Romanos 9
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NTLH
1 Iau Kristus nena non toto koi iau. Pe e hele ke manmanna pe e pallaklaka ero koi. Pe e etei ngak nga utar nenge urana pe utar nenge poreke, Opepengpeng heleia at nge iau ke teke e hele ke manmanna pe e pallaklaka ero.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Iau letek meena toto pe letek kolkol ke kokoes mana.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Iange lemek ke e teke NeHalang ulo heke letena inin ngana nge iau toro mana pe rir hote iau ke Kristus nena non iau ero ol. Pe e teke mene mule Israel mur, alok mur pengpeng.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Iri Israel mur pe NeHalang nena hana mur nenge poia iri ke te lohot ke tutuna mur ia iri pe NeHalang hemallaha hote nena hemalmalinga lange iri. Pe te takisia NeHalang ke i luluch nge iri pe te mene nena hotonga mur pe te etei tote poinga nenge te heto heke NeHalang pe NeHalang poia tomunga hel ana helenga luluch nge iri.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Pe rette Apraham pe Isak pe Iakop reria tete mur ia iri pe Kristus lohot nge iri hana ana mata nem. Kristus i NeHalang nenge nauele ure lochloch pe ta heto hekeke i ke koko! Manmanna toto.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Hehei pe hana halang nge Israel te lohot ke NeHalang nena hana mur ia iri ero iange leteria manmanna nge Kristus ero. Pe tomunga hel ana helenga nenge NeHalang poia lange Apraham nge nike, NeHalang poia ke lohot ke manmanna.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Pe iri nenge Apraham nena tete mur ia iri, iri lochloch te lohot ke NeHalang tutuna mur ia iri ero. Iange NeHalang hele lange Apraham ke teke, “Ne Isak nena tete mur lape te poi hote lem tete mur nenge e heleia lange iong nem.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nenge nei luna mai koi: Hehei pe hana nenge te lohot mana nga poinga nenga leinga nenge hehei te hohoe iri, iri nemur Apraham nena tete mur toto ia iri ero. Apraham nena tete mur toto laka iri nenge te lohot ke pomanga NeHalang nena tomunga hel ana helenga heleia. Ke iri nemur lape te lohot ke NeHalang tutuna mur ia iri toto.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Iange NeHalang nena tomunga hel ana helenga nem hele ke mai koi: “Nga hesinga nenge atat nem, teio iri rahtele henel het pe eat mule. Pe he Sara lape hoe tum tamane ngana e.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Pe nem mana ero. He Repeka hoe tutuna mur nai nge iri tatamanna nge non elle mana nem. Nge rette palaungana ne Isak.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Ke NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele ke teke, “Iau letek tutu nge Iakop pe e hesilei hote i pe Iso ero.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ke lape ta hele ke pomerei mai? Lape ta hele ke ta teke NeHalang poia poinga nge pengpeng ero kai? Ero toto!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Iange NeHalang hele lange Moses ke teke,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ke NeHalang hesilei hote ita iange letena ia ita. Pe hesilei hote ita nga rera ume urana ngana mur ero pe nga ita sipora lemera ngara ero.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Iange NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele lange ne Parao ke teke, “E hemes heke iong ke iong naungaala ana non nge Ekipto, iange e teke e poia iong ke o hemallaha hote lek kerkerenga. Nga poinga nem lape hulua lochloch ngana nga ich te hesongia ek.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ke pomalam NeHalang letena ia mele nenge teke letena urana ia pe poia mele ke longo ole nga lemene ngana.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Iok, amoe onteia iau ol, “Nenge teke pomam, iok, pomerei toto nenge NeHalang hele ke teke ta popoi poinga poreke ngana kura? Pe ara tei toto lape hul mule NeHalang lemene ngana?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ia kole iong itei toto nenge o teke o hepallele mulmule onteinga lala nge NeHalang malam? Tuninga nenge mele pip hote nga ich pilpile ngana, ontei mule mele nenge pip hote i ke pomai ero, “Pomerei nenge o umeia iau ke pomai?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Nenge teke mele nem lemene ume hot ke ure nai nga ich pilpile ngana nenge pip hot tuninga nem ia. Elle nenge ma ke tatalo elele etue papalauna mur pe elle nenge te poipoi reria ume ana ia nga etue lochloch. Mele pip hote tuninga|alt="Potter’s hand forming a pot" src="HK00140B.TIF" size="col" loc="Rom 9:21" copy="Horace Knowles © The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972." ref="9:21"
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Pe NeHalang poi ke pomalam pule ke teke hemallaha hote kikina ngana pe letena inin ngana. Pe ero. Maluch ole mene iri nenge lape ulo heke letena inin ngana nge iri. Ngana laka iri nenge NeHalang tatalo ala ke teke heporeke iri.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 NeHalang maluch ole iri iange teke hemallaha hote nena hemalmalinga palaungana lange iri nenge letena ia iri. Ngana laka iri nenge NeHalang tataloele tele iri nike ke teke te mene nena hemalmalinga.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Pe ita laka nenge NeHalang iua ita nem. Pe NeHalang mene hote nena hana mur nge Iuta mana ero, mene hote nena hana mur nge hana lomonmona ngana mur pule.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ke NeHalang nena alalaha nenge hetatalonga Hosea has sue ke ulolo, hele ke teke,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Pe pule,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Pe hetatalonga Isaias hele urume hana nenge Israel ke pomai:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Iange Non Soke lape tom choro mene
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ke pomanga hetatalonga Isaias hele ngana ia ke ulolo, nenge hele ke teke,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 — ausente —
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 — ausente —
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ia pomerei nge Israel mur te mene ero? Te mene ero iange iri leteria manmanna nge Kristus ero. Pe te teke reria ume urana ngana mur mana lape poia iri ke te pengpeng nga NeHalang matana. Ke pomalam te singsingo nga “um nenge poia hehei pe hana ke te sisingo ia”.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ke pomanga NeHalang nena alalaha nenge tehas sue ke ulolo, hele ngana nenge hele ke teke,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.