Apocalipse 9
uth (UTH) vs NAA
1 Wan-to̱m-wu̱ Shir ataane̱-wu̱ huru kar-o̱ u̱n wu̱. U̱m hyanu̱ru̱ re̱ge̱n-yo he'ene̱ rwu̱u̱n-mo̱ n-To̱n shir haan-mo̱ n-dak à, komo a ya'asu̱ru̱ wu̱ rii-yo u̱n tiks u̱n 'wu̱gu̱pte̱-o̱ u̱n ka kuub-o̱ u̱r-du̱w o̱.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Da-o̱ wu̱ tikshe̱ ká kuub-o̱ à, de ken hye-de rwu̱u̱nu̱ru̱ sa o zee hye-de u̱n caari-o̱ o-ra, har ká hye-de rwo̱'u̱ u̱r-ho̱ u̱n ku̱s-o̱ n-to̱n ne̱ no̱m o-comb.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Ye̱ge̱-'e rwu̱u̱nu̱ru̱ n-me̱ u̱n ká hye-de, ye̱ ciru̱ru̱ u̱n ho̱no o-dak, a ya'u̱ ye̱ gwo̱mo-to̱ u̱s-to̱t u̱ntu̱n ye̱ge̱-tot.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 A kewsu̱ ye̱ komo u̱n taase ye̱ sabarse̱ po̱-to̱ n-dak, ko̱ u̱t-ran, ko̱ u̱s-'yo, se̱ de̱ hun-ne̱ ye̱ ro̱tte̱ napa-o̱ Shir u̱n zwo̱n-to̱ u̱n ye̱ á.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 A 'ya ye̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ho̱ u̱n ne̱t á, se̱ de̱ ye̱ rangse̱ hun-ne̱ har re̱ng-u̱s taan. Ye̱ ya'ag hun-ne̱ m-reeten u̱ntu̱n reeten-mo̱ u̱n to̱to̱nte̱-o̱ o-tot.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 N-me̱ u̱n ká ho̱-to̱ hun-ne̱ a hoob m-mar, amba ye̱a kum á. Ye̱a dishe̱ m-mar amba mo̱a yage̱ m-haan.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ká 'e-ye̱ sha'ag jo̱k-ye̱ a zo̱ngse̱ remen u̱r-gu̱n à. Hi-to̱ u̱n ye̱ ro̱ yeresse̱ u̱ntu̱n go̱nd-to̱ o-zinariya, co-se u̱n ye̱ komo sha-mo̱ u̱n co-se u̱n hun-ne̱.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Hi-se u̱n ye̱ u̱ntu̱n hi-se u̱n ne'a, yin-ye̱ u̱n ye̱ u̱ntu̱n yin-ye̱ o-zur.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ye̱ co̱pu̱ru̱ matuku-to̱ u̱t-kwo̱m n-te̱ u̱n be-to̱ u̱n ye̱, go̱ u̱n to̱ hun-ne̱ ro̱ m-co̱p remen u̱r-gu̱n à, zááz-o̱ u̱n ku̱ku̱n-to̱ u̱n ye̱ m-shas u̱ntu̱n zááz-o̱ u̱n jo̱k-ye̱ u̱r-gu̱n.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Ye̱ ro̱ u̱s-tu̱r ne̱, se u̱n to̱t u̱n hun-ne̱ u̱ntu̱n ye̱ge̱-tot. Tu̱r-se u̱n ye̱ rangsu̱te̱ hun-ne̱ har re̱ng-u̱s taan.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Ye̱ ro̱ u̱n ko-Gwo̱mo ne̱, wu̱ ye̱ ro̱ u̱n ku̱s-o̱ u̱n wu̱ à, wu̱ ro̱ ká wan-to̱m-wu̱ Shir wu̱ a ya'ase̱ gwo̱mo-to̱ u̱n ká kuub-o̱ u̱r-du̱w o̱ à. Jin-de u̱n wu̱ u̱n rem-de u̱t-Ibra “Abaddo̱n” wu̱, u̱t-Girik komo, “Apo̱riyon” Wata “Wan-hom u̱n hun-ne̱.”
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Rii-yo u̱r-'wo̱n de u̱r-takan aragte̱, kuks u̱t-yoor to̱ ro̱o̱ne̱ à.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Ka da-de wan-to̱m-wu̱ Shir acinde̱-wu̱ huru̱ kar-o̱ u̱n wu̱, u̱m ho̱gu̱ru̱ o̱ ken co̱r-o̱ ro̱ m-rwu̱u̱n be-de u̱n ka kar-u̱t nass-to̱ u̱n hana-o̱ u̱n zinariya o̱ ro̱ u̱n he̱r-o̱ Shir à.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Ka co̱r-o̱ ze̱e̱ru̱ wan-to̱m-wu̱ Shir acinde̱-wu̱, ka wu̱ ro o-kar ne̱ u̱t-kom à, “Ho'osu̱ne̱ ka yan-to̱m ye̱ Shir ne̱n nass-ye̱ ye̱ ro̱ ke'o u̱n ro̱o̱g-o̱ o-Yupireti à!”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Ka yan-to̱m-ye̱ Shir ne̱n nass-ye̱, a u̱n ho'osu̱ndu̱ ye̱ remen ye̱ hoot bu̱u̱g-u̱r gaan be-de u̱n bu̱u̱g-u̱t tet-to̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ u̱n ho̱no o-dak. Shir e̱ss ka yan-to̱m ye̱ remen ká da-o̱ u̱n ká ho̱-de, u̱n ká re̱ng-yo u̱n ká hak-o̱ ne̱.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 U̱m ho̱gu̱ru̱ mo̱o̱r-to̱ u̱n ka karma-ne̱ ye̱ n-to̱n u̱n jo̱k woose̱ miriyo̱n zungu-u̱s yoor [200,000,000].
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Da-o̱ u̱m hyane̱ ka jo̱k-ye̱ u̱n yan-da-se u̱n ye̱ ne̱ à, ye̱ ro u̱ntu̱n kaane̱: matuku-to̱ u̱n ye̱ to̱ u̱t-kwo̱m u̱t-jaas to̱ zàà u̱ntu̱n o-ra, u̱n to̱ ken ne̱ u̱ntu̱n sha-mo̱ o-comb u̱n ho̱-mo̱ u̱t-wa ne̱ u̱n mo̱ u̱t-ru̱ ne̱. Ko̱ yo ke jo̱k-yo komo hi-de u̱n yo ro̱ u̱ntu̱n de o-zur, komo ta'ar-to̱ u̱n caari-o̱ o-ra m-rwu̱u̱n u̱n nu-o̱ u̱n ye̱ u̱r-'hye ne̱.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 A ho̱o̱ru̱ bu̱u̱g-u̱r gaan be-de u̱n bu̱u̱g-u̱t tet-to̱ u̱n hun-ne̱ u̱n ká ta'ar-to̱ u̱n caari-o̱ o-ra to̱, u̱r-'hye m-tu̱kne̱ de rwu̱u̱ne̱ u̱n nu-se u̱n ye̱ à.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 'Wo̱ns-mo̱ u̱n ka jo̱k-ye̱ ro̱ u̱n nu-se u̱n ye̱, u̱n tu̱r-se u̱n ye̱ ne̱ komo. Tu̱r-se u̱n ye̱ komo ro̱ u̱t-hi ne̱ u̱ntu̱n to̱ u̱n hwo̱ u̱n gwo̱mo-to̱ u̱n ho̱gu̱sse̱ u̱n hun-ne̱ m-hoog ne̱.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Amba ka hun-ne̱ ye̱ mare̱ u̱n ka rangse̱-o̱ á, ye̱ kwangu̱te̱ m-waktu̱ne̱ be-de Shir. Ye̱ se̱ngu̱ru̱ u̱n kwu̱kte̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t m-gir ne̱ u̱n saw-to̱ a no̱me̱ u̱t-kom à u̱n zinariya, ko̱ azorpa à, ko̱ u̱n kwo̱m-u̱t jaas-to̱, ko̱ u̱r-ta'ar, ko̱ u̱s-'yo, to̱a hoks m-hyan á, to̱a ho̱ge̱ á, to̱a hoks m-arag á.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Komo ye̱ ko̱n a soksu̱ ye̱ ba'as-to̱ u̱n hun-ne̱ ye̱ ye̱ hoome̱ á, ko̱ hyat-to̱ ye̱ nome̱ u̱n bu̱-yo u̱n mo̱r, o-ás, ko̱ hyow-de u̱n ye̱ á.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.