2 Coríntios 2

uth (UTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Remen kaane̱ u̱m e̱ste̱ u̱n hur u̱n de man do̱ m-habe̱ be u̱n no̱ u̱m ru̱'u̱t no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 ¿U̱rege̱ u̱m rwo̱'o̱g no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n, wa kusse̱ wu̱ he me̱ m-rwo̱ u̱m ho̱gu̱te̱ o-zak? Amba no̱ ye̱ kusse̱, no̱ ye̱ u̱m rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n à.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Yo hante̱ u̱m genbu̱te̱ no̱ o̱ ka taku̱rda-o̱ à, yo ro̱, remen me̱ co̱n da-o̱ me̱ habe̱ u̱m 'wo̱s hun-ne̱ ye̱ depe̱ ye̱ ru̱ me̱ o-zak à, ye̱ naas me̱ u̱t-me̱n á. Remen u̱m nak da-de me̱ nomu̱ o-zak, no̱ ma kap no̱a nom o-zak.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Me̱ u̱n genbu̱ no̱, n-me̱ u̱n swo̱ u̱r-ko̱o̱b u̱n tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n ne̱ de̱e̱n, har m-yish ne̱ de̱e̱n. Yanze remen u̱m ru̱'u̱t no̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á, amba remen no̱ nept bo̱ u̱m wasse̱ u̱n no̱ ne̱ à de̱e̱n.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 U̱rege̱ wu̱ ken wu̱ no̱mo̱g rii-yo rwo̱'e̱ hun-ne̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n à, ba me̱ wu̱ rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n á. No̱ ye̱ wu̱ rwo̱'e̱ tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Ko̱o̱b-de ka ne̱t-wu̱ swo̱ u̱n ka co̱w-yo be-de u̱n ye̱ ken ye̱ be-u̱r no̱ à, wooste̱ wu̱ kaane̱.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 M-mo̱ka, depete̱ no̱ sokse̱ wu̱ ba'as-de u̱n wu̱, no̱ do̱ wu̱ jaab-o̱ u̱t-me̱n taase no̱ yagu̱ wu̱, har tu̱k-mo̱ u̱t-me̱n mo̱ arag 'wo̱ns-mo̱ u̱n wu̱.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Remen kááne̱ me̱ no̱ u̱s-ko̱n no̱ kutu wu̱ u̱nze no̱ m-was u̱n wu̱ ne̱ de̱e̱n.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Me̱n genbu̱ no̱ ká taku̱rda-o̱ remen u̱m gu̱t, ko̱ no̱a hoks m-she'et zo̱ngse̱ no̱ nom do̱ro̱tte̱-o̱ u̱n ko̱ yo ke rii-yo à.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Myet bo̱n rii-yo wu̱ co̱ne̱ u̱m soksu̱ wu̱ ba'as-de u̱n yo à, u̱m soksu̱te̱ wu̱, komo Kiristi nepste̱ u̱m soksu̱te̱ wu̱ de hur-u̱r gaan. Me̱ u̱n no̱m yo ka remen u̱m guut no̱ remen na cen na no̱ a doot no̱ mo̱sse̱ u̱r-hi komo u̱n ka wu̱ no̱me̱ u̱r-ba'as ne̱ à.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Taase ko-Gwo̱mo-wu̱ u̱n ya-u̱t-ko̱t wu̱ kum ke̱e̱r-de wu̱ hette̱ na m-raks à, remen a nak we̱e̱r-se u̱n wu̱ kap.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Da-o̱ u̱m ha bo̱-o̱ o-To̱ruwas à u̱m ko̱'o̱te̱ Ma-to̱ m-Re̱re̱m to̱ ma Kiristi Ye̱so, u̱m 'wo̱ste̱ Wan-Ko̱yan tiksu̱te̱ me̱ ish u̱m nomot se̱nge̱-mo̱ u̱n wu̱ káne̱.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Myet u̱n kááne̱ ne̱ hur u̱n de de ru̱t á, remen me̱ hyan o̱r re Titus re̱e̱no̱ á. Remen kaane̱ u̱m ze̱e̱ru̱ ye̱ se̱ ho̱-u̱r ho̱r-de, u̱m argu̱ru̱ ha-mo̱ o-Makidoniya.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Amba u̱r-bo̱ngo̱n be-de Shir, wu̱ ro̱ na u̱n teke̱ o-co ko̱yanda à, te̱ re̱e̱g u̱r-ho̱ n-me̱ u̱n Ye̱so Kiristi. Wu̱ ya'ag na u̱r-be̱e̱b a ru̱ru̱t bo̱ hun-ne̱ he nap u̱n Ye̱so Kiristi à ko̱ kene̱, u̱ntu̱n no̱w-mo̱ m-shi'igin mo̱ a taame̱ à.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Remen na be-de Shir rii-yo m-shi'igin yo a ro̱, yo Ye̱so Kiristi tebbe̱ Shir à, yo nekse̱ be-de u̱n ka ye̱ a u̱n gwu̱ à, komo u̱n ye̱ ro̱ ne̱ u̱n co̱w-yo m-sabre̱ à.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Ye̱ ro̱ u̱n co̱w-yo m-sabre̱ à, ka wu̱s-o̱, wu̱s-o̱ m-mar o̱, o̱ ro̱ m-hante̱ m-mar à. Amba be-de u̱n ka ye̱ kume̱ gwu̱ à, shi'igin-mo̱ u̱n ho̱o̱g-mo̱. ¿Wu̱ ken wu̱ ro̱ ko̱n wu̱ he hoks m-de̱k u̱n nu̱-se u̱n ka se̱nge̱-mo̱?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Na ba u̱ntu̱n ye̱ ken hun-ne̱ ye̱ a ro̱ á, ye̱ ro̱ m-rwo̱r u̱n Ma-to̱ Shir remen ye̱ su̱u̱t m-ho̱ á. Kaane̱ o̱ be u̱n te̱ á, bo̱ te̱ gu̱w-ne̱ Kiristi à, te̱ nepste̱ u̱nze Shir ro̱ te̱ o-gwo̱t, te̱ m-yoos o-nip ne̱ ma-to̱ Shir to̱mu̱te̱ m-rwo̱r à.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.