Lucas 17
uth (UTH) vs NTLH
1 Ye̱so ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Meger-u̱t ro̱ ko̱n to̱ he hante̱ u̱r-ba'as à, amba Shir a tu̱ks ka wu̱ hante̱ ka meger-to̱ à!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 A jiish wu̱ u̱r-bon a gege̱ wu̱ ta'ar-de u̱r-na u̱n ge̱ks-de u̱n wu̱ a jorbe̱ wu̱ n-me̱ m-sa, da a zee wu̱ rwo̱'e̱ wan-gaan be-de u̱n ka yakar-ye̱ no̱m u̱r-ba'as.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Remen kaane̱ gwo̱t no̱ yo no̱ m-no̱m à!
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 U̱rege̱ wu̱ nomote̱ wo̱ u̱r-ba'as ho̱-u̱r gaan o-ta'yoor, komo ko̱ o̱ ke da-o̱ wu̱ haan wu̱ zee wo̱, ‘Man do̱ á,’ no̱me̱ wu̱ u̱r-ho̱.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Yan-To̱m Ye̱so ze̱e̱ru̱ Go̱s-wu̱, “Do te̱ m-'wo̱ns remen te̱ e̱ste̱ ma-u̱t ru.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Ye̱so shasu̱ru̱, “U̱rege̱ no̱ ro̱ u̱n e̱ss u̱t-ma ne̱ u̱ntu̱n go̱-yo jiishe̱ u̱s-re̱k à u̱ntu̱n go̱-yo mosta, no̱a hoks m-ze̱e̱ u̱n ka 'yo-yo, ‘Muuse̱ u̱s-geer ne̱ o she̱r hi u̱n du n-me̱ m-sa!’ Komo yo a no̱mo̱ no̱ o-do̱ro̱tte̱.
6 E ele respondeu:
7 “A zee wu̱ ken wu̱ be-u̱r no̱ ro̱ u̱n ko-gu̱w ne̱, wu̱ ro̱ wu̱ u̱t-kerem à, ko gwo̱t u̱n ca. Da-o̱ wu̱ mu̱u̱ne̱ so̱ o-kat, wo̱a zee wu̱ re̱ ga-to̱ u̱n wu̱ ho̱r-m-ho̱r á.
7 Jesus disse:
8 Ko̱ hiin! Wo̱a zee wu̱ ma, ‘Rishnu̱ me̱ ga u̱n de, o wasu̱ me̱, u̱m reet, u̱m su̱u̱s, me̱ komse̱ wo̱a hoks m-re̱ u̱n yo ma ru rii-yo m-re̱ yo!’
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 ¿U̱depe̱ a bu̱m ko-gu̱w remen wu̱ no̱mo̱g o-do̱ro̱tte̱ á, depete̱ a bu̱m wu̱?
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Kang-o gaan u̱n no̱ ne̱, da-o̱ no̱ no̱me̱ yo Shir ze̱e̱ no̱, no̱ no̱m à, ze̱e̱ no̱, ‘Te̱ gu̱w-ne̱ ye̱ temb, te̱ u̱n no̱m se̱nge̱-m te̱.’ ”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Bo̱ Ye̱so bu̱pte̱ co̱w-yo o-Urusharima à, wu̱ do̱ru̱ru̱ u̱n te̱ riib-se u̱n dak-o̱ o-Samariya u̱n dak-o̱ o-Gariri ne̱.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Wu̱ ro̱ m-co̱w u̱n yo ken ya-o-bo̱ yo, wu̱ gontu̱ru̱ hun-ne̱ o̱p ye̱ ro̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n go̱m-o̱ u̱t-cim. Ye̱ e̱su̱ru̱ u̱r-hew ne̱.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Ye̱ 'yonsu̱ru̱ u̱s-co̱r, “Ye̱so! Go̱s-wu̱! Ho̱ge̱ 'wo̱n u̱n te̱!”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Ye̱so hyanu̱ru̱ ye̱, wu̱ ze̱e̱ru̱ ye̱, “Ha no̱ be-u̱r ko-wan-Co̱w u̱n ko̱n-se Shir wu̱ byarag no̱.”
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Bo̱ wan-gaan hyente̱ go̱m-o̱ u̱n wu̱ taag à, wu̱ mu̱u̱nu̱ru̱ u̱n bo̱ngo̱n-de Shir u̱n co̱r caari.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Wu̱ so̱ru̱ hi u̱n de u̱n wu̱ n-dak be-de u̱n na-u̱s Ye̱so, wu̱ bo̱mu̱ru̱ wu̱. Ka ne̱t-wu̱ ko-Samariya-wu̱.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Ye̱so ze̱e̱ru̱, “Ne̱n o̱p ye̱ ka u̱m taase go̱m-se u̱n ye̱ à, ¿kene̱ ka jero̱-ye̱ ro̱?
17 Jesus disse:
18 ¿Remen yan o̱ bo̱ u̱n ka ko-hamat-wu̱ u̱n ho̱n-de u̱n wu̱ mu̱u̱ne̱ wu̱ bu̱mu̱t Shir?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Ye̱so ze̱e̱ru̱ wu̱, “Ine̱ eso, o arag remen o she̱re̱g hur u̱n du be-de Shir, Shir taaste̱ go̱m-o ru.”
19 E Jesus disse a ele:
20 Ye̱ ken Parisa-ne̱ ye̱ citu̱ru̱ Ye̱so da-o̱ gwo̱mo-to̱ Shir he m-haan à. Ye̱so shasu̱ru̱: “Gwo̱mo-to̱ Shir a haan bo̱ a he to̱ m-hyan á.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Yatt-wu̱ he m-ze̱e̱, ‘Gwo̱t, to̱ ka kane̱!’ Ko̱, ‘To̱ ka re̱e̱no̱!’ Remen gwo̱mo-to̱ Shir ro̱ be-de no̱ ro̱ à.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Ka da-de wu̱ ze̱e̱ru̱ yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱, “Da-o ro̱o̱n da-o̱ no̱ he m-co̱n no̱ hyen ho̱-u̱r gaan be-de u̱n ho̱-to̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t à, amba no̱a hyen de á.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ he no̱ m-ze̱e̱, ‘Wà-wu̱ u̱n ne̱t, Wu̱ ká re̱e̱no̱!’ Ko̱, ‘Wu̱ kà kane̱!’ Amba no̱ ru m-gwo̱t á.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Me̱ no̱ m-ru̱re̱ u̱ntu̱n u̱s-myakt n-to̱n komo m-cecar ne̱, kaane̱ mu̱u̱n-mo̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t, he m-no̱m u̱n ho̱-de u̱n wu̱.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Amba u̱r-takan Wà-wu̱ u̱n ne̱t wu̱a su̱ u̱r-ko̱o̱b de̱e̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n ka da-o̱, ye̱a 'yarag wu̱.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Bo̱ hun-ne̱ no̱me̱ da-o Nuhu à kaane̱ ye̱ he m-no̱m da-o̱ re Wà-wu̱ u̱n ne̱t he m-mu̱u̱n à.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Ko̱ wu̱ ke m-re̱ m-swo̱ ne̱, campo̱-ne̱ u̱n ne'a-ne̱ ne̱ u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱t-ge, har u̱n ka ho̱-de Nuhu tu̱wte̱ o-hat à, komo ho̱-m haanu̱ru̱ mo̱ re̱e̱ru̱ ye̱ kap.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 O̱a no̱m u̱ntu̱n da-o̱ wu̱ ken ne̱t-wu̱ jin-de u̱n wu̱ Ro̱t. Ko̱ wu̱ ke u̱n se̱nge̱-mo̱ m-re̱ m-swo̱ ne̱, u̱t-baab, m-o̱ ne̱, u̱r-go, u̱t-ma ne̱.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Ho̱-de Ro̱t rwu̱u̱ne̱ bo̱-o̱ o-So̱do̱m à, Shir hentu̱te̱ o-ra u̱n kak-to̱ o-ra ne̱ u̱ntu̱n kem n-To̱n u̱n shir o̱ ho̱o̱ru̱ ye̱ kap.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Kaane̱ he m-no̱m ho̱-de u̱n mu̱u̱n-mo̱ u̱n Wà-wu̱ u̱n ne̱t wu̱a 'wo̱s hun-ne̱ ba m-zo̱nge̱.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 “U̱n ka ho̱-de wu̱ ro̱ n-to̱n u̱r-do̱o̱b de u̱n kuke̱-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ kergu̱ne̱ á, wu̱ cu̱w hur-o̱ u̱n wu̱ á, wu̱ dekente̱ yo ken rii-yo á, remen Shir a sabu̱rse̱ ka ye̱ co̱ne̱ ruut u̱n saw-to̱ u̱n ye̱ à, kaane̱ komo bo̱ u̱n wu̱ ro̱ o-kat à, wu̱a warag o-hur á.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Baks no̱ ne'a Ro̱t wu̱ naaste̱ o-da komo wu̱ wakte̱ u̱s-ajima ne̱ remen saw-to̱ u̱n wu̱, Shir sabu̱rsu̱te̱ wu̱.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Bo̱ u̱n wu̱ co̱ne̱ wuke̱ u̱n ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱ à, wu̱ yage̱ me̱ m-do̱re̱ mo̱a e̱ge̱ wu̱, komo bo̱ u̱n wu̱ ho̱o̱g-mo̱ u̱n wu̱ e̱ge̱ rem re à, wu̱a kum mo̱.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 U̱n ka te̱t-mo̱, me̱ no̱ m-ru̱re̱, hun-ne̱ yoor m-rew be-u̱r gaan: Shir a dek wan-gaan, wu̱ yage̱ wan-gaan n-jim.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ne'a-ne̱ yoor u̱r-na be-u̱r gaan, Shir a dek wan-gaan, wu̱ yage̱ wan-gaan n-jim.”
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Yan-neke̱-mo̱ u̱n wu̱ citu̱ru̱ wu̱, “Go̱s-wu̱, ¿kene̱ ka rii-yo he m-ko̱r?”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.