2 Tessalonicenses 3
Versão Católica (VC, 2024) vs XGS
1 Por fim, irmãos, orai por nós, para que a palavra do Senhor se propague e seja estimada, tal como acontece entre vós,
1 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, payɨ́ rɨna yoparɨ́pɨ nearɨ́ná rɨpɨ osearɨmɨnɨ. Xwɨyɨ́á Ámɨnáo nánɨ wáɨ́ rɨmearɨŋwápɨ yanɨ́ niwéa nurɨ seyɨ́né egɨ́ápa amɨ amɨ yayɨ́ tɨ́nɨ arɨ́á wipɨ́rɨ nánɨ Gorɨxomɨ rɨxɨŋɨ́ neaurɨyíɨ́rɨxɨnɨ.
2 e para que sejamos livres dos homens perversos e maus; porque nem todos possuem a fé.
2 O ámá nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨ ero sɨpí ero yarɨgɨ́áyɨ́ xeanɨŋɨ́ neaikáranɨro yarɨgɨ́ápimɨ dánɨ éɨ́ oneamínɨnɨrɨ enɨ rɨxɨŋɨ́ neaurɨyípoyɨ. Ámá nɨ́nɨ omɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
3 Mas o Senhor é fiel, e ele há de vos dar forças e vos preservar do mal.
3 Negɨ́ Ámɨná Jisaso ámá ikwiárɨnɨpaxɨ́pɨ yarɨŋo eŋagɨ nánɨ none re neaimónarɨnɨ, “O eŋɨ́ sɨxɨ́ seaeámɨxɨrɨ sɨpí imónɨŋo —O, ayɨ́ oborɨnɨ. O xwɨrɨ́á seaikɨxenɨgɨnɨrɨ éɨ́ seamínɨrɨ enɨ́árɨnɨ.” neaimónarɨnɨ.
4 Quanto a vós, temos plena certeza no Senhor de que estareis cumprindo e continuareis a cumprir o que vos prescrevemos.
4 Ámɨnáoyá dɨŋɨ́yo dánɨ seyɨ́né nánɨ re nɨyaiwirane dɨŋɨ́ sɨ́ŋá neaeánarɨnɨ, “Sekaxɨ́ none urɨŋwápɨ wí pɨ́nɨ mɨwiárɨ́ agwɨ xɨxenɨ xɨ́dɨro rɨ́wɨ́yo enɨ xɨxenɨ nɨxɨ́da uro epɨ́rɨ́árɨnɨ.” nɨyaiwirane dɨŋɨ́ sɨ́ŋá neaeánarɨnɨ.
5 Que o Senhor dirija os vossos corações para o amor de Deus e a paciência de Cristo.
5 Seyɨ́né “Gorɨxo nepa wá neawianarɨŋorɨ́anɨ?” nɨyaiwiróná nɨjɨ́á ámɨ bɨ tɨ́nɨ imónɨro Kiraisomɨ sɨpí wíáná eŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrɨ xwámámɨ́ wiiŋɨ́pa ero epɨ́rɨ́a nánɨ Ámɨnáo yayɨ́wɨ́ seaméwɨnɨgɨnɨ.
6 Intimamo-vos, irmãos, em nome de nosso Senhor Jesus Cristo, que eviteis a convivência de todo irmão que leve vida ociosa e contrária à tradição que de nós tendes recebido.
6 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, Ámɨná Jisasɨ Kiraiso nearowárɨŋone eŋagwɨ nánɨ sekaxɨ́ rɨpɨ osearɨmɨnɨ. Sérɨxɨ́meá gɨyɨ́ gɨyɨ́ rɨréwapɨ́gɨ́ inarɨŋwá none searéwapɨyiŋwápɨ mɨxɨ́dɨ́ mɨyunɨpa nerɨ kikiɨ́á yarɨ́náyɨ́, ayɨ́ tɨ́nɨ gwiaumɨ́ minɨpanɨ.
7 Sabeis perfeitamente o que deveis fazer para nos imitar. Não temos vivido entre vós desregradamente,
7 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ sekaxɨ́ apɨ seararɨŋɨnɨ. Pípɨ xɨ́dɨpaxɨ́yɨ́né marɨ́áɨ, none seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearanéná sɨŋwepɨgɨ́ seaíwapɨyiŋwápimɨ xɨ́dɨpaxɨ́yɨ́né eŋagɨ nánɨ seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. None wí nɨpɨ́reánɨrɨ mé memeŋwanigɨnɨ.
8 nem temos comido de graça o pão de ninguém. Mas, com trabalho e fadiga, labutamos noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós.
8 None aiwá wí sɨwiá mɨsearápanɨŋwanigɨnɨ. Anɨŋɨ́ mɨseaikárɨpa éwanɨgɨnɨrɨ árɨ́wɨyínáranɨ, ikwáwɨyínáranɨ, rɨ́wɨ́ nɨrɨ́kwínɨmáná nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ anɨŋɨ́ minɨ́ nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ bɨ́ nerane nɨŋwanigɨnɨ.
9 Não porque não tivéssemos direito para isso, mas foi para vos oferecer em nós mesmos um exemplo a imitar.
9 “Aiwá anɨpá mɨnearápanɨpaxawa imónɨŋagɨ́a nánɨ e egɨ́awixɨnɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, seyɨ́né sɨŋwepɨgɨ́ seaíwapɨyiŋwápimɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ e eŋwanigɨnɨ.
10 Aliás, quando estávamos convosco, nós vos dizíamos formalmente: Quem não quiser trabalhar, não tem o direito de comer.
10 Seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. None sɨnɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearanéná sekaxɨ́ re searayiŋwanigɨnɨ, “Ámá ‘Omɨŋɨ́ mepa oemɨnɨ.’ wimónarɨgɨ́áyo aiwá mɨnɨ mɨwipa éɨ́rɨxɨnɨ.” searayiŋwanigɨnɨ.
11 Entretanto, soubemos que entre vós há alguns desordeiros, vadios, que só se preocupam em intrometer-se em assuntos alheios.
11 “Poro pí nánɨ rɨ́a e neararɨnɨ?” mɨyaiwipanɨ. Segɨ́yɨ́ wí nánɨ xwɨyɨ́á re rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirane nánɨ rarɨŋwɨnɨ, “Wí omɨŋɨ́ mé siŋwɨ́ nɨyápɨrómɨ́ nemeróná xwɨyɨ́á mɨmayɨ́ónɨ néra warɨŋoɨ.” rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirane nánɨ seararɨŋwɨnɨ.
12 A esses indivíduos ordenamos e exortamos a que se dediquem tranqüilamente ao trabalho para merecerem ganhar o que comer.
12 Nene Ámɨná Jisasɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnɨŋwaéne eŋagɨ nánɨ wiyɨ́né e yarɨgɨ́áyɨ́né sekaxɨ́ nɨsearɨrane eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ rɨpɨ oseaianeyɨ, “Píránɨŋɨ́ nɨyunɨrɨ nɨŋweámáná segɨ́ omɨŋɨ́ éɨ́ápimɨ dánɨ nɨmiro nɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.”
13 Vós, irmãos, não vos canseis de fazer o bem.
13 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, segɨ́ wínɨyɨ́ nánɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ e nɨseairɨ aí naŋɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́né segɨ́ yarɨgɨ́ápɨ nánɨ anɨŋɨ́ nɨseainɨrɨ pɨ́nɨ mɨwiárɨpanɨ.
14 Se alguém não obedecer ao que ordenamos por esta carta, notai-o e, para que ele se envergonhe, deixai de ter familiaridade com ele.
14 Segɨ́yɨ́ wí none seararɨŋwápɨ “Arɨ́á mɨwipa oyaneyɨ.” wimónarɨgɨ́áyo sɨŋwɨ́ mí nɨwómɨxɨro “Ayɨ́ Poro nearɨŋɨ́pɨ arɨ́á mɨwiarɨgɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?” nɨyaiwiro ayá winɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ ayɨ́ tɨ́nɨ gwiaumɨ́ minɨpanɨ.
15 Porém, não deveis considerá-lo como inimigo, mas repreendê-lo como irmão.
15 E nero aí “Ayɨ́ nene tɨ́nɨ sɨ́mɨsɨ́ eainɨŋwáyɨ́rɨ́anɨ?” mɨyaiwí ségwáo sɨpí yarɨ́ná “Gɨ́ gwɨ́áorɨ́anɨ?” nɨyaiwiro dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ omonɨrɨ íkwairɨrɨ́ nɨwirɨ́ná urarɨgɨ́ápa urɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
16 O Senhor da paz vos conceda a paz em todo o tempo e em todas as circunstâncias. O Senhor esteja com todos vós.
16 Ámɨnáo —O ámá nɨwayɨrónɨro ŋweapɨ́rɨ́pɨ nánɨ mɨ́kɨ́ ikiŋorɨnɨ. O pí pí seaímeáagɨ aí nɨwayɨrónɨro ŋweapɨ́rɨ nánɨ seaimɨxɨ́wɨnɨgɨnɨ.
17 A saudação vai de meu próprio punho: PAULO. É esta a minha assinatura em todas as minhas cartas. É assim que eu escrevo.
17 Poronɨ niɨwanɨŋonɨ gɨ́ wé tɨ́nɨ yoparɨ́ rɨpɨ nearɨ yayɨ́ seaiwárénaparɨŋɨnɨ. Nionɨ payɨ́ nearɨ́ná yoparɨ́ sɨ́rɨ́wɨ́ e apɨ eánɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná “Poro eaŋɨ́rɨ́anɨ?” yaiwipɨ́rɨ nánɨ e eaarɨŋárɨnɨ.
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo esteja com todos vós!
18 “Ámɨná Jisasɨ Kiraiso nɨyɨ́nénɨ wá seawianɨ́wɨnɨgɨnɨ.” nimónarɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.