Atos 20
Versão Católica (VC, 2024) vs XGS
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
1 Ámá xwɨyɨ́á rɨrowiámɨ́ ninɨro sɨmɨmiákwɨ́ yarɨgɨ́á pɨ́nɨ nɨwiárɨro kikiɨ́á yarɨ́ná Poro ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyo xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ rɨxa báná eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwirɨ yayɨ́ nɨwiárɨmɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ úɨmɨgɨnɨrɨ e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
2 nurɨ pɨropenɨsɨ́ apimɨ áwɨnɨmɨ nɨpurɨ́ná ámá e ŋweagɨ́á Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́áyo eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ ayá wí nɨwiéra nɨpurɨ Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́yo nɨrémorɨ
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
3 e ŋweaŋáná emá waú wo rɨxa nɨmúrómáná eŋáná rɨxa Siria pɨropenɨsɨ́yo nánɨ úɨmɨgɨnɨrɨ sɨpɨxɨ́ womɨ pɨxemoánɨmɨnɨrɨ éɨ́yɨ́ Judayɨ́ wí o nánɨ mekaxɨ́ rɨnarɨŋagɨ́a nánɨ ámɨ dɨŋɨ́ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Ámɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nionɨ bɨŋáimanɨ oumɨnɨ.” nɨyaiwirɨ imanɨ nurɨ
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
4 ámá rowa enɨ o tɨ́nɨ nawínɨ ugɨ́awixɨnɨ. Wo Beria dáŋɨ́ Pirosomɨ xewaxo Sopataorɨnɨ. Ámɨ waú Tesaronaika dáŋɨ́ Arisɨtakaso tɨ́nɨ Sekadaso tɨ́nɨ awaúrɨnɨ. Ámɨ wo Debi dáŋɨ́ Gaiasorɨnɨ. Ámɨ wo Timotiorɨnɨ. Ámɨ waú Esia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Tikikaso tɨ́nɨ Tɨropimaso tɨ́nɨ awaúrɨnɨ.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
5 Awa nionɨ tɨ́nɨ Poromɨ tɨ́nɨ xámɨ nɨyeamearo Tɨrowasɨ dánɨ yawawi nánɨ wenɨŋɨ́ nero ŋweaŋáná
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
6 Judayɨ́ Gorɨxo múroŋɨ́yi nánɨ dɨŋɨ́ mopɨ́rɨ nánɨ sɨ́á bisɨ́kerɨ́á yisɨ́ mayɨ́ nimɨxɨro narɨgɨ́áyɨ́ rɨxa pwéáná yawawi Piripai e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurai sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨrai nɨŋwearai sɨ́á rɨxa wé wú yeamúróáná awamɨ Tɨrowasɨyo nɨwímearai e ŋweaŋáná sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú neamúroŋɨnigɨnɨ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
7 Sadéyo nene aiwá nɨrane rosapá imɨxɨrane yanɨ nánɨ awí neánɨranéná Poro ámá e dáŋɨ́ awí eánɨ́áyo xwɨyɨ́á nurɨrɨ́ná “Wɨ́áríná rɨxa aŋɨ́ úɨmɨgɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nánɨ xwɨyɨ́á anɨŋɨ́ minɨ́ xwɨ́á nɨmirɨ nɨra nurɨ rɨxa árɨwegɨ́ imónáná
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
8 aŋɨ́ awawá seáyɨ e ikwɨ́rónɨŋɨ́ nene awí neánɨmáná xwɨyɨ́á arɨ́á wiarɨŋwáwámɨ ramɨxɨ́ obaxɨ́ mɨxároárɨnɨŋagɨ aí
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
9 íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ wo —O xegɨ́ yoɨ́ Yutikasorɨnɨ. O pɨ́pɨ́wɨ́yo nɨŋweámáná Poro anɨŋɨ́ minɨ́ xwɨyɨ́á xwɨ́á nɨmirɨ nura warɨ́ná arɨ́á nɨwirɨ sá niɨ́asɨ́ nɨyayíɨsáná rɨxa sá dɨŋɨ́ mamó nɨweárɨrɨ re eŋɨnigɨnɨ. Pákɨ́kɨ́ wɨ́xaú wá ikwɨ́rónɨŋɨ́ seáyɨ e eŋowámɨ dánɨ pírɨmioaŋɨnigɨnɨ. Pírɨmioááná ámá nɨwepɨ́nɨro nɨmearɨ́ná xwɨ́ámɨ pɨyɨ́ weŋagɨ meáagɨ́a aiwɨ
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
10 Poro nɨwepɨ́nɨrɨ íwɨ́ sɨkɨŋomɨ seáyɨ e nupɨkákwínɨrɨ nɨmɨ́kwɨyínɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né dɨŋɨ́ sɨpí mɨseaipanɨ. Ámɨ sɨŋɨ́ enɨŋoɨ.” nurɨmɨ
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
11 ámɨ nɨpeyirɨ ayɨ́ tɨ́nɨ nawínɨ aiwá nɨkwɨrɨrɨ nɨnɨmáná ayɨ́ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á nɨrɨga núɨ́asáná rɨxa wɨ́á nóga warɨŋɨ́ tɨ́nɨ Poro pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úagɨ
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
12 ayɨ́ íwɨ́ sɨkɨŋɨ́ o ámɨ sɨŋɨ́ éagɨ nɨmeámɨ wigɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nuro dɨŋɨ́ wɨ́á bɨ onɨmiápɨ mɨwónɨŋɨnigɨnɨ.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
13 Poro “Awa aŋɨ́ Asosɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ sɨpɨxɨ́yo warɨ́ná nionɨ xwɨ́áyo úɨmɨgɨnɨ.” nɨyaiwirɨ none sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨrane Asosɨyo nánɨ nurane xɨ́o nánɨ wenɨŋɨ́ nerɨ ŋweanɨ́wá nánɨ óɨ́ neaimoíɨ́ eŋagɨ nánɨ none omɨ xámɨ numearane sɨpɨxomɨ nɨpɨxemoánɨrane Asosɨ nánɨ nurane nɨrémorane ŋweaŋáná
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
14 Poro rɨxa xwɨ́áyo nɨbɨrɨ aŋɨ́ apimɨ neaímeááná o tɨ́nɨ nerɨmeánɨmɨ sɨpɨxɨ́yo nurane aŋɨ́ Mitirini rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
15 — ausente —
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
16 — ausente —
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
17 Poro Mairitasɨyo nɨrémómáná e dánɨ ámá Jisasoya sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á Epesasɨyo ŋweagɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa nánɨ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Awa obɨ́poyɨ.” nurowárɨrɨ
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
18 awa rɨxa o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ báná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́á nionɨ segɨ́ Esia pɨropenɨsɨ́ tɨ́yo iwamɨ́ó rémoŋáyimɨ dánɨ pɨ́nɨ nɨseawiárɨmɨ uŋáyi nánɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nawínɨ nɨŋwearɨ́ná pí pí eŋápɨ nánɨ soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
19 Seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná Ámɨnáoyá xɨnáínɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrɨ o nánɨ wáɨ́ nɨwurɨmeirɨ nɨsearɨrɨ́ná seáyɨ e mimónɨpa nerɨ ínɨmɨ nɨseaimónɨrɨ eŋárɨnɨ. Seyɨ́né nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí niarɨŋagɨ nánɨ waínɨ́ waíná ŋwɨ́ nɨseaeaayirɨ eŋárɨnɨ. Judayɨ́ nionɨ nánɨ mekaxɨ́ nɨrɨnarɨŋagɨ́a nánɨ xeanɨŋɨ́ obaxɨ́ nímeaŋɨ́ aiwɨ
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
20 nionɨ wé ɨ́á mɨmɨxeánɨ́ xwɨyɨ́á seyɨ́né arɨ́á nɨwiro nɨxɨ́dɨróná naŋɨ́ seaimɨxɨpaxɨ́pɨ wí yumɨ́í mɨseaí nerɨ ámá obaxɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨranɨ, aŋɨ́ xɨxegɨ́yo ínɨmɨ dánɨranɨ, nɨsearéwapɨyirɨ eŋárɨnɨ.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
21 E nerɨ́ná Judayɨ́néranɨ, Gɨrikɨyɨ́néranɨ, ayá nɨsearemorɨ re searayiŋárɨnɨ, ‘Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ́ná negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraisomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rópoyɨ.’ searayiŋárɨnɨ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
22 Arɨ́á nípoyɨ. Agwɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ o Jerusaremɨ nánɨ úwɨnɨgɨnɨrɨ nɨkɨkayoŋagɨ nánɨ aŋɨ́ apimɨ rémóáná pí pí nímeanɨ́ápɨ nionɨ majɨ́á aiwɨ, sa e nánɨ warɨŋɨnɨ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
23 E rémóáná pí pí nímeanɨ́ápɨ nionɨ majɨ́á eŋagɨ aiwɨ aŋɨ́ apɨ apimɨ múroarɨ́ná Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ ayá re nɨremoarɨŋɨ́rɨnɨ, ‘E rémóáná gwɨ́ rɨyiro xeanɨŋɨ́ seaikárɨro epɨ́rɨ́árɨnɨ.’
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
24 Ayá e nɨremoarɨŋagɨ aiwɨ, nionɨ dɨŋɨ́ mɨŋwɨrárɨnɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ mɨŋɨ́ yɨ́wɨ́ nírɨmɨ e nánɨ ananɨ warɨŋɨnɨ. Sɨŋɨ́ umɨ́a nánɨ ‘Ayɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?’ mɨyaiwí, pí pí nikárɨpɨ́rɨ́a aí gɨ́ xámɨ néra bɨŋápa sɨnɨ axɨ́pɨ néra nurɨ rɨpɨnɨ nerɨ́náyɨ́, ‘Ayɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?’ nimónarɨnɨ. Ámɨná Jisaso re nɨyaiwirɨ sekaxɨ́ nɨrɨŋɨ́pɨ, ‘O Gorɨxo ámáyo wá wianɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ xwɨyɨ́á yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ wáɨ́ nɨrɨmeíwɨnɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ sekaxɨ́ nɨrɨŋɨ́pɨ yoparɨ́pɨ nɨpɨnɨ wáɨ́ nurárɨmerɨ́ná ‘Ayɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?’ nimónarɨnɨ.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
25 Arɨ́á nípoyɨ. Nionɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́mɨ nemerɨ xwɨyɨ́á ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ wáɨ́ searɨmearɨŋáyɨ́né, nɨyɨ́nénɨ ámɨ gɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́ bɨ sɨŋwɨ́ nanɨpɨ́rɨ́á meŋɨ́pɨ nánɨ nionɨ nɨjɨ́árɨnɨ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
26 — ausente —
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
27 — ausente —
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
28 Ámá Jisasoyá imónɨgɨ́á sewanɨŋoyɨ́né umeŋweagɨ́ápimɨ rɨkɨkɨrɨ́ó wiarɨgɨ́oyɨ́né imónɨpɨ́rɨxɨnɨrɨ wáyɨ́ seainɨ́wɨnɨgɨnɨ. Ámá Gorɨxoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á nɨyonɨ —Ayɨ́ nánɨ yoxáɨ́pámɨ dánɨ nupeirɨ́ná xewanɨŋo gwɨ́nɨŋɨ́ roayíroárɨŋɨ́yɨ́rɨnɨ. Ayo nɨyonɨ numeŋwearɨ́ná Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ sipɨsipɨ́ awí mearoarɨgɨ́ápa axɨ́pɨ awí umearóɨ́rɨxɨnɨrɨ seaimɨxárɨŋoyɨ́né xɨxenɨ píránɨŋɨ́ umeŋweáɨ́rɨxɨnɨ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
29 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Nionɨ rɨxa pɨ́nɨ nɨseawiárɨmɨ úáná ámá sɨ́wí sayɨ́ sipɨsipɨ́ roarɨgɨ́ápánɨŋɨ́ nimónɨmɨ seyɨ́né tɨ́ámɨnɨ nɨbɨro ámá soyɨ́né umeŋweagɨ́áyo xe naŋɨ́ oépoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨ́ xwɨrɨ́á seaikɨxeayipɨ́rɨ́árɨnɨ.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
30 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ enɨ seararɨŋɨnɨ. Segɨ́yɨ́ wa enɨ nɨwiápɨ́nɨmearo re nɨyaiwiro yapɨ́ wíwapɨyipɨ́rɨxɨnɨ, ‘Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ wínɨyo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nionɨnɨ onɨxɨ́dɨ́poyɨ.’ nɨyaiwiro yapɨ́ wíwapɨyipɨ́rɨxɨnɨ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
31 Ayɨnánɨ nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ xwiogwɨ́ waú wo nɨmúroarɨ́ná woxɨnɨ woxɨnɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí nɨseairɨ ŋwɨ́ tɨ́nɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ searɨŋápɨ bɨ pɨ́nɨ mɨwiárɨ́ anɨŋɨ́ minɨ́ yayiŋápɨ nánɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mɨmamó sɨŋwɨ́ tɨ́nɨ anɨŋɨ́ minɨ́ éɨ́rɨxɨnɨ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
32 Agwɨ nionɨ Gorɨxo seamenɨ́a nánɨ xegɨ́ wéyo seawárɨrɨ soyɨ́né xwɨyɨ́á o ámá nɨyonɨ wá nɨwianɨrɨ eŋɨ́pɨ nánɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́ropɨ́rɨ seawárɨrɨ yarɨŋɨnɨ. Xwɨyɨ́á apɨ ananɨ sɨ́kɨ́kɨ́ seaomɨxɨrɨ amɨpí naŋɨ́ Gorɨxo ámá nionɨ gɨ́ imónɨŋɨ́yo wíɨmɨgɨnɨrɨ imónɨŋɨ́pɨ meapaxɨ́yɨ́né seaimɨxɨrɨ epaxɨ́ imónɨnɨ.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
33 Nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná segɨ́ woyá sɨ́ŋá gorɨ́ranɨ, sɨ́ŋá sirɨpáranɨ, rapɨrapɨ́ranɨ, wí sɨŋwɨ́ ɨ́wɨ́ mɨwɨnɨŋárɨnɨ.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
34 Nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná eŋápɨ sewanɨŋoyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Amɨpí wí mɨsearápɨ́ ‘Pí yínɨrɨ pí nɨrɨ emɨ́ɨnɨ?’ nɨyaiwirɨ nerɨ́ná wé gɨ́ rúmɨ dánɨ nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ nerɨ nɨgwɨ́ nɨmearɨ bɨ́ nerɨ́ná nionɨ gɨ́ bɨ́ erɨ ámá nionɨ tɨ́nɨ ŋweaarɨgɨ́áyo enɨ bɨ́ wiirɨ eŋárɨnɨ.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
35 Amɨpí nɨ́nɨ nionɨ eŋápɨ nerɨ́ná rɨxa re seaíwapɨyiŋárɨnɨ. Ámá sɨpíyɨ́ seáyɨ́ nerɨ mɨnɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́yo arɨrá wíɨ́rɨxɨnɨ. Xwɨyɨ́á Ámɨná Jisaso rɨŋɨ́ rɨpɨ, ‘Yayɨ́ mɨnɨ wiarɨŋo winarɨŋɨ́pɨ yayɨ́ uráparɨŋo winarɨŋɨ́pimɨ seáyɨ e imónɨnɨ.’ xwɨyɨ́á apɨ enɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mɨmamó dɨŋɨ́ móɨ́rɨxɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
36 Poro xwɨyɨ́á apɨ nɨpɨnɨ nurárɨmɨ xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirɨ awa tɨ́nɨ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwiro
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
37 — ausente —
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
38 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.