowáráná
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
14 awa omɨ nɨwímearo weyɨ́ numearɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, nɨnearéwapɨyirɨ́ná nepánɨ nearéwapɨyarɨŋoxɨrɨnɨ. Ámá ámɨnáowayá sɨŋwɨ́yo dánɨ aí xwɨyɨ́á ámɨ xegɨ́ bɨ mɨrɨ́ axɨ́pɨnɨ rarɨŋoxɨrɨnɨ. Sɨpí rɨrɨ naŋɨ́ rɨrɨ yarɨŋɨ́manɨ. Xwɨyɨ́á Gorɨxoyánɨ xɨxenɨ nearéwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ.” nurɨrɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Émáyɨ́yá mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaoyɨ rɨnɨŋomɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ mɨnɨ wiarɨŋwápɨ sɨnɨ mɨnɨ wiayanɨréwɨnɨ? Pɨ́nɨ wiáranɨréwɨnɨ?
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
15 Sɨnɨ ananɨ mɨnɨ wianɨréwɨnɨ? Mɨnɨ mɨwipa yanɨréwɨnɨ?” urɨ́agɨ́a aiwɨ o “Yapɨ́ nɨréwapɨyanɨro rɨnɨrarɨŋoɨ?” nɨyaiwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né pí nánɨ yapɨ́ pasánɨŋɨ́ níwapɨyarɨŋoɨ? Émáyɨ́yá monɨ́ bɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨ nɨmeámɨ bɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
16 rɨxa nɨmeámɨ báná o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nɨgwɨ́ rɨpimɨ yoɨ́ goyá tɨ́nɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ goyá tɨ́nɨ ŋweanɨ?” urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Émáyɨ́yá mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisaoyá ŋweanɨ.” urɨ́agɨ́a
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
17 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sisaoyá sɨ́mɨmaŋɨ́ ŋweaŋagɨ nánɨ ayɨ́ oyárɨnɨ. Ayɨnánɨ mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ.” nurɨrɨ ámá Gorɨxo xewanɨŋónɨŋɨ́ imɨxɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ omɨ dɨŋɨ́ owɨkwɨ́rópoyɨnɨrɨ ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí Gorɨxoyánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ Gorɨxomɨ enɨ mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ.” uráná awa ududɨ́ ayá wí winɨŋɨnigɨnɨ.
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
18 Ámá Judayɨ́ wa Sajusiyɨ rɨnɨŋɨ́ wa —Sajusiowa re rarɨgɨ́áwa, “Ámá nɨpémáná eŋánáyɨ́ wí nɨwiápɨ́nɨmeapaxɨ́manɨ.” rarɨgɨ́áwarɨnɨ. Awa nɨbɨro Jisasomɨ nɨwímearo
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
19 mɨŋɨ́ niroro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, Moseso eŋíná nene nánɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ bɨ re nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Ámá wo sɨnɨ niaíwɨ́ memeá péánáyɨ́ xegɨ́ apɨxí sɨnɨ ŋweaŋánáyɨ́ péomɨ xexɨrɨ́meáowa wo niaíwɨ́ wiemeainɨ nánɨ aní meáwɨnɨgɨnɨ.’ e nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ.” nurɨmáná
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
20 ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨgɨ́awixɨnɨ, “Xexɨrɨ́meáowa wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú eŋáná wo apɨxɨ́ wí nɨmearɨ niaíwɨ́ memeá péánáyɨ́
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
21 ámɨ xexɨrɨ́meáowa wo anímɨ nɨmearɨ o enɨ niaíwɨ́ memeá péánáyɨ́
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
22 xexɨrɨ́meáowa ámɨ wo awaú egɨ́ípa axɨ́pɨ nerɨ
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
23 nowanɨ enɨ e néra nuro niaíwɨ́ wí memeá nɨpémáná eŋánáyɨ́ apɨxí enɨ peŋɨnigɨnɨ.” Ewayɨ́ xwɨyɨ́á Jisasomɨ e nurɨro yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Rɨ́wéná ámá pegɨ́á nɨ́nɨyɨ́ wiápɨ́nɨmeááná xexɨrɨ́meá wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú awa enɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ́ná apɨxɨ́ axímɨ meagɨ́áwa eŋagɨ nánɨ apɨxí go go meaŋagɨ wɨnanɨ́wárɨ́anɨ?” yarɨŋɨ́ e wíáná
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
24 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né xwɨyɨ́á Gorɨxoyá Bɨkwɨ́yo eánɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨpa ero eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyápɨ nánɨ enɨ nɨjɨ́á mimónɨpa ero nero nánɨ xwɨyɨ́á wasɨwá rarɨŋoɨ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
25 Pegɨ́áyɨ́ nɨwiápɨ́nɨmearóná ámɨ meánɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Aŋɨ́najɨ́ aŋɨ́namɨ ŋweáwa imónɨgɨ́ápa axɨ́pɨ e ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
26 E nɨrɨrɨ aiwɨ segɨ́ dɨŋɨ́ ‘Pegɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmeapaxɨ́manɨ.’ yaiwiarɨgɨ́áyɨ́ nánɨ xwɨyɨ́á bɨ osearɨmɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pegɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́árɨnɨ. Xwɨyɨ́á eŋíná Moseso íkɨ́á onɨmiánáɨna rɨ́á mɨnɨ́ ápiáwɨ́ wearɨŋagɨ wɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ sɨnɨ ɨ́á mɨropa regɨ́awixɨnɨ? Moseso rɨ́á apimɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná xegɨ́ xiáwowa Ebɨrɨ́amo tɨ́nɨ Aisako tɨ́nɨ Jekopo tɨ́nɨ awa pegɨ́ámɨ eŋáná aiwɨ omɨ Gorɨxo re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ dɨxɨ́ ráwowa Ebɨrɨ́amo tɨ́nɨ Aisako tɨ́nɨ Jekopo tɨ́nɨ awayá Ŋwɨ́á imónɨŋáonɨrɨnɨ.’ E urɨ́agɨ nánɨ awa pegɨ́áwa aiwɨ wigɨ́ dɨŋɨ́ sɨnɨ sɨŋɨ́ imónɨŋagɨ́a nánɨ Gorɨxo ‘Awayá Ŋwɨ́áonɨrɨnɨ.’ rɨpaxɨ́rɨnɨ.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
27 O ámá xɨ́omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro péɨ́á aí ayɨ́ sɨnɨ wigɨ́ Ŋwɨ́áorɨnɨ. Ámá xɨ́omɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ró pegɨ́á tɨ́nɨ sɨnɨ sɨŋɨ́ ŋweagɨ́á tɨ́nɨ aiwɨ wigɨ́ Ŋwɨ́áomanɨ. Soyɨ́né dɨŋɨ́ aga wasɨwá moarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
28 Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́á wo nɨbɨrɨ Jisaso Sajusiowa tɨ́nɨ xwɨyɨ́á xɨmɨxɨmɨ́ ninɨro rɨnarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ Jisaso rɨxa píránɨŋɨ́ ureŋwɨpearɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨyonɨ gɨ́mɨnɨ gɨpɨ seáyɨ e imónɨnɨ?” yarɨŋɨ́ e wíagɨ
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
29 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ rɨpɨrɨnɨ, ‘Isɨrerɨyɨ́né arɨ́á époyɨ. Negɨ́ Ámɨná Gorɨxo ná wonɨ onɨrɨnɨ.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
30 Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nuyirɨ́ná onɨmiápɨ onɨmiápɨ muyipa époyɨ. Dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro eŋɨ́ neánɨro xɨ́dɨro éɨ́rɨxɨnɨ.’ Ŋwɨ́ ikaxɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨ apɨrɨnɨ.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
31 Ámɨ axɨ́pɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́ bɨ rɨpɨrɨnɨ, ‘Ámá aŋɨ́ nemerɨ́ná sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋɨ́yɨ́ nánɨ wará dɨxɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí siarɨŋɨ́pa axɨ́pɨ dɨŋɨ́ sɨpí wirɨ́ɨnɨ.’ Ámɨ bɨ eánɨŋɨ́pɨ apɨrɨnɨ. Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́yɨ́ rɨpiaúmɨ wí seáyɨ e mimónɨnɨ.” urɨ́agɨ
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
32 ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ meweŋo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, neparɨnɨ. Joxɨ xɨxenɨ mɨŋɨ́ nirorɨ re rɨ́ɨnɨ, ‘Gorɨxo ná wonɨ onɨrɨnɨ. Axɨ́pɨ ónɨŋɨ́ wo mimónɨnɨ.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
33 Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nuyirɨ́ná dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro eŋɨ́ neánɨro xɨ́dɨro erɨ́ɨnɨ. Ámá aŋɨ́ nemerɨ́ná sɨŋwɨ́ wɨnarɨŋɨ́yɨ́ nánɨ wará dɨxɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí siarɨŋɨ́pa axɨ́pɨ dɨŋɨ́ sɨpí wirɨ́ɨnɨ.’ Joxɨ xɨxenɨ e rɨ́ɨnɨ. Ámá Gorɨxo nánɨ sipɨsipɨ́ bɨ mɨnɨ́ nonɨ rɨ́á nikeaárɨrónáranɨ, bɨ nɨnɨro rɨdɨyowá nɨyárɨrónáranɨ, nerɨ́náyɨ́ naŋɨ́ yarɨgɨ́á aiwɨ ámá Gorɨxoyá ŋwɨ́ ikaxɨ́ apiaúmɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ seáyɨ e imónɨnɨ.” urɨ́agɨ
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
34 Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ meweŋo dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ nɨmorɨ naŋɨ́ e urarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ sɨnɨ e nɨmóa nurɨ́náyɨ́ nionɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ neameŋweanɨ́e nánɨ páwipaxɨ́ imónɨrɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ ámɨ rɨ́wɨ́yo ámá nɨ́nɨ ayá urarɨŋagɨ nánɨ wí yarɨŋɨ́ ámɨ bɨ owimɨnɨrɨ mɨbɨpa egɨ́awixɨnɨ.
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
35 O sɨnɨ Judayɨ́yá aŋɨ́ sipɨsipɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ dánɨ nuréwapɨyirɨ́ná ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa pí nánɨ re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Ámá nene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ niwiarorɨ́ná sa xiáwo mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitoyáo imónɨnɨ́árɨnɨ.’ pí nánɨ rarɨgɨ́árɨnɨ?
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
36 Depito Gorɨxoyá kwíyɨ́ tɨ́nɨ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ nearɨ́ná ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ re nɨrɨrɨ eaŋɨ́rɨnɨ, ‘Gorɨxo gɨ́ Ámɨnáomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ wé náúmɨnɨ nɨŋwearɨ sɨŋwɨ́ nanɨrɨ ŋweaŋáná mɨxɨ́ sianɨro bɨ́áyo xopɨrárɨ́ rɨwiimɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.’
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
37 Depito rɨ́wamɨŋɨ́ apɨ nɨrɨrɨ nearɨ́ná arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ ‘Gɨ́ Ámɨnáoyɨ́ rɨ́agɨ nánɨ arɨge nerɨ sa xegɨ́ xewaxo imónɨnɨ?” urɨ́agɨ ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ xegɨ́ xwɨyɨ́á arɨ́á nɨwiróná yayɨ́ winɨŋɨnigɨnɨ.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
38 O sɨnɨ nuréwapɨyirɨ́ná re nura uŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa yarɨgɨ́ápɨ mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Awa ámá weyɨ́ oneamépoyɨnɨrɨ rapɨrapɨ́ sepiá nɨyínɨmɨ aŋɨ́ emero ámá yayɨ́ ‘Ámɨnáoxɨnɨ́ onearɨ́poyɨnɨrɨ awí eánarɨgɨ́e aŋɨ́ emero
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
39 rotú aŋɨ́yo nɨpáwirɨ́náranɨ, aiwá imɨxarɨgɨ́e nɨŋwearɨ́náranɨ, sɨ́mɨ́ sɨ́mɨ́ e ŋwearo
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
40 apɨxɨ́ aníwamɨ amɨpí nɨ́nɨ ɨ́wɨ́ urápanɨro nánɨ ero ámá arɨ́á egɨ́e dánɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwirɨ́ná anɨŋɨ́ nɨwia uro yarɨgɨ́ápɨ seyɨ́né mepa éɨ́rɨxɨnɨ. Rɨ́wéná Gorɨxo ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ nerɨ́ná awa xwɨyɨ́á xwé meárɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
41 O sɨnɨ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ínɨmɨ aŋɨ́ nemerɨ́ná nurɨ Gorɨxo nánɨ nɨgwɨ́ tayarɨgɨ́e orɨwámɨnɨ e éɨ́ nɨŋweámáná ámá obaxɨ́ nɨmúroayiróná nɨgwɨ́ tarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ nɨgwɨ́ xwé tɨ́gɨ́áyɨ́ xwé tarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨ́ɨsáná wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
42 Apɨxɨ́ anɨ́ uyípeayɨ́ wí omɨ nɨmúrorɨ monɨ́ rɨ́á nɨŋɨ́ biaú tɨ́agɨ nɨwɨnɨmáná
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
43 xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nepa seararɨŋɨnɨ. Apɨxɨ́ anɨ́ amɨpí mayɨ́ rí Gorɨxo nánɨ nɨgwɨ́ onɨmiá ná biaúnɨ tɨ́ɨ́ aiwɨ ámá nɨ́nɨ tɨ́áyo seáyɨ e imónɨnɨ.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
44 Ámá nɨgwɨ́ xwé tɨ́áyɨ́ ná sɨnɨ nɨweŋáná obaxɨ́ tarɨŋagɨ́a aiwɨ apɨxɨ́ ríyɨ́ mayí eŋagɨ aiwɨ xegɨ́ nɨgwɨ́ aiwá nánɨ bɨ́ epaxɨ́pɨ nɨ́nɨ tɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.