Lucas 19
Etulo NT+ (UTR_SCO) vs NAA
1 IYesu kaka iJeriko nyɛ-nyɛ le lu.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ongyulɔ dzɛ imbe na ngwu a li kwun di iDzakyu; o li ongyukwo mgbi ama ogbɛ udza ifyɛɛ di dzɛ yi aludu.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 O mina odi itɔ inggisɛ ngwu iYesu dzɛ mani, nghaduu ngwi o shigbo ba nɛ, o yagba odin ba ikye ibyi inggisɛ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nɛ o tsinya lu iyayi ka tɔkɛ ekwɔ andundu ni ongwu din, ikyesinɛ iYesu kyɛ le nyɛ ofɛ nani.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ngwi iYesu to imbe na yɛyɛ nɛta, o ndinɛ kɛ esho si nyan gbɛɛ, <<IDzakyu, tashulu vla-vla. Li kyɛmɛ-kyɛmɛ n ka kaka udɛ abu inɛ.>>
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Nɛ o tashulu vla si gban yi atsa.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Inggisɛ tsatsa di ungwɔnɛni man, a wita ondandu gbɛɛ, <<O le kɛ ingyoga mi udɛ inggisɛ ali ibwubwe.>>
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Nghaduu iDzakyu dzɛkunto gbɔ yi Otsɛ iYesu gbɛɛ, <<Dii, Otsɛ! Mmɛnɛ jo n ka kye ayɛ ungwɔ mgbi ani ngwi ani tulun kyi nu ema adzɛ, ki ani kyɔ inggisɛ ogye, ni li ekyɛkyɛ kpaa, n ka kpa otsungwɔn mkpa akpe enɛ.>>
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 IYesu gbɔ yan gbɛɛ, <<Inɛ nɛ abu yi emidabu duu tu owatɔ-watɔ, ikyesinɛ inggisɛ nɛ kpaa, li ongwɛ Abrahan.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Bana Ongwɛ Inggisɛ ba ikye owa pita yɛ dulu ungwɔ nbyulu ma watɔ.>>
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Dafi a le gadɔ mi ungwɔnɛ nɛ, iYesu kiyayi onya ma utsa, ikyesinɛ o dzɛ kwɛkwɛ yi iJerosalin, man inggisɛ tsɛwɛ gbɛɛ esutɔ mgbi Imgbasho ka byakpa ba akponyi.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 IYesu gbɔgbɛɛ: <<Ongwɛ utɔ oka wewo okɛ anengye adzi nu ma ka kye abɔ utɔ dɔn ikye di yidɔ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Nɛ o kwu engbidɔ mgban nghi iwyo ela si nu ali inggisɛ mgbi ama awuya ngwi mɛ dafi awuya okpa idɔ ofyia eta sini. O gbɛɛ, <Kyelu awuya nɛ fashi abɔ di tu ungwɔ ele na, duuse nin wa yidɔ.>
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 <<Nghaduu emi ɛsɛ udan dun tanyi man a dɔ inggisɛ angbeka esɔ mbon oka gbɔgbɛɛ, <Eyi mina gbɛɛ inggisɛ nɛ no ka li utɔ mgbi eyi ba.>
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 <<A gyon utɔ man o yɛ luba udɛ. Ta o dɛsɔ mbi engbidɔ ngwu ongwu nu ma awuya ma, ikye oye eni owaawa ngwi a tu mi ele mani.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 <<Inggisɛ ongwu ababɔ ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya ngwi abu kye nu ani ma yɛ mbwumbwo nghi iwyo.>
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 <<Ongyukwo nu uka gbɛɛ, <N nu abu abɔ ongbidɔ mgbi ani osuse. Ikyegbɛɛ abu dzɛ yi oyɛyɛ mi ungwɔ ogwee nɛ, kye inɛ byi igeli okwukwo nghi iwyo.>
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 <<Ongwu fan ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya mgbi abu yɛ mbwumbwo nghi eda.>
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 <<Ongyukwo mgban si nu uka gbɛɛ, <Kye inɛ byi igeli okwukwo nghi eda.>
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 <<Nɛ ongbidɔ oka di ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya mgbi abu dzɛ na; ani kye da mi ayangwuto.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ani tsimio abu, ikyesinɛ abu li inggisɛ ngwu fyumfye ali kpakpa. Abu li dulu mi imbe ngwi abu kye da ba, di li shɛ mi imbe ngwi abu kya ba.>
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 <<Ongyukwo mgban nun uka gbɛɛ, <N ka gbɔ abu ikwɔ mi elodzɛ mgbi abu, abu ongbidɔ imbali nɛni, abu ye gbɛɛ ani li inggisɛ ofyumfye ali, n li dulu mi imbe ngwi ani kye da ba, di li shɛ mi imbe ngwi ani kya ba.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Kyɔsinɛse ngwi abu kye awuya mgbi ani ka wokɛ mi ozu awuya ba? Mi oyɛɛyɛ mgbi ani, n kika tu eni owaawa mi efu.>
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 <<Ta o nya ama nkwudzɛ to yan ma gbɛɛ, <Gbɛlu awuya na mi abɔ mgban kye nu inggisɛ ndzɛyan nghi iwyo nani.>
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 <<A gbɔgbɛɛ, ongyukwo, <Ongwu na tsekise dzɛ yi iwyo wa.>
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 <<O nu uka gbɛɛ, <N nya ema gbɛɛ mbi ali inggisɛ ntulun ma a dika mbwon ele kpɔɔ, kpaa ama ndzɛ yi unkonyi ba ma, ongwi o dzɛyan ma kpaa a ka kyi gbɛlu.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Kpaa emi ikyili mgbi ani ngwu mina gbɛɛ nin ka dzɛ utɔ mi ikye ma ba nɛ, gbe ma ba wa ngwɔ ma mi iyayi ani mmɛnɛni.> >>
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ngwi iYesu gbɔdzɛ nɛ ngyɛ nɛ, o kye ofɛ dikye olu iJerosalin.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Dafi o wa to kwɛkwɛ mi ongwɛ igeli ngwi a li kwun di iBɛtifege yi iBetani mi undɔ ngwi a li kwun di unggwɔ mgbi Olivi nɛ, o dɔ engwafɔɔn efa esɔ nya ma gbɛɛ,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 <<Lu mi ogalu ndzɛ ema iyayi nani, ni ema kaka ele yɔ, ema ka di ongwɛ itaklimyi shadi mmanani, ngwi inggisɛ onyi kpaa tɔɔn ye waba. Kyi shɛlu ba mmɛnɛni.
30 dizendo-lhes:
31 Kini inggisɛ byi ema gbɛɛ, <Kyɔsinɛ ngwi ema le shan yɔ?> Nyan gbɛɛ, <Odzɛ wo Otsɛ yan.> >>
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ama ngwu iYesu dɔ ma esɔ ma si kɛ ka di itaklimyi dafi o tsekise nya ma mani.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ngwi a le shan nɛta, emi otsungwɔn byi ma gbɛɛ, <<Kyɔsinɛ ngwi ema le shɛ itaklimyi nɛ?>>
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 A nu uka gbɛɛ, <<Odzɛ wo Otsɛ yan.>>
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 A kyen ba wa nu iYesu, man kye angwuto mgbi ama kye tukwu ongwɛ itaklimyi na ekpo di ya iYesu abɔ dɔkɛ ele.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Dafi o tɔɔn le kɛ nɛ, ibyi inggisɛ gbe angwuto le tasɛ mi ofɛ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ngwi o ba kwɛkwɛ mi imbe ngwi ofɛ nyɛ lu unggwɔ Olivi nɛ, engwafɔ duu wita le tsatsa dile tsɛ Imgbasho mi ela okwukwo mi alungwɔ okwulewo ngwi ama di nani.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Le gbɛɛ,
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Emi iFarasi angbeka mi idzidzɛ ibyi inggisɛ ntona gbɔ yi iYesu gbɛɛ, <<Otsetse, fwa yi engwafɔ ntonɛni.>>
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 IYesu nu ma uka gbɛɛ, <<N nya ema, kini a dede kpaa, akwutsɛ ka gbaakwɔ.>>
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ngwi iYesu ba kwɛkwɛ wa di iJerosalin nɛ, o tsukwu mi ikye inggisɛ emi igeli nani.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 O gbɔgbɛɛ, <<Ni abu, ki ye ungwɔ ama nka ba yi abu iyu inɛ kpaa ta. Nghaduu onɛnɛ i daada mi inɛ mgbi ema.
42 dizendo:
43 Egbe ka wa kwulu abu abɔ ngwi emi ikyili mgbi abu ka loka kye abu wo idzidzɛ di fyi abu mi ali agya duu.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 A ka fyi abu bɛkɛ esɛ, abu yi inggisɛ ama nto yi abu duu. A ka dzata ikwutsɛ onyi kpaa dɔ ikye oka ba, ikyesinɛ abu fwa o difwi onɔ ngwi Imgbasho ba owa dulu abu watɔ.>>
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Ta iYesu kaka ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin man wita olɔlu ama nle kyummyatasɛ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 O nya ma gbɛɛ, <<Afɛ lɔ gbɛɛ, <Ozu mgbi ani ka li ozu obibɔ; kpaa ema kye yɛɛ imbe odaada mgbi emumyi.> >>
46 dizendo-lhes:
47 Alegbe o le tso mi ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin nani. Kpaa engyukwo ama ofifɛ mgbi Imgbasho, etsetse mgbi ola mgbi iMose bɛyi emi angbodzi inggisɛ le fya gbɛɛ ama ki ngwɔn.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Nghaduu a tu ofɛ onyi ongwɔn ba, ikyesinɛ ali inggisɛ kye itukwu shakɛ mi elodzɛ mgban.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.