Lucas 7

Versão Católica (VC, 2024) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
1 Jisaso, oxɨ́ apɨxɨ́ arɨ́á wiarɨ́ná xwɨyɨ́á apɨ nɨpɨnɨ nurárɨmáná aŋɨ́ wíyo xegɨ́ yoɨ́ Kapaneamɨyo nánɨ nurɨ ŋweaŋáná
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
2 wauyɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨŋɨ́ woyá ámá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo —O porisɨ́ ámɨná imónɨŋo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ wiŋorɨnɨ. O sɨmɨxɨ́ nerɨ rɨxa nɨpémɨnɨrɨ yarɨ́ná
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
3 “Jisaso nɨbɨrɨ aŋɨ́ apimɨ ŋweanɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á e nɨwirɨ Judayɨ́ ámɨná wa Jisasomɨ owirɨmeápoyɨnɨrɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nuro gɨ́ inókínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ ro nánɨ yarɨŋɨ́ re nɨwiípoyɨ, ‘Joxɨ ananɨ nɨbɨrɨ oyá xɨnáínɨŋɨ́ nimónɨrɨ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo rɨxa nɨpepaxɨ́ yarɨŋagɨ nánɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨréɨnɨ?’ yarɨŋɨ́ e nɨwiípoyɨ.” urowáráná
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
4 awa nuro Jisasomɨ nɨwímearo waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “O émáyɨ́ wo eŋagɨ aiwɨ píránɨŋɨ́ neaiarɨŋo eŋagɨ nánɨ joxɨ nɨbɨrɨ oyá xɨnáínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨŋomɨ píránɨŋɨ́ wimɨxɨyiɨ.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
5 O Judayene dɨŋɨ́ nɨneaŋwɨrárɨrɨ negɨ́ rotú aŋɨ́ jɨ́ayɨ́ mɨranɨ nánɨ neaiapɨŋorɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
6 Jisaso awa tɨ́nɨ nuro porisɨ́ ámɨná imónɨŋoyá aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e rémóáná porisɨ́ ámɨná imónɨŋo xegɨ́ ámá nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́á wamɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Jisasomɨ nɨwímearɨ Porisɨ́ ámɨná imónɨŋo re nearowárɨŋoɨ urɨ́poyɨ, ‘Ámɨnáoxɨnɨ, nionɨ sɨnɨ upupɨ́gɨ́ siarɨ́ná naŋɨ́manɨ. Nionɨ ámá naŋonɨ sɨŋagwɨnɨ. Joxɨ nionɨyá aŋɨ́yo wí ɨ́wiapɨpaxɨ́manɨ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
7 Xámɨ niɨwanɨŋonɨ “Ámá naŋonɨ menɨnɨ.” nɨyaiwinɨrɨ nánɨ joxɨ sirɨmeámɨnɨrɨ mɨbɨ́árɨnɨ. Ayɨnánɨ dɨxɨ́ roŋe dánɨ pɨ́né ráná gɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋo ámɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
8 Nionɨ ámá “Omɨŋɨ́ ayɨ́ ayɨ́ eɨ.” nɨrarɨgɨ́owamɨ ínɨmɨ wurɨ́nɨŋɨnɨ. Nionɨ enɨ porisɨ́ wa ínɨmɨ nurɨ́nɨŋoɨ. Gɨ́ porisɨ́ womɨ “Joxɨ aŋɨ́ uɨ.” uráná sa warɨŋɨ́rɨnɨ. Womɨ “Beɨ.” uráná sa xɨxenɨ barɨŋɨ́rɨnɨ. Gɨ́ inókínɨŋɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ womɨ “E eɨ.” uráná xɨxenɨ yarɨŋɨ́rɨnɨ.’ Jisasomɨ e urɨ́poyɨ.” urowáráná
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
9 awa nuro Jisaso tɨ́nɨ óɨ́ e órórɨ́ ninɨro e uráná Jisaso ududɨ́ nɨwirɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ oxɨ́ apɨxɨ́ epɨ́royɨ́ nero númɨ uxɨ́dɨgɨ́áyo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wauyɨ́ porisɨ́ ámɨná imónɨŋo dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ yarɨŋɨ́pa nɨgɨ́ Isɨrerɨyɨ́né aí woxɨ nionɨ dɨŋɨ́ xɨxenɨ mɨnɨkwɨ́roarɨŋɨnɨ.” uráná
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
10 xwɨyɨ́á urowárénapɨ́áwa ámɨ wigɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nuro xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨŋo rɨxa ámɨ naŋɨ́ riwo ŋweaŋagɨ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
11 Jisaso wauyɨ́ porisoyá omɨŋɨ́ wiiarɨŋomɨ píránɨŋɨ́ nimɨxɨrɨ rɨxa sɨ́á wí óráná o aŋɨ́ bimɨ yoɨ́ Nenɨyɨ rɨnɨŋɨ́yo nánɨ nurɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa enɨ o tɨ́nɨ nuro ámá oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ nawínɨ nuro
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
12 aŋɨ́ apimɨ ákɨŋá ɨ́wí e rémoanɨro yarɨ́ná Jisaso wenɨŋɨ́ éɨ́yɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Ámá pɨyɨ́ wo —O sɨnɨ íwɨ́ sɨkɨŋorɨnɨ. Xexɨrɨ́meáo wo mayorɨnɨ. Xɨnáí apɨxɨ́ anírɨnɨ. Omɨ xɨnáí tɨ́nɨ oxɨ́ apɨxɨ́ e dáŋɨ́ obaxɨ́ tɨ́nɨ xwɨ́á weyanɨro aŋɨ́ apimɨ dánɨ nɨmeámɨ ɨ́wiaparɨŋagɨ́a Jisaso sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨrɨ
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
13 pɨyomɨ xɨnáímɨ wá nɨwianɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ŋwɨ́ eaarɨŋɨ́yɨ́ pɨ́nɨ wiáreɨ.” nurɨrɨ
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
14 aŋwɨ e nɨbɨrɨ íkwiaŋwɨ́ pɨyo weŋɨ́namɨ ɨ́á nɨxɨrɨrɨ ámá nɨmeámɨ warɨgɨ́áyɨ́ sa e rówapɨŋáná o pɨyomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ roxɨnɨ, rɨxa wiápɨ́nɨmeaɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
15 Pɨyo nɨwiápɨ́nɨmearɨ éɨ́ nɨŋwearɨ iwamɨ́ó pɨ́né rarɨ́ná Jisaso ámɨ xɨnáí tɨ́ŋɨ́ e uwáriarɨ́ná
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
16 ámá nɨ́nɨ wáyɨ́ nikárɨnɨro Gorɨxomɨ seáyɨ e numeróná re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́ wo riwo rɨneaurowárénapɨyiŋoɨ? Gorɨxo Isɨrerene nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ arɨrá neainɨnɨ́a nánɨ riwo rɨneaurowárénapɨyiŋoɨ?” nɨrɨro e yarɨ́ná
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
17 Jisaso e éɨ́pɨ nánɨ xwɨyɨ́á Judayɨ́ aŋɨ́ nɨyonɨ yanɨ́ niwéa nurɨ mɨdɨmɨdánɨ enɨ rɨnɨmeŋɨnigɨnɨ.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
18 Jono xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa Jisaso éɨ́ apɨ nɨpɨnɨ nánɨ áwaŋɨ́ uráná
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
19 o xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ waúmɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ Ámɨná Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Nuri yarɨŋɨ́ re wípiyɨ, ‘Joxɨ nánɨ Jono “Nɨbɨnɨ́árɨnɨ.” neararɨŋoxɨranɨ? Wo ámɨ rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́o nánɨ sɨnɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweanɨ́wáranɨ?’ Nuri yarɨŋɨ́ e wípiyɨ.” urowárɨ́agɨ
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 awaú nuri Jisasomɨ re urémeagɨ́isixɨnɨ, “Jono wayɨ́ nɨneameaia warɨŋo joxɨ tɨ́e nánɨ re yearowárɨŋoɨ, ‘Omɨ yarɨŋɨ́ re wípiyɨ, “Joxɨ Jono ‘Rɨ́wɨ́yo nɨbɨnɨ́árɨnɨ.’ neararɨŋoxɨranɨ? Wo rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́o nánɨ sɨnɨ xwayɨ́ nanɨrɨ ŋweanɨ́wáranɨ?” yarɨŋɨ́ e wípiyɨ.’ yearowárɨŋoɨ.” uráná
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
21 axíná Jisaso ámá sɨmɨxɨ́ xɨxegɨ́nɨ yarɨgɨ́áyo naŋɨ́ imɨxɨrɨ sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́á obaxɨ́yo sɨŋwɨ́ anɨpɨ́rɨ nánɨ wirɨ imɨ́ó ámáyo xɨxéroarɨŋɨ́yo mɨxɨ́ umáɨnɨrɨ nerɨ
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
22 awaúmɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Awagwí nuri amɨpí nɨ́nɨ nionɨ re yarɨ́ná sɨŋwɨ́ nanɨri arɨ́á niri éɨ́íyɨ́ nánɨ Jonomɨ áwaŋɨ́ urɨ́piyɨ, ‘Sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyɨ́ ámɨ sɨŋwɨ́ anɨro sɨkwɨ́ ikɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ aŋɨ́ ero peyɨyɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ wigɨ́ wará naŋɨ́ inɨro arɨ́á pɨ́rónɨgɨ́áyɨ́ ámɨ arɨ́á ero ámá péɨ́áyɨ́ ámɨ wiápɨ́nɨmearo ámá sɨpíyo xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ arɨ́á wiro yarɨŋoɨ.’ urɨ́piyɨ.” nurɨrɨ
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
23 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Rɨpɨ enɨ urɨ́piyɨ, ‘Yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o e enɨ́árɨnɨ. E enɨ́árɨnɨ.’ yaiwiarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mepa yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨrɨ aiwɨ nóreámioarɨ dɨŋɨ́ mɨnɨkwɨ́ropa nerɨ ‘Ayɨ́ omanɨ.’ mɨyaiwipanɨ. Ámá e yarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yayɨ́ winɨpaxɨ́yɨ́rɨnɨ. Jonomɨ e urɨ́piyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
24 Jisaso, Jonoyá wiepɨsarɨŋowaú rɨxa úáná, o ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo Jono nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xámɨ seyɨ́né Jonomɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nánɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ nuróná pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnarɨgɨ́awixɨnɨ? Ámá eŋɨ́ meánɨŋɨ́ imɨŋɨ́ yarɨ́ná wakwɨŋwɨ́ wiŋwɨ́ nimearɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oweoɨ!
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
25 Aga pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnanɨro warɨgɨ́awixɨnɨ? Ámá rapɨrapɨ́ yarapayɨ́ eŋɨ́ wú yínɨŋɨ́ womɨ wɨnanɨro ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oweoɨ! Ámá rapɨrapɨ́ yarapayɨ́ naŋɨ́nɨ nɨyínɨro ŋweagɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́yá aŋɨ́yo ŋweaarɨgɨ́árɨnɨ. Ámá dɨŋɨ́ meaŋe ŋweaarɨgɨ́ámanɨ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
26 Aga pí ámá sɨŋwɨ́ wɨnanɨro warɨgɨ́awixɨnɨ? Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro rɨwarɨgɨ́awixɨnɨ? Oyɨ, wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ womɨ sɨŋwɨ́ wɨnanɨro ugɨ́á aiwɨ Jono ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ wáɨ́ urɨmemɨnɨrɨ nánɨ urowárénapɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ o Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á nɨyonɨ xɨxenɨ imónɨŋomanɨ. Seáyɨ e múroŋorɨnɨ.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
27 Jono nánɨ Bɨkwɨ́ Gorɨxoyáyo rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Gorɨxo xegɨ́ xewaxomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ gɨ́ xwɨyɨ́á yaŋɨ́ wiowárɨmɨ́áo joxɨ xámɨ nɨrɨmearɨ ámá nɨsanɨrɨ epɨ́rɨ nánɨ óɨ́nɨŋɨ́ nɨsimoia unɨ́a nánɨ urowárɨmɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.’ Rɨ́wamɨŋɨ́ e nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ.” nurɨrɨ
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
28 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ seararɨŋɨnɨ. Jono ámá yeáyɨ́ seayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́o nánɨ óɨ́nɨŋɨ́ imoŋo eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ aiwɨ wo Jonomɨ seáyɨ e imónɨnɨ nánɨ xɨrɨgɨ́ámanɨ. E nerɨ aiwɨ ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ nɨxɨ́dɨro Gorɨxoyá xwioxɨ́yo páwiro yarɨgɨ́áyɨ́ xwɨyɨ́á nionɨ nánɨ wáɨ́ nurɨmeipɨ́rɨ́pɨ xwɨyɨ́á Jono wáɨ́ rɨmeŋɨ́pimɨ seáyɨ e imónɨŋagɨ nánɨ ámá ayɨ́ onɨ́pɨ aiwɨ Jonomɨ enɨ seáyɨ e imónɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
29 Ámá nɨ́nɨ tɨ́nɨ takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ Jono wáɨ́ urɨmearɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro nɨsanɨro Jono wayɨ́ umeaiarɨ́ná rɨpɨ urɨgɨ́ánɨŋɨ́ imónɨnɨ, “Gorɨxoxɨ wé rónɨŋoxɨ óɨ́ nene uyɨ́niɨ́nɨ yarɨŋwaéne nánɨ imóɨ́pɨ xɨxenɨ neamoíɨ́rɨnɨ.” urɨgɨ́ánɨŋɨ́ imónɨnɨ.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
30 E nerɨ aiwɨ Parisiowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ Jono wayɨ́ oneameainɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa neróná amɨpí Gorɨxo ‘Awa oépoyɨ.’ yaiwíɨ́pimɨ rɨ́wɨ́ umogɨ́awixɨnɨ.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
31 Jisaso ámɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ewayɨ́ xwɨyɨ́á pípɨ nɨrɨrɨ ámá agwɨ ríná ŋweagɨ́áyɨ́né ámá wo wo Gorɨxo seyɨ́né nánɨ urowárarɨŋagɨ aiwɨ seyɨ́né mɨseaimónarɨŋɨ́yɨ́né nánɨ ‘Ayɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.’ rɨmɨ́ɨnɨ? Seyɨ́né pínɨŋɨ́ imónɨŋoɨ?” nurɨrɨ
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
32 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né niaíwɨ́ rɨpiánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ. Niaíwɨ́ bia makerɨ́á tɨ́ŋɨ́ e niɨ́á neróná niaíwɨ́ bɨ́biamɨ rɨ́aiwá re urarɨŋoɨ, ‘Nepiane webɨ́í rarɨŋagwɨ aí sepiayɨ́né sɨmɨnɨŋɨ́ mɨyarɨŋoɨ. Nepiane ŋwapé rarɨŋagwɨ aí sepiayɨ́né ámɨxɨ́á bɨ mɨyarɨŋoɨ.’ rɨnarɨgɨ́ápiánɨŋɨ́ imónɨŋoɨ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
33 Seyɨ́né re egɨ́ápɨ nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ seararɨŋɨnɨ. Seyɨ́né Jono wayɨ́ nɨneameaia warɨŋo nɨbɨrɨ́ná aiwá naŋɨ́ mɨnɨpa erɨ iniɨgɨ́ wainɨ́ mɨnɨpa erɨ yarɨŋagɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨro nánɨ ‘Ámá royɨ́ imɨ́ó xɨxéroarɨŋorɨ́anɨ?’ rarɨgɨ́árɨnɨ.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
34 Seyɨ́né ámá imónɨŋáonɨ enɨ nɨbɨrɨ́ná aiwá nɨrɨ iniɨgɨ́ nɨrɨ yarɨŋagɨ nɨnanɨro nánɨ re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘O aiwá eŋɨ́ nerɨ narɨŋorɨnɨ. Iniɨgɨ́ wainɨ́ enɨ narɨŋorɨnɨ. Ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ nearáparɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́á wínɨyɨ́ tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨŋorɨnɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
35 E nerɨ aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ wínɨ wínɨ dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ neŋwɨpero Jono tɨ́nɨ nionɨ tɨ́nɨ nánɨ ‘Awaú naŋɨ́ yarɨŋiɨ.’ yaiwiarɨgɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
36 Ámá Parisi wo Jisasomɨ yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ ananɨ nionɨ tɨ́nɨ gɨ́ aŋɨ́yo aiwá nanɨréwiɨ?” urɨ́agɨ Jisaso oyá aŋɨ́yo nɨpáwirɨ aiwá nanɨri nánɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa xwápɨyi nɨkɨ́rómáná nawínɨ aiwá narɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
37 Apɨxɨ́ ɨ́wɨ́ inarɨŋɨ́ wí, aŋɨ́ apimɨ ŋweaŋí “Jisaso Parisioyá aŋɨ́yo nɨŋwearɨ aiwá narɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ arɨ́á e nɨwirɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ sɨxɨ́ imɨxɨnɨŋɨ́ wá iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́ bɨ ínɨŋɨ́wá nɨmeámɨ aŋɨ́ iwámɨ nɨpáwirɨ
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
38 Jisaso sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e rɨ́wɨ́ rɨwámɨnɨ éɨ́ nɨrómáná ŋwɨ́ nearɨ́ná xegɨ́ sɨŋwɨrɨxɨ́ Jisasoyá sɨkwɨ́ sosɨ́áyo nɨyorɨ í xegɨ́ dɨ́á sepiá tɨ́nɨ kwɨkwɨ́rɨmɨ́ nerɨ sɨkwɨ́yo kíyɨ́ nɨmiaúnɨrɨ iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́pɨ niwayɨmómáná gɨ́niɨ́ nɨwirɨ e yarɨ́ná
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
39 Parisio, Jisasomɨ imánɨ́ ikaxɨ́ urɨ́o apɨxɨ́ í e wiarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ínɨmɨ re rɨnɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá ro nepa Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋo eŋánáyɨ́, apɨxɨ́ ɨ́á wiapɨyimɨxarɨŋí nánɨ xɨxenɨ nɨjɨ́á re imónɨpaxorɨnɨ, ‘Í apɨxɨ́ ɨ́wɨ́ inarɨŋɨ́ wírɨnɨ.’ yaiwipaxorɨnɨ.” Parisio ínɨmɨ dánɨ e yaiwinarɨ́ná
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
40 Jisaso o xwioxɨ́yo dánɨ e yaiwiarɨŋagɨ adadɨ́ nɨwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Saimone, xwɨyɨ́á bɨ orɨrɨmɨnɨ.” urɨ́agɨ o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, ananɨ nɨreɨ.” urɨ́agɨ
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
41 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá womɨ ámá waú nɨbɨri nɨgwɨ́ urápɨgɨ́isixɨnɨ. Wɨ́o K500.00 urápɨrɨ wɨ́o K50.00 urápɨrɨ neri nɨŋweagɨ́isáná
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
42 awaú ámɨ xɨ́omɨ mɨwipa eŋáná o nɨwaúmɨnɨ ayá nurɨmɨxɨrɨ nɨgwɨ́ mɨnɨ wiŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ peá nɨmorɨ kikiɨ́á eŋɨnigɨnɨ. Ayɨnánɨ awaú go go nɨgwɨ́ mɨnɨ wiŋo nánɨ xwapɨ́ wimónɨnɨŋoɨ?” urɨ́agɨ
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
43 Saimono re urɨŋɨnigɨnɨ, “ ‘Nɨgwɨ́ K500.00 urápɨŋo, o xwapɨ́ wimónɨnɨŋoɨ.’ nimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ dɨŋɨ́ xɨxenɨ neŋwɨperɨ rarɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
44 apɨxí tɨ́ámɨnɨ nɨkɨnɨmónɨmáná Saimonomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Apɨxɨ́ rí nionɨ niarɨŋɨ́ rí sɨŋwɨ́ wɨneɨ. Nionɨ dɨxɨ́ aŋɨ́yo ɨ́wiapánáyɨ́ joxɨ negɨ́ yarɨŋwápa mɨnií iniɨgɨ́ bɨ sɨkwɨ́ sosɨ́á igɨ́á eánɨmɨnɨrɨ nánɨ mɨniapɨ́ɨnɨ. E nerɨ aiwɨ apɨxɨ́ ríyɨ́ gɨ́ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo sɨŋwɨrɨxɨ́ tɨ́nɨ igɨ́á nɨnearɨ xegɨ́ dɨ́á sepiá eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨkwɨ́rɨŋoɨ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
45 Joxɨ ámá xwɨyɨ́á báná negɨ́ yarɨŋwápɨ kíyɨ́ mɨnɨmiaúnɨ́ɨnɨ. E nerɨ aí í nionɨ nɨ́wiapɨrɨ ŋweááíná dánɨ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo kíyɨ́ nɨnɨmiaúga warɨnɨ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
46 Joxɨ negɨ́ yarɨŋwápa yayɨ́ mɨnipa nerɨ ranɨ́ bɨ mɨŋɨ́yo mɨniwayɨmóɨnɨ. E nerɨ aiwɨ apɨxɨ́ ríyɨ́ sɨkwɨ́ sosɨ́áyo iniɨgɨ́ dɨŋɨ́ naŋɨ́ eaarɨŋɨ́ bɨ nɨniwayɨmómáná gɨ́niɨ́ niŋoɨ.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
47 Ayɨnánɨ nionɨ re rarɨŋɨnɨ. Í ɨ́wɨ́ xwapɨ́ yagɨ́í aiwɨ nionɨ rɨxa yokwarɨmɨ́ wiíá eŋagɨ nánɨ í nionɨ nánɨ xwapɨ́ nɨwimónɨrɨ nánɨ naŋɨ́ e niarɨnɨ. Ámá ɨ́wɨ́ xwapɨ́ mé bɨ onɨmiápɨ yarɨgɨ́áyɨ́ nionɨ yokwarɨmɨ́ wiíáná ayɨ́ nionɨ nánɨ enɨ onɨmiápɨ wimónarɨŋɨ́rɨnɨ.” Saimonomɨ e nurɨrɨ
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
48 apɨxímɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ dɨxɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́yɨ́ rɨxa yokwarɨmɨ́ siíárɨnɨ.” uráná
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
49 ámá xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ nɨŋwearo aiwá narɨgɨ́áyɨ́ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ ‘Ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́yɨ́ yokwarɨmɨ́ wiipaxonɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ rɨ́a rarɨnɨ?” nɨrɨnɨro e yarɨ́ná
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
50 Jisaso apɨxímɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́roarɨŋagɨ nánɨ Gorɨxo yeáyɨ́ rɨyimɨxemeáɨ́rɨnɨ. Rɨxa kikiɨ́á néra uɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.