Romanos 4

uth (UTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ¿Ya a he m-ze̱e̱ ne̱ mo̱sse̱ u̱n Ibrahi ne̱, ko-yan-ga'e̱ na, u̱n ma-to̱ m-she̱r?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 U̱rege̱ Shir hyanag Ibrahi kashi u̱n ne̱t-wu̱, Ibrahi kumug rii-yo u̱n uk o-cin, amba yanze be-de Shir á.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g, “Ibrahi she̱re̱g be-de Shir, o̱ rwo̱'e̱ Shir egt wu̱ kashi u̱n ne̱t.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Wu̱ ro̱ u̱n no̱m u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n hwo̱r-ye̱ a to̱pe̱ wu̱ à, yar-mo̱ á. Kaane̱ ro̱ remen se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ mo̱.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Amba Shir ro̱ muut u̱n ya-u̱r-ba'as kashi be-de u̱n wu̱ remen she̱r-mo̱ u̱n ye̱, yanze remen se̱nge̱-mo̱ u̱n ye̱ á.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 U̱n Ma-to̱ Shir, Dawuda rwo̱ro̱g ma-to̱ u̱n kwu̱m-o̱ ro̱ be-de u̱n ne̱t-wu̱ ro̱ kashi be-de Shir à, yanze remen se̱nge̱-mo̱ ne̱t no̱me̱ mo̱ á. Dawuda ze̱e̱ru̱:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ a sokse̱ ba'as-to̱ u̱n ye̱ à,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Wa-o-kwu̱m-wu̱, wu̱ Yawe a do m-baks
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Yan ka kwu̱m-o̱, o̱ u̱n Yahuda-ne̱ o̱, ye̱ a ko̱e̱ à cot? ¿Ko̱ myet u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á, ye̱ a ko̱e̱ á? Yo te̱ m-ze̱e̱ à, yo ro̱, “Ibrahi she̱re̱g be-de Shir,” o̱ rwo̱'e̱ a zett “wu̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿O̱ ke da-o̱ ne̱ a ze̱e̱ Ibrahi kashi u̱n ne̱t be-de Shir? ¿Rii-yo a koot wu̱ o̱ ko̱ se̱ da-o̱ a koose̱ wu̱ à? Ma-to̱ o-nip to̱ ro̱ rii-yo a koot wu̱ o̱.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Cin ba a ro ko̱o̱g wu̱, Shir go̱ste̱ wu̱ kashi u̱n ne̱t remen Ibrahi she̱re̱g u̱n wu̱. Ka ko̱-de ro m-sha, o-napa ne̱ sa o zee she̱r-mo̱ u̱n wu̱. Remen kaane̱, Ibrahi waragte̱ tato-o̱ ya-m-she̱r be-de Shir, ye̱ a e̱sse̱ u̱ntu̱n kashi u̱n hun-ne̱ à, ko̱ de nomte̱ à a ko̱ ye̱ á.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 U̱n kaane̱, komo Ibrahi waragte̱ tato-o̱ u̱n ye̱ a ko̱e̱, ye̱ she̱re̱ be-de Shir à. Ba remen ko̱-de a ko̱ ye̱ u̱n hond u̱n de á. Amba bo̱ Ibrahi no̱me̱ cin ba a u̱n ko̱ wu̱ à, ye̱ de̱ku̱ru̱ sha-mo̱ u̱n she̱r-m Ibrahi mo̱ wu̱ rotte̱ à.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Shir swo̱ro̱g o-nu u̱n Ibrahi ne̱ u̱n baag-o̱ u̱n wu̱ ne̱ u̱nze wu̱a ya'as ye̱ ho̱no o-dak. Ka swo̱o̱ru̱ nu-o̱ Shir u̱n no̱m o̱ ba remen Ibrahi no̱mo̱g o-do̱ro̱tte̱ o̱ o-karamsa á, amba remen she̱r-mo̱ u̱n wu̱ be-de Shir. Shir hyanag wu̱ kashi u̱n ne̱t.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 U̱rege̱ yan-do̱re̱ o-karamsa ye̱ a he m-'ya u̱n ho̱no o-dak, ai she̱r-mo̱ u̱n ne̱t waktu̱te̱ o̱ ka hwaa, komo nu-o̱ Shir swo̱re̱ à o̱ m-zar o̱.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Shir ro̱ u̱n no̱m u̱s-ryaab a pesse̱ karamsa-o̱ u̱n wu̱. Amba be-de ro̱ ba o-karamsa à, yatt bo̱ a he m-no̱m a nomot ko̱o̱b-de o-do̱ro̱tte̱ kane̱ á.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Remen kaane̱, she̱r-mo̱ ro̱ 'wu̱n-de u̱t-ma kap. Shir u̱n ya'as na swo̱r o-nu o̱ u̱n wu̱ m-yar, hur-u̱r gaan. A go̱kste̱ o̱, yanze remen a no̱mo̱g o-do̱ro̱tte̱ o̱ o-karamsa á, amba remen she̱r-m na u̱ntu̱n she̱r-m Ibrahi. Ibrahi wu̱ ro̱ tato na kap.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ma-to̱ Shir ze̱e̱g, “Ibrahi a warag tato-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱t-dak de̱e̱n.” Ka swo̱o̱ru̱ nu-o̱ a hyenu̱ste̱ o̱ cas be-de Shir wu̱ Ibrahi she̱re̱ u̱n wu̱ à. Wu̱ ro̱ u̱n 'ya u̱n margan-ne̱ ho̱o̱g à, gom-to̱ u̱n wu̱ komo to̱ ro̱ u̱r-be̱e̱b ne̱ de u̱n no̱m u̱n rii-yo ro̱kne̱ á, a hyen yo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ko̱ de nomte̱ sakto̱-o Ibrahi waragte̱ sa o zee hwaa, kap u̱n kaane̱ ne̱ wu̱ re̱e̱g co u̱n sakto̱-o u̱n wu̱, komo wu̱ sher har wu̱ wargu̱ru̱ tato-o̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱t-dak de̱e̱n. To̱ ka komo kaane̱ Shir ru̱ru̱ wu̱, u̱nze, “Baag-o ru a nom u̱t-mo̱o̱r de̱e̱n.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 She̱r-m Ibrahi mo̱ mu̱u̱n jim á, ko̱ da-o̱ wu̱ wo̱o̱se̱ u̱s-hak o-zungu à [100], wu̱ nepste̱ be̱e̱b-de u̱n wu̱ teeste̱, Saratu, ne'a u̱n wu̱, komo da-o̱ o-mat aragsu̱tu̱ wu̱.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Amba be-de u̱n swo̱r o-nu o̱ Shir, Ibrahi wong hur-de u̱n wu̱ be-u̱t yoor á. Wu̱ dooru̱ m-she̱r be-de Shir, wu̱ ya'asu̱ru̱ Shir m-se̱ps.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ibrahi she̱re̱g u̱n hur-de u̱n wu̱, u̱nze, Shir a hoks m-shoos u̱n swo̱o̱ru̱ nu-o̱ u̱n wu̱.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Remen she̱r-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ wargu̱ru̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Bo̱ a ge̱ne̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, “A ze̱e̱ru̱ wu̱ kashi u̱n ne̱t be-de Shir.” Rem Ibrahi o̱ cot a gente̱ á.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Amba a u̱n ge̱n to̱ ka rem na, na ye̱ Shir he m-muut kashi u̱n hun-ne̱ be-de u̱n wu̱ à, na ye̱ she̱re̱ u̱n wu̱ 'yonse̱ Ye̱so Wan-Ko̱yan be-de u̱t-marimar à.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Remen ba'as-u̱t na o̱ rwo̱'e̱ Shir ya'aste̱ Ye̱so wu̱ meret a 'yons wu̱ u̱n ho̱o̱g ne̱ remen a waragté̱ ba u̱r-ba'as be-de Shir.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.