Marcos 3
uth (UTH) vs NVT
1 De ken ho̱-de, Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱, Ye̱so dooru̱ m-co̱w u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ hyanu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ kane̱ wan-kom-o margan.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 To̱, ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ro kane̱ ye̱ co̱no̱g ye̱ shipk Ye̱so u̱r-ba'as. Ye̱ ma'asu̱ru̱ Ye̱so u̱n tuwe̱ u̱n yish ko̱ wu̱a taasu̱ wu̱ ka go̱m-o̱ o-kom à. Ye̱ de̱k u̱nze Ye̱so dosse̱ wu̱ ka go̱m-o̱ Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱, ye̱ ship Ye̱so o̱ ká be-de u̱r-ba'as. Ye̱ kumug o̱ ka co̱w-yo ye̱ hette̱ wu̱ m-heet be-de u̱n piish u̱t-ma à.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wan-kom-o margan, “Hyokne̱ o ine̱ ge̱ u̱n co-o̱ u̱n ko̱wan.”
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Ka da-de ne̱, wu̱ citu̱ru̱ hun-ne̱, “¿Ya karamsa-o Mosa ze̱e̱ a he m-no̱m Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱? ¿A nom rii yo̱-yo, ko̱ o-so̱-yo? ¿A gu ne̱t a doote̱ wu̱ u̱t-ho̱, ko̱ de̱ a ho wu̱?” Ye̱ re̱su̱ru̱ te̱k.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Wu̱ gwo̱tu̱ru̱ ye̱ gwo̱t-o̱ u̱s-ryaab. Me̱n-u̱t naasu̱te̱ wu̱ remen cikt-de u̱n ye̱. Ka da-de, wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ne̱t-wu̱, “Neks kom-o ru.” Wu̱ neksu̱ru̱ kom-o̱ u̱n wu̱. Go̱m taaru̱.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Ba u̱n naas o-da Parisa-ne̱ ruuru̱, ye̱ gamu̱ru̱ u̱t-hi u̱n hun-ne̱ ko-Gwo̱mo Here̱ ne̱ ye̱ wu̱ ro̱tte̱ u̱t-tu̱w à. Ye̱ ho̱o̱bu̱ru̱ o-co̱w ye̱ hoot Ye̱so.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Bo̱ ye̱ mo̱rgu̱te̱ à, Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱ e̱ssu̱ wu̱ hat-o re̱k-o̱, taase mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ me̱gu̱mse̱ wu̱.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Wu̱ be'esu̱te̱ wu̱ taasu̱te̱ ya-u̱s-go̱m de̱e̱n go̱m-se u̱n ye̱, har kap ya-u̱s-go̱m ye̱ ro m-mo̱nd be-de u̱n wu̱ ye̱ ci'it wu̱.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Da-o̱ ye̱ ya-u̱t-ko̱t da'e̱ u̱r-hi à, hyane̱ Ye̱so à, ye̱ kwu̱ktu̱ru̱ u̱n co-o̱ u̱n wu̱. Ye̱ ze̱e̱ru̱ u̱s-kan, “Wo̱ wu̱ Wà-wu̱ Shir.”
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Wu̱ kangsu̱ru̱ ye̱, ye̱ yage̱ wu̱ m-rwu̱u̱nte̱ kaane̱.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Ye̱so daagu̱ru̱ ye̱ ken yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ye̱, ye̱ neke̱, ye̱ deet o-haag u̱n wu̱ ne̱, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ argu̱ m-ha.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 — ausente —
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 — ausente —
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 — ausente —
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 — ausente —
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Ka da-de, Ye̱so co̱wu̱ru̱ o̱ ken hur-o̱, komo mo̱o̱r-to̱ u̱n hun-ne̱ dooru̱ m-go'one̱ be-de u̱n wu̱, har wu̱ kum da-o̱ u̱n re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ á.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Da-o̱ o̱r u̱n wu̱ ne̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, ye̱ ruuru̱ ye̱ bu̱pt wu̱. Ye̱ u̱n no̱m kaane̱ remen ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Wu̱ ro̱ ku̱s ku̱s.”
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Yan-Yoos-de u̱n karamsa-o Mosa ye̱ kergene̱ bo̱-o̱ o-Urusharima à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi. U̱n be̱e̱b-de u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t o̱ wu̱ ro̱tte̱ u̱n ruut u̱n ya-u̱t-ko̱t.”
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Bo̱ Ye̱so ho̱gu̱te̱ ma-to̱ u̱n ye̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ ye̱ be-de u̱n wu̱. Ka da-de ne̱, wu̱ citu̱ru̱ ye̱. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Re o̱ ne̱ ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t he ruut u̱n hi u̱n de u̱n wu̱?” Bo̱ wu̱ citte̱ ye̱ kaane̱ à, wu̱ taknu̱ ye̱ m-yoose̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma.
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “U̱rege̱ hun-ne̱ ye̱ u̱n o̱ ken dak-o̱ wongu̱te̱ ye̱ ro̱ u̱r-gu̱n kur-u̱t u̱t-kur u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, cakru̱-mo̱ ka dak-o̱ hette̱.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Kaane̱ o̱, hun-ne̱ ye̱ u̱n o̱ ken hur-o̱, ye̱ wonge̱ kur-u̱t u̱t-kur. Ye̱ ma'asu̱ru̱ m-dum u̱n hi u̱n de u̱n ye̱, caage̱-mo̱ ka, ka hur-o̱ hette̱.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Gwo̱mo-to̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t komo, to̱ wonge̱ kur-u̱t u̱t-kur, to̱ ro̱ m-dum, jesse̱-mo̱, to̱ he'e̱.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 Yatt-wu̱ he m-co̱w u̱n hur-o̱ u̱n ko-be̱e̱b-wu̱ ku̱u̱ste̱ saw-to̱ u̱n wu̱ á, se̱ wu̱ shipste̱ wu̱ u̱r-takan. Wu̱ geks ka da-de ne̱, wu̱ cakarsu̱te̱ hur-o̱ u̱n wu̱.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 Nip-o̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱, Shir a sokse̱ hun-ne̱ kap ba'as-to̱ ye̱ nome̱ wu̱ à, o-yo'og ne̱ o̱ ye̱ nome̱ wu̱ à,
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 amba wu̱ yo'oge̱ Ku̱kt-o̱ Shir à, a sokse̱ ka ne̱t-wu̱ ba'as-de u̱n wu̱ á. Ka ba'as-de dea she'et be-de u̱n wu̱ ko̱ o̱ ke da-o̱.”
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Ye̱so u̱n rwo̱r kaane̱, remen ye̱ ze̱e̱g, “Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi.”
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 — ausente —
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 — ausente —
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Wu̱ shasu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ ro̱ inu re u̱n hen-ne̱ re ne̱?”
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Wu̱ gu̱tru̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ hwo̱ wu̱ n-te̱te̱ o̱ u̱n ye̱ à. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Inu re wu̱ ka u̱n hen-ne̱ re ne̱.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Wu̱ no̱me̱ rii-yo Shir co̱ne̱ à, campo̱, ko̱ ne'a, wu̱ ro̱ heno re, wu̱ ro̱ komo inu re.”
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.