1 Tessalonicenses 2
Tomunga Hel Heueu Ngana (UVL) vs NVI
1 Titik mur pe liliuk mur, nga etue nenge mola ke mo ume luluch nge imo, emem ume nem hesil sio mana ero.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Pe a eteia ke nga tele ngana, hana nge Pilipai te hele poreke imem pe te tunge melmelenga at nge imem. Pe ara Soke NeHalang halaua imem ke momes ke kerkereng nga ure meena ngana nemur, ke mo haliu hote nena helenga urana toto ngana lange imo.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ke pomalam lemem helenga nenge mo tunge lange imo, mo hele haka ia nga poinga poreke ngana e nge tunga letemem ero; Nenge mo teke mopoi ole imo ke mo pallaka imo ia. Nem ero.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 NeHalang eteia letemem ke ulolo pe poia imem ke mo haliu hote helenga urana toto ngana nga lemene ngana. Pe mo haliu hote ke mopoi hehei pe hana reria iechinga ana ia ero, mo teke mo e iechia NeHalang.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Imo a eteia ke imem mo topala hite imem nga poinga tunten ngana e ero, pe mo poia helenga nenge mo teke mo pallaka ia imo ke mo ua totoia lemo urelu mur ero. NeHalang eteia ke nei manmanna.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Imem toinge mo poia imo pe iri hel pule ke a heto heke imem, iange Kristus nena hekulkulonga mur imem.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Pe nei ero. Nga etue nenge motu luluch nge imo mopoi ke nek toto lange imo ke pomange hei nenge poi ke nek toto lala nge tutuna mur.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Imem mutemem taua imo ke pomalam mo iech mana nge mo haliu hote NeHalang nena helenga urana toto ngana lange imo. Pe nem mana ero. Mo teke mo tung teu tote imem ke mo halaua imo iange mutemem tau tote imo.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Titik mur pe liliuk mur, e eteia ke imo letemo metene imem nge mo ume ke kerkereng toto ke mo haliu hote NeHalang nena helenga urana toto ngana pe ure meena ngana mur te lohotot nge imem. Imem mo umume ke sinanga pe miliko ke pomalam mo helete meena ia mele ke tung ngaunga at nge imem ero.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Nga etue nenge motu luluch nge imo nenge letemo manmanna mo nanas mene poinga nemur nge pengpeng pe mele heleia imem nga poinga poreke ngana e ero. Imo a eteia pe NeHalang pule eteia ke nei manmanna.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Pe a eteia ke imem mo halaua imo ke pomange none nge halaulaua tutuna mur.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Mo poia imo ke nek pe mo hekerkereng ia letemo pe mo hele ke kerkereng lange imo ke a nanasia poinga nenge NeHalang mutena taua. Iange i long teuteua imo kela atu nga nena hemalmalinga nga nena naualanga.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Kokoes mo hele urana lala nge NeHalang pule iange nga etue nenge mo laia nena helenga nge imo, a mene ke pomanga helenga nenge at nge none mana ero. A mene ke pomanga NeHalang nena helenga toto. Ke helenga nem ume ke kerkereng toto ke halaulaua imo nenge letemo manmanna.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Titik mur pe liliuk mur, imo apoi ke mange iri mata nenge NeHalang nga kileng nenge Iutea. Iri leteria manmanna nge Kristus pule. Pe Iuta mur te poia ure meena ngana halang ke lohotot nge iri, ke pomange imo nge lemo hana mur pengpeng te poia ure meena ngana mur ke lohotot nge imo.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Pe Iuta nemur laka nenge te hune Non Soke Iesus pe hetatalonga mur pe te lope hote imem pule. Iri te helete ininia NeHalang, pe hulua lochloch reria ngarang mur laka iri.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Imem, mo hetottore hana lomonmona ngana mur nenge iri Iuta ero, nga kue nenge lape te mene maulinga pe hana nemur tepoi elele imem. Pe iri te tamal taua reria poinga poreke ngana mur ke ele hakaka nga reria poinga nem. Ke pomalam NeHalang letena inin ngana nenge atat nem, lape lohot nge iri ke renren.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Pe titik mur pe liliuk mur, lape motu kangkanga nge imo nga etue choro ngana mana iange hana te lope hote imem. (Pe mopoi ke pomanga aina kikino ngana nenge tataria mur pe tetemeria mur te hile sue iri.) Ke heueu nei mo kolkol ia imo pe letemem tu toto nge imo kura. Ke pomalam mo tango rara toto kue e nenge lape moat ke monau mule imo.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Imem mo teke mola toto ke monau mule imo. Iau Paulus, e totoi emule mana ke e teke ela pe ero iange Non poreke ngana poi ele tote imem.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Imem mutemem tau tote imo pe mo teke mola ke monau toto mule imo iange nga etue nenge ara Non Soke Iesus at muleia, lape mo iech pe mo palut laka iange imo apoi ke pomanga iengiengka nenge te kale heke nge imem. Ke letemem tu toto laka nge imo lo.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Pe manmanna toto ke imo mana lape a poia imem ke mo iech pe mo palut laka.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.