Atos 22

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Imo Israel mur, neingak mur pe imo hana papalauna. Apoi rara tangai ero pe e hele lemo mukam.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Hana nemur te longe Paulus nge hele nga ria helenga pengpeng pe tereng toktok sapele. Pe Paulus hele,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Iau Iuta, pe hetak hohe nge Tarsus nga kileng nenge Silisia pe etu ke iau soke nga lamai nge Ierusalem. Pe ela nga hengetoro ke ne Kamaliel hetottore iau. Pe te hetore iau ke nek toto nga hotonga nemur nenge te hesio tele lange rera tete mur. Pe e tung teu tote iau langa NeHalang nena ume mur, ke pomange imo nenge ames heueu nem.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Iau nei epoi poreke totote iri nenge te nanasia Esinga Tele nenge Iesus. E laulaua hehei pe hana pe etal teua iri lala nga tuele au ngana.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Nenge teke a teke e channanga ia imo, a onteia tunginga ana hana mur aria palau iri ul pekngana mur. Iri lape te hele ke te teke, ‘Oe aua nem hele ke manmanna.’ Tehas ia alalaha mur lange pekngara Iuta mur nge Tamaskus pe te tunge at nge iau. Pomalam ela ke e laua iri nemur nenge te nanasia Esinga Tele nenge Iesus, pe e kale hite peria mur pe e mene mule iri at nge Ierusalem. Pe hana papalauna nemur lape te poia iri ke te amneia melmelenga palaungana toto.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Iok lala ke sinanga tuch ngana lo pe e song ke e lala nge Tamaskus. Ela rochroi nge Tamaskus pe lemenge palaungana e lohot nga lut nga tapa pe tuasio at tau pengpeng ia iau. Pe lemenge neu sina ala toto nenge sina ele matak ke e kolkol.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ol pe elosio ke la ema nga ich pe e longe mele nge hele atat nge iau ke pomai, ‘Sol, Sol, pomere nenge opoi poreke iau ke pomam?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ol pe iau e hele, ‘Ia Non Soke, iong itei nemam?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Pe hana nenge te koko nge iau te esia lemenge palaungana neu nge lohot. Pe iri te longe mele neu nenge hele atat nge iau ero.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Iok laol, iau e ontei ke mai, ‘Non Soke, lape epoi ke mere mai ol?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Iok laol, pekngak mur tera hite iau nga perik pe te apeia iau ke e lange Tamaskus iange lemenge neu poia iau ke matak hit lo.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Pe none nge ene Ananias kou tu. Ana non heto heke totote NeHalang pe nanas tau tote nena hotonga mur. Pe Iuta mur lochloch nga kileng neu te teke i non nge urana ke tepoi ke nek toto lala nge i.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ana non at ke mes sio nga ilik pe hele, ‘Sol, atong onau mule ol! Pe nga etue neu pengpeng matak urana mule pe e es sapele i.’
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ol pe ana non hele, ‘NeHalang nenge ratete mur te heto hekeke, henonou hote iong ke teke o eteia utar nenge teke poia pe teke o esia i sipona nena non nenge pengpeng toto pe o longe helenga nge lohot nga hanna pengpeng.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Pomalam omes ke kerkereng toto nga letem manmanna ngana pe o hele hote lange hulua lochloch nga utar nenge o longe pe o esia ke ulolo.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ke heueu nei o kulkulele ute ero ol. Omes haka pe o mene henuninga pe o tang lange Non Soke. Iange kue nem mana nge lome iong ke lem poinga poreke ngana mur te lasus toto ol.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Iok laol, e la mule nge Ierusalem pe ela ke e hetalaulau nga NeHalang nena pele palaungana letena.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ol pe enau opek ke e esia Non Soke nge hele at nge iau ke teke, ‘O lohaka pe o ua hot nga kileng nei ke ueiuei mana iange hana nemur nga kileng nei lape te longe helenga manmanna ngana nemur pe tetal teua nga leteria ero toto.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Pe iau e tuacholia ke mai, ‘Non Soke, iri te etei tote iau nge elala nga hetoronga ana pele ke e palpalia iri pe e menmene iri nenge leteria manmanna nge iong ke te lala nga tuele au ngana.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Iri te eteia ke iau etu nga etue nenge te hune lem non Stipen. Pe iau e ngata ke te hune Stipen pe e loloch hite hana nenge te hune i reria hengeron mur.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Ol pe Non Soke hele mule at nge iau ke teke, ‘Lape e kulosia iong ke ola nga tau toto nge hana lomonmona ngana mur. O lohaka pe o laol.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Hana nemur te longo ke nek toto nga Paulus nena helenga mur. Pe nga nenge heleia ke teke lange hana lomonmona ngana mur, nem poi heke hulua nemur leteria ke alngaria tau sapele i. Pe te u taua i nga karia nenga lut toto ke te teke, “Ta renge non nei ero! Ta hune i ke lasus toto!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Hana nemur te ulule reria hengeron pe te uu pe tesau hekeke maruchrue.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ol pe palinga hel ana hana mur aria soke neu hele lange nena hana mur ke te mene teu sapele Paulus langa pele neu letena. Pe pule hele ke te nosia i ke hele hote utar nenge poia ke poreke toto nenge hana nemur alngaria tau sakililia i ke pomau.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Iok, palinga hel ana hana mur te kele Paulus ke te teke te nosia i. Pe ero. Paulus hele lange hana nemur aria soke e nge mes rochroi mana nge i ke teke, “Imo mam a nanasia hotonga tei nenge a poia poinga nem at nge iau mam? Iau lek nge Rom pule i. Pe utar toto nenge e poia ke poreke, nenge a teke a nosia iau?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Iok laol, non soke neu longe ke mau pe lake hele lange aria aehuna ke teke, “Iong mam opotar mam? Ita tapoi pulut mene poinga nei lange non nei. Pe i nena nge Rom pule i!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Iok non aehuna neu i la sapele nge Paulus pe la onteia i ke mai, “Iok o hele at nge iau, iong mam lem nge Rom pule ma?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ol pe non aehuna neu hele, “E saua umtutuna palaungana lo pe tahas sue ek ke iau lek nga lamai pengpeng ol.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ol pe iri nenge te teke tela ke te ontei hotote Paulus te longe i nge hele ke mau pe te ruka mule. Pe palinga hel ana hana mur aria aehuna neu longo nge Paulus nena nge Rom pe matau toto iange nena hana mur te kele Paulus lo.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Iok, pomange rou non aehuna neu teke etei toto; Pomere nenge Iuta mur te poia poinga nei lange Paulus mai? Pomalam eukiraua tunginga ana hana mur aria papalauna mur pe hana papalauna nge Iuta pe hele ke teun hote rur nga Paulus penna. Ke het pe mene Paulus ke la hemesia i nga hana papalauna nemur mataria.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.