2 Coríntios 7
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NAA
1 Ke titik mur pe liliuk mur, NeHalang tunge helenga manmanna ngana nemur at nge ita lo. Pomalam ta helemlem heke tote ita pe ta hile tote ure nemur nenge poia singira pe opere ke muna ulu. Ta hile tote pe tatal sue ita pe tatu ke ta pengpeng toto ke pomange NeHalang.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 A tung tote letemo at nge imem. Imem mo poia poinga poreke ngana e lange mele ero, pe mo heporeke mele letena manmanna ngana ero pe moua toto ia mele nena ure ero.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Pe e poia helenga nei ke e teke e heporeke letemo ia ero koi. Iange e hele lange imo lo ke e teke: Imem mutemem tau tote imo pe mo teke motu ke elle luluch nge imo pe mo mete luluch nge imo.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 E amneia ke e teke e hele pengpeng lange imo. Iau e iech toto pe e heto heke tote imo. Imem mo takisia ure meena ngana halang pe letek lange imo pe iechinga song ke elela toto nga singik.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nge nike mo lohot nga tuele kina nenge Mesatonia pe mo are ke nek ero iange ure meena ngana halang te lohot nge imem. Mo hunel luluch nge hehei pe hana hel nga lamau pe mataunga tu nga letemem.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pe NeHalang hemaluche hehei pe hana leteria pe hemaluche letemem ke ma ke nek pule nga nenge kulosia Titus ke at nge imem.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Pe letemem ma ke nek nga nem mana ero, letemem ma ke nek pule nga poinga nenge a poia lange i. Ana non nana at nge imem ke teke: Imo letemo ia lemo poinga nenge a poia pe a teke letemo elle luluch mule nge iau pe nga nenge singimo ele iau. E longe nem pe e iech toto.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nenge teke alalaha nenge ehas ia nei heporeke letemo, iau letek porekeia imo ero. Nga tele ngana letek porekeia imo iange alalaha nem heporeke letemo pe letemo meena nga etue choro ngana mana.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Pe heueu nei iau e iech pe e iech ele imo nge e poia letemo ke meena ero. Nem ero. E iech iange letemo meena ngana nem poia imo ke a hulia lemo poinga mur. Ure meena ngana nem lohot nge imo pe NeHalang tunge lete matana ngana nem lange imo. Ke pomalam mo heporeke imo nga ute e ero.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Lete poreke ngana nenge lohot nga NeHalang lemene ngana poia hehei pe hana ke te hulia reria poinga mur ke te mene maulinga. Nenge teke mele hulia letena nga nena poinga poreke ngana, letena meena ia ero. Pe lete poreke ngana nenge lohot mana nga ich, at ia metenga.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Imo letemo meena pe letemo meena ngana nem lohot nga NeHalang lemene ngana. Anau nga ure nemur nenge NeHalang poi hote. NeHalang poia letemo meena ngana nem ke; Kik heke letemo ke a hepengia helenga nem, pe poia imo ke a hemallaha hote ames ngamo nga ure nem, pe poia imo ke a naue poinga nem ke i ure palaungana ia pe poia imo ke apal nakumo ia pe poia imo ke letemo inin pe a matau pe poia imo ke a teke ela toto nge imo pe poia imo ke a lohot nga kue urana ngana nenge a tunge tuangachol lange mele nenge poia poinga nem. Nga ure lochloch ngana nemur a hemallaha hote imo ke letemo urana mana nike.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Pe mele nenge poia poinga nem pe non nenge mele nem poi poreke i, tepoi heke letek ke ehas ia alalaha nei ero. E hasia alalaha nei, iange e teke a naue ke mallaha nga NeHalang matana ke imo a tung tote imo ke a nanasia lemem helenga mur.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Nenge nei mana poia letemem ke ma ke nek. Pe apoi ke pomam at nge imem mana ero. Mo iech toto pule nga lemo poinga nenge a poia lange Titus. Titus letena iech toto iange imo lochloch a poia i ke pomam.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Imo a poia iau ke letek meena ero pe e palut laka pe e heto heke imo lange Titus ke elela. Imem mo hele hote helenga manmanna ngana lange imo pe a henonou hote ke lemem palutinga nenge mo poia lange Titus lohot ke manmanna.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Titus letena metene mule imo nge samo loiloi pe a talsio mene imo pe a longia i pe a longo taua nena helenga mur. Nenge nem poia i ke mutena tau tote imo ol.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Pe iau e iech toto pe letek manmanna nge imo nge lape a nanasia poinga nge pengpeng nga ure lochloch.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.