Atos 10

Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nge Kaesarea, none nge ene Kornelius nge tutu. I non nenge i mukmuka nga palinga hel ana hana mur nge Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ana non pe na pele ngana mur te matau tote NeHalang. Pe kokoes hetalaulau pe halau totote Iuta mur nenge reria ure ero.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Nga etuene e nga ulei, chaia matana pallele lo pe Kornelius nau opene ia NeHalang nena angkelo nge at nge i pe hele, “Kornelius!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kornelius nachnei ia i pe matau toto pe ontei, “Non Soke, pomere mai?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Heueu, o kulosia hana hel ke tela nge Iopa pe te tango rere none nge ene Simon. Ene nei ngana laka, Petrus. Pe te hele lange i ke at.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ana non tutu nga pele nenga none nge ene Simon pule. Pe i rahite ume nenge lomlome pulamakau ulina. Na pele mes nga ruach ilina.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 NeHalang nena angkelo hele ke het, pe Kornelius iua nena ume ana hana nai luluch nge palinga hel ana none. Palinga hel ana non nem, i non nenge nanas tau tote NeHalang nena poinga mur.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Iua hana mol nem pe hele urume ure lochloch nenge lohot. Ke het pe kulosia iri ke tela nge Iopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Pomange rou, chaia matana heurunga pe hana mol nem te heroi hot lange Iopa. Pe nga etue neu pengpeng, Petrus haka nga pele ona ke hetalaulau. Petrus haka nga pele ona ke hetalaulau|alt="flat roofed one story house" src="LB00234B.TIF" size="col" loc="Act 10:9" copy="Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="10:9"
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Petrus mete ana pe teke ngau. Te tatatal ngaunga kura, pe Petrus nau opene ia ute nge hot nge i.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Pe esia tapa sana nge alchach pe malenga palaungana sio at. Pe ute e rahite ana oro henel ke pongponga ke sio at nga ich.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Pe huros lochloch ngana tema teu nga malenga nem. Huros nemur nenge aperia henechnel pe nemur nenge pomanga hole pe hilimo pe ngie mur tema teu pule.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Pe helenga e lohot nge Petrus pe hele, “Petrus, o lohaka pe o hune huros nemur ke o ngaua iri.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Petrus tuacholia helenga ke pomai, “Non Soke, heo ngana toto nge e ngaua huros nenge muna pe lemlem ero.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Helenga hot henei ngana mule ke pomai, “Ure nenge Non Soke ume ia ke lemlem pe urana, o hetue ke muna pe poreke ero.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ure nei hot hemol pe ueiuei mana pe malenga neu haka la mule nga lut nga tapa.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Petrus letena tuanin rara ia nau opene ngana nem luna kura, pe hana nenge Kornelius kulos ia iri te puris pe temes nga pele matana lo. Iange iri te onteitei ia hana hel nga Simon nena pele.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Pe Kornelius na hana nemur teiu lange iri pe te onteia iri, “Simon nenge ene e pule Petrus, ngana kau tutu mau?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Petrus letena tuanin rara ia opene ngana kura pe Opepengpeng hele lange i, “Hana mol kou, te tango rerere iong.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ke o lohaka pe osio la ke ola luluch nge iri. O matau ero iange iau sipok e kulos ia iri.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Petrus sio la pe hele, “Non nenge a tango rere, ngana koi. A at ke a potar?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Pe hana nemur te tuacholia, “Kornelius, non nenge mukmuka na palinga hel ana hana mur, kulos ia imem ke moat. I non urana ngana ia pe matautau nena nge NeHalang. Iri lochloch nenge Iutea te hele ia i ke teke non urana ngana ia. Pe NeHalang nena angkelo e hele lange i ke teke iong oat nga nena pele ke longo langa lem helenga.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ol pe Petrus mene teua iri ke tema nge i.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Pe nga etue naingana te lohot nge Kaesarea. Pe Kornelius eukiraua pekngana mur pe alona mur nga nena pele ke te kulele hana nemur nenge Kornelius kulosia iri ke tela taua Petrus.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Iok, Petrus teu ke lala nga pele letena pe Kornelius song kela tamal sue i nga Petrus apena huna pe tualou sio lange i.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pe Petrus hele, “Omes haka, iau non mana ke mange iong i.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Petrus hele lala nge Kornelius pe i ke teu lala nga pele. La pe saol haka nge hulua lochloch ngana nemur nga pele letena.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Pe hele lange iri ke pomai, “Imo sipomo a eteia lo ke Iuta mur reria hotongo hele ke teke iri nenge Iuta tetu ke te kangkanga nge hana lomonmona ngana mur. Pe nei ol, NeHalang henonou hot tote at nge iau ol ke teke, E hetue mele ke muna pe lemlem ero toto.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ke ngana laka nenge o hekulo ak pe e lohaka ke ueiuei mana ke eat. Iok, e onteia iong ol, pomere nenge o hekulo ak ke eat mai?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Pe Kornelius hele, “Etue iri mol kou lalo pe kileng nakuna pomai. Pe iau e hetalaulau nga lek pele letena nga ulei. Ol pe none nge nena hengeron hussu pe sina ala toto mes hot mana nga matak,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 pe hele, ‘Kornelius! O hetalaulau pe NeHalang longe ke ulolo. Pe pule, esia lem poinga nenge o popoia lala nge iri nenge reria ure halang ero.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Ke pomalam o kulosia mele lange Iopa ke lataua none nge ene Simon Petrus. Ana non la tu luluch nge none pule nge ene Simon, nenge ana ume nenge nauelele huros mur singiria. Reria pele laka tu rochroi langa ruach ilina.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Pomalam e hekulo am sapele. Pe iong o poia nga poinga urana ngana ke oiat. Ke heueu nei, ita lochloch tames nga NeHalang matana koi, pe mo kulala mana nge mo longo nga utar nenge NeHalang hele ke teke oat ke o hele hote.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ol pe Petrus lohaka pe hele, “Oe, nei ol e eteia ke NeHalang poia hulua lochloch nga kileng lochloch ngana ke elle mana.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 NeHalang poi ke urana lange iri lochloch ngana nenge te mataua NeHalang pe te nanas tau tote i, NeHalang lape iech mana nge mene mule iri.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Imo a eteia helenga nem nenge NeHalang hesongia lange Israel mur lo. Ana helenga urana toto ngana nenge Iesus Kristus i Non Soke, pe i palaungana toto pe nauele ure lochloch.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Imo a eteia ure palaungana nem nenge lohot nge Israel. Talun laka nge Kalelea, nanasia henuninga nenge Ioanes haliu hote.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Pe imo a eteia Iesus nenge Nasaret. NeHalang hemuta ia i nga Opepengpeng pe hekerkereng tote i. Pe ana non i rara nga kileng mur pe popoia poinga urana ngana mur. Pe hemasmas ia iri nenge Non Poreke ngana rahite ke kerkereng. NeHalang tu toto nge Iesus ke ngana laka popoia ure nemur.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Imem mo esia nga matamem, ure nemur nenge Iesus popoia nge Israel pe nge Ierusalem. Te hune i nga ana manga toto ke mete.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pe nga etue mol ngana nga ana metenga nga hoena, NeHalang hemaul heke mule i ke hana hel te esia i.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Hana lochloch te esia i ero. Imem toro nenge NeHalang hesilei hote nike. Ke imem mo esia i nga ana metenga nga hoena pe mo ngau pe mo in luluch nge i.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Pe hele at nge imem ke mo haliu hote na helenga urana toto ngana lange hehei pe hana. Pe tunge ume palaungana nenge mo hele ke Iesus i sipona NeHalang nena non toto nenge lape nau teu nga hehei pe hana lochloch reria poinga mur. Iri nenge te maulul pe iri nenge te mete lo.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Hetatalonga mur lochloch te hele urume i ke te teke, Nga Iesus ene, iri lochloch nenge leteria manmanna nge i lape NeHalang saua reria poinga poreke ngana mur ke te lasus toto.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Petrus helele kura pe Opepengpeng sio at pe hemuta ia iri lochloch nenge te longlonge helenga nem.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Iuta mur hel nenge leteria manmanna nge Non Soke, nenge te koko luluch nge Petrus te rura. Iange te esia hana lomonmona ngana mur nge NeHalang hekule Opepengpeng ke rongo heke iri ke pomanga hemuta heke nge imem pule.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Pe te longe iri nge te helele ia helenga nge altoto pe te heto heke Non Soke ene.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Ol pe Petrus hele, “Itei nenge heo ele ech nenge te henune hana nemur? Iange iri te mene Opepengpeng ke pomange ita.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Pomalam hele ke kerkereng ke te henune iri nga Iesus Kristus ene. Ol pe te hele lange Petrus ke tu luluch nge iri nga etue hel pule.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.