Atos 13
uth (UTH) vs NAA
1 To̱, be-de u̱n hun-ne̱ yan-dor Ye̱so ye̱ ro o-Antakiya à, ye̱ ken yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir ye̱ ro kon u̱n yan-Yoos-de u̱n Ma-to̱ Shir ne̱. Ye̱ ro:
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Da-de ye̱ ro Wan-Ko̱yan u̱n nome̱ u̱r-bo̱ngo̱n à, komo ye̱ ro u̱n nom o-swo̱o̱t. Ku̱kt-o̱ Shir ze̱e̱ru̱, “Hu̱ssu̱ me̱ no̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru remen se̱nge̱-mo̱ u̱m agu̱ ye̱ ye̱ nom à.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Bo̱ ye̱ nomoste̱ o-swo̱o̱t u̱s-ko̱n ne̱ à, ye̱ ru̱'u̱ru̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru kom-to̱ o-kwu̱m, ye̱ sarru̱msu̱ ye̱.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Barnabas ne̱, u̱n Shawuru komo, Ku̱kt-o̱ Shir to̱mu̱ru̱ ye̱. Ye̱ neku̱ru̱ o-Sarukiya, komo re̱e̱no̱ ye̱ co̱we̱ hat-o̱ m-ho̱ ha-mo̱ o-Sayipurus.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Bo̱ ye̱ wo̱o̱te̱ o-Saramis à, ye̱ ko̱'o̱te̱ Ma-to̱ Shir u̱n kuke̱-to̱ Yahuda-ne̱ to̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir. Yohana komo wu̱ ro mo̱sse̱ u̱n ye̱ ne̱, wu̱ ro ye̱ m-gu.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Bo̱ ye̱ tu̱wu̱su̱te̱ u̱t-bo̱ u̱n ka dak-o̱ ho̱-m rigimse̱ kap à, ye̱ wo̱o̱ru̱ bo̱-o̱ o-Bapo̱s. Ye̱ go'onu̱ru̱ u̱n wu̱ ken ko-Yahuda-wu̱ ne̱ ko-ya-o-gwo̱t, wan-rwo̱r u̱n ma-to̱ shir ye̱ u̱t-bo̱, jin-de u̱n wu̱ Bar-Ye̱so.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Wu̱ ro ko-nay ko-Gwamna Sarjiyus Burus. Gwamna Sarjiyus Burus komo ne̱t-wu̱ ko-ya-u̱s-we̱e̱r. Ko-Gwamna agbu̱ru̱ Barnabas ne̱, u̱n Shawuru remen wu̱ co̱no̱g wu̱ ho̱ge̱ Ma-to̱ Shir.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Amba ka ko-ya-o-gwo̱t-wu̱ Arimos (jin-de u̱n wu̱ de ka u̱n rem-de u̱t-Girik), wu̱ shesu̱ ye̱ á, wu̱ ro u̱n o-hoob wu̱ miktu̱té̱ hi-de u̱n ka ko-Gwamna-wu̱ taase wu̱ dek ká ma-to̱ o-nip.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Amba Shawuru, ka wu̱ a m-ze̱e̱ Burus à, wu̱ shiiste̱ u̱n Ku̱kt-o̱ Shir, wu̱ tuuru̱ Arimos yish.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Wu̱ ze̱e̱ru̱, “Wo̱ wà-wu̱ u̱n ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t! Ko̱ de ke ho̱-de wo̱ hun-ne̱ u̱n nome̱ u̱t-bo̱, u̱n rem-u̱s yo̱-se ne̱. Yage̱ m-muut nip-o̱ Wan-Ko̱yan u̱t-bo̱.
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 M-mo̱ka ha, ryaab-se u̱n Wan-Ko̱yan ro̱ u̱n hi u̱n du, wo̱a warag ko-po̱. A dek ya o-da, ba wo̱ u̱n hyan cu̱cas-mo̱ u̱r-ho̱.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Bo̱ ko-Gwamna hyente̱ rii-yo no̱me̱ à, wu̱ argu̱ m-she̱r o-nip. Wu̱ hyanag made̱-o̱ u̱n yoos-u̱r Wan-Ko̱yan.Hew-u̱r Burus a co|src="Paul 1_dud.jpg" size="span" loc="ROM 13:4—14:28" ref="13:4—14:28"
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Burus u̱n ya-u̱r-hew de u̱n wu̱ ne̱ ye̱ inu̱ru̱ o-Bapo̱s n-me̱ u̱n hat-o̱ m-ho̱. Ye̱ neku̱ru̱ o-Perga so̱ u̱n dak-o̱ o-Bampiriya. Yohana yagu̱ru̱ ye̱, wu̱ wargu̱ru̱ o-Urusharima.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Ye̱ ne̱ ye̱ inu̱ru̱ cir-mo̱ o-Perga o-Antakiya ne̱ so̱ u̱n dak-o̱ o-Bisidiya. Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de, ye̱ co̱wu̱ru̱ u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir, ye̱ she'etu̱ru̱.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Bo̱ a karante̱ taku̱rda-to̱ u̱n Ma-to̱ Shir à, se̱k-ye̱ ye̱ u̱n ká kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir o̱ wootu̱ru̱ ye̱ to̱m u̱nze, “No̱ o̱r te̱ ne̱, u̱rege̱ no̱ u̱t-ma ne̱ to̱ no̱ hette̱ te̱ do ye̱ u̱n jaab-o̱ u̱t-me̱n à, no̱ nom.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Burus inu̱ eso, wu̱ jaksu̱ o-kom a re̱su̱ru̱ ce̱e̱n. Wu̱ ze̱e̱ru̱, “No̱ o̱r re u̱n Isra-ne̱, komo no̱ ye̱ ro̱ u̱n ‘Wan-se̱ps u̱n Shir,’ raks no̱!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Shir ye̱ u̱n hun-ne̱ o-Isra dagante̱ tat-ne̱ te̱, wu̱ muute̱ ka hun-ne̱ ye̱ caari-o̱ o-dak u̱n da-o̱ ye̱ ro'e̱ u̱n dak-o̱ o-Masar à. Komo wu̱ rwu̱ntu̱ ye̱ u̱n ka dak-o̱ u̱r-be̱e̱b u̱t-gwo̱mo ne̱.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Wu̱ mo̱'o̱g u̱r-hur u̱n ye̱ ne̱ be-de u̱s-hak kwo̱o̱z-u̱t yoor [40] n-me̱ o-ko̱t.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Da-o̱ wu̱ sabarse̱ dak-u̱t ta'yoor u̱n dak-o̱ o-Kan'ana à, wu̱ ya'asu̱ru̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra saw-to̱ o-dak.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 To̱ ka dek be-de u̱s-hak zungu-u̱s nass u̱n kwo̱o̱z-u̱t yoor u̱s-o̱p [450].
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ka da-de, ye̱ ko̱nu̱ru̱ a sagbu̱ ye̱ ko-Gwo̱mo, Shir argu̱ ye̱ m-ya'as u̱n Shawuru wà Kish, ne̱t-wu̱ u̱n baag-o Banyamin, wu̱ no̱me̱ ye̱ u̱t-gwo̱mo har u̱s-hak kwo̱o̱z-u̱t yoor [40].
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Bo̱ Shir ruute̱ Shawuru à, wu̱ rwo̱'u̱ Dawuda wu̱ warag ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ye̱. U̱n to̱r-se Shir no̱me̱ Dawuda ne̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘U̱m kumug Dawuda wà Je̱sse̱, ne̱t-wu̱, wu̱ u̱m co̱ne̱ m-so̱k ne̱ à. Wu̱ he m-no̱m kap o̱ u̱n bo̱ u̱n yo u̱m co̱ne̱ à.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 “Raag-o̱ u̱n baag-o̱ u̱n ka ne̱t-wu̱ Shir hantu̱te̱ Isra-ne̱ Wan-Gwu̱, Ye̱so, bo̱ wu̱ e̱sse̱ u̱t-ma à.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Rii-yo Ye̱so haante̱, Yohana Wa-m-Yo'os u̱n hun-ne̱ m-ho̱ ko̱'o̱tu̱te̱ hun-ne̱ ye̱ o-Isra Ma-to̱ Shir, kap ye̱ waktu̱ne̱ be-de Shir komo a yo'os ye̱ m-ho̱.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Bo̱ Yohana nomte̱ ma-to̱ m-ko̱m u̱n se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ à, wu̱ ze̱e̱ru̱, ‘¿Wan wu̱ ne̱ no̱ e̱sse̱ u̱m ro̱? Me̱ wu̱ ha ro̱ ka wu̱ ka wu̱ á. Amba wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ he m-haan u̱n jim u̱n de à, wu̱ ro̱ ko̱ rii-se m-gaag u̱n ka'ante̱-to̱ u̱n wu̱ me̱ bo'os m-us á.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “No̱ o̱r re ne̱, baag-o Ibrahi, komo u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ‘Wan-se̱ps u̱n Shir’ be u̱n no̱, na ye̱ ha a to̱mne̱ ma-to̱ u̱n ka gwu̱-o̱.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Remen ya-u̱r-she'et o-Urusharima u̱n se̱k-ye̱ ye̱ u̱n ye̱ ne̱, ye̱ nap u̱nze wu̱ ro̱ Wan-Gwu̱ á. Komo ye̱ nap ma-to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir to̱ a m-karante̱ u̱n ko̱ de ke Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de á. Amba ye̱ shooste̱ ka ma-to̱ yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir to̱ be-de u̱n 'ya u̱n Ye̱so u̱r-ko̱o̱b.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Ko̱ de̱ nomte̱ ye̱ ship wu̱ u̱n ba'as-de wo̱o̱'e̱ a hoot wu̱ á, myet u̱n kaane̱ ne̱ ye̱ ko̱nu̱ Biratus a ho wu̱.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Bo̱ ye̱ shoossu̱te̱ kap o̱ u̱n bo̱ u̱n rii-yo a ge̱ne̱ mo̱sse̱ u̱n wu̱ ne̱ à, ye̱ kergu̱ntu̱ru̱ wu̱ n-dak u̱n cik-o o-ce, ye̱ rwo̱'u̱ wu̱ n-me̱ u̱n saag.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Amba Shir 'yonstu̱ wu̱ u̱t-marimar.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 U̱t-ho̱ komo de̱e̱n wu̱ ro m-rwu̱u̱n cas be-de u̱n ka ye̱ do̱ru̱ wu̱ ha-mo̱ o-Urusharima à, so̱ o-Gariri. Ye̱ ro̱ m-mo̱ka yan-swo̱-se u̱n ma-to̱ u̱n wu̱ be-de u̱n hun-ne̱ na.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Te̱ ma te̱ hantu̱tu̱ no̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m, u̱nze ka Ma-to̱ Shir swo̱re̱ o-nu u̱n tat-ne̱ na ne̱ à.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Da-de wu̱ 'yonse̱ Ye̱so u̱t-marimar à, wu̱ shoosu̱tu̱ na ká swo̱r o-nu o̱, na ye̱ ro̱ yakar-ye̱ u̱n ye̱ à. U̱ntu̱n bo̱ to̱ ro̱ gense̱ be-de u̱n se̱p-o ayoore̱-o̱ n-me̱ Se̱p-to̱ u̱r-Bo̱ngo̱n à u̱nze,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Shir 'yonste̱ Ye̱so u̱t-marimar, Shir e̱ssu̱ssu̱te̱ Ye̱so a mer har wu̱ wu̱mu̱t á. O-nip ge̱, Shir shooste̱ to̱ ka ma-to̱ mo̱sse̱ u̱n ine̱-mo̱ u̱n wu̱ ne̱ u̱nze,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Remen n-me̱ u̱n o̱ ken Se̱p-to̱ u̱r-Bo̱ngo̱n to̱ wu̱ ze̱e̱g,
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 “Bo̱ u̱n da-o̱ Dawuda komse̱ m-shoos u̱n se̱nge̱-mo̱ Shir ya'asu̱ wu̱ u̱n da-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ argu̱ m-mar. A jo̱ku̱ wu̱ u̱n tat-ne̱ ye̱ u̱n wu̱ ne̱, wu̱r-o̱ u̱n wu̱ wu̱mu̱ru̱ komo.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Amba Ye̱so wu̱ Shir 'yonse̱ u̱t-marimar à wu̱ wu̱m u̱n saag á.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Remen kaane̱, o̱r re ne̱, u̱m co̱no̱g no̱ nep u̱nze n-me̱ Ye̱so o̱ a m-soks u̱r-ba'as bo̱ me̱ no̱ m-ru̱re̱ à.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Komo be-de u̱n wu̱ o̱ kap bo̱ u̱n wu̱ she̱re̱ o-nip à, wu̱ waragte̱ kashi u̱n ne̱t u̱n hyan-mo̱ Shir, rii-yo karamsa-o Mosa kuse̱ ba o̱ u̱n pya ke̱e̱r-de u̱n to̱ à.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Remen kaane̱ muut no̱ u̱r-hi, taase ka rii-yo Shir rwo̱re̱ nu à, n-me̱ u̱n taku̱rda-to̱ u̱n yan-Rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir à, yo nom u̱n no̱ ne̱:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 “ ‘Raks no̱, no̱ yan-no̱m u̱r-ar,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Bo̱ Burus ne̱, u̱n Barnabas ro m-rwu̱u̱n u̱n kuke̱-o̱ u̱n yoos u̱n Ma-to̱ Shir à, hun-ne̱ ko̱nu̱ru̱, ye̱ do ye̱ nome̱ u̱t-ma n-te̱ u̱n ka rem-se komo u̱n Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ de ro̱o̱ne̱ à.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Bo̱ hun-ne̱ caagu̱te̱ à, Yahuda-ne̱ u̱t-mo̱o̱r ne̱, komo u̱n Girik-ne̱ ye̱ muute̱ hi u̱n de u̱n ye̱ Yahuda-ne̱ à, u̱n ye̱ do̱ru̱ Burus ne̱, u̱n Barnabas. Ye̱ komo ye̱ nome̱ ye̱ u̱t-ma ye̱ do̱o̱ru̱ m-'wo̱ns remen ye̱ reet co u̱r-she'et n-me̱ u̱n yar-mo̱ Shir.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Bo̱ Ho̱-de u̱r-Wu̱we̱ riginte̱ à, sa o zee ho̱no o-bo̱ kargu̱ru̱ be-u̱r gaan remen ye̱ ho̱gu̱té̱ Ma-u̱t Wan-Ko̱yan.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Amba bo̱ Yahuda-ne̱ hyente̱ mo̱ro̱g-de u̱n hun-ne̱ de̱e̱n à, shoob-u̱r ho̱o̱ru̱ ye̱. Ye̱ de̱k ma-to̱ Burus rwo̱re̱ á, ye̱ ro u̱n re̱e̱b-to̱ u̱n wu̱.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Amba Burus ne̱, u̱n Barnabas ye̱ no̱mu̱ u̱t-ma ba o-gye̱r. Ye̱ ze̱e̱ru̱. “No̱ Yahuda-ne̱ no̱ depe̱ a cire̱ no̱me̱ u̱n Ma-to̱ Shir. Amba bo̱ no̱ yagu̱ to̱ à, no̱ rwu̱ntu̱te̱ o̱ ka no̱ depe̱ no̱ kum ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta á. To̱, te̱ u̱n neke̱ be-de u̱n ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Remen Wan-Ko̱yan be'esu̱te̱ wu̱ ru̱'u̱ste̱ te̱ bo̱ wu̱ ze̱e̱ à,
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Bo̱ ye̱ ro̱ Yahuda-ne̱ á ho̱gu̱te̱ kaane̱ à, ye̱ ho̱gu̱ m-re̱re̱m de̱e̱n. Ye̱ bo̱mu̱ ma-u̱t Wan-Ko̱yan. Kap ye̱ Shir daage̱ remen ye̱ kumut ho̱o̱g-mo̱ ba m-ta komo ye̱ she̱ru̱ o-nip.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ma-u̱t Wan-Ko̱yan komo to̱ semu̱ru̱ u̱n ka dak-o̱ kap.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Amba Yahuda-ne̱ swo̱wu̱ru̱ ye̱ ken ne'a-ne̱ ye̱ “Yan-se̱ps u̱n Shir,” ye̱ a m-'ya u̱t-go̱s à, komo u̱n ye̱ ken campo̱-ne̱ ye̱ ne̱ u̱n caari-ye̱ u̱n hun-ne̱ ne̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ u̱n ye̱ ne̱. Ye̱ 'yonsu̱ u̱t-ween u̱n Burus ne̱, u̱n Barnabas, ye̱ yanu̱ ye̱ u̱n bo̱-o̱ u̱n ye̱.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ye̱ kuktu̱ru̱ hu-mo̱ u̱n na-se u̱n ye̱ u̱n rem o-napa be-de u̱n hun-ne̱ ye̱ o-bo̱, ye̱ neku̱ru̱ bo̱-o̱ o-Iko̱niya.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Yan-neke̱-m Ye̱so ye̱ o-zak de̱e̱n, komo ye̱ ro shiishe̱ ce̱ng u̱n Ku̱kt-o̱ Shir.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.