Atos 16
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NVT
1 Paulus langa kileng nenge Tebi pe Listra. Pe none nge ene Timoti tunga lamau pule. Pe ana non, iri ul tana leteria manmanna nge Iesus. Pe tana i Iuta pe temene i Krik.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Iri lochloch ngana nenge leteria manmanna nge NeHalang nga kileng nenge Ikonium pe Listra, te neue Timoti ke te teke i non urana ngana ia.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Iok, Paulus teke mene Timoti ke la luluch nge i pe Iuta mur te eteia ke Timoti temene i Krik. Pomalam Paulus riria Timoti singina ke Iuta mur te esia i ke manga i Iuta ol.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Iok laol, tei ke tela nga kileng mur pe te hele hote hotonga nemur nenge Iesus nena hekulkulonga mur pe hana papalauna nemur tetal hote nge Ierusalem.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Pomalam NeHalang nena hana mur temes ke kerkereng toto nga leteria manmanna ngana pe nga etue lochloch, hulua halang te hulia leteria pe te koko teu nge iri.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Iok laol, Paulus pe pekngana mur tela pe te sapele mana nga kileng mur nenge Prikia pe Kalasia. Iange Opepengpeng poi ele iri nge te hele hote NeHalang na helenga nga tuele kina nenge Eisia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Iok, tei kela te lohot nga kileng Misia het ngana pe te teke teteu langa kileng nenge Pitinia pe Opepengpeng nenge Iesus poi ele iri iange kileng nem tu teu nga tuele kina nenge Eisia.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Pomalam te sapele mana ke tela nge Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Iok, nga miliko Paulus nau opene ke esia none nge nena nge Mesatonia. Non neu mes pe hele ke kerkereng toto pe ech ia i ke teke, “O iat nge Mesatonia ke o halaua imem!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ke Paulus nau opene ngana neu het pe mo kik haka sapele nenge mola nge Mesatonia. Iange mo eteia ke NeHalang i sipona iua imem ke teke mola ke mo hele hote nena helenga lange iri nemur nga kileng neu.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Iok, mo tamu haka nga imot nge Troas pe mo song tele ke mola nge Samotras pe nga etue naingana mo song ke mola nge Neapolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ke het pe moi nga apemem ke moteu lange Pilipai. Kileng Pilipai, i tuele tana nge Mesatonia pe Rom mur te ume heke pe tenau ele kileng nem. Oe, ke mo tuia etue hel nga lamau.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Pe nga Sapat ana etue, moi hot nga kileng neu ke mola nga ech ilina. Iange mo teke lape Iuta mur te eukirau nga lamau ke te hetalaulau. Iok, mo are sio pe mo hetore hehei hel nge te eukirau nga lamau.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Pe heie nge iri ene Litia. Ana hei nena nge Taiatira. Pe hehei pe hana tela ke teolol malmalenga mur nge i. Malenga nemur ururia haka toto. Ana hei heto hekeke NeHalang pule. Ke Non Soke i sipona poia i ke letena mallaha nga Paulus nena helenga mur.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ke pomalam ana hei pe iri lochloch ngana nenge tetu luluch nge i nga na pele, te mene henuninga. Ke het pe hele ke teke, “Imo nenge a teke letek manmanna toto nge Non Soke, aiat ke atu luluch nge iau nga lek pele.” Hei neu ech tote imem ke mola nga nena pele.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Nga etue e moi ke mo lala nga kileng unne nenge te hetalaulau ia, pe mo saol haka nge heie nge uneinei tuteu nge i. Hei neu, mele hel te olia i ke umume nge iri. Pe te ololia i iange hele hot tettele ure nemur nenge te lohotot. Pomalam iri nenge tenau ele i, te mene umtutuna halang toto nga ana hei na ume neu.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Iok ana hei nanasia imem ul Paulus pe aliuliu ke teke, “NeHalang Nge I Soke Nga Lut Toto nena hana mur koi teii nei! Iri lape te hetore imo nga kue nenge NeHalang mene mule imo ia.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Etue halang, hei neu helele ke machmau. Ol pe Paulus talngana pe letena inin pe ralele lange hei neu pe hele langa uneinei neu, “E hele lange iong, nga Iesus Kristus ene, o lohot nge hei nem ol!” Ueiuei mana pe uneinei neu ua hot sapele nge hei neu.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pe iri nenge tenau ele hei neu te eteia ke reria umtutuna ana kue ero ol. Pomalam te laua Paulus iri nai Sailas pe te tak runge iri kela nga ingala matana pe te hemesia iri nga hana papalauna nemur nenge tenau ele kileng neu, mataria.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Iok, te mene iri lange hana Rom mur nenge te longlongo helenga pe te hele, “Hana nai nei iri Iuta koi. Iri teat ke te heporeke arenga nge urana nga kileng nei lo.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Iri te hetoro koukoua imem nga ure nemur nenge ita nenge Rom rera hotonga mur teheo ele tote nge ita ke ta nanasia ero.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Iok laol, hulua te koko teu sapele nga iri nai aria palinga. Pe hana Rom nemur nenge te longlongo helenga te hele ke palinga hel ana hana mur te haka hote Paulus iri nai Sailas reria hengeron pe tenos ule iri.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Tenos poreke ule iri ke het pe tetal teu sapele iri langa tuele au ngana. Pe hana papalauna nemur te hele lange non nenge nauelele tuele au ngana neu ke chiu hit tote iri nai ke kerkereng toto. Pomalam iri nai ria kue ero toto nge te ua hot.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Non neu longe ke mau ol pe mene Paulus iri nai Sailas ke la tal teua iri nga tuele au ngana neu letena nge teu toto. Ol pe ha hite iri nai aperia nga ae chonna e nge meena toto. Tetal teu Paulus iri nai Sailas langa tuele au ngana|alt="Paul & Silas in praising in prison" src="IB04207.tif" size="col" loc="Act 16:24" copy="Illustration by Dr. Farid Faadil. Used by permission." ref="16:24"
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Iok laol, nga miliko tunangana iri hel pule nenge tema teu nga tuele au ngana neu, te longe Paulus iri nai Sailas nge te hetalaulau pe te peupeua peunga mur nenge te heto hekeke NeHalang.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Te rura mana pe mangila palaungana rur sapele. Pe mangila neu rur ke palaungana toto nga kileng unne nenge tuele au ngana neu mesia. Pomalam piunga mur nga tuele au ngana neu te uchulu sio. Pe iri lochloch ngana nenge tetu nga tuele au ngana neu, peria pe aperia ana kalenga mur te uchulu sio pule.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ol pe non nenge nauelele tuele au ngana neu rura haka. Pe nau pe piunga lochloch ngana nemur te uchulu sio tach lo. Ol pe mene nena kakop ke teke hun mule i, iange tekema iri lochloch ngana nenge tetu teu nga tuele au ngana kou te ua hot talo. Pe ero.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ol pe Paulus alngana taua i ke teke, “Ei! Ohun mule iong ero! Imem lochloch ngana i motu kura.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ol pe non neu iua mele nga lemenga pe song kela tamal sue i nga Paulus iri nai Sailas aperia huna pe loiloiloi ke teke mete.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Iok, mene hote iri nai lange hot pe onteia iri, “Hana nai nem, lape epoi ke pomere toto nenge e mene maulinga nge koko?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Pe iri nai te hele, “Letem manmanna nge Non Soke Iesus! Iong pe iri lochloch ngana nenge tetu luluch nge iong nga lem pele. Pomalam lape o mene maulinga nge koko.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ke Paulus iri nai Sailas te hele hot sapele Non Soke nena helenga lange non neu pe iri lochloch ngana nenge tetu luluch nge i.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Iok laol, non neu poia Paulus iri nai Sailas ke la lome ria chanchan mur nga etue neu pengpeng. Ke het pe Paulus iri nai Sailas te henun sapele non neu pe iri lochloch ngana nenge tetu luluch nge i.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Laol pe non neu mene iri nai kela he ngaua iri nga na pele. Pe non neu pe iri lochloch ngana nenge tetu luluch nge i, te iech toto iange leteria manmanna toto nge NeHalang.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Pe nga uach hana Rom nemur nenge te longlongo helenga, te kulosia palpal husu mur ke te laia helenga nei nge non nenge nauelele tuele au ngana neu. Te hele ke te teke, “A lohe hote Paulus iri nai Sailas nga tuele au ngana ke tela ol.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Pomalam non neu lake hele lange Paulus ke teke, “Hana papalauna nemur te hekule helenga at ke te teke imo nai Sailas lape a lohot nga tuele au ngana ol. Ke lape a i malalom, pe ai ke nek.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ol pe Paulus lohaka pe hele lange palpal hussu nemur ke teke, “Hana papalauna nemur te hottaua ute e nge imem nai nei mo poia ke poreke ero. Pe pule imem lemem nge Rom. Pe pomere tenos ulu hite imem nai nga hulua mataria mai? Ke het pe tetal teua imem langa tuele au ngana. Pe heueu nei te teke te kulosia imem ke moi hot ke nek mana ke mola. Poinga nei poreke toto i! Teke pomam iri siporia teat ke te mene hote imem nga lamai.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Iok laol, palpal hussu nemur tela ke te tetetere Paulus na helenga lange hana papalauna nemur. Hana papalauna nemur te longe ol pe te matau iange te longe Paulus na helenga nenge teke iri nai Sailas reia nge Rom pule.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Pomalam iri siporia tela kela te hele ke nek mule lange Paulus iri nai Sailas pe te mene hot sapele iri nai nga tuele au ngana. Pe te kulos hot sapele iri nai nga kileng neu.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Iok laol, iri nai te lohot nga tuele au ngana pe tela sapele nga he Litia na pele. Pe nga pele neu tesaol haka nga hulua halang nge leteria manmanna nge Non Soke. Pomalam te hekerkereng ia hulua nemur nga leteria manmanna ngana mur pe iri nai tei sapele.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.