Lucas 19
Versão Católica (VC, 2024) vs XGS
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
1 Jisaso rɨxa Jeriko nɨrémorɨ aŋɨ́ apimɨ áwɨnɨmɨ pwarɨ́ná
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
2 ámá wo Sakiasoyɨ rɨnɨŋo —O ámá takisɨ́ nánɨ nɨgwɨ́ uráparɨgɨ́áyo xɨráowánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á worɨnɨ. Amɨpí wí mɨmúrónɨŋorɨnɨ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
3 O “Ámá Jisasoyɨ rɨnɨŋo gorɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nerɨ aiwɨ rɨpɨ́wo eŋagɨ nánɨ oxɨ́ apɨxɨ́ uyimároarɨŋagɨ́a o yopa nɨmegɨnɨmɨ
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
4 ayo xámɨ numearɨ aŋɨ́nɨ nurɨ “Jisaso óɨ́ rɨyimɨ punɨŋoɨ.” nɨyaiwirɨ omɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nánɨ íkɨ́á womɨ nɨpeyirɨ wenɨŋɨ́ nerɨ roŋáná
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
5 Jisaso nɨbɨrɨ e nɨrónapɨmáná sɨŋwɨ́ anánɨ́ɨ́yɨ́ Sakiasomɨ nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sakiase, aŋɨ́nɨ wepɨ́neɨ. Sɨ́á rɨyi joxɨ tɨ́nɨ ŋweámɨ́ɨnɨ. Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ owaiyɨ.” urɨ́agɨ
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
6 o aŋɨ́nɨ nɨwepɨ́nɨrɨ yayɨ́ tɨ́nɨ nɨwirɨmeámɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nɨmeáa uŋɨnigɨnɨ.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
7 Xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nɨwirɨmeámɨ úagɨ ámá nɨ́nɨ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́ o tɨ́nɨ ŋweámɨnɨrɨ nánɨ pí nánɨ uŋoɨ?” rɨnarɨ́ná
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
8 Sakiaso éɨ́ nɨrómáná Jisasomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nɨgɨ́ iyɨ́á ɨ́á amɨpí nɨ́nɨ bɨ biaú kɨkɨrɨ́ nepayómáná bɨ ámá uyípeayɨ́ imónɨgɨ́áyo mɨnɨ wimɨ́árɨnɨ. Ámá gɨyɨ́ gɨyo nionɨ yapɨ́ nɨwíwapɨyirɨ nɨgwɨ́ ɨ́wɨ́ urápɨŋáyo wigɨ́ ɨ́wɨ́ urápɨŋáyɨ́ tɨ́nɨ nionɨyá wí tɨ́nɨ seáyɨ e nikwiárɨrɨ mɨnɨ wimɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
9 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Agwɨ ámá ro arɨ́o Ebɨrɨ́amo Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ yagɨ́pa axɨ́pɨ nerɨ nɨsanɨrɨ éagɨ nánɨ Gorɨxo rɨxa yokwarɨmɨ́ nɨwiirɨ yeáyɨ́ uyimɨxemeaŋoɨ.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
10 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá imónɨŋáonɨ ámá ɨ́wɨ́ néra nuro anɨŋɨ́ ikeamónanɨro yarɨgɨ́áyo nánɨ pɨ́á nerɨ yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨnɨrɨ bɨŋáonɨrɨnɨ.” rɨŋɨnigɨnɨ.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
11 Ámá ayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ arɨ́á nɨwiro Jerusaremɨ Jisaso warɨŋe nánɨ rɨxa aŋwɨ e imónɨŋagɨ nɨwɨnɨro dɨŋɨ́ re nɨmóa ugɨ́awixɨnɨ, “Gorɨxo nene xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ neameŋweanɨ́ rɨxa nimónɨnɨŋoɨ. Jisaso Jerusaremɨ nɨrémorɨ́ná émáyo mɨxɨ́ nuxɨ́dowárɨmáná mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ neameŋweanɨŋoɨ.” Dɨŋɨ́ e nɨmóa warɨ́ná Jisaso “O negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ apaxɨ́ mé nimónɨmenɨŋoɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
12 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá ámɨná wo mɨxɨ́ ináyɨ́ imónaurɨ ámɨ nɨbɨrɨ xegɨ́ ámáyo meŋwearɨ emɨ́ánɨrɨ aŋɨ́ ná jɨ́amɨ imónɨŋɨ́mɨ umɨnɨrɨ nerɨ́ná
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
13 xegɨ́ xɨnáíwánɨŋɨ́ nimónɨro omɨŋɨ́ wiarɨgɨ́á wé wúkaú awamɨ ‘Eɨnɨ.’ nurɨrɨ nɨgwɨ́ gorɨ́ ámá anɨŋɨ́ minɨ́ omɨŋɨ́ emá waú wo nero meaarɨgɨ́o wonɨ wonɨ nɨwia nurɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nɨgwɨ́ nionɨ seaiaparɨŋá rɨpɨ sayá imɨxɨpɨ́rɨ́a nánɨ bisɨnisɨ́ nimɨxa warɨ́ná seaímeáɨmɨgɨnɨ.’ nurɨmɨ úáná
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
14 ámá aŋɨ́ e xɨ́o tɨ́nɨ ŋweagɨ́áyɨ́ wigɨ́ xwioxɨ́yo dánɨ wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro wigɨ́ ámá wíyo re urowárɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Mɨxɨ́ ináyɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ yarɨŋomɨ nuro “O nene neameŋweanɨ́a nánɨ mɨneaimónarɨnɨ.” urɨ́poyɨ.’ urowárɨ́agɨ́a awa nuro mɨxɨ́ ináyɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ yarɨŋomɨ e urɨ́agɨ́a aiwɨ
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
15 o ámɨná bɨ́omɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ nimɨxɨrɨ xegɨ́ aŋɨ́ e nánɨ urowárɨŋɨnigɨnɨ. O rɨxa mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ aŋɨ́ e nɨrémorɨ́ná awa bisɨnisɨ́ nimɨxɨrɨ́ná nɨgwɨ́ sayá rɨ́a imɨxɨ́awixɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨgɨ́á nɨgwɨ́ wiŋáwa obɨ́poyɨ.’ ráná
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
16 wo nɨbɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Negɨ́ neameŋweaŋoxɨnɨ, nɨgwɨ́ gorɨ́ joxɨ niapɨŋo tɨ́nɨ bisɨnisɨ́ nimɨxa nurɨ́ná rɨxa wé wúkaú sayá imɨxɨŋárɨnɨ.’ urɨ́agɨ
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
17 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Gɨ́ omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ naŋoxɨnɨ, ayɨ́ awiaxɨ́rɨnɨ. Joxɨ nɨgwɨ́ nionɨ siapɨŋáo tɨ́nɨ nionɨ rɨrɨŋápa xɨxenɨ eŋɨ́ nánɨ gapɨmanɨ́ nimónɨrɨ aŋɨ́ wé biaúmɨ meŋweáɨrɨxɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
18 Ámɨ wo nɨbɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Negɨ́ neameŋweaŋoxɨnɨ, nɨgwɨ́ gorɨ́ joxɨ niapɨŋo tɨ́nɨ bisɨnisɨ́ nimɨxa nurɨ́ná rɨxa wé wú sayá imɨxɨŋárɨnɨ.’ urɨ́agɨ
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
19 mɨxɨ́ ináyo re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Joxɨ enɨ gapɨmanɨ́ nimónɨrɨ aŋɨ́ wé bimɨ meŋweáɨrɨxɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
20 Ámɨ wo nɨbɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Negɨ́ neameŋweaŋoxɨnɨ, nɨgwɨ́ joxɨ niapɨŋo nionɨ írɨkwɨ́yo wowɨ́ nerɨ tɨŋáo sɨnɨ riworɨnɨ.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
21 Joxɨ xeanɨŋɨ́ rarɨŋoxɨ eŋagɨ nánɨ wáyɨ́ ninɨ́agɨ “Nɨgwɨ́ ro xwɨrɨ́á ikɨxéánáyɨ́, iwaŋɨ́ neanɨ́árɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ bisɨnisɨ́ wí mimɨxɨŋárɨnɨ. Joxɨ amɨpí ámá wa tɨ́áyɨ́ dɨxɨ́ mearɨ aiwá ámá wa ɨwɨ́á urɨ́áyɨ́ dɨxɨ́ mirɨ yarɨŋoxɨ eŋagɨ nánɨ rɨrarɨŋɨnɨ.’ urɨ́agɨ
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
22 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Omɨŋɨ́ niiarɨŋɨ́ sumí roxɨnɨ, jɨwanɨŋoxɨ nɨrɨ́ɨ́yo dánɨ xwɨyɨ́á rɨmearɨmɨ́ɨnɨ. Nionɨ xeanɨŋɨ́ rarɨŋáonɨ amɨpí ámá wa tɨ́áyɨ́ nɨgɨ́ mearɨ aiwá wa ɨwɨ́á urɨ́áyɨ́ nɨgɨ́ mirɨ yarɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ joxɨ nɨjɨ́á imónɨŋagɨ nánɨ
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
23 pí nánɨ nɨgwɨ́ nionɨ siapɨŋáo nɨgwɨ́ aŋɨ́yo mɨnɨtipa eŋɨ́rɨnɨ. E nɨtɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, nɨgwɨ́ o tɨ́nɨ ámɨ bɨ seáyɨ e ikwiárɨnɨŋáná meámɨnɨrɨ éárɨnɨ.’ nurɨrɨ
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
24 ámá aŋwɨ e rogɨ́áyo re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámá romɨ nɨgwɨ́ ro nurápɨro nɨgwɨ́ wé wúkaú tɨ́ŋomɨ mɨnɨ wípoyɨ.’ urɨ́agɨ
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
25 awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Ai, negɨ́ neameŋweaŋoxɨnɨ, o rɨxa wé wúkaú tɨ́ŋorɨnɨ. Pí nánɨ ámɨ wo wirɨ́ɨnɨ?’ urɨ́agɨ́a
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
26 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Nionɨ re seararɨŋɨnɨ, “Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ wiŋápɨ píránɨŋɨ́ nɨmero xwé nimɨxɨrɨ́náyɨ́ ámɨ wínɨ meapɨ́rɨ́árɨnɨ. Gɨyɨ́ gɨyɨ́ nionɨ wiŋápɨ mɨmepa nerɨ kikiɨ́á nerɨ́náyɨ́ apɨ aí ámɨ nurápɨmɨ́árɨnɨ.” seararɨŋɨnɨ.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
27 E nerɨ aiwɨ nionɨ tɨ́nɨ mɨxɨ́ imónarɨŋwáyɨ́ “O negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ neameŋweanɨ nánɨ mɨneaimónarɨnɨ.” yaiwíɨ́áyo nɨwirɨmeámɨ nɨbɨro gɨ́ sɨŋwɨ́ anɨŋaé dánɨ pɨkípoyɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.”
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
28 Jisaso ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ nurárɨmɨ Jerusaremɨ nánɨ nɨyirɨ́ná xámɨ umeaŋɨnigɨnɨ.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
29 Jisaso aŋɨ́ onɨmiá biaú —Aŋɨ́ apiaú dɨ́wɨ́ Oripi rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ aŋwɨ e imónɨnɨ. Apiaú yoɨ́ Betɨpasi rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ Betani rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e nɨrémorɨ́ná wiepɨsarɨŋɨ́yɨ́ waúmɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ,
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
30 “Awagwí aŋɨ́ jɨ́apimɨ nánɨ nuri nɨrémorɨ́ná dogí sɨpɨkɨ́ e yurárɨnɨŋagɨ wɨnɨ́ío —Sɨnɨ ámá seáyɨ e éɨ́ mɨŋweaarɨgɨ́orɨnɨ. Omɨ níkweari nɨmeámɨ bɨ́piyɨ.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
31 Ámá wo sɨŋwɨ́ neanɨrɨ ‘Awagwí pí nánɨ íkweaarɨŋiɨ?’ earánáyɨ́, re urɨ́piyɨ, ‘Ámɨnáo seáyɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ nɨmeámɨ umɨnɨrɨ nánɨ yearowárɨŋoɨ.’ urɨ́piyɨ.” urowárɨ́agɨ
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
32 awaú nuríná xɨ́o urɨ́ɨ́pa axɨ́pɨ eŋagɨ nɨwɨnɨri
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
33 rɨxa dogí sɨpɨko íkweaarɨ́ná xiáwowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Pí nánɨ dogíomɨ íkweaarɨŋiɨ?” urɨ́agɨ́a
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
34 awaú “Yegɨ́ Ámɨnáo seáyɨ e éɨ́ nɨŋwearɨ nɨmeámɨ unɨ nánɨ íkweaarɨŋwiɨ.” nurɨri
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
35 Jisaso pwarɨŋe nánɨ nɨmeámɨ nuri e nurárɨmáná wigɨ́ rapɨrapɨ́ seáyɨ e yínɨgɨ́ápɨ seáyɨ e nɨwikwiáriro Jisasomɨ seáyɨ e ŋwɨráráná
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
36 dogíomɨ éɨ́ nɨŋwearɨ nɨmeámɨ warɨ́ná oxɨ́ apɨxɨ́ xɨ́o tɨ́nɨ warɨgɨ́áyɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́yo yayɨ́ wianɨro yarɨgɨ́ápa wigɨ́ iyɨ́á saŋwɨ́yo rɨ́kárɨnɨgɨ́áyɨ́ nɨmearo óɨ́ e íkwiaŋwɨ́ neapára nuro
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
37 o rɨxa Jerusaremɨ tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e nɨrémorɨ́ná dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́ Oripiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ ipɨ́mieaarɨ́ná xegɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́ obaxɨ́ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ re egɨ́awixɨnɨ. Emɨmɨ́ Jisaso yarɨŋɨ́ nɨ́nɨyɨ́ sɨŋwɨ́ wɨnayigɨ́á nánɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ nero Gorɨxo nánɨ rɨ́aiwánɨŋɨ́ nɨrɨro yayɨ́ numero
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
38 re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Mɨxɨ́ ináyɨ́ Ámɨnáo neaurowáriŋɨ́ ro oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ seáyɨ e oimónɨnɨ. ‘Aŋɨ́namɨ ŋweaŋoxɨnɨ, joxɨ nɨwayɨrónɨrɨ oŋweanɨ.’ neaimónarɨnɨ. Omɨnɨ seáyɨmɨ dánɨ yayɨ́ oumeaneyɨ.” nɨra warɨ́ná
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
39 Parisi wa ámá epɨ́royɨ́ egɨ́áyo áwɨnɨmɨ dánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, dɨxɨ́ wiepɨsarɨŋɨ́yo mɨxɨ́ nurɨrɨ ‘E mɨrɨpa époyɨ.’ ureɨ.” urɨ́agɨ́a aí
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
40 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wí pɨ́nɨ wiárɨpɨ́rɨméoɨ. Pɨ́nɨ nɨwiárɨrɨ́náyɨ́, sɨ́ŋá tɨyɨ́ enɨ rɨ́aiwánɨŋɨ́ nɨrɨro nionɨ nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umepɨ́ráoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
41 Jisaso rɨxa Jerusaremɨ tɨ́ŋɨ́ e aŋwɨ e nɨrémorɨ́ná aŋɨ́ apimɨ nɨwɨnɨrɨ́ná ŋwɨ́ nearɨ
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
42 re rɨŋɨnigɨnɨ, “Jerusaremɨ ŋweáyɨ́né nionɨ éɨ́ píránɨŋɨ́ seaŋwɨrárɨpaxɨ́ imónɨŋápɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨro sɨŋwɨrɨyɨ́, ayɨ́ naŋɨ́ imónɨmɨnɨrɨ eŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aiwɨ nionɨ segɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ pɨ́nɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ seyɨ́né majɨ́á imónɨŋoɨ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
43 Rɨ́wéná ámá seyɨ́né tɨ́nɨ mɨxɨ́ inarɨgɨ́áyɨ́ awí nɨseamero segɨ́ ákɨŋápimɨ pɨxemoánanɨro nánɨ xwɨ́á waíwɨ́nɨŋɨ́ nɨta nɨpeyiro awí xapɨxapɨ́ nɨseamudɨ́mómáná
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
44 segɨ́ aŋɨ́ pɨpɨnamɨ́ néra uro niaíwɨ́ pɨpɨkímɨ́ ero nero aŋɨ́ nɨmɨrɨrɨ́ná sɨ́ŋá nɨkɨkírónɨga peyinɨŋɨ́yɨ́ bɨ xe okɨkírónɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́ámanɨ. Yeáyɨ́ seayimɨxemeámɨ́a nánɨ seaímeáagɨ aiwɨ seyɨ́né mí mɨnómɨxɨpa yarɨŋagɨ́a nánɨ e e seaikárɨpɨ́rɨ́árɨnɨ” rɨŋɨnigɨnɨ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
45 Jisaso rɨxa Jerusaremɨ nɨrémorɨ aŋɨ́ naŋwɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ ámá makerɨ́á nimɨxɨro naŋwɨ́ rɨdɨyowá nánɨ bɨ́ yarɨgɨ́áyo mɨxɨ́dámɨ́ nɨwirɨ́ná
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
46 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Bɨkwɨ́ Gorɨxoyápimɨ xegɨ́ aŋɨ́ riwá nánɨ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Aŋɨ́ nionɨyáyɨ́ ámá nɨbɨro xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nipɨ́rɨ́iwárɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ aiwɨ seyɨ́né aŋɨ́ ámá yapɨ́ nɨwiepɨsiro ɨ́wɨ́ uráparɨgɨ́áyɨ́yáiwánɨŋɨ́ imɨxarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
47 O sɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ iwámɨ dánɨ ámáyo uréwapɨyarɨ́ná apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́áwa tɨ́nɨ Judayɨ́ ámɨná seáyɨ e imónɨgɨ́áwa tɨ́nɨ omɨ “Opɨkianeyɨ.” nɨrɨro aiwɨ
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
48 oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ oyá xwɨyɨ́á arɨ́á wianɨro aga nɨwimónarɨŋagɨ nánɨ omɨ pɨkipaxɨ́ bɨ mimónɨŋagɨ nánɨ sɨŋwɨ́ wɨnaxɨ́dɨmegɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.