Lucas 8

uth (UTH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bo̱ da-o̱ doote̱ à, Ye̱so do̱ru̱ru̱ to̱ ken bo̱-u̱t caari-to̱, u̱t-re̱k-to̱ ne̱, wu̱ ro̱ m-rwo̱r u̱n Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ u̱n gwo̱mo-to̱ Shir. Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ o̱p u̱n yoor [12] ro̱ u̱n wu̱ ne̱.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱, ye̱ Ye̱so ruute̱ ya-u̱t-ko̱t à, u̱n se̱ ken go̱m-se ne̱ à, do̱ru̱ru̱ wu̱. Meri (wu̱ a m-aag Magu̱darin), wu̱ a ruute̱ ya-u̱t-ko̱t ta'yoor à.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Jonana wu̱ campo̱ u̱n wu̱ Cuza caari-wu̱ u̱n ne̱t be-de u̱n piish u̱t-ma be-u̱r Here̱, komo Susana, u̱n ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱ ne̱ de̱e̱n. Ye̱ yasu̱ru̱ rii-yo ye̱ ro̱tte̱ à, remen a guut Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Hun-ne̱ masu̱ru̱ m-haan be-u̱r Ye̱so bo̱-u̱t-bo̱, komo bo̱ hun-ne̱ mo̱rge̱ de̱e̱n à, Ye̱so rwo̱ru̱ru̱ ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “O̱ ken da-o̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ ruug kapu̱ u̱n po̱t. Bo̱ wu̱ kepte̱ go̱ u̱n po̱t o-kat à, ye̱ ken ye̱ he̱nu̱ru̱ u̱n co̱w, a yawgu̱ru̱ ye̱ kane̱, ye̱ge̱-no re̱e̱ru̱ ye̱ kap.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ye̱ ken ye̱ he̱nu̱ru̱ u̱t-ta'ar, bo̱ ye̱ po̱te̱ à, ye̱ hwo̱'u̱ru̱ remen ka be-de ro̱tt o-wu̱s á.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱nu̱ru̱ be-de u̱n yokor, ye̱ bo̱su̱ru̱ amba u̱t-po̱ u̱n ka yokor-ye̱ ne̱ ho̱o̱ru̱ ye̱.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ye̱ ken go̱-ye̱ he̱nu̱ru̱ u̱n dak-o̱ u̱r-bon. Ye̱ bo̱su̱ru̱ ye̱ rwu̱ntu̱ru̱ po̱t, ko̱ yo ke yish o-zungu [100].”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ citu̱ru̱ wu̱, “¿Ya o co̱nu̱ te̱ m-ru̱re̱ ne̱ u̱n ka sha-mo̱ u̱t-ma mo̱?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Wu̱ shasu̱ru̱, “Rii-yo a wuke̱ be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, yo ro̱ u̱n kom-u̱t no̱, amba be-de u̱n ye̱ ken ye̱ se̱ a mo̱ssu̱te̱ u̱n sha-mo̱ u̱t-ma ne̱ remen ye̱a gu̱t, amba ye̱a hyen á, komo ye̱a ho̱ge̱ amba ye̱a nep á.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ka sha-mo̱ u̱t-ma to̱ mo̱ ka: Ka go̱-ye̱ Ma-to̱ Shir to̱.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ka go̱-ye̱ he̱ne̱ u̱n co̱w à, ye̱ ro̱ ye̱ ho̱ge̱ à, amba ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t haag wu̱ deks yo ye̱ ho̱ge̱ à u̱n hur-de u̱n ye̱, remen wu̱ wenet ye̱ be-de m-go̱ks u̱n ma-to̱ u̱n gwu̱.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ka go̱-ye̱ he̱ne̱ u̱t-ta'ar à, ye̱ ro̱ ye̱ ho̱ge̱ u̱t-ma à, ye̱ go̱ksu̱ru̱ gwe̱rgwe̱r. Amba to̱ co̱w ye̱ u̱t-me̱n á, ya o-da hiin ye̱ go̱kse̱, amba da-o̱ meger-u̱t wo̱o̱ne̱ à, ye̱ hosu̱ru̱.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ka ye̱ he̱ne̱ be-de u̱n yokor à, ye̱ ro̱ ye̱ ho̱ge̱ à, komo ye̱ go̱ks, amba yaane̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱n á, remen co̱n-to̱ u̱n rii u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n ne̱, co̱n-to̱ u̱n hwo̱r, u̱n co̱n-to̱ u̱n ho̱ge̱ m-re̱re̱m ne̱.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ka ye̱ he̱ne̱ u̱n dak-o̱ u̱r-bon à, ye̱ ro̱ ye̱ ho̱ge̱ u̱t-ma à, komo ye̱ e̱ssu̱ru̱ to̱ u̱n hur-de o-do̱ro̱tte̱ komo ye̱ se̱ngu̱ru̱ m-no̱m u̱n rii-yo Shir co̱n ne̱ à.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Hun-ne̱ ro̱ m-do̱ u̱r-pitirra ye̱ ho̱kku̱ru̱ de o-ko̱k á. Ko̱ u̱n ku̱s-o̱ o-kwu̱u̱r á. Ye̱ de m-dor n-to̱n remen ya-m-co̱wo̱n ye̱ hyenet.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 “Bo̱ u̱n yo no̱ wuke̱ à, Shir a rwu̱nte̱ yo cas, komo bo̱ u̱n yo no̱ ho̱kke̱ à, Shir a hyen yo wu̱ rwu̱nte̱ yo cas.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “No̱m no̱ ce̱e̱n, bo̱ no̱ ro̱ m-ho̱ge̱ à, remen ye̱ ro̱ u̱n rii ne̱ à, ye̱ a he m-do'e̱, amba ye̱ ro̱tte̱ rii á, Shir a rumus ka yo ye̱ hyane̱ ye̱ ro̱ u̱n yo ne̱ à.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Inu Ye̱so u̱n hen-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱ haante̱ be-de u̱n wu̱, amba ye̱ hoks wu̱ m-do̱re̱ á remen hun-ne̱ no̱mo̱g de̱e̱n.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Wu̱ ken wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Inu ru u̱n hen-ne̱ ru ne̱ ro̱ eso n-do̱ komo ye̱ co̱no̱g wo̱ m-hyan.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱ kap, “Inu re u̱n hen-ne̱ re ne̱ ye̱ ro̱, ka ye̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir à, ye̱ nom bo̱ ka ma-to̱ zee à.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 De ken ho̱-de Ye̱so daaru̱ o-hat, u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱. Komo wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “A pes no̱ de ka jit-de u̱n caari-o̱ o-mar de.” Ye̱ taknu̱ru̱ m-ru.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Bo̱ ye̱ ro̱ m-neke̱ à, Ye̱so 'he̱bu̱ m-rew. Ye̱ ro̱ kane̱ caari-mo̱ m-yo hundu̱ru̱ n-to̱n o-mar, komo ho̱-m taknu̱ru̱ m-shi o-hat, ye̱ hyanu̱ru̱ m-mar u̱n yish.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Yan-neke̱-m Ye̱so haaru̱ be-de u̱n wu̱, ye̱ 'yonsu̱ru̱ wu̱, ye̱ ro̱ m-ze̱e̱, “Go̱s-wu̱, Go̱s-wu̱! A ma-to̱ m-mar!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “¿Remen yan o̱ no̱ she̱rté̱ u̱n me̱ á?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Ye̱so u̱n yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ pasu̱ru̱ riib-o dak-o̱ o-Garasa, o̱ ro̱ pesto-de Mar-o̱ o-Gariri à.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Bo̱ Ye̱so yawagte̱ o-riib à, wu̱ gontu̱ru̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱, ko-ya-o-Gedara, wu̱ ro̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱ à. Ka ne̱t-wu̱ no̱mo̱g u̱s-hak de̱e̱n wu̱ ro̱ m-neke̱ u̱r-kor komo wu̱ ro̱ m-she'et o-hur á, se̱ be-de u̱n saag-se u̱n margan-ne̱ wu̱ ro̱ m-she'et.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Bo̱ wu̱ hyente̱ Ye̱so à, wu̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r wu̱ kanu̱ru̱, wu̱ so̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱ n-dak u̱n na-u̱s Ye̱so komo wu̱ no̱mu̱ru̱ o-zaaz, “Ye̱so, Wà-wu̱ u̱n Shir n-To̱n! ¿Ya o co̱ne̱ u̱n me̱ ne̱? U̱m ko̱no̱g wo̱, wo̱ 'ya me̱ u̱r-ko̱o̱b á!”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Wu̱ ze̱e̱g kaane̱ remen Ye̱so ze̱e̱g ya-u̱t-ko̱t ye̱ ru u̱n hi-de u̱n wu̱. Ye̱ swo̱o̱g wu̱ m-so̱ n-dak, komo hun-ne̱ u̱n wu̱ ka'ag wu̱ ba m-ru, ye̱ ka'ag wu̱ u̱t-kom u̱s-na ne̱, wu̱ kesemse̱. Ka ya-u̱t-ko̱t ye̱ ro wu̱ m-ruut o-ko̱t remen ye̱ zu̱ngsu̱te̱ wu̱.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ye̱so citu̱ru̱ wu̱, “¿Waane̱ jin u̱n du?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ka ya-u̱t-ko̱t ye̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so, “Wo̱ 'ya te̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n kuub-o̱ u̱r-du̱w á.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Caari-o̱ u̱n kur-o u̱n are̱de ro̱ kane̱ yow yow, ye̱ ro̱ u̱t-re̱ n-riib u̱r-dor. Ka ya-u̱t-ko̱t ye̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so yage̱ ye̱ tu̱wu̱t be-de u̱n are̱de, komo wu̱ yagu̱ru̱ ye̱.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ye̱ ruuru̱ be-de u̱n ka ne̱t-wu̱, ye̱ wargu̱ru̱ be-de u̱n are̱de. Ka kur-o̱ u̱n are̱de o̱ yiru̱gbu̱ru̱ o-bu̱ng se̱ n-me̱ u̱n caari-o̱ o-mar ho̱-m re̱e̱ru̱ ye̱ kap.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Bo̱ yan are̱de hyane̱ yo no̱me̱ à, ye̱ so̱mu̱ru̱ o-rek. Ye̱ ko̱'o̱tu̱ru̱ ho̱no o-bo̱ u̱t-kat ne̱.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Hun-ne̱ ruuru̱ ye̱ hyenet yo no̱me̱ à, komo bo̱ ye̱ wo̱'o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so à, ye̱ hyanu̱ ka ne̱t-wu̱, wu̱ ya-u̱t-ko̱t ru'e̱ be-de u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ tara u̱n na-u̱s Ye̱so, u̱t-gund ne̱ to̱ u̱r-bon tu̱pse̱ komo wu̱ ro̱ ba u̱n go̱m, ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r kap mo̱ u̱n ye̱.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ye̱ hyane̱ yo nome̱ à, ye̱ ru̱ru̱ hun-ne̱ bo̱ Ye̱so taase go̱m u̱n wu̱ à.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ka da-de hun-ne̱ kap u̱n ka raag-o̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so wu̱ arag so̱ wu̱ he'e̱ à, remen ye̱ ho̱gu̱te̱ o-gye̱r. Ye̱so daaru̱ o-hat wu̱ ro̱ ma-to̱ m-arag.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ka ne̱t-wu̱ a ruute̱ ya-u̱t-ko̱t be-de u̱n wu̱ à, ko̱nu̱ru̱ Ye̱so, “Yage̱ u̱m do̱ru̱te̱ wo̱.”
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Ay, warag o-hur, o ru̱re̱ ye̱ yo Shir nomo wo̱ à.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Da-o̱ Ye̱so mu̱u̱ne̱ de ka jit-de o-mar de à, hun-ne̱ barku̱te̱ wu̱, remen ye̱ ro̱ wu̱ u̱r-'er.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Wu̱ ken ne̱t-wu̱ wo̱o̱nu̱ru̱, jin-de u̱n wu̱ Jaros, ne̱t wan-co u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, o̱ ro̱ kane̱ à. Wu̱ so̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱ n-dak u̱n na-u̱s Ye̱so wu̱ ko̱nu̱ru̱ Ye̱so remen wu̱ heet u̱n hur-o̱ u̱n wu̱.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Remen wà u̱n wu̱ wan-ne'a, wu̱ ro̱ wu̱ wan-gaan à, hak-se u̱n wu̱ u̱ntu̱n o̱p u̱s-yoor [12] wu̱ ro̱ ma-to̱ m-mar.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 N-me̱ u̱n ye̱ wu̱ ken ne'a-wu̱ ro kon wu̱ swo̱ u̱r-ko̱o̱b hyó-mo̱ wu̱ m-ru à har hak-u̱s o̱p u̱s-yoor [12], wu̱ ho̱o̱g kap yo wu̱ rotte̱ à u̱n hoob-o̱ ko-ya-u̱s-baat, amba yatt-wu̱ hokse̱ taas u̱n go̱m-o̱ u̱n wu̱ á.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Wu̱ co̱wu̱ru̱ u̱n bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ n-jim Ye̱so, komo wu̱ ci'u̱ru̱ riib-o̱ u̱n gund-o Ye̱so, ka hyó-mo̱ ro wu̱ m-ru à mo̱ ka'u̱ru̱.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ye̱so citu̱ru̱, “¿Wan wu̱ ne̱ ci me̱?”Ne'a ci'u̱ru̱ riib-o̱ u̱n gund-o Ye̱so|src="lb00310c.tif" size="col" copy="Bass" ref="8:43-45"
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken wu̱ ci'ig me̱, u̱m nak remen 'wo̱ns-m ruug be u̱n de.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ka ne'a-wu̱ napu̱ru̱ Ye̱so nepste̱, wu̱ rwu̱u̱nu̱ru̱ u̱s-zap, wu̱ he̱e̱ru̱ u̱n na-u̱s Ye̱so. U̱n hyan-o̱ u̱n ko̱ wu̱ ke, wu̱ ru̱ru̱ Ye̱so yo rwo̱'e̱ wu̱ ci'it Ye̱so à, komo wu̱ ru̱ru̱ Ye̱so bo̱ go̱m-o̱ u̱n wu̱ ta hwe̱w à.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wà re, Shir taaste̱ go̱m ru, remen o she̱re̱g be u̱n de. Arag gwu̱gwu̱.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ye̱so ro̱ m-ze̱e̱ u̱n kaane̱, ko-yan-to̱m ro̱ m-wo̱o̱n so̱ u̱n hur-o̱ u̱n wan-co u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Wu̱ ru̱ru̱ Jaros, “Wà ru wan-ne'a mereste̱, wo̱ su'e̱ Wa-u̱r-Yoos á.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Amba Ye̱so ho̱gu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ Jaros, “Wo̱ ho̱ge̱ o-gye̱r á, wo̱ de she̱r be u̱n de, komo wà ru wu̱a warag ba u̱n go̱m.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Bo̱ Ye̱so wo̱o̱ne̱ u̱n ka hur-o̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ ko̱ wu̱ ke wu̱ e̱s n-do̱, se̱ Bitrus, Yohana u̱n Yakubu, se̱ komo tato u̱n wà, o-inu ne̱.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ko̱ wu̱ ke ro̱ u̱s-'wo̱n remen ka wà-wu̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “No̱ 'wo̱n á, ka wà-wu̱, wu̱ mar á, rew-mo̱ wu̱ ro̱tte̱!”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Ye̱ nemsu̱ru̱ wu̱ kap, remen ye̱ nepse̱ wu̱ mereste̱.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Amba Ye̱so bo̱pu̱ru̱ kom-o̱ u̱n ka wà-wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱, “Ine̱, wà re!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ho̱o̱g-mo̱ u̱n ka wà-wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱, wu̱ inu̱ru̱ kagat. Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ya no̱ wu̱ rii-yo m-re̱.”
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 In-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ bo̱pu̱ru̱ o-nu, amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ye̱, “No̱ ru̱re̱ ne̱t yo no̱me̱ á.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.