Atos 14
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NTLH
1 Pe nge Ikonium, Paulus iri nai Parnapas tei teu nga hetoronga ana pele. Pe te haliu hote NeHalang na helenga ke nek toto. Ol pe Iuta mur pe hana lomonmona ngana mur halang leteria manmanna.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Pe iri Iuta mur nenge leteria manmanna ero, teteu nga hana lomonmona ngana mur leteria ke tetua lele sue leteria manmanna ngana.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ke Paulus iri nai Parnapas tetu lamau ke mala toto, pe te haliu hote Non Soke na helenga ke kerkereng toto. Pomalam, Non Soke tunge kerkerenga nenge te popoia ure papalauna mur. Ke nga poinga nem, Non Soke hekerkereng ia iri nai. Te haliu hote Non Soke nge letena ia ita pe mene mule ita.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Pe hana nenga kileng neu telas hel. Ke hel tela nge Iuta mur pe hel tela nge Paulus iri nai Parnapas.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ol pe hana lomonmona ngana mur pe Iuta mur te hele tele hel nge iri ke te teke tepoi poreke iri nai neu pe te tamal hune iri nga um.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Iok laol, Paulus iri nai Parnapas te eteia lo nge hana nemur te teke te poia poinga neu lala nge iri. Pomalam, te ua sapele ke tela nge Listra pe Tepi nga kileng nenge Likaonia.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Pe te hele hote NeHalang na helenga urana toto ngana nga tuele kina nem.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Iok, nga kileng nenge Listra, none tu. Non neu apena lul nga tana hoho ngana ia nike pe i rara ero toto.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ana non are pe longo ke nek toto nga Paulus na helenga mur. Pe Paulus esia i pe eteia ke non nem letena manmanna toto. Ol pe teke hemasia i.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Iok laol, Paulus naula pengpeng nge non neu pe hele ke kerkereng toto lange i ke teke, “Apem kerkereng pe omes haka.” Ol pe non neu tamu haka pe talun ke irara sapele.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Pe hulua nemur, te esia ure neu nge lohot pe alngaria haka nga ria helenga nenge Likaonia ke te teke, “Ara soksoke ngana nai koi! Te hul ke iri non ke tesio at nge ita nei lo!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Pomalam, te hetue Parnapas ke ene Seus pe Paulus te hetue ke ene Hemes. Iange i, i mukmuka nge iri ke haliu hotote NeHalang na helenga mur.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Iok laol, non nenge mene Seus hanna munna, mene pulumakau pe ae rorana mur ke laia nga kileng neu ana kue matana. Iange Seus na pele, te umeia ke rochroi mana nga kileng neu pe nge hot. Te teke te makia ure nemur ke pomanga ria tunginga nenge lange Paulus iri nai Parnapas.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Pe nga etue nenge Paulus iri nai Parnapas te longe, te tachach ia rea hengeron mur pe te song tele hulua nemur pe alngaria ke te teke,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Imo hana nemur, pomere nenge a teke a poia poinga nei at nge imem? Imem mo pomange imo mana. Pe imem hana mana ke pomange imo pule. Moat ke mo hele hot mene helenga urana toto ngana lange imo nenge mo teke a heto heke aetapuna mur ero pe a heto heke mene NeHalang i sipona nenge ala hote tapa pe ich pe ruach pe ure lochloch ngana nenge tetu teu nga ure nemur.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Nge nike, poia hehei pe hana lochloch ke tela nga lemeria ngana mana.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pe i sipona teke hemallaha hot tote i ke teke manmanna toto nge i koi tu. Pomalam poia poinga urana toto ngana nenge tung sue pitte at nge ita pe poia ngaunga alona mur ke te haka pe tehei nga aria etue pengpeng. Pe pule poia ita ke ara ngaunga halang pe poia letera ke iech manmana.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Paulus iri nai Parnapas te hele hote helenga nemur ke te teke, tepoi ele hana nemur pe ero. Hana nemur leteria kerkereng toto ke te teke te poia tunginga lange iri nai kura.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Iok, Iuta mur hel teat nge Antiok pe Ikonium. Iri, te ngai heke hehei pe hana ke tehul rumeria nge Paulus iri nai Parnapas. Pomalam, te tamalia Paulus ana um pe tehole hote lange hot. Pe iri, nga leteria te teke Paulus kou mete lo.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Pe ero. Iri nenge leteria manmanna nge Non Soke, teat ke te emurung hite Paulus. Ol pe ana non lohaka mule pe iteu langa kileng neu. Iok, poma nge rou Paulus iri nai Parnapas tela mule nga kileng nenge Tepi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Iok, Paulus iri nai Parnapas te hele hote NeHalang nena helenga nge Tepi pe hulua leteria manmanna pe te koko teu nge iri nenge te nanasia Iesus. Ol pe Paulus iri nai Parnapas tela mule nge Listra pe Ikonium pe Antiok.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Pe te hele ke kerkereng toto lange iri nenge leteria manmanna ke tetu ke kerkereng toto nga leteria manmanna ngana mur. Pe te hele, “Nenge teke tateu langa NeHalang nena naualanga pe nekinga, lape tai rurung teu langa kileng chatala ngana mukam.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Pomalam iri nai te henonou hote hana papalauna hel nga kileng nemur ke te mukaia iri nenge leteria manmanna nge Non Soke. Pe iri nai te hile ngaunga pe te hetalau aria pe te talue iri langa Non Soke nena naualanga. Iange iri leteria manmanna toto nge Non Soke.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Paulus iri nai Parnapas teteu langa tuele tana nenge Pisitia ke het pe tela nge Pampilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Pe nge Perka te haliu hote NeHalang nena helenga pe tesio la sapele nge Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Pe nge Atalia, te haka nga imot pe tela sapele nge Antiok nga kileng nenge te talune aria ume ia. Pe nga etue nenge te talune aria ume, hehei pe hana lamau te hetalaulau aria ke kerkereng toto ke NeHalang tunge poinga urana ngana lange iri kela het nga etue nenge te heulo hot mule aria ume neu.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Iok, nga etue nenge te lohot mule nge Antiok, Paulus iri nai Parnapas te eukiraua hehei pe hana lochloch pe te hele hote ure lochloch ngana nenge NeHalang poia ke pengpeng nge hana lomonmona ngana mur ke leteria manmanna.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ke pomalam, iri nai tetu ke mala toto lamau luluch nge hehei pe hana nenge leteria manmanna nge NeHalang.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.