Lucas 7
uth (UTH) vs NTLH
1 Bo̱ Ye̱so komoste̱ m-ru̱re̱ u̱n ka hun-ne̱ ye̱ ka rii-yo à, wu̱ haaru̱ o-Kapanahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ko-caari-wu̱ u̱n ne̱t ko-Roma, ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱ kane̱, wu̱ hur-de u̱n wu̱ ro̱ be-de u̱n wu̱ à, ka ko-gu̱w-wu̱, wu̱ ke̱e̱se̱ á, wu̱ ro̱ ma-to̱ m-mar.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Bo̱ ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ ho̱ge̱ ma-u̱t Ye̱so à, wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ ken se̱k-ye̱ ye̱ u̱n Yahuda-ne̱, ye̱ kon Ye̱so wu̱ haan wu̱ taas go̱m-o̱ u̱n ko-yan-gu̱w-mo̱ u̱n wu̱.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ye̱ haaru̱ be-u̱r Ye̱so ye̱ suru̱ wu̱ u̱s-ko̱n, “Ka ne̱t-wu̱ wo̱o̱g, o gu wu̱,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 remen wu̱ co̱no̱g hun-ne̱ na komo wu̱ u̱n hi u̱n de u̱n wu̱, wu̱ meete̱ na kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Ka da-de Ye̱so haaru̱ u̱n ye̱ ne̱. Hew-u̱r ro̱ kus a woot u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱ á, wu̱ to̱mu̱ru̱ a ru̱re̱ Ye̱so, “Go̱s-wu̱, wo̱ rangse̱ hi u̱n du á, remen me̱ bo'os o haan u̱n hur-o re á.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Komo me̱ de̱k u̱m bo̱'o̱ste̱ u̱m habe̱ be u̱n du u̱n hi u̱n de á. Wo̱ de̱ no̱m u̱t-ma temb, komo go̱m-o̱ u̱n ko-gu̱w re o̱a te.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Me̱ ma, ne̱t-wu̱, wu̱ a sagbe̱ u̱t-gwo̱mo n-to̱n u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ à, u̱ntu̱n wo̱, komo me̱ u̱n karma-ne̱ be u̱n de. Me̱ m-ze̱e̱ wan-gaan, ‘Neke̱!’ Komo wu̱ neke̱. Me̱ ze̱e̱ wan-gaan ‘Haan!’ Wu̱ haan komo, me̱ m-ze̱e̱ u̱n ko-gu̱w re, ‘No̱m yo ka!’ Komo wu̱ no̱m yo.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ye̱so bo̱pu̱ru̱ o-nu bo̱ wu̱ ho̱ge̱ kaane̱ à, wu̱ waktu̱ru̱ u̱s-ajima ne̱ wu̱ ze̱e̱ru̱ ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ ye̱ ro̱ wu̱ m-do̱re̱ à. “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, me̱ ro kumug wu̱ de̱ke̱ ma-u̱t re kaane̱ u̱ntu̱n ka ne̱t-wu̱ á, ko̱ u̱n dak-o o-Isra.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Yan-to̱m wargu̱ru̱ u̱n hur-o̱ u̱n ka caari-wu̱ u̱n ne̱t-wu̱, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ ka ko-gu̱w-wu̱ ba u̱n go̱m.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Bo̱ doote̱ à, Ye̱so haaru̱ o̱ ken bo̱-o̱, a o̱ m-ze̱e̱ o-Neen, yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ shite̱ wu̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Bo̱ u̱n wo̱o̱n-mo̱ u̱n wu̱ u̱n ish o-bo̱, yan-du̱k ro̱ m-rwu̱u̱n u̱r-u ne̱. Ka wu̱ mare̱ à, wà-wu̱ u̱n wu̱ ken ko-gwo̱r-wu̱ ne'a, wu̱ ro̱ wu̱ cot wan-gaan, komo hun-ne̱ de̱e̱n ro̱ u̱n wu̱ ne̱.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Da-o̱ Go̱s-wu̱ hyane̱ wu̱ à, wu̱ ho̱gu̱ru̱ 'wo̱n-de u̱n wu̱, Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Wo̱ 'wo̱n á!”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Wu̱ neku̱ru̱ wu̱ ci'u̱ru̱ ka rii-o̱ ye̱ sawante̱ u̱r-u à, ye̱ e̱ssu̱ru̱. Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Wan-campo̱, u̱m ze̱e̱g wo̱ ine̱!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ka wu̱ mare̱ à, inu̱ru̱ tara, wu̱ te̱pru̱ru̱, Ye̱so muutu̱ru̱ wu̱ be-u̱r inu u̱n wu̱.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Kap mo̱ u̱n ye̱ ho̱gu̱ru̱ o-gye̱r, ye̱ bo̱mu̱ru̱ Shir. Ye̱ ze̱e̱ru̱, “Ko-caari-wu̱ u̱n wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir haante̱ be-u̱r na! Shir haante̱ wu̱ guut hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ma-u̱t Ye̱so ruuru̱ ho̱no dak-o̱ o-Judiya u̱s-riib ne̱.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Da-o̱ yan-neke̱-m Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ru̱re̱ wu̱ kap rii-yo ye̱ hyane̱ à, wu̱ aagu̱ru̱ ne̱n yoor be-de u̱n ye̱.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Wu̱ to̱mu̱ru̱ ye̱ be-u̱r Ye̱so remen ye̱ cit wu̱: “¿Wo̱ wu̱ Yohana ze̱e̱ wu̱ ro̱o̱ne̱, ko̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Bo̱ ye̱ wo̱o̱nte̱ be-u̱r Ye̱so à, ye̱ ze̱e̱ru̱, “Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ tomontu̱ te̱, te̱ cit u̱rege̱ ¿wo̱ wu̱, wu̱ zee wu̱ ro̱o̱n, ko̱ ne̱ te̱ waase̱ wu̱ ken wu̱?”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 U̱n ka da-o̱, Ye̱so taaste̱ go̱m-se u̱n hun-ne̱ de̱e̱n, u̱n ye̱ ro̱ u̱n go̱m-se u̱n ya-u̱t-ko̱t ne̱ à, komo po̱-ne̱ kumug o-hyan.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Wu̱ shasu̱ru̱ yan-to̱m Yohana, “Warag no̱, no̱ ru̱re̱ Yohana yo no̱ hyane̱, u̱n yo no̱ ho̱ge̱ ne̱ à: Po̱-ne̱ hyanag, ryam-ne̱ kumug u̱s-na, cim-ne̱ waragte̱ po̱r po̱r, 'kato̱-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱, margan-ne̱ inu̱te̱, komo ko̱o̱b-ne̱ ho̱gu̱te̱ ka Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ya-o-kwu̱m-ye̱, ye̱ e̱sse̱ u̱r-hur be u̱n de à.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Bo̱ yan-to̱m Yohana aragsu̱te̱ à, Ye̱so taknu̱ru̱ ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n ka bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ de. “Bo̱ no̱ ruwe̱ be-u̱r Yohana be-de o-dákár à, ¿ya no̱ ro ze̱e̱ge̱ no̱ hyen? ¿M-yó, m-nakt u̱t-po̱ ye̱?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿Ya no̱ ruwe̱ m-hyane̱? No̱ u̱n ru kane̱ remen no̱ hyenet ne̱t-wu̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à. Ye̱ co̱pe̱ saw-to̱ u̱r-bon à ye̱ ro̱ u̱n pyo-o̱ u̱t-gwo̱mo!
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 No̱ ruug remen no̱ hyenet wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir. E̱e̱, kaane̱ o̱, Yohanawan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱ amba no̱ hyanag yo arge̱ wan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Yohana wu̱ Ma-to̱ Shir ze̱e̱, ‘Shir ze̱e̱g, gwo̱tbe̱ man to̱m wan-to̱m re u̱n co ru wu̱ tikshi wo̱ o-co̱w.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Me̱ no̱ m-ru̱re̱, Yohana jiishte̱ ko̱ wu̱ ke ne̱t-wu̱ ho̱no o-dak pitip. Amba wu̱ ro̱ re̱k-wu̱ be-de u̱n gwo̱mo-to̱ Shir à, wu̱ aragte̱ Yohana.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Hun-ne̱ kap ho̱gu̱te̱ wu̱, u̱n yan-go̱ks u̱n tar-ne̱. Ye̱ do̱ru̱te̱ yo Shir ze̱e̱ à, komo Yohana yo'oste̱ ye̱ m-ho̱.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Amba Parisa-ne̱, u̱n yan-Napse̱ o-karamsa ne̱, ye̱ yagu̱te̱ yo Shir hyenu̱ ye̱ à, remen ye̱ co̱n Yohana yo'os ye̱ m-ho̱ á.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Ye̱so se̱ngu̱ru̱ m-ze̱e̱, “M-mo̱ka u̱n ¿yan o̱ u̱m he m-hongse̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n caane̱? ¿U̱ntu̱n yan ye̱ ro̱?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ya ye̱ ro̱ u̱ntu̱n yakar-ye̱ she'ete̱ n-me̱ u̱n be-de u̱t-baab à. Bu̱u̱g-u̱r gaan kangsu̱ru̱ de ken.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ haante̱, wu̱ no̱mo̱g o-swo̱o̱t, komo wu̱ swo̱ m-ke̱ á, remen kaane̱ no̱ ze̱e̱g, ‘Ya-u̱t-ko̱t daag wu̱ u̱r-hi.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱, wu̱ re̱e̱g, wu̱ su̱, no̱ ze̱e̱g, ‘Gwo̱t no̱ ka ne̱t-wu̱! Ko wa-o-hambo wu̱ m-re̱, m-swo̱ ne̱, ko-nay-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar, u̱n ya-u̱r-ba'as ne̱.’
34 O
35 Da-o̱ hun-ne̱ go̱kse̱ Shir à, a hyen we̱e̱r-se u̱n Shir, nip-o̱.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ko-Parisa banag Ye̱so re̱ u̱n ga-to̱ m-rim, Ye̱so haaru̱ u̱n hur-o̱ u̱n wu̱, wu̱ she'etu̱ru̱ wu̱ reet u̱t-ga.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kane̱ u̱n ka bo̱-o̱ wu̱ ken ne'a-wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ ro u̱n she'et-de u̱r-ba'as à. Wu̱ ho̱gu̱te̱ Ye̱so ro̱ m-re̱ u̱n rii-yo m-re̱ u̱n hur-o̱ u̱n ko-Parisa, wu̱ hantu̱ru̱ u̱r-batta de u̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ u̱n hwo̱r de̱e̱n.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Wu̱ e̱su̱ru̱ u̱n jim-u̱r Ye̱so, u̱n na-se u̱n wu̱, u̱s-'wo̱n wu̱ ro̱ m-mu̱se̱ u̱n na-u̱s Ye̱so u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱. Ka da-de wu̱ pe̱gu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so u̱n hi-se u̱n wu̱, wu̱ hamtu̱ru̱ na-u̱s Ye̱so, wu̱ hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Bo̱ ka ko-Parisa-wu̱ hyente̱ kaane̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱, “U̱rege̱ de ka ne̱t-wu̱ wan-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir wu̱, wu̱a nep ko-yan-go̱n ne'a-wu̱ ro̱ wu̱ m-ci, wu̱a nep go̱n she'et-de u̱n ka ne'a-wu̱ de u̱r-ba'as!”Ne'a hokmo̱ru̱ ka no̱w-mo̱ u̱n na-u̱s Ye̱so|src="WA03839b.tif" size="col" copy="Wade" ref="7:36-39; Yoha 12:1-8"
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ye̱so rwu̱ntu̱ru̱ u̱t-ma wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, “Simo̱n, me̱ u̱n rii ne̱ u̱m ru̱ru̱ wo̱.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne̱n yoor mo̱k hwo̱r be-de u̱n wu̱ ken wu̱. Wan-gaan mo̱k zungu-u̱s taan [500] se u̱n hwo̱r, wan-gaan kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱n o̱p [50].
41 Jesus disse:
42 Kap mo̱ u̱n ye̱ yatt-wu̱ hokse̱ m-to̱p á, remen kaane̱ wu̱ yaksu̱ru̱ ye̱ kap, ne̱n yoor mo̱ u̱n ye̱, ¿wan wu̱ ne̱ he m-jiish m-co̱n u̱n ka wu̱ mu̱u̱ge̱ ye̱ hwo̱r?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simo̱n shasu̱ru̱, “Man zee ka wu̱ jiishe̱ m-mo̱o̱g à.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Wu̱ waktu̱ru̱ be-de u̱n ka ne'a-wu̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ Simo̱n, “¿O hyanag ka ne'a-wu̱? U̱m haante̱ n-me̱ u̱n hur-o ru, wo̱ 'ya me̱ m-ho̱ remen u̱m so'osté̱ na-u̱s re á, amba ka ne'a-wu̱ so'oste̱ na-u̱s re u̱n yish-mo̱ u̱n wu̱, wu̱ pe̱gu̱ru̱ se u̱n hi-se u̱n wu̱.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Wo̱ hamat me̱ da-o̱ o barku̱ me̱ á, amba ka ne'a-wu̱, wu̱ yage̱ hamat u̱n na-u̱s re á, da-o̱ u̱m co̱wne̱ har m-mo̱ka.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Wo̱ e̱s m-no̱w remen hi u̱n de á, amba wu̱ duusu̱te̱ na-u̱s re m-no̱w mo̱ m-shi'igin.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Me̱ wo̱ m-ru̱re̱ u̱nze, ka co̱n-mo̱, mo̱ wu̱ kutu̱ me̱ à, kutute̱ u̱nze Shir sokste̱ ba'as-de u̱n wu̱ kap. Amba wu̱ co̱ne̱ hiin à, Shir a soks ba'as-de u̱n wu̱ hiin.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Ka da-de Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “A sokste̱ ba'as-u̱t ru.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ka ye̱ ro tara kane̱ à, taknu̱ru̱ m-ze̱e̱, “¿Wan wu̱ ne̱ wu̱ ro̱, wu̱ sokste̱ u̱r-ba'as?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Amba Ye̱so ze̱e̱ru̱ ka ne'a-wu̱, “Shir guug wo̱ remen o she̱re̱g be u̱n de, arag u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.