Lucas 19
uth (UTH) vs NTLH
1 Ye̱so co̱wu̱ru̱ o-Jeriko wu̱ ro̱ m-arag.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n yan-go̱ks u̱n tar jin-de u̱n wu̱ Zakka, ko-ya-o-kwu̱m-wu̱.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Wu̱ co̱no̱g wu̱ hyen ko̱ wan wu̱ ne̱ Ye̱so. Amba wu̱ hoks hyan u̱n Ye̱so á, remen hun-ne̱ no̱mo̱g de̱e̱n, komo wu̱tt m-se̱e̱b á ko̱ hiin.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Wu̱ argu̱ru̱ o-rek u̱n co-o̱ u̱n hun-ne̱ wu̱ daaru̱ o-dirimi wu̱ hyenet Ye̱so, wu̱ ro̱ m-arag ka so̱ à.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Bo̱ Ye̱so woote̱ u̱n ka be-de à, wu̱ dassu̱ru̱ u̱r-hi n-to̱n wu̱ ze̱e̱ru̱ Zakka, “Kergu̱ne̱ ho̱r-m-ho̱r, remen u̱n hur-o ru u̱m he m-she'et caane̱.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zakka kergu̱nu̱ru̱ ho̱r-m-ho̱r wu̱ barku̱ru̱ Ye̱so zak-o-zak.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Kap hun-ne̱ ye̱ hyane̱ kaane̱ à, taknu̱ru̱ u̱s-cenene, “Ka ne̱t-wu̱ haag u̱r-hamat u̱n hur-o̱ u̱n ko-ya-u̱r-ba'as!”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zakka inu̱ru̱ eso wu̱ ze̱e̱ru̱ Ye̱so, “Ho̱ge̱, man ya'as ko̱o̱b-ne̱ u̱r-pu̱ru̱g de u̱n rii re, u̱rege̱ komo u̱m rumuste̱ rii-yo u̱n wu̱ ken wu̱, man to̱pe̱ wu̱ ka rii-yo so̱ o-nass.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ka hur-o̱ kumug gwu̱ caane̱, remen ka ne̱t-wu̱ go̱kste̱ Ma-to̱ Shir u̱ntu̱n Ibrahi.
9 Então Jesus disse:
10 Wà-wu̱ u̱n ne̱t haante̱ wu̱ hobt, komo wu̱ guut ye̱ e̱ge̱ à.”
10 Porque o
11 Bo̱ hun-ne̱ ro̱ m-ho̱ge̱ u̱n to̱ ka à, Ye̱so dooru̱ ye̱ m-ru̱re̱ sha-mo̱ u̱t-ma. U̱n ka da-de, wu̱ ro yow yow o-Urusharima ne̱, komo ye̱ ro̱ m-ze̱e̱ u̱nze gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ ma-to̱ m-rwu̱u̱n.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wu̱ ken ne̱t caari-wu̱, ro̱ m-ha u̱n o̱ ken bo̱-o̱ u̱r-hew ne̱, a sagbu̱te̱ wu̱ u̱t-gwo̱mo, a komse̱ wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ o-hur.
12 Então Jesus disse:
13 Bo̱ wu̱ ine̱ m-neke̱ à, wu̱ agnu̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱n o̱p komo wu̱ yasu̱ru̱ ko̱ wu̱ ke hwo̱r. Wu̱ ru̱ru̱ ye̱, ‘Se̱ngu̱ no̱, no̱ gu̱t yo no̱ he m-hoks m-kum da-o̱ me̱ neke̱.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Amba hun-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ yagu̱te̱ wu̱, ye̱ to̱mu̱ru̱ n-jim de u̱n wu̱ u̱nze, ‘Te̱ co̱n ka ne̱t-wu̱ reete̱ u̱t-gwo̱mo á.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Komo haanu̱ru̱ a sagbu̱ru̱ ka ne̱t-wu̱ u̱t-gwo̱mo wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱. Bo̱ m-jo'on, wu̱ ze̱e̱ru̱ gu̱w-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ye̱ rwu̱u̱n, remen wu̱ nept yo ye̱ kume̱ à.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Wu̱ u̱r-takan haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-o̱p n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Ke̱rege̱n, wo̱ ko-gu̱w kashi-wu̱! O no̱mo̱g m-se̱nge̱ u̱n rii hiin, man sagbe̱ wo̱ u̱t-gwo̱mo to̱ u̱n bo̱-u̱t o̱p.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ko-gu̱w ayoore̱-wu̱, haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, u̱m kumug so̱ o-taan n-to̱n u̱n ka ye̱ o yasu̱ me̱ à.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Komo wo̱a no̱m gwo̱mo-to̱ u̱n bo̱-u̱t taan.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Komo wu̱ ken ko-gu̱w-wu̱ haanu̱ru̱ wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘Go̱s-wu̱, hwo̱r ru ye̱ ka, me̱ u̱n wuke̱ ye̱ u̱r-magund.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Me̱ wo̱ o-gye̱r, remen wo̱ rii-yo o-gye̱r yo. Wo̱ m-de̱k be-de wo̱ e̱sse̱ á, komo wo̱ m-ce be-de wo̱ go̱ ye̱ á.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Wu̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Wo̱ ko-gu̱w-wu̱ o-hwaa! Man de̱k gom-u̱t ru, m-sabu̱rsu̱te̱ wo̱! O nepste̱ me̱ rii-yo o-gye̱r yo, me̱ m-de̱k be-de me̱ e̱sse̱ á, komo me̱ m-ce be-de me̱ go̱ á.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿Remen yan o̱ wo̱ heete̱ hwo̱r re o-benki á, be-de u̱m ro̱a go̱ksu̱ne̱ m-sakne̱ da-o̱ u̱m mu̱u̱ne̱ á?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ ka ye̱ ro eso kane̱ à, ‘Rumus no̱ ka hwo̱r-ye̱ be-de u̱n wu̱, no̱ ya'as ka ko-gu̱w-wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱ à.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Amba ye̱ ze̱e̱ru̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱, ay, wu̱ ro̱ u̱n o̱p ne̱!’
25 Eles responderam:
26 Wu̱ shasu̱ru̱, ‘Me̱ no̱ m-ru̱re̱, kap ka ye̱ ro̱ u̱n rii ne̱ à, Shir a do ye̱, amba ka ye̱ rotte̱ rii á, ka yo ye̱ ro̱tte̱ hiin à, Shir a rumus ye̱ yo.
26 — E o patrão disse:
27 M-mo̱ka, ka yan-yage̱-u̱t re ye̱, ka ye̱ co̱ne̱ a sagbe̱ me̱ u̱t-gwo̱mo á, hantu̱ no̱ ye̱ kane̱, ho̱ no̱ ye̱ u̱n hyan-o re!’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Bo̱ Ye̱so komte̱ ka ma-to̱ à, wu̱ taku̱ru̱ co wu̱ ro̱ m-ha o-Urusharima yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ro̱ wu̱ m-do̱rbe̱ n-jim.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Bapaji ne̱ o-Betanya ne̱ à, u̱n 'wu̱n-de o-haag o̱ hun-ne̱ m-ze̱e̱, Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, wu̱ to̱mu̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱n yoor
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 u̱n kà ma-to̱ ne̱: “Ha no̱ u̱n ka bo̱-de ro̱ u̱n co no̱ à. Da-o̱ no̱ m-co̱w à, no̱a hyen wà-yo o-janka yo a ce̱te̱ m-da á gego. Ussu̱ndu̱ no̱ yo, no̱ hante̱ kane̱.
30 com a seguinte ordem:
31 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ cikt no̱, ‘¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?’ Zee no̱ wu̱, ‘Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ye̱ do̱ru̱ru̱ o-co̱w, ye̱ 'wo̱ssu̱ru̱ hond hond, bo̱ Ye̱so ru̱ru̱ ye̱ à.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Bo̱ ye̱ ro̱ m-us u̱n ka wà-yo o-janka yo à, wan-yo ze̱e̱ru̱ ye̱, “¿Remen yan o̱ no̱ ro̱tte̱ yo m-us?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ye̱ shasu̱ru̱, “Go̱s-wu̱ co̱no̱g yo̱.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ye̱ de̱ku̱ru̱ ka wà-yo o-janka yo ye̱ heetu̱ru̱ Ye̱so. Ka da-de, ye̱ saku̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n cin-o̱ u̱n ka janka-yo, ye̱ detu̱ru̱ Ye̱so n-to̱n.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Bo̱ wu̱ da n-to̱n à, hun-ne̱ neksu̱ru̱ gund-to̱ u̱n ye̱ u̱n co̱w.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Bo̱ wu̱ wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, be-de ka co̱w-yo do̱re̱ u̱n 'wu̱n-de u̱n Haag-o̱ u̱n 'yo-se o-Ze̱tun à, bu̱u̱g-de u̱n hun-ne̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ taknu̱ru̱ bo̱ngo̱n-de Shir u̱n 'yons u̱s-co̱r remen rii-yo o-made̱ yo ye̱ hyane̱ kap à.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ye̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, ye̱ ze̱e̱ru̱,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ka da-de ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ kane̱ te̱psu̱ru̱ Ye̱so. “Wa-u̱r-Yoos, ze̱e̱ yan-neke̱-m ru ye̱ re̱s temb!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ye̱so shasu̱ru̱, “Me̱ no̱ m-ru̱re̱, u̱rege̱ ye̱ reks temb, ta'ar-u̱t to̱a takan te̱p.”
40 Jesus respondeu:
41 Bo̱ Ye̱so wo̱o̱nte̱ yow yow o-Urusharima ne̱ à, komo bo̱ wu̱ hyente̱ o̱ à, wu̱ 'wo̱nu̱ru̱ u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n remen o̱, u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ ro̱ n-me̱ à.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Wu̱ ro̱ m-ze̱e̱, “U̱rege̱ no̱ nak caane̱ rii-yo he no̱ m-hante̱ she'et-de u̱n gwu̱gwu̱-mo̱ u̱r-hur à! Amba m-mo̱ka Shir wukute̱ no̱ yo, remen no̱ go̱ks me̱ á!
42 e disse:
43 Da-o̱ ro̱o̱n da-o̱ yan-yage̱-u̱t no̱ he no̱ m-rigu̱mse̱ à, ye̱ wo̱o̱ngsu̱ no̱ komo ye̱ hebu̱tu̱ no̱ ko̱ o̱ ke raag-o̱ komo no̱a ru á.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ye̱a ho no̱ u̱n yakar no̱ ne̱, komo ye̱ sabu̱rse̱ bo̱-o no̱, ko̱ o-pam a yage̱ yo n-to̱n u̱n yo ken yo á, remen no̱ baks da-o̱ Shir haane̱ wu̱ guut no̱ á!”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ka da-de Ye̱so haaru̱ n-me̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Wu̱ taknu̱ru̱ yan-se u̱n ya-m-o̱ u̱n ya-u̱t-baab ne̱.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Wu̱ ro̱ ye̱ m-ze̱e̱, “A ge̱ne̱g u̱n Ma-to̱ Shir, ‘Hur-o re be-de u̱s-ko̱n de’ amba no̱ muute̱ o̱ be-de u̱n hyow-ne̱!”
46 Ele lhes disse:
47 Ko̱ de ke ho̱-de Ye̱so yooste̱ u̱n Pyo-o̱ Shir. Gwo̱mo-ne̱ ye̱ u̱n ko̱n-se Shir, yan-Yoos-de o-karamsa, u̱n se̱k-ye̱ ne̱ co̱nu̱ru̱ ye̱ ho wu̱.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Amba ye̱ hoks m-kum o-co̱w á, remen hun-ne̱ kap ro̱ wu̱ m-ho̱ge̱, ye̱ co̱n ye̱ ba'as u̱r-gom á.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.