Marcos 5

uth (UTH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ pasu̱ru̱ de ka jit-de o-mar de, u̱n dak-o̱ o-Garasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Da-o̱ Ye̱so ru'e̱ o-hat à, ba u̱n naas o-da, wu̱ ken ne̱t-wu̱ ro kon wu̱ ko-ya-u̱t-ko̱t da'e̱ u̱r-hi à. Wu̱ rwu̱u̱nu̱ru̱ be-de u̱s-saag, wu̱ go'onu̱te̱ u̱n Ye̱so ne̱.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Wu̱ ro m-ma'as m-she'et u̱n pak-to̱ u̱t-ta'ar be-de a m-jo̱k u̱t-u à. Wu̱ ro m-gege̱ á ko̱ u̱t-kwo̱m.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ko̱ a gegu̱rse̱ na-se u̱n wu̱ u̱t-kom ne̱ u̱t-kwo̱m u̱t-kwo̱m, wu̱ jetemse̱ to̱ war war. Yatt-wu̱ ro wu̱ m-hoks m-gaag á.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ko̱ de ke da-de, m-te̱t m-ho̱w ne̱, wu̱ ro n-te̱ u̱n saag-se u̱n pak-to̱ u̱t-ta'ar, n-to̱n u̱t-haag. Wu̱ ma'asu̱ru̱ u̱s-kan kane̱. Wu̱ ro m-monomse̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱ u̱t-ta'ar u̱t-ta'ar.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Da-o̱ wu̱ hyambe̱ Ye̱so à, wu̱ kawu̱ru̱ Ye̱so o-rek. Wu̱ wo̱bu̱ru̱. Wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co Ye̱so.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Wu̱ she̱rgu̱ru̱ u̱s-kan. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ye̱so, Wà-wu̱ Shir, n-to̱n, ¿ya da wo̱ u̱n me̱ ne̱? Hakku̱re̱, u̱m mo̱ssu̱te̱ wo̱ u̱n Shir ne̱, wo̱ 'ya me̱ u̱r-ko̱o̱b á!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Wu̱ u̱n ze̱e̱ yo ka remen Ye̱so zeste̱ ko-ya-u̱t-ko̱t, “Ru no̱ u̱n hi-de u̱n ka ne̱t-wu̱.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Bo̱ ka ne̱t-wu̱ ko̱nte̱ Ye̱so à, Ye̱so citu̱ru̱ wu̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “¿Jin u̱n du ro̱ waane̱?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Wu̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so komo wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ye̱so hakku̱re̱, taasu̱ o yen te̱ u̱n ka be-de.”
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 U̱n ka be-de ne̱, caari-o̱ u̱n kur-o̱ u̱n are̱de ro u̱t-re̱ n-to̱n u̱r-haag.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ya-u̱t-ko̱t ko̱nu̱ru̱ Ye̱so. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ye̱so tu̱wu̱t te̱ be-de u̱n are̱de yage̱ te̱ cu̱wu̱t ye̱.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ye̱so ya'u̱ru̱ ye̱ o-co̱w. Ya-u̱t-ko̱t ruuru̱ be-de u̱n ka ne̱t-wu̱, ye̱ co̱wu̱ru̱ u̱n hi-to̱ u̱n are̱de. Kur-o̱ u̱n are̱de dugu-u̱s yoor [2,000]. Are̱de yirigbu̱ru̱ o-mar. Bo̱ ye̱ yirigbu̱te̱ à, ye̱ duuzbu̱ru̱ n-me̱ o-mar. Ho̱-m re̱e̱ru̱ ye̱ kap.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bo̱ yan-gu̱t-de u̱n are̱de hyente̱ rii-yo no̱me̱ à, ye̱ so̱mu̱ru̱ u̱s-rek, ha-mo̱ u̱n bo̱-o̱ ro̱ yow yow à. Ye̱ ru̱ndu̱ru̱ ya-o-bo̱ u̱n riib-se u̱n o̱ ne̱ ka ma-to̱. Hun-ne̱ rwu̱u̱nu̱ru̱, ye̱ hyenet rii-yo ko̱re̱ à.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ye̱ haanu̱ru̱ be-u̱r Ye̱so, ye̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ya-u̱t-ko̱t ro daage̱ u̱r-hi à. Wu̱ ro tara u̱n gund-o̱ u̱n wu̱ ne̱ ho̱kke̱ u̱n we̱e̱r-se u̱n wu̱ ne̱. Ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r. Ye̱ hyanag u̱t-hyat.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Komo ye̱ hyane̱ rii-yo ko̱re̱ ka ne̱t-wu̱ ya-u̱t-ko̱t da'e̱ u̱r-hi à, u̱n ka are̱de̱-ye̱ ne̱ u̱n yish-ye̱ u̱n ye̱ à, ye̱ ru̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ rwu̱u̱ne̱ so̱ o-bo̱ à rii-yo ko̱re̱ à.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ye̱ taknu̱ ko̱n-u̱s Ye̱so wu̱ yaksu̱ ye̱ dak-o̱ u̱n ye̱.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ye̱so ro m-co̱w o-hat wu̱ yagu̱te̱ ka dak-o̱ o̱ ka. Ka ne̱t-wu̱ ne̱ wu̱ ya-u̱t-ko̱t ro daage̱ u̱r-hi à ko̱nu̱ru̱ Ye̱so 'ye wu̱ o-co̱w wu̱ do̱ru̱té̱ wu̱.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Amba Ye̱so de̱k ma-to̱ u̱n wu̱ á. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ji o-hur be-u̱r yan-yen-du du. O ru̱re̱ ye̱ rem-se Wan-Ko̱yan nomu̱ wo̱ à, u̱n bo̱ wu̱ hyane̱ 'wo̱n u̱n du à.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ká ne̱t-wu̱ argu̱ru̱ m-neke̱. Wu̱ taknu̱ rwo̱r u̱n ka ma-to̱ u̱n ka dak-o̱ o̱ a m-ze̱e̱ Bo̱-u̱t O̱p à. Wu̱ ro m-rwo̱r u̱n ka rem-se u̱t-mo̱o̱r ne̱ se Ye̱so nomu̱ wu̱ à. Hun-ne̱ kap ye̱ bo̱pu̱ru̱ u̱s-nu remen ye̱ ho̱gu̱te̱ rii-yo u̱t-hyat.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Komo Ye̱so co̱wu̱ru̱ o-hat wu̱ dooru̱ m-pas u̱n jit-de o-mar. Bo̱ wu̱ wo̱o̱bu̱te̱ à, hun-ne̱ de̱e̱n mo̱rgu̱ru̱ be-de u̱n wu̱ n-riib o-mar.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ haanu̱ru̱, jin-de u̱n wu̱ Jaros. Wan-gaan be-de u̱n yan-co ye̱ u̱n kuke̱-o̱ atte̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir à. Bo̱ wu̱ hyente̱ Ye̱so à, wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Wu̱ gapu̱rsu̱ru̱ Ye̱so, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ye̱so, me̱ ka haane̱ be u̱n du. Wà re wan-ne'a-wu̱ ro̱ u̱n kom-to̱ Shir. U̱m co̱no̱g o he, o ci wu̱ u̱n kom-u̱t ru ko̱ ka go̱m-o̱ ro̱ m-ta à, wu̱ nom ho̱o̱g.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ye̱so argu̱ru̱ wu̱ m-do̱re̱. Ye̱ argu̱ru̱ m-neke̱. Hun-ne̱ de̱e̱n do̱ru̱ru̱ Ye̱so. Ye̱ ro wu̱ m-me̱gemse̱.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Wu̱ ken ne'a-wu̱ ro kon wu̱ go̱m bo̱pe̱ à, hak-u̱s o̱p u̱s-yoor [12] hyó-m ro m-du u̱n wu̱r-o̱ u̱n wu̱.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Wu̱ swo̱o̱g u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n u̱n kom-to̱ u̱n ya-u̱s-ba'at u̱t-mo̱o̱r ne̱. Bo̱ u̱n rem-se wu̱ rotte̱ u̱n kom-to̱ u̱n wu̱ à, kap o̱ u̱n se se teeste̱ u̱n hoob-o̱ u̱s-baat remen go̱m-o̱ u̱n wu̱ teet. Go̱m ro wu̱ m-mu̱u̱n n-hwu̱k n-hwu̱k.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Wu̱ ho̱gu̱su̱te̱ Ye̱so ro u̱n taas u̱s-go̱m. Wu̱ pa'anu̱ru̱ so̱ u̱n jim-de u̱n wu̱ n-me̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ wu̱ ci'it gund-o Ye̱so.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Wu̱ ze̱e̱ru̱ u̱n hur-de u̱n wu̱, “Ko̱ bo̱ u̱n gund-o Ye̱so o̱ de̱ u̱m ci'e̱, o̱ bo̱'o̱su̱te̱ go̱m re teet.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Bo̱ wu̱ ci'ite̱ gund-o Ye̱so à, hyó-mo̱ u̱n wu̱ argu̱ru̱ m-ka ba u̱n rem. Wu̱ ho̱gu̱ru̱ u̱n wu̱r-o̱ u̱n wu̱ go̱m taag.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ba u̱n naas o-da, Ye̱so napu̱ru̱ Shir ruutte̱ se ken myot-se u̱n wu̱r-o̱ u̱n wu̱, wu̱ napu̱ru̱ u̱nze wu̱ ken ci'ig wu̱. Wu̱ byandu̱ru̱ n-me̱ u̱n mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ wu̱ nept wu̱ ci'e̱ wu̱ à. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ ci'e̱ me̱ o-gund?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Gwo̱t ka mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ to̱. ¿Wa nep ne̱t-wu̱ ci'e̱ gund-o ru?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ka da-de, wu̱ gu̱tru̱ru̱ remen wu̱ hyenet wu̱ no̱me̱ kaane̱ à.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ne'a tomso, bo̱ wu̱ nepte̱ rii-yo takne̱ u̱n wu̱ ne̱ à, wu̱ haanu̱ru̱ gye̱r-o-gye̱r. Wu̱ ro u̱s-zap. Wu̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co Ye̱so, wu̱ ru̱ru̱ wu̱ bo̱ u̱n rii-yo takne̱ à.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wà re, wan-ne'a bo̱ o she̱rte̱ u̱n me̱ ne̱ à, go̱m ru taag. Ji o-hur, hur-u̱r gaan. O̱a do m-mu̱u̱n á.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Wu̱ ro u̱t-ma, ye̱ ken ye̱ rwu̱u̱nu̱ru̱ u̱n hur-o̱ u̱n wan-co-wu̱ u̱n kuke̱-o̱ atte̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir à. Ye̱ ze̱e̱ru̱ ka wan-co-wu̱, “¿Yan yo wo̱tte̱ u̱n rangse̱ u̱n Wa-u̱r-Yoos? Wà ru wan-ne'a mereste̱.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ko̱ de̱ ye̱ zette̱ kaane̱, u̱nze wà wan-ne'a mereste̱ à, Ye̱so was u̱n to̱ ne̱ á. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wan-co, “Yage̱ o-gye̱r. She̱r hur-u̱r gaan cot.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Bo̱ Ye̱so ru̱ru̱tu̱ wu̱ kaane̱ à, ye̱ argu̱ru̱ m-neke̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ ne̱, amba Ye̱so de̱k hun-ne̱ á, se̱ Bitrus, u̱n Yakubu, u̱n Yohana (heno Yakubu) ne̱.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bo̱ ye̱ woote̱ u̱n hur-o Jaros à (wan-co u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir à), Ye̱so 'wo̱ssu̱ru̱ hun-ne̱ kane̱ de̱e̱n. Ye̱ ro u̱s-'wo̱n.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Bo̱ wu̱ tu̱wte̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱tte̱ u̱s-'wo̱n? Ay, wan-ne'a-wu̱ mar á. Rew-mo̱ wu̱ ro̱tte̱.”
39 Ao entrar, disse:
40 Ye̱ nemsu̱ru̱ wu̱ nemes-to̱ o-yo'og. Wu̱ ruutu̱ru̱ bo̱ u̱n ye̱ ro kane̱ kap à n-do̱. Wu̱ de̱ku̱ru̱ bo̱ u̱n tato-o̱ u̱n wan-ne'a u̱n inu u̱n wan-ne'a ne̱ u̱n ye̱ ka ne̱n tet ye̱ ne̱ ye̱ wu̱ rotte̱ m-neke̱ u̱n ye̱ ne̱ à. Ye̱ co̱wu̱ru̱ be-de u̱r-u.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ye̱so bo̱pu̱ru̱ kom-o̱ u̱n ka wan-ne'a-wu̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱ wan-ne'a, “Tarita kumi!” (Wata, “Wan-ne'a, u̱m ze̱e̱g, ine̱ ge̱!”)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ba u̱n naas o-da, wan-ne'a inu̱ru̱ ge̱. Wu̱ yawgu̱ru̱ u̱n na-se u̱n wu̱. Hak-se u̱n ka wan-ne'a-wu̱ o̱p u̱s-yoor [12]. Ko̱wan bo̱pu̱ o-nu. Rem-se u̱t-hyat se ka ye̱ hyane̱.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ye̱so kangsu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ jar no̱ ru̱re̱ ne̱t á, amba 'ya no̱ wan-ne'a rii-yo m-re̱.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.