Lucas 15

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nga etuene e hana nenge te loloch umtutuna pe hana porekreke ngana mur te emurung ke te teke te longo Iesus nge helele.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pe Paresio mur iri ul hotonga ana hetoronga mur te ngunngunu ia Iesus ke te teke, “Non pane lemene taua hana porekreke ngana mur pe ngau luluch manmana nge iri.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ol pe Iesus hele ia helenga opene nei lange iri.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Nenge teke elle nge imo nena sipsip iri ana non kina iri lime (100) pe elle erue lape poia ke mere? I lape hile sue sipsip nemur nenge te erue ero. Nenge iri ana non kina iri henel pe analoch pe rahtele henel (99). Hile sue sipsip lochloch ngana nemur pe la ke tango rere elle nem nenge erue.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Pe nenge teke hottaua lape iech toto pe takisia
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 ke la mule ia. Ol pe la hele lange pekngana mur ke teke aiat ke a iech luluch nge iau. Iange e hottaua lek sipsip nenge erue lo.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Pomalam mana e hele lange imo, lape iechinga palaungana lohot nga lut nga tapa nge mele elle nge hul mule letena nga nena poinga poreke ngana mur. Iechinga nem palaungana toto nga nenge iri ana non kina riri henel pe analoch pe rahtele henel nem (99) iange te teke te urana nga NeHalang matana lo. Ke tehul mule leteria nga reria poinga poreke ngana ero.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pe helenga e pule nga hei e nge nena umtutuna iri analoch. Pe nena umtutuna elle erue. (umtutuna nemur te ume nga siliua ke uruna aka) Ol pe lape poi ke mere ol? I lape tonge lemenge pe sachalue nena pele letena pe puria ana tangonga ol.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Pe teke hottaua lape lake hele nge pekngana mur pe na kileng ngana mur ke te emurung pe hele lange iri ke teke, ‘A iech luluch nge iau ol. Iange e hottau mule lek umtutuna lo.’”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Pe Iesus hele pule ke teke, “Pomalam mana iechinga palaungana toto lohot nge NeHalang nena angkelo mur nge mele elle nenge hul mule letena nga nena poinga poreke ngana mur.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iok, Iesus hesapele helenga ke teke, “None tuna iri nai.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Pe tuna nenge kino hele lange temene ke teke, ‘Temek, o tunge lek ure mur atat nge iau nike. Ure nemur nenge lape o mete pe mo mene nge iong.’ Ol pe temene herongo sapele nena ure mur nge iri nai tina.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Mala ero mana nga hoena kol neu takiraua nena ure mur pe laia ke te olia ke mene umtutuna ia. Ke het pe ua sapele ke langa kileng e nga tau toto. Pe nga kileng neu ana non hesil taua nena umtutuna mur nga poinga poreke ngana pe ure poreke ngana mur.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ol pe uringa palaungana lohot sapele. Pe ana ngaunga ero pe tu ke poreke toto sapele nga kileng neu.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ol pe lake tu luluch nge none nga kileng neu pe non neu poia kol neu ke la nauelele nena kie mur.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Pe mete ana toto pe lemene mana nge hemute sana nga kie nemur aria ngaunga. Pe ero. Mele pele tunge ngaunga unne lange i ero toto.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Iok laol, ana non letena matana ke nek toto ol pe hele sapele, ‘Temek nena hana mur kou te ngau ke saria unna pe aria ngaunga aluana mama. Pe iau i! E meteak ke e metmete lo!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Lape ela mule nge temek pe e hele lange i, “Temek, e poia poinga poreke toto ngana lange NeHalang pe lange iong pule.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Iau e urana ero ol nge o hetue iau ke tum iau. Lemek ke o poia iau ke eume manmana nge iong ol.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Iok laol, ana non lohaka pe la sapele nge temene.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Ol pe kol neu hele lange temene, ‘Temek, e poia poinga poreke toto ngana lange NeHalang pe lange iong pule. Iau e urana ero ol nge o hetue iau ke tum iau.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Pe temene hele lange nena hana mur nenge te umume nge i ke teke, ‘Ueiuei mana a hemalmalia i nga hengeron e nge urana toto pe apuo teua pon nga penna kukana pe ae ulina nga apena.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Pe a hune pulumakau tuna elle nge lum toto pe a lele hite pe tapeu ele ke ta ngau nge i.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Iange tuk nei mete lokoi pe mahul haka mule! Pe pule i erue toto lo pe ngana koi e hottau mule nei!’ Ol pe te talune iechinga palaungana nem.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Tepoi ke machmau pe non soke neu tuna tengene ana kou tu nga ume kura. Ol pe hot ume ana ke at rochroi nga pele pe longe iri nge te peupeu pe te heses.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ol pe iua temene nena none pe onteia i ke teke, ‘Hana nemur te potatar mau?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Pe temene nena non neu tuacholia, ‘Tim pai at mule lo. Pe temem hune pulumakau e nge lum toto ke poia tim na kilanga unne iange ute heporeke tim ero. Urana mana ke at lohot mule nge temem.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Kol neu tina nenge soke letena inin pe lemene ero nge teu langa pele. Ol pe temene i hot taua i lange hot ke onteiteia pe puochenia i ke teke teu langa pele letena.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Pe ana non hele inin taua temene, ‘Onau at, nga hesinga lochoch ngana nei eume manmana nge iong pe e longo ole taua iong ero toto. Pe o tunge utar at nge iau? Pomere nenge o tunge meme e ero ke imem ul pekngak mur mo poia lek kilanga unne ke mo iech?
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pe tum poreke ngana nei hesil taua lem ure nge hehei kue tana ana mur. Pe heueu nei at mule nga ra kileng pe o hune ana pulumakau lum ngana ke ngaua.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Pe non neu hele lange tuna ke teke, ‘Iong, otu luluch nge iau ke kokoes pe lek ure lochloch ngana nemur lape e tunge lange iong ke lem.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pe heueu nei tapeu pe tahes iange tim nei mete lokoi pe maul haka mule. Pe pule erue pe e hottau mule i lo.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.