Atos 15

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iok, hana hel nge Iuta tela nge Antiok pe te talun sapele ke te hetore hana lomonmona ngana mur nenge leteria manmanna nge Iesus. Pe te hetore iri ke mai, “Imo, lape NeHalang mene mule imo ero toto iange te riria imo ero. Nenge teke lememo nge atu ke a maul, iok lape teriria imo ke pomanga hotonga nenge Moses hetoro ita ia.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pe Paulus iri nai Parnapas, te longe helenga nei pe ma ke nek nga iri nai leteria ero toto. Ol pe iri ul hana nemur te hele inin tau hel nga ure nei. Pomalam iri nenge Antiok te teke lape Paulus pe Parnapas pe hana hel tela nge Ierusalem ke te esia Iesus nena hana mur pe hana papalauna mur nga helenga nei.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Iok laol, iri nenge leteria manmanna nge Iesus nge Antiok te kulosia iri ke tela sapele. Pe tei ke tela nga kileng nenge Poenisia pe Samaria pe te nana urume hana lomonmona ngana mur nge leteria manmanna nge NeHalang. Pe helenga nei poia iri nenge leteria manmanna ke te iech toto.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Iok, tela te lohot nge Ierusalem pe Iesus nena hekulkulonga mur pe hana papalauna mur pe iri lochloch ngana nenge leteria manmanna nge Iesus te iech ele iri. Pe Paulus pe Parnapas pe hana nemur te nana urume ure lochloch ngana nenge NeHalang halaua iri ke te poia.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Iok, Parisio mur hel leteria manmanna nge Iesus. Pe iri te lohaka mule pe te hele ke te teke, “Hana nenge iri Iuta ero pe leteria manmanna nge Iesus, lape te riria iri. Pe lape ta hetore iri ke te nanasia hotonga nenge Moses.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Iok, Iesus na hekulkulonga mur pe hana papalauna nemur te emurung ke te teke te hepeng hote helenga nei.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Te poia ana helenga ke lala ol pe Petrus mes haka pe hele, “Titik mur, imo a eteia lo ke NeHalang henonou hote iau nga tuna ngamo, ke e hele hote helenga urana toto ngana lange hana lomonmona ngana mur. Ke pomalam te longe pe leteria manmanna ia. Pe e talune ume nei ke mala toto lo.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Pe NeHalang nenge eteia hulua lochloch ramaria ume ngana, hetei hot pengpeng ia i lange hana lomonmona ngana mur ke hekulo sue Opepengpeng ke lange iri, ke pomalam mana nga nenge hekulo sue at nge ita.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 NeHalang poia iri ke manga poingana ia ita. Nenge leteria manmanna nge i, lape helemlem ia operia ke operia lemlem pule.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Pe imo heueu nei, a teke a totoia NeHalang. Iange a teke a poia hana lomonmona ngana mur nenge leteria manmanna ke singiria meena toto. Pe e hele pengpeng lange imo, rera tete mur nge nike pe ita heueu nei pule, nakura ero toto nge ta takisia ure meena ngana nenge pomanga nenge a poia nem.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 A longo ke nek, nenge teke letera manmanna toto nge NeHalang lape NeHalang mene mule ita ke pomange iri. Pe poinga nem lohot mana nga ara Non Soke Iesus letena poreke ngana pe lemene tau ngana ia ita.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ol pe hulua lochloch ngana nenge te emurung neu te reng toktok. Pe Paulus iri nai Parnapas te lohaka pe te hele hote ure papalauna nemur nenge NeHalang hekerkereng ia iri ke te poia pe hana lomonmona mur te esia pe leteria manmanna.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Iri nai te hele ke het pe Ieims lohaka pe hele, “Titik mur, a longo at nge iau!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon hele hote lange imo lo, nga nenge teke NeHalang lemene taua hana lomonmona ngana mur pule. Ngana laka nenge hesilei hote hana hel nge iri ke i sipona nena hana mur.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Pe ure nenge lohot nei, lohot ke pomanga hetatalonga mur te hele ngaria ia nge nike. Nenge Non Soke hele ke teke,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 “‘Nga hoena lape eat mule
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Pomalam, hana lomonmona mur lochloch
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 ke te eteia nga halang nike lo.’”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Iok, Ieims lohaka pe hele mule ke mai, “Iau letek tuanin ke mai! E teke tanau pe hana lomonmona ngana nemur te teke leteria manmanna nge NeHalang, ita tapoi lange iri ero.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Pe e teke tahas mene alalaha e ke lange iri pe ta hele lange iri ke te ngaua ngaunga nenge tepoi tunginga ia lange aetapuna mur ero. Pe tema luluch nge hehei ero pe te ngaua huros nemur nenge te roke iri ero pe pule te inia toho ero.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Iange Moses na hotonga mur te haliu hotote nga NeHalang na pele mur nga kileng pe kileng. Pe te haliu hotote ke mala toto lo nga Sapat ana etue lochloch.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ol pe Iesus na hekulkulonga mur pe hana papalauna mur pe iri lochloch nenge te eukirau neu, te teke te henonou hote hana hel nge iri ke tela luluch nge Paulus iri nai Parnapas nge Antiok. Iok, te henonou hote Iutas (nenge ene e pule Parsapas) iri nai Sailas. Te henonou hote iri nai iange hulua nemur nenge leteria manmanna neu, tenau haka aria soksoke ngana mur nge iri.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Pe te hekule alalaha nei nenge hele ke teke;
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Imem mo eteia lo nge hana hel nge imem tela ke te poia imo ke ramamo au ala pe lemo arenga poreke toto ia reria helenga mur. Pe imem mo hele lange iri ke te poia poinga nem ero.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Pomalam mo eukirau pe mo henonou hote mele hel ke te mene helenga lange imo. Ke iri lape te koko luluch nge pekngara mur toto Paulus iri nai Parnapas.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Iange iri nai te matau singiria ero toto nga Non Soke Iesus Kristus nena ume mur.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ke iri nenge mo kulosia at nge imo heueu nei, ngaria koi Iutas iri nai Sailas. Pe iri lape te hele lange imo pengpeng ke te hekerkereng ia helenga nemur nenge mohas sue iri nei.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Imem mo nanas mene Opepengpeng lemene ngana nenge mo teke a takisia ure meena ngana ero ol. Pe mo teke a nanas tau mene koi hotonga nemur;
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 A ngaua ngaunga nenge tepoi tunginga ia lange aetapuna mur ero. A in toho ero pe a ngaua huros nemur nenge te roke iri ero. Pe pule, ama luluch nge hehei mur ero. Nenge teke a nanas tau tote hotonga nemur lape atu ngamo urana toto.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Iok laol, iri nemur te lohaka pe tela sapele nge Antiok. Pe nge Antiok te eukiraua iri lochloch ngana nenge leteria manmanna pe te tunge alalaha neu lange iri ke tesisia.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Hulua nemur te sisia pe te iech toto iange helenga nemur nga alalaha neu hekerkereng ia iri nga leteria manmanna ngana mur.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Pe Iutas iri nai Sailas, iri hetatalonga pule. Pomalam te tunge helenga urana ngana mur nenge hekerkereng tote hulua nemur leteria.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Pe iri nai tetu ke mala pol nge Antiok. Ke het pe iri nenge Antiok tetal heke petanga nenga tunga nge nek lange iri pe te kulos mule iri ke tela mule nge iri nemur nenge te kulosia iri ke teat. [
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Pe Sailas letena haka ke teke tunge Antiok ol.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pe Paulus iri nai Parnapas tetu mana nge Antiok, pe iri ul hana hel pule ke te hetore hehei pe hana halang nga NeHalang na helenga, pe te hele hote helenga urana toto ngana nenge Non Soke.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Iok, etue hel nga hoena, Paulus hele lange Parnapas ke teke, “Lape ita nai tai ke tala mule nga kileng lochloch ngana nenge ta haliu hote Non Soke na helenga mur ia lo, ke tanau nga hehei pe hana tepoi ngaria.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Iok, Parnapas teke mene Ioanes Makus ke iri ul.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pe Paulus teke urana ero nge te mene i iange nga tele ngana reria ume het ero kura pe ua mule aria nge Pampilia.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Paulus iri nai Parnapas te hele inin tau helia ure nei ke halang. Pomalam iri nai te chach hel. Ke Parnapas mene Ioanes Makus ke iri nai te lohaka nga imot pe tela sapele nga kileng nenge Saipras. |alt="map2" src="Pauljr2.tif" size="col" loc="Act 15:39—18:22" ref="Ume 15:39"
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pe Paulus mene Sailas ke iri nai tei sapele. Pe iri lochloch ngana nenge leteria manmanna te hetalaulau aria ke te teke Non Soke tunge nena tunginga nge urana lange iri pe nauele iri ke nek.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Paulus langa kileng nenge Siria pe Silisia pe hekerkereng mule hehei pe hana mur nga leteria manmanna ngana.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.