Atos 17
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NTLH
1 Iok, Paulus iri nai Sailas tei teu langa kileng nenge Ampipolis pe Apolonia ke tela nga kileng nenge Tesalonika. Pe nga lamau Iuta mur ria hetoronga ana pele e kou tu.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pe Paulus kokoes lala nga hetoronga ana pele nem, pomalam lake hemol nga Sapat ana etue palaungana pe te echachala helel.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Pe Paulus hele urumrume NeHalang nena helenga lala nge iri. Nenge hele ke teke, Non nenge NeHalang kulosia at ke mene mule nena hana mur, lape takisia ana melmelenga ke mete pe maul haka mule. “Pe ne Iesus nenge e heleia lala nge imo nei, i sipona lakalom nenge NeHalang kulosia i at.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Paulus hele ke mau pe na helenga tua tote Iuta mur hel leteria. Pomalam leteria manmanna pe te nanasia Paulus iri nai Sailas. Pe Krik mur halang nenge te heto hekeke NeHalang, pe hehei papalauna mur, iri pule leteria manmanna nga Paulus nena helenga mur.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Ol pe Iuta mur saria keke Paulus. Pomalam tela ke te loloch heke pulut mene hana porekreke ngana mur hel, ke te eukirau pe tepoi heke hunelinga palaungana nga kileng neu. Iok, te song teu ke te tango rere Paulus iri nai Sailas nga none nge ene Iason na pele. Te tango rere iri nai neu ke te teke te takrung hote iri kela te hemesia iri nga hulua mataria.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Pe ero. Te hottaua iri nai nga lamau ero. Pomalam te takrung hote Iason pe pekngana mur hel pule kela te hemesia iri nga hana papalauna mur mataria. Iange hana papalauna nemur tenau ele kileng neu. Pe te haliu haka ke te teke, “Hana nemur tela nga kileng lochloch pe te poia hehei pe hana ke reria arenga poreke lo pe heueu nei teat ke te lohot nge ita.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Pe Iason nauele iri nga na pele. Pe iri te nanasia hotonga nenge ne Kaesa ero. Pe tetal hote aria naungaala e pule nge ene Iesus luluch nge Kaesa.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Hana papalauna pe hulua nemur te longe helenga neu pe leteria huna pe te hele rara mana.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Ol pe hana papalauna nemur te poia Iason pe pekngana mur ke te saua umtutuna palaungana. Ke het pe te kulosia iri ke tela ol.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Iok laol, kileng miliko sio pe iri nenge leteria manmanna nge Iesus te kulos sapele Paulus iri nai Sailas ke tela nge Perea. Tela nga kileng neu pe teteu langa hetoronga ana pele.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Pe hehei pe hana nenge Perea tepoi ke mange iri nenge Tesalonika ero. Iri te iech toto nge te longe Paulus na helenga pe kokoes te sisia NeHalang na helenga pule ke te eteia nge Paulus na helenga manmanna ma ero.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Pomalam Iuta mur halang leteria manmanna. Pe Krik mur halang pule, nenge tera hite ume papalauna, iri leteria manmanna pule.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Ol pe Iuta mur nenge Tesalonika te longe Paulus nge hetottore hehei pe hana nge Perea nga NeHalang na helenga. Pomalam te lohaka pe tela ke teteu nga hehei pe hana leteria ke te lope hote Paulus iri nai Sailas nge Perea.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Pe ero. Ueiuei mana NeHalang nena hana mur te kulosia Paulus ke ramana hot langa ruach ilina. Pe hana hel tela luluch nge i. Pe Sailas iri nai Timoti tetu nge Perea ol.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Pe hana nemur nenge tei luluch nge Paulus, iri lochloch tela kela te lohot nga kileng nenge Atens. Ke ulo pe tela mule nge Perea. Pe te mene Paulus nena helenga nenge lange Sailas iri nai Timoti nenge teke, iri nai te nanas mule i ke ueiuei mana.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Iok, Paulus tu nge Atens ke kulele iri nai neu. Pe tu ke mala pe singina tuakik ero iange kileng neu ana aetapuna halang mana.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Pomalam eukiraua Iuta mur pe Krik mur nenge te heto hekeke NeHalang ke hetottore iri pe te echachala helel nga hetoronga ana pele. Pe pule, kokoes lala nga ingala matana ke iri ul hehei pe hana nga lamau te echachala helel.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Ol pe hetoronga mur hel nenge te hetue iri ke Epikarin pe Stoik mur, teat ke iri ul Paulus te hele inin tau hel. Pe hel te heleia Paulus ke mai, te teke, “Non hauaua kina nei hele ia utar mai? I nge lape heleleia maopene ngana i.” Pe hana hel pule te heleia Paulus ke te teke, “Non nei heleleia hana hel nga tau toto reria aetapuna mur i.” Hana nemur te hele ke mau iange Paulus hetottoro nga Iesus nge mete pe maul haka mule.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Pomalam te mene Paulus lange Areopakus, ke teole aria. Pe nga lamau, te ontei hote i ke nek toto. Pe te hele lange Paulus ke mai, “Mo teke mo longo teu la ke nek toto nga hetoronga heueu ngana nenge oiat ke o hetoro sue nga lamai.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Imem mo longe pe ma ke nek nga samem ero toto, ke heueu nei mo teke o hemallaha hot tote luna at nge imem ol.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 (Tepoi ke pomau iange iri nenga kileng nenge Atens pe iri hel pule nenge tela ke tetu nga kileng neu teare manmana pe te helele pe te longo manmana nga ure heueu ngana mur nenge te lohotot.)
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Iok laol, Paulus mes haka sapele nga hana papalauna nemur mataria pe hele,
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Ei rara nga lemo kileng pe e neue ure pane mur nenge a heto hekeke iri. Pe e hottaua helenga e nga tunginga munna nenge a makmakia pe a tunge lala nge nehalang. Helenga neu tehas ia ke mai; ‘Lange nehalang nenge ta eteia ero.’ Imo a eteia nehalang nenge a heto hekeke nem ero. Pe e hele lange imo pengpeng, I toto koloi nenge e heleleia nei.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 NeHalang nenge ala hote tapa pe ich pe ure lochloch, i palaungana nga lut nga tapa pe i palaungana nga ich pule. Pe tuteu ero nga pele nenge hana peria umeia.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Isipona poi hote ita pe ure lochloch ngana nenge tetu ke te maulul heueu nei. Pomalam i nauele ita pe ure lochloch ngana. Pe ita ta nauele i nga ute e ero toto.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Nga talun ngana toto NeHalang ala hote non elle mana. Pe nga non elle nem mana ita lochoch ngana nga ich nei, rette ia. Nenge poia ita hana ke tatu ke ta purpure ich nei. Poi hote ita pe i sipona talue mura pe ara etue mur nenge tatu ia.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Isipona poi hote ita ke ta song ke tala nge i pe ta tango rere i. Pe tu ke sase nge ita ero, ngana iam lom tu ke rochroi mana nem lo.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Pomanga mele heleia lo nenge teke, ‘Nga i sipona na hekerkerenga, tunge eingana at nge ita ke tai rara pe tatu ke ta maulul heueu nei.’ Pomanga none nge imo sipomo, has sue ke pomai, ‘Ita pule NeHalang tutuna mur ita.’
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Ke ita NeHalang tutuna mur ita ke ulolo ke pomalam, ta nanas ia hana nemur leteria tuanin ngana ero nenge te teke, NeHalang nakuna pomanga ure nemur nenge hana te ume hot mene nga peria. Nenge pomanga te umeia aetapuna mur nga um chalemlem ngana mur pe sinaha ngana mur pe um nemur nenge ururia haka toto.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Nge nike, hehei pe hana leteria matana ngana nge NeHalang, lohot ke nek ero. Pe i letena metene poinga nenge te poia lange i nem ero. Pe heueu nei hele ke kerkereng ke teke hulua lochloch ngana nga ich nei tehul rumeria ia poinga poreke ngana mur ol.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Iange i talue etue palaungana e lo. Pe nga etue palaungana nem, NeHalang lape amnei teu la ke nek toto nga hehei pe hana lochloch ngana ria poinga mur. Pe i henonou hote nena none lo, nenge lape poia ure nem ke pengpeng toto. Pe NeHalang i sipona hemaul heke mule i nga metenga ke hemallaha hote i lange hulua lochloch!”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Iok laol, hana nemur hel te melmel iange te longe Paulus nge hele ke teke NeHalang hemaul heke mule hana nenge te mete. Pe hel te hele, “Lape moat ke mo longo mule helenga nemur nge iong kura.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Pomalam Paulus lohaka pe ua sapele aria.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Pe hana hel te longe Paulus nena helenga pe leteria manmanna. Elle nge iri, ene Tonisius. Ana non i non soke e nge tu teu nga Areopakus nem. Pe heie pule nge ene Tamaris. Iri nai neu pe hulua hel pule leteria manmanna.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.