Marcos 9
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARA
1 Iesus mene une nena helenga ke la pe hele ke teke, “E hele lange imo ke manmanna. Hel nge imo nenge ames nga lamai heueu nei, lape a maulul kura ke a esia NeHalang nena naualanga pe nekinga nge at luluch nga kikina ngana toto.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Etue rahtele elle nga hoena Iesus mene Petrus pe Ieims pe Ioanes ke iri ul te haka langa hengene nga lut toto ke tetu ke iri toro mana. Tenau la pe Iesus singina pe na hengeron lohot ke altoto.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Na hengeron hussu pe sinaha toto. Mele nga ich nei purpur ero nge poia ke hussu ke pomau.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Ol pe iri mol te naue Elaisa pe Moses nge te hele lululuch nge Iesus.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Pe Petrus hele haka lange Iesus, “Non Soke, imem koi motu nei lo pe urana nge mo hemes ke pelpele iri mol ke lem e pe Moses na e pe Elaisa na e.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Petrus pe pekngana mur te matau toto lo iau pe letena lilil nga utar nenge lape heleia.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Ol pe ulu lohot pe ana mulil ma hite iri pe te longe helenga e nge sio at nga ulu ke teke, “Tuk nge mutek tau tote koi. A longo taua i!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Tenau rara ke ueiuei mana pe te neue mele ero ol. Tenau mene Iesus nge tu luluch nge iri.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Nga tesio mule ngaria nga hengene Iesus hele lange iri, “A hele lange mele ero nga utar nge a naue kela het nga Non Tuna maul haka mule ngana nga metenga.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Te longo taua na helenga pe iri siporia te ontei hel mule nge iri, “Maulinga nga metenga luna ma ke mere?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Ol pe te onteia Iesus, “Pomere nenge iri nenge te hetottoro nga hotonga te teke Elaisa at tala?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Pe Iesus tuacholia ke mai, “Manmanna ke Elaisa at tala ke he pengpengia ure lochloch. Pe pomere nenge NeHalang na helenga nenge tehas sue ke ulolo, hele ke teke Non Tuna lape takisia melmelenga palaungana pe lemeria ero ia i?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 E hele lange imo, Elaisa at lo pe hehei pe hana tepoi poreke i nga lemeria ngaria ke pomanga NeHalang na helenga nenge tehas sue nge nike hele ngana.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Tesio at mule nga hengene pe te esia hulua nge temes liliu ele Iesus nena hana mur pe hana nenge te hetottoro nga hotonga, tetak ulu helelia helenga luluch nge iri.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Hulua te esia Iesus pe te rura pe te iech pe te song lange i.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Pe Iesus onteia na hana mur, “A tak ulu heleleia helenga nga utar?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Pe None nga hulua leteria tuacholia, “Non Soke, e mene tuk at nge iong iange uneinei tuteu nge i pe poia i ke hele ero.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Etue hel uneinei teu heke i pe tamal sue langa ich pe melona tua nga hanna, pe tele hite ngingina pe ma ke tak ton. Pe e onteia lem hana mur ke te helope hote pe te alker taua.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Iesus hele lange iri, “Etu luluch nge imo ke mala toto lo. Pomere nenge letemo manmanna ero mana mam? Etu luluch nge imo ke mere ol? Pe e halaua imo ke mere ol? A mene kol nem at nge iau!”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Te mene i lange Iesus.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 “Ure nem tu nge i ke etue hia lo?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Kokoeses uneinei tamal heke i nga oan ngingina ngana ke teke une i. Pe tamal teua i nga ech. Pomere, nakum toto nge letem poreke ia imem pe o halaua imem kau?”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Pe Iesus hele, “Oe, iong o hele ke o teke, ‘Nakum toto?’ Pe iong nakum pule la! Mele nenge letena manmanna, nakuna toto nge poia ure lochloch ngana.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ueiuei mana kol neu temene hele, “Iau letek manmanna ngana koi tu, pe kerkereng ero. O halaua iau ke letek manmanna ngana tu ke kerkereng!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Iesus esia hulua nge lape ueiuei mana pe te emurung taua iri, tunge helenga kerkereng ngana langa uneinei ke teke, “Iong uneinei nenge o poia kol nem ke talngana hit pe hanna hit, o lohot nge i pe otu teu mule nge i ero ol!”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Uneinei neu alngana haka pe heloiloi ia i pe iuch hot sapele. Pe kol neu nakuna pomanga mete. Kela iri lochloch te heleia, “Kol nem mete iam!”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 La ol pe Iesus rahite i nga penna pe isipona mes haka.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Iesus pe na hana mur teteu langa pele ke iri toro mana, pe na hana mur te ontei hote i, “Pomere nenge mo alker taua uneinei nemai?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Iesus hele, “Hetalaulaunga mana helope hote ure nenge pomai. Ute e ero ol.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Iesus pe na hana mur te lohaka nga kileng neu pe tei tele kileng nenge Kalelea. Iesus lemene ero nge mele eteia tu ngana,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 iange hetottore nena hana mur pe hele lange iri, “Lape mele tung heke Non Tuna langa hana peria ke te hune i. Pe nga etue mol ngana lape maul haka mule nga metenga.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Iri te eteia hengetoro nei luna ero pe te matau pule nge te onteia i.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Te lohot nge Kapernam pe teteu nga pele letena pe Iesus onteia na hana mur, “A hele helel ia utar nga kue?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Pe te tuacholia i ero iange nga kue te hele helel ia itei nge iri nge i palaungana toto.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Iesus kila sio pe iua nena hana analoch pe nai nem pe hele lange iri, “Itei nenge lemene ke teke i muka, au sue i ke i hoena pe ume mule nge iri lochloch.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Iesus hele ke het pe mene mele sune pe hemesia i nga mataria. Lolo heke i pe hele lange iri,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Itei nenge longo taua iau ke poi ke urana lange mele sune nge mai, poi ke urana at nge iau pule. Pe itei nenge poi ke urana at nge iau, poia at nge iau toro ero. Poia la pule nge i nenge kulos sue iau at.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Ioanes hele lange Iesus, “Non soke, mo esia none nge helope hotot uneinei nga lem kerkerenga, pe mo hele lange i ke poia ero iange pekngara ia i ero.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Iesus hele lange iri, “Apoi ele i ero, iange mele nenge poi hotote merakulo nga lek kerkerenga lape hele poreke iau ke ueiuei mana ero.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Iange mele nenge hele poreke ita ero, i pekngara ia.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 E hele ke manmanna lange imo, mele nenge eteia ke lek hana mur imo pe tunge ech lange imo ke halaua imo, NeHalang lape tuacholia ke tunge ure urana ngana lange i.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Nenge teke mele poia elle nge aina kinkino ngana nemur nenge leteria manmanna nge iau ke poia poinga poreke ngana, tuacholinga nga poinga nei poreke toto nga te heon hite um palaungana nga mele nem kanna pe tesau hote i nga leme.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 — ausente —
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Pe nenge teke matam poia iong ke o losio nga poinga poreke ngana, osul hote ke lasus! Urana toto nge matam ero pe o mene maulinga nge Iesus. Pe poreke ngana, matam nai tetu pe osio langa oan nge henge lemlem.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Nga kileng nenge matmata lape tole iri, pe ana oan mete erochro.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Lape oan helemlem ia iri lochloch.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Mesmes urana. Pe nenge teke mesmes ngana het, lape mesmes mule ke mere ol? A poia atu ngamo ke manga mesmes pe a nauele imo ke nek.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.