Romanos 4
Lok'laj Jyolj Kakaj Dios (USPNT) vs NTLH
1 Lajori rajwaxi' tikacojtak retal chi kamam Abraham ojr ta' nen xan pire xan suc'ul ranm chiwch Kakaj Dios.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Witi jwi'lke wi' nen xan Abraham pire xan suc'ul ranm chiwch Kakaj Dios, tijna' roj xcoj jk'ij ric'an, pero chiwch Kakaj Dios ta' nim jk'ij.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Li wuj re Lok'laj Jyolj Kakaj Dios tijb'ij jilonri:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Jun cristian ri tichacunc, jtojb'l ri tiye'saj ma' tita'ke sipaj re, rajwaxi' tiye'saj re jwi'l ch'equeli' jwi'l.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kes tz'etel tz'et jun cristian onque ta' nen b'anal jwi'l, pero wi ticub'ar jch'ol chirij Kakaj Dios chi tijcuya' jmac jun ajmac, trana' suc'ul ranm chiwch Kakaj Dios.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 David xij chi tzi rechak yak cristian ri tran suc'ul ranmak chiwch Kakaj Dios onque ta' nen utzil b'anal jwi'lak,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 cuando xij jilonri:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ¡Tzi re jun cristian cuando Kakaj Dios ri Kajawl ta' tijye' riq'ui ranm juntir jmac ri b'anal jwi'l! xche'.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Y juntir ri xijsaj ma' xita'ke pi rechak yak ri cojol retal jtio'jlak, xijsaji' pi rechak yak ri ta' cojol retal jtio'jlak. Xkab'iji' chi Abraham xcub'ari' jch'ol chirij Kakaj Dios, jwi'li'li Kakaj Dios xij chi suc'uli' ranm chiwch.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Cuando ajqui' chi cojsaj retal jtio'jl Abraham, Kakaj Dios jorok jb'iji' chi suc'uli' ranm chiwch.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abraham suc'ulchak ranm chiwch Kakaj Dios cuando xcojsaj retal jtio'jl pire c'utb'ire chi suc'uli' ranm jwi'l xcub'ari' jch'ol chirij. Jwi'li'li Abraham xoc pire jmamak juntir yak ri xcub'ar jch'olak chirij Kakaj Jesucristo. Jilonli xan suc'ul ranm chiwch Kakaj Dios onque ta' cojol retal jtio'jlak.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Y Abraham ri' jmamak yak ri cojol retal jtio'jlak ri ma' xita'ke cojol retalak, cub'uli' jch'olak chirij Kakaj Dios chapca' xan Abraham cub'ulchak jch'ol chirij Kakaj Dios cuando ajqui' chi cojsaj retal jtio'jl.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kakaj Dios xij re Abraham chi tijya' man ulew re ri b'il jwi'l y rechak yak rijajl pire jtextamentak, pero ma' jwi'l ta' xan lawi' ri tijb'ij Jpixb' Kakaj Dios, jwi'li' xcub'ar jch'ol chirij Kakaj Dios xan suc'ul ranm chiwch.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Y wi ri b'il jwi'l Kakaj Dios xike tiye'saj rechak yak ri tib'anowtak lawi' ri tijb'ij mak Jpixb' Kakaj Dios, ta' nen tichacuj ticub'ar jch'ol jun cristian chirij Kakaj Jesucristo y ta' nen tichacuj ri b'il jwi'l Kakaj Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Mak cristian jwi'l ta' trantak lawi' ri tijb'ij mak Jpixb' Kakaj Dios, tipe retzal Kakaj Dios chirijak. Jwi'l lamas ta' titakon pixab' chib'ak cristian, ta' cristian timacun chiwch pixab'.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kakaj Dios tijya' rechak juntir yak rijajl Abraham ri b'il jwi'l, jwi'lke wi ticub'ar jch'olak chirij Kakaj Dios pire tic'utun chi jwi'lke rutzil ranm Kakaj Dios chirijak tijye' ri b'il jwi'l. Yak ri tib'anowtak lawi' ri tijb'ij Jpixb' Kakaj Dios pach yak ri cub'ul jch'olak chirij Kakaj Dios chapca' xan Abraham tijc'ula'taka' ri b'il jwi'l Kakaj Dios. Y jilonli chiwch Kakaj Dios, Abraham ri' kakaj ojtak juntir yak ajtakeltak re Kakaj Jesucristo
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 chapca' tz'ib'al li wuj re Lok'laj Jyolj ri tijb'ij jilonri:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham ta' tiwa'x ralc'wal, pero xcoja'n y xcub'ari' jch'ol chi rulb'ej ri xijsaj re jwi'l Kakaj Dios. Jilonli xwux pi jkajak sub'laj cristian re sub'laj tilmit chapca' xij Kakaj Dios re:
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham ta' xquib'aj ranm, aj cub'uli' jch'ol chirij Kakaj Dios onque raj wi'chak jun cient (100) junb', re retami' chi sub'laj ri'jchak y Sara ri rixokl ta' chiqui' tialc'walanc.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Pero re ta' xquib'aj ranm chirij ri xijsaj re jwi'l Kakaj Dios, masne' xcub'ar jch'ol chirij y xnimirsaj jk'ij
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 jwi'l xcoja' chi Kakaj Dios wi' jcwinel chi jb'anic ri b'il jwi'l.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Abraham xcub'ari' jch'ol chirij Kakaj Dios, jwi'li'li Kakaj Dios xij chi suc'uli' ranm chiwch.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Y mak yoloj ri tijb'ij chi xsuc'ulab'i' ranm chiwch Kakaj Dios, ma' xita'ke chirij Abraham xtz'ib'ajwi',
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 xtz'ib'aji' chikij oj chi tisuc'ulab'i' kanm chiwch Kakaj Dios wi ticub'ar kach'ol chirij Kakaj Dios ri xc'astasan jwich Kakaj Jesucristo ri Kajawl laj jcamnakl xo'lak camnakib',
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 ri xjachsaj pi camic jwi'l kamac y xc'astasaj jwich laj jcamnakl pire tisuc'ulab' kanm chiwch Kakaj Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.