Marcos 6
Etulo NT+ (UTR_SCO) vs BKJ
1 IYesu dzata imbe na yɛ lu igeli mgban, emi ongwafɔɔn wafɔ yan.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ngwi egbe otonyidɔ mgbi emi iJuda wa gyɔ nɛ, o wita otso mi ozu okwakye mgbi emi iJuda, i kwulu ibyi inggisɛ ama nfwo ma ewo. A byita gbɛɛ, <<Li mi ole ngwi ongyulɔ nɛ tu ungwɔ ntonɛ? O tu itɔ ozoyeye nɛ mi ole jo le kyungwɔ ama okwulewo nɛ ngha lo!
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Nɛnɛ li inggisɛ ogbokwo ungwɔ nɛ baa? Ongwɛ iMeri ongwunɔ yi iJɛnsi, iJosisi, iJuda bɛyi iSaimɔn nɛ ba na? Emi ongwunɔn engyaa to yi eyi dɛn baa?>> Man itukwu wulu ma yan.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 IYesu nya ma gbɛɛ, <<Oyegbɔ li dzɛ yi mmwɛ mi igeli, yi etɔ bɛyi udɛ mgban ba.>>
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 IYesu gbela kyungwɔ okwulewo mi imbe na wuba, sede li inggisɛ emi ootse gwee ta ngwi o kye abɔ gbo ma ewo nu ootse mgbi ama ngyɛ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 I kwulu iYesu ewo yi okwoba-kwoba oyɛyɛ onuunu mgbi ama nani. IYesu dɔ engwafɔɔn iwyodefantonɛ esɔ Ta iYesu kyikyɛ kpatsɛ le tso mi agwɔ agwɔ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ngwi o kwu iwyodefa ntona ela ba mbon nɛ, o si kwu ma bɛ efa efa dɔ ma esɔ, diyɛ nu ma mfye ongha onodzi ibwubwe.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Li ola ama ngwi o woma aani: <<Mi agaba nɛ, ka kye unkonyi byi ba na, ibredi ba, igbe ba, awuya mi ashiko ba sede okwuta ta.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Gbe okpafɔ wo na, kpaa ka gbe abu nghi efa byi ba.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ali udɛ ngwi ema ka kaka duu, dzɛ ele nghataa mbisɔ ngwi ema ka dzata igeli nani.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ali imbe ngwi a gbɛ ema hona fwo ema bayɔ, kye gbolu ombulu mi afɔ mi onɔ ngwi ema le lu mani, no yɛɛ obwɛndɛ obube mi ikye ma.>>
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 A tasɛ ka gbeesɔ gbɛɛ inggisɛ nu ma kyatitukwu.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 A lɔ emɛsɛ onya tɔ mbi inggisɛ kwuba, di kye engyie kyi inggisɛ ama ndotse kwuba ikye di ngyɛlu ma ootse.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Utɔ iHerude fwo odzɛ nɛni, dafi iyi mgbi iYesu gbɔfwɛ kpatsɛ mani. Angbeka tole gbɛɛ, <<IJɔn okyɔ iBatisima kyɛɛ mi ikwu, li ngha ngwi mfye ama okwulewo le kyidɔ nyɛ mbon aali.>>
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Angbeka gbɛɛ, <<O li Elaija.>> Angbeka kiyayi gbɛɛ, <<O li oyegbɔ, ndzɛ dafi onyi mi idzidzɛ oyegbɔ emi tugbe ntonani.>>
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Nghaduu ngwi iHerude fwo ungwɔnɛ nɛ, o gbɛɛ, <<IJɔn inggisɛ ngwu ani dzan ikye na, yɛ kyɛɛ mi ikwu!>>
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Bana iHerude abuon noola nu ma bwa iJɔn, nu ma bwan adi di kyon ka wokɛ obawi. O kyungwɔnɛ ngha mi ikye iHerodia, owa iFyilipi ongwunɔn ngwu o gbɛlun yɛɛ owan nani.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Bana iJɔn teyi le nya iHerude gbɛɛ, <<Li ola ba ni abu gbɛlu ongwunabu ongyaa.>>
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Nɛman iHerodia sulu owitukwu obube yi iJɔn jo i minan ongwɔn kpaa o yagba ba,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ikyekyɛ iHerude le mio iJɔn dile ngyon, ikyesinɛ o yon dafi o li inggisɛ onyaan dile saan mani. Ngwi iHerude fwo iJɔn nɛta ewo fwɛ lon, jokpaa i kpan ole fwon.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Mi onggyɛɛnggyɛ nɛ onɔ osuse wa ba. Mi egbe ombaamba mgban, iHerude kyɔ oga mi ikye mgbi emi idɔ mgban ama okwukwo yi oblakwutsɛ ama onoola bɛyi engyulɔ ama oteyi ɛsɛ iGalalia.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ngwi ongwɛ iHerodia ongwu ongyaa ba idzidzɛ wa shufwe nɛ, i nu iHerude bɛyi ingyoga oga mgban atsa. Utɔ nya ongwongyaa na gbɛɛ, <<Bɔ ani ungwɔ ngwi abu mina duu ani ka kye nu abu.>>
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Man o zondu yan mi ofaafa gbɛɛ, <<Alungwɔ ngwi abu bɔ duu n ka nu abu, ka mɛ anggai esutɔ mgbi ani.>>
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ongwongyaa tasɛ ka byi onɔn gbɛɛ, <<Li ekyɛ ngwi ani ka bɔ nu ma kye nu ani?>> Onɔn gbɛɛ, <<Ikye mgbi iJɔn okyɔ iBatisima.>>
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ongwongyaa byakpa yewo lu ifun mbi utɔ yi ibɔ nani: <<Ani mina ikye mgbi iJɔn okyɔ iBatisima mi akpɛtɛ onɛnɛni.>>
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Itukwu wulu utɔ kpakpa, nghaduu, ikyegbɛɛ o teyi fa mi inai ingyoga mgban nɛ, o yagba kwɔn gbɛ ba.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 O byakpa wo ongye ongwɔ inggisɛ ola gbɛɛ no ba yi ikye mgbi iJɔn akponyi. Inggisɛ na ka kye dzɛlu iJɔn ikye mi obawi,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 si yɛ yi ikye ma mi akpɛtɛ. Wa nu ongwongyaa se, ta o kye ka nu onɔn.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ngwi a fwo ungwɔnɛ nghanɛ, engwafɔ mgbi iJɔn wa kye ikwɔ mgban ka ndzi.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ama ogbikye iYesu yɛ wa kpakɛkɛ won le nyan ungwɔ ngwi ama kyɔ diyɛ tso tsatsa.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Nɛ ikyegbɛɛ ibyi inggisɛ angbeka tole ba ba angbeka tole lu lu ngwi a tu onɔ ogye ungwɔ kpaa ba nɛ, o nya ma gbɛɛ, <<Bakɛ yi ani mi imbe ndede ni ema ka tonya na.>>
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Nghanɛ a wafɔ yi ewoma mi uwaa dzɛkyo lu mbi imbe dede mani.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Nghaduu ibyi inggisɛ di dafi a le lu nɛ, a difwi ma di ye imbe ngwi a le kɛ mani ta a tsinya tɔ mi igeli duu kye mwaamwa teyi ma ka kaka.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ngwi iYesu tasɛ mi uwaa diyɛ dili ibyi inggisɛ nɛ, elela kyɔn wo ma, ikyekyɛ a yɛɛ dafi mmala ama ndzɛ yi inggisɛ ongyo ma ba mani. Ta o di tso ma ungwɔ kwuba.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mi onɔ na, dafi onɔ le gbɛsɛ wa, nɛ engwafɔ mgban ba mbon, wa nyan gbɛɛ, <<Imbe nɛ li ifoshɛ, onɔ di kɛ byulu.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Nu inggisɛ ntonɛ ofɛ zukwu nu ma lu ogalu ama nto kwɛkwɛ ka gya ungwogye abuoma gye.>>
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Nghaduu o gbɛɛ, <<Ema kye ungwɔ nu ma gye na.>> A nyan gbɛɛ, <<Nana ka mɛ udza ofyia egyata mgbi inggisɛ idɔ onyi! Ni eyi ka mbe itɔ udza na kpakpa ogya ibredi nu ma gyee?>>
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 O byita gbɛɛ, <<Ema sulu ibredi olɔlɔ nghi eminɛ? Kɛ ka kyidi na.>> Ngwi a kɛ ka kye gbɔlu nɛ, a gbɛɛ, <<IBredi olɔlɔ nghi eda yi abatsa efa.>>
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nghanɛ iYesu nu ma elodzɛ gbɛɛ, nu ma nu inggisɛ ntonɛ duu sisɛ ibwi-ibwi mi oshɛ indinda nɛni.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Man a si sisɛ mi otsotsa, ideli ideli bɛyi ngwusefa dɔn iwyiwyo.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ngwi o kyi kyelu ibredi eda yi abatsa efa ntona, di kyile inɛ esho nɛ, o kye angba nu Imgbasho man kye mwalu ibredi ntonani. Kye nu engwafɔɔn gbɛɛ nu ma kye gha ibyi inggisɛ ntonani. O di kye ghalu abatsa efa ntona gyaakye ma duu.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ama duu gye tolo.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Engwafɔ mgban kye salu ambulu ibredi yi abatsa nsisi ma mbwo uya iwyodefa kyɛɛ-kyɛɛ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Mmbwo engyulɔ ama ngye ma li idubu eda.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ngwi iYesu le wo ibyi inggisɛ ntona ofɛ nɛ, o nu engwafɔɔn plɛ kaka uwaa teyun lu iBɛtsaida,
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ngwi iYesu dzata ma nɛ, o tɔkɛ lu ewunggwɔ le ka bibɔ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Mi oba onɔdɛ nɛ, uwaa kye ama ntona ka to idzidzɛ utɔ, ongwu tila dzɛ esɛ yuon.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 O di engwafɔ mgban tole gbili yi akpeni, ikyekyɛ awo le nu ma okakewo, mi obyi enɛ ongwi ikyegbe o tɔ ka tu ma, le kyikyɛ mi ikye eni. O ba dafi o ka wa nyɛ ma mani,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 kpa ngwi a di dafi o le kyikyɛ mi ikye eni nɛ, a tsɛwɛ gbɛɛ o li onodzi inggisɛ ikwukwɔ. Man a gbobakwɔ,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 ikyekyɛ ama duu din tsimio. Mi onɔ nata, o si nya ma gbɛɛ, <<Fyumfye itukwu na! Ka yama mio ba na, li ani.>>
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Nɛ o kaka uwaa yi ama man awo kwulɛsɛ akponyi. Ta ewo fwɛ loma tsatsa,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 ikyesinɛ ungwɔ okwulewo mgbi ibredi na gbosa loma ba; lubana a kye itukwu tiishu.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ngwi a dzɛkyo nɛ, a ka bɛɛsɛ mi iGenesareti di kye uwaa shadi mi ele.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Labɔlabɔ ngwi a tɔ mi uwaa nɛman inggisɛ byakpa dilifwi iYesu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 A wulu onya mi ayɛsɛ na duu gbe emi ootse mi obutu lukwun kɛ imbe ngwi a fwo gbɛɛ o dzɛ duu.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ali imbe mi agwɔ ngwi o kɛ duu, igeli hona agya ɛsɛ, a li gbe emi ootse wa lakɛ ifyidu. A gbabɔ nun gbɛɛ o ki nu ama kye abɔ gbo-gbo ondu angwuto mgban kpaa ta, ama nkye abɔ gbon duu ewo gbosa loma.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.